ब्रह्मोवाच । (१।१)

विंशादीन्पालयामास ह्यवतीर्णो हरिः प्रभुः । (१।२)

दैत्यधर्मस्य नाशार्थं वेदधर्मादिगुप्तये ॥ (१।३)

मत्स्यादिकस्वरूपेण त्ववतारं करोत्यजः । (२।१)

मत्स्यो भूत्वा हयग्रीवं दैत्यं हत्वाजिकण्टकम् ॥ (२।२)

वेदानानीय मन्वादीन्पालयामास केशवः । (३।१)

मन्दरं धारयामास कूर्मो भूत्वा हिताय च ॥ (३।२)

क्षीरोदमथने वैद्यो देवो धन्वन्तरिर् ह्यभूत् । (४।१)

बिभ्रत्कमण्डलुं पूर्णममृतेन समुत्थितः ॥ (४।२)

आयुर्वेदमथाष्टाङ्गं सुश्रुताय स उक्तवान् । (५।१)

अमृतं पाययामास स्त्रीरूपी च सुरान्हरिः ॥ (५।२)

अवतीर्णो वराहो ऽथ हिरण्याक्षं जघान ह । (६।१)

पृथिवीं धारयामास पालयामास देवताः ॥ (६।२)

नरसिंहो ऽवतीर्णो ऽथ हिरण्यकशिपुं रिपुम् । (७।१)

दैत्यान्निहतवान्वेदधर्मादीनभ्यपालयत् ॥ (७।२)

ततः परशुरामो ऽभूज्जमदग्नेर्जगत्प्रभुः । (८।१)

त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवीं चक्रे निःक्षत्त्रियां हरिः ॥ (८।२)

कार्तवीर्यं जघानाजौ कश्यपाय महीं ददौ । (९।१)

यागं कृत्वा महाबाहुर्महेन्द्रे पर्वते स्थितः ॥ (९।२)

ततो रामो भविष्णुश्च चतुर्धा दुष्टर्मदनः । (१०।१)

पुत्रो दशरथाज्जज्ञे रामश्च भरतो ऽनुजः ॥ (१०।२)

लक्ष्मणश्चाथ शत्रुघ्नो रामभार्या च जानकी । (११।१)

रामश्च पितृसत्यार्थं मातृभ्यो हितमाचरन् ॥ (११।२)

शृङ्गवेरं चित्रकूटं दण्डकारण्यमागतः । (१२।१)

नासां शूर्पणखायाश्च छित्त्वाथ खरदूषणम् ॥ (१२।२)

हत्वा स राक्षसं सीतापहारिरजनीचरम् । (१३।१)

रावणं चानुजं तस्य लङ्कापुर्यां विभीषणम् ॥ (१३।२)

रक्षोराज्ये च संस्थाप्य सुग्रीवनुमन्मुखैः । (१४।१)

आरुह्य पुष्पकं सार्धं सीतया पतिभक्तया ॥ (१४।२)

लक्ष्मणेनानुकूलेन ह्ययोध्यां स्वपुरीं गतः । (१५।१)

राज्यं चकार देवादीन्पालयामास स प्रजाः ॥ (१५।२)

धर्मसंरक्षणं चक्रे ह्यश्वमेधादिकान्क्रतून् । (१६।१)

सा महीपतिना रेमे रामेणैव यथासुखम् ॥ (१६।२)

रावणस्य गृहे सीता स्थिता भेजे न रावणम् । (१७।१)

कर्मणा मनसा वाचा सा गता राघवं सदा ॥ (१७।२)

पतिव्रता तु सा सीता ह्यनसूया यथैव तु । (१८।१)

पतिव्रताया माहात्म्यं शृणु त्वं कथयाम्यहम् ॥ (१८।२)

कौशिको ब्राह्मणः कुष्ठी प्रतिष्ठाने ऽभवत्पुरा । (१९।१)

तं तथा व्याधितं भार्या पतिं देवमिवार्चयत् ॥ (१९।२)

निर्भर्त्सितापि भर्तारं तममन्यत दैवतम् । (२०।१)

भर्त्रोक्ता सानयद्वेश्यां शुल्कमादाय चाधिकम् ॥ (२०।२)

पथि शूले तदा प्रोतमचौरं चौरशङ्कया । (२१।१)

माण्डव्यम् अतिदुःखार्तम् अन्धकारे ऽथ स द्विजः ॥ (२१।२)

पत्नीस्कन्धसमारूढश्चालयामास कौशिकः । (२२।१)

पादावमर्शनात् क्रुद्धो माण्डव्यस्तमुवाच ह ॥ (२२।२)

सूर्योदये मृतिस्तस्य येनाहं चालितः पदा । (२३।१)

तच्छ्रुत्वा प्राह तद्भार्या सूर्यो नोदयमेष्यति ॥ (२३।२)

ततः सूर्योदयाभावाद् अभवत्सततं निशा । (२४।१)

बहून्यब्दप्रमाणानि ततो देवा भयं ययुः ॥ (२४।२)

ब्रह्माणं शरणं जग्मुस्तामूचे पद्मसम्भवः । (२५।१)

प्रशाम्यते तेजसैव तपस्तेजस्त्वनेन वै ॥ (२५।२)

पतिव्रताया माहात्म्यान्नोद्गच्छति दिवाकरः । (२६।१)

तस्य चानुदयाद्धानिर्मर्त्यानां भवतां तथा ॥ (२६।२)

तस्मात्पतिव्रतामत्रेरनसूयां तपस्विनीम् । (२७।१)

प्रसादयत वै पत्नीं भानोरुदयकाम्यया ॥ (२७।२)

तैः सा प्रसादिता गत्वा ह्यनसूया पतिव्रता । (२८।१)

कृत्वादित्योदयं सा च तं भर्तारमजीवयत् । (२८।२)

पतिव्रतानसूयायाः सीताभूदधिका किल ॥ (२८।३)

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे दशावतारदृ नाम द्विचत्वारिंशदुत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (२९।१)