ब्रह्मोवाच । (१।१)

अथातः सम्प्रवक्ष्यामि दानधर्ममनुत्तमम् । (१।२)

अर्थानामुचिते पात्रे श्रद्धया प्रतिपादनम् ॥ (१।३)

दानं तु कथितं तज्ज्ञैर्भुक्तिमुक्तिफलप्रदम् । (२।१)

न्यायेनोपार्जयेद्वित्तं दानभोगफलं च तत् ॥ (२।२)

अध्यापनं याजनं च वृत्तमाहुः प्रतिग्रहम् । (३।१)

कुसीदं कृषिवाणिज्यं क्षत्रवृत्तो ऽथ वर्जयेत् ॥ (३।२)

यद्दीयते तु पात्रेभ्यस्तद्दानं परिकीर्तितम् । (४।१)

नित्यं नैमित्तिकं काम्यं विमलं दानमीरितम् ॥ (४।२)

अहन्यहनि यत् किंचिद्दीयते ऽनुपकारिणे । (५।१)

अनुद्दिश्य फलं तस्माद्ब्राह्मणाय तु नित्यशः ॥ (५।२)

यत्तु पापोपशान्त्यै च दीयते विदुपां करे । (६।१)

नैमित्तिकं तदुद्दिष्टं दानं सद्भिरनुष्ठितम् ॥ (६।२)

अपत्यविजयैश्वर्यस्वर्गार्थं यत्प्रदीयते । (७।१)

दानं तत्काम्यमाख्यातम् ऋषिभिर्धर्मचिन्तकैः ॥ (७।२)

ईश्वरप्रीणनार्थाय ब्रह्मावित्सु प्रदीयते । (८।१)

चेतसा सत्त्वयुक्तेन दानं तद्विमलं शिवम् ॥ (८।२)

इक्षुभिः संततां भूमिं यवगोधूमशालिनीम् । (९।१)

ददाति वेदविदुषे स न भूयो ऽभिजायते ॥ (९।२)

भूमिदानात्परं दानं न भूतं न भविष्यति । (१०।१)

विद्यां दत्त्वा ब्राह्मणाय ब्रह्मलोके महीयते ॥ (१०।२)

दद्यादहरहस्तास्तु श्रद्धया ब्रह्मचारिणे । (११।१)

सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मस्थानमवाप्नुयात् ॥ (११।२)

वैशाख्यां पौर्णमास्यां तु ब्राह्मणान्सप्त पञ्च च । (१२।१)

उपोष्याभ्यर्चयेद्विद्वान्मधुना तिलसर्पिषा ॥ (१२।२)

गन्धादिभिः समभ्यर्च्य वाचयेद्वा स्वयं वदेत् । (१३।१)

प्रीयतां धर्मराजेति यथा मनसि वर्तते ॥ (१३।२)

यावज्जीवं कृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति । (१४।१)

कृष्णाजिने तिलान्कृत्वा हिरण्यमधुसर्पिषा ॥ (१४।२)

ददाति यस्तु विप्राय सर्वं तरति दुष्कृतम् । (१५।१)

घृतान्नमुदकं चैव वैशाख्यां च विशेषतः ॥ (१५।२)

निर्दिश्य धर्मराजाय विप्रेभ्यो मुच्यते भयात् । (१६।१)

द्वादश्याम् अर्चयेद् विष्णुम् उपोष्याघप्रणाशनम् ॥ (१६।२)

सर्वपापविनिर्मुक्तो नरो भवति निश्चितम् । (१७।१)

यो हि यां देवतामिच्छेत्समाराधयितुं नरः ॥ (१७।२)

ब्राह्मणान्पूजयेद् यत्नाद् भोजयेद्योषितः सुरान् । (१८।१)

सन्तानकामः सततं पूजयेद्वै पुरन्दरम् ॥ (१८।२)

ब्रह्मवर्चसकामस्तु ब्राह्मणान्ब्रह्मनिश्चयात् । (१९।१)

आरोग्यकामो ऽथ रविं धनकामो हुताशनम् ॥ (१९।२)

कर्मणां सिद्धिकामस्तु पूजयेद्वै विनायकम् । (२०।१)

भोगकामो हि शशिनं बलकामः समीरणम् ॥ (२०।२)

मुमुक्षुः सर्वसंसारात्प्रयत्नेनार्चयेद्धरिम् । (२१।१)

अकामः सर्वकामो वा पूजयेत्तु गदाधरम् ॥ (२१।२)

वारिदस्तृप्तिमाप्नोति सुखमक्षय्यमन्नदः । (२२।१)

तिलप्रदः प्रजामिष्टां दीपदश्चक्षुरुत्तमम् ॥ (२२।२)

भूमिदः सर्वमाप्नोति दीर्घमायुर्हिरण्यदः । (२३।१)

गृहदो ऽग्र्याणि वेश्मानि रूप्यदो रूपमुत्तमम् ॥ (२३।२)

वासोदश् चान्द्रसालोक्यम् अश्विसालोक्यमश्वदः । (२४।१)

अनडुद्दः श्रियं पुष्टां गोदो ब्रध्नस्य विष्टपम् ॥ (२४।२)

यानशय्याप्रदो भार्यामैश्वर्यमभयप्रदः । (२५।१)

धान्यदः शाश्वतं सौख्यं ब्रह्मदो ब्रह्म शाश्वतम् ॥ (२५।२)

वेदवित्सु ददज्ज्ञानं स्वर्गलोके महीयते । (२६।१)

गवां घासप्रदानेन सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ (२६।२)

इन्धनानां प्रदानेन दीप्ताग्निर्जायते नरः । (२७।१)

औषधं स्नेहमाहारं रोगिरोगप्रशान्तये ॥ (२७।२)

ददानो रोगरहितः सुखी दीर्घायुरेव च । (२८।१)

असिपत्रवनं मार्गं क्षुरधारासमन्वितम् ॥ (२८।२)

तीक्ष्णातपं च तरति छत्रोपानत्प्रदो नरः । (२९।१)

यद्यदिष्टतमं लोके यच्चास्य दयितं गृहे ॥ (२९।२)

तत्तद्गुणवते देयं तदेवाक्षयमिच्छता । (३०।१)

अयने विषुवे चैव ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः ॥ (३०।२)

संक्रान्त्यादिषु कालेषु दत्तं भवति चाक्षयम् । (३१।१)

प्रयागादिषु तीर्थेषु गयायां च विशेषतः ॥ (३१।२)

दानधर्मात्परो धर्मो भूतानां नेह विद्यते । (३२।१)

स्वर्गायुर्भूतिकामेन दानं पापोपशान्तये ॥ (३२।२)

दीयमानं तु यो मोहाद्गोविप्राग्निसुरेषु च । (३३।१)

निवारयति पापात्मा तिर्यग्योनिं व्रजेन्नरः ॥ (३३।२)

यस्तु दुर्भिक्षवेलायाम् अन्नाद्यं न प्रयच्छति । (३४।१)

म्रियमाणेषु विप्रेषु ब्रह्महा स तु गर्हितः ॥ (३४।२)

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे दानधर्मनिरूपणं नामैकपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः ॥ (३५।१)