हरिरुवाच । (१।१)

समये दीक्षितः शिष्यो बद्धनेत्रस्तु वाससा । (१।२)

अष्टाहुतिशतं तस्य मूलमन्त्रेण होमयेत् ॥ (१।३)

द्विगुणं पुत्रके होमं त्रिगुणं साधके मतम् । (२।१)

निर्वाणदेशिके रुद्र चतुर्गुणमुदाहृतम् ॥ (२।२)

गुरुविष्णुद्विजस्त्रीणां हन्ता वध्यस्त्वदीक्षितैः । (३।१)

अथ दीक्षां प्रवक्ष्यामि धर्माधर्मक्षयङ्करीम् ॥ (३।२)

उपवेश्य बहिः शिष्यान्धारणं तेषु कारयेत् । (४।१)

वायव्या कलया रुद्र शोष्यमाणान् विचिन्तयेत् ॥ (४।२)

आग्रेय्या दह्यमानांश्च प्लावितानम्भसा पुनः । (५।१)

तेजस्तेजासि तं जीवमेकीकृत्य समाक्षिपेत् ॥ (५।२)

प्राणवं चिन्तयेद् व्योम्नि शरीरे ऽन्यत्तु कारणम् । (६।१)

एकैकं यो जयेत्तत्र क्षेत्रज्ञं देहकारणात् ॥ (६।२)

उत्पाद्य योजयेत्पश्चादेकैकं वृषभध्वज । (७।१)

मण्डलादिष्वशक्तस्तु कल्पयित्वार्चयेद्धरिम् ॥ (७।२)

चतुर्द्वारं भवेत्तच्च ब्रह्मतीर्थादनुक्रमात् । (८।१)

हस्तं पद्मं समाख्यातं पत्राण्यङ्गुलयः स्मृताः ॥ (८।२)

कर्णिका तलहस्तं तु नखान्यस्य तु केसराः । (९।१)

तत्रार्चयेद्धरिं ध्यात्वा सूर्यं द्वग्नयन्तरेव च ॥ (९।२)

तं हस्तं पातयेन्मूर्ध्नि शिष्यस्य तु समाहितः । (१०।१)

हस्ते विष्णुः स्थितो यस्माद्विष्णुहस्तस्ततस्त्वयम् । (१०।२)

नश्यन्ति स्पर्शनात्तस्य पातकान्यखिलानि च ॥ (१०।३)

गुरुः शिष्यं समभ्यर्च्य नेत्रे बद्धे तु वाससा । (११।१)

देवस्य प्रमुखं कृत्वा पुष्पमेवार्पयेत्ततः । (११।२)

पुष्पं निपतितं यत्र मूर्ध्नो देवस्य शार्ङ्गिणः ॥ (११।३)

तन्नाम कारयेत्तस्य स्त्रीणां नामाङ्कितं स्वयम् । (१२।१)

शूद्राणां दाससंयुक्तं कारयेत्तु विचक्षणः ॥ (१२।२)

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे विष्णुदीक्षानिदृ नाम नवमो ऽध्यायः ॥ (१३।१)