GarPur, 1, 105
Select a line for its word-by-word analysis.
तस्माद्यत्नेन कर्तव्यं प्रायश्चित्तं विशुद्धये । (२।१)
tasmādyatnena kartavyaṃ prāyaścittaṃ viśuddhaye |
लोकः प्रसीदेदात्मैवं प्रायश्चित्तैरघक्षयः । (३।१)
lokaḥ prasīdedātmaivaṃ prāyaścittairaghakṣayaḥ |
प्रायश्चित्तमकुर्वाणाः पश्चात्तापविवर्जिताः ॥ (३।२)
prāyaścittamakurvāṇāḥ paścāttāpavivarjitāḥ ||
अवीचिं कुम्भीपाकं च यान्ति पापा ह्यपुण्यतः । (६।१)
avīciṃ kumbhīpākaṃ ca yānti pāpā hyapuṇyataḥ |
ब्रह्महा मद्यपः स्तेयी संयोगी गुरुतल्पगः ॥ (६।२)
brahmahā madyapaḥ steyī saṃyogī gurutalpagaḥ ||
गुरुनिन्दा वेदनिन्दा ब्रह्महत्यासमे ह्युभे । (७।१)
gurunindā vedanindā brahmahatyāsame hyubhe |
सगोत्रासु तथा स्त्रीषु गुरुतल्पसमं स्मृतम् ॥ (९।२)
sagotrāsu tathā strīṣu gurutalpasamaṃ smṛtam ||
पितुः स्वसारं मातुश्च मातुलानीं स्नुषाम् अपि । (१०।१)
pituḥ svasāraṃ mātuśca mātulānīṃ snuṣām api |
आचार्यपत्नीं स्वसुतां गच्छंस्तु गुरुतल्पगः । (११।१)
ācāryapatnīṃ svasutāṃ gacchaṃstu gurutalpagaḥ |
छित्त्वा लिङ्गं वधस्तस्य सकामायाः स्त्रियास्तथा ॥ (११।२)
chittvā liṅgaṃ vadhastasya sakāmāyāḥ striyāstathā ||
पारदार्यं पारिवित्त्यं वार्द्धुष्यं लवणक्रिया ॥ (१३।२)
pāradāryaṃ pārivittyaṃ vārddhuṣyaṃ lavaṇakriyā ||
सछूद्रविट्क्षत्रबन्धोर् निन्दितार्थोपजीविता । (१४।१)
sachūdraviṭkṣatrabandhor ninditārthopajīvitā |
नास्तिक्यं व्रतलोपश्च शूल्यं गोश्वेव विक्रयः ॥ (१४।२)
nāstikyaṃ vratalopaśca śūlyaṃ gośveva vikrayaḥ ||
कन्याप्रदानं तस्यैव कौटिल्यं व्रतलोपनम् । (१६।१)
kanyāpradānaṃ tasyaiva kauṭilyaṃ vratalopanam |
आत्मनो ऽर्थे क्रियारम्भो मद्यपस्त्रीनिषेवणम् ॥ (१६।२)
ātmano 'rthe kriyārambho madyapastrīniṣevaṇam ||
स्वाध्यायाग्निसुतत्यागो बान्धवत्याग एव च । (१७।१)
svādhyāyāgnisutatyāgo bāndhavatyāga eva ca |
असच्छास्त्राभिगमनं भार्यात्मपरिविक्रयः ॥ (१७।२)
asacchāstrābhigamanaṃ bhāryātmaparivikrayaḥ ||
शिरः कपालध्वजवान् भिक्षाशी कर्म वेदयन् ॥ (१८।२)
śiraḥ kapāladhvajavān bhikṣāśī karma vedayan ||
ब्रह्महा द्वादश समा मितभुक् शुद्धिमाप्नुयात् । (१९।१)
brahmahā dvādaśa samā mitabhuk śuddhimāpnuyāt |
लोमभ्यः स्वाहेति च वा लोमप्रभृति वै तनुम् ॥ (१९।२)
lomabhyaḥ svāheti ca vā lomaprabhṛti vai tanum ||
मज्जान्तां जुहुयाद्वापि स्वस्वमन्त्रैर्यथाक्रमम् । (२०।१)
majjāntāṃ juhuyādvāpi svasvamantrairyathākramam |
शुद्धिः स्याद्ब्राह्मणत्राणात्कृत्वैवं शुद्धिरेव च ॥ (२०।२)
śuddhiḥ syādbrāhmaṇatrāṇātkṛtvaivaṃ śuddhireva ca ||
निरातङ्कं द्विजं गां च ब्राह्मणार्थे हतो ऽपि वा । (२१।१)
nirātaṅkaṃ dvijaṃ gāṃ ca brāhmaṇārthe hato 'pi vā |
अरण्ये नियतो जुप्त्वा त्रिः कृत्वो वेदसंहिताम् ॥ (२१।२)
araṇye niyato juptvā triḥ kṛtvo vedasaṃhitām ||
सरस्वतीं वा संसेव्यं धनं पात्रे समर्पयेत् । (२२।१)
sarasvatīṃ vā saṃsevyaṃ dhanaṃ pātre samarpayet |
यागस्थक्षत्त्रविड्घात् चरेद्ब्रह्महणो व्रतम् ॥ (२२।२)
yāgasthakṣattraviḍghāt caredbrahmahaṇo vratam ||
द्विगुणं सवनस्थे तु ब्राह्मणे व्रतमाचरेत् । (२४।१)
dviguṇaṃ savanasthe tu brāhmaṇe vratamācaret |
सुराम्बुघृतगोमूत्रं पीत्वा शुद्धिः सुरापिणः ॥ (२४।२)
surāmbughṛtagomūtraṃ pītvā śuddhiḥ surāpiṇaḥ ||
अग्निवर्णं घृतं वापि चीरवासा जटी भवेत् । (२५।१)
agnivarṇaṃ ghṛtaṃ vāpi cīravāsā jaṭī bhavet |
व्रतं ब्रह्महणः कुर्यात्पुनः संस्कारमर्हति ॥ (२५।२)
vrataṃ brahmahaṇaḥ kuryātpunaḥ saṃskāramarhati ||
रेतोविण्मूत्रपानाच्च सुरापा ब्राह्मणी तथा । (२६।१)
retoviṇmūtrapānācca surāpā brāhmaṇī tathā |
पतिलोकपरिभ्रष्टा गृध्री स्यात्सूकरी शुनी ॥ (२६।२)
patilokaparibhraṣṭā gṛdhrī syātsūkarī śunī ||
स्वर्णहारी द्विजो राज्ञे दत्त्वा तु मुसलं तथा । (२७।१)
svarṇahārī dvijo rājñe dattvā tu musalaṃ tathā |
कर्मणः ख्यापनं कृत्वा हतस्तेन भवेच्छुचिः ॥ (२७।२)
karmaṇaḥ khyāpanaṃ kṛtvā hatastena bhavecchuciḥ ||
आत्मतुल्यं सुवर्णं वा दत्त्वा शुद्धिमियाद्द्विजः । (२८।१)
ātmatulyaṃ suvarṇaṃ vā dattvā śuddhimiyāddvijaḥ |
शयने सार्धमायस्या योषिता निभृतं स्वपेत् ॥ (२८।२)
śayane sārdhamāyasyā yoṣitā nibhṛtaṃ svapet ||
उच्छेद्य लिङ्गं वृषणं नैरृत्यामुत्सृजोद्दिशि । (२९।१)
ucchedya liṅgaṃ vṛṣaṇaṃ nairṛtyāmutsṛjoddiśi |
प्राजापत्यं चरेत्कृच्छ्रं समा वा गुरुतल्पगः ॥ (२९।२)
prājāpatyaṃ caretkṛcchraṃ samā vā gurutalpagaḥ ||
चान्द्रायणं वा त्रीन् मासान् अभ्यसेद् वेदसंहिताम् । (३०।१)
cāndrāyaṇaṃ vā trīn māsān abhyased vedasaṃhitām |
पञ्चगव्यं पिबेद्गोघ्नो मासमासीत संयतः ॥ (३०।२)
pañcagavyaṃ pibedgoghno māsamāsīta saṃyataḥ ||
ऋषभैकं सहस्रं गा दद्यात् क्षत्रवधे पुमान् ॥ (३२।२)
ṛṣabhaikaṃ sahasraṃ gā dadyāt kṣatravadhe pumān ||
ब्रह्महत्याव्रतं वापि वत्सरत्रितयं चरेत् । (३३।१)
brahmahatyāvrataṃ vāpi vatsaratritayaṃ caret |
वैश्यहाब्दं चरेद् एतद् दद्याद्वैकशतं गवाम् ॥ (३३।२)
vaiśyahābdaṃ cared etad dadyādvaikaśataṃ gavām ||
षण्मासाच्छूद्रहा चैतद्दद्याद्वा धेनवो दश । (३४।१)
ṣaṇmāsācchūdrahā caitaddadyādvā dhenavo daśa |
अप्रदुष्टां स्त्रियं हत्वा शूद्रहत्याव्रतं चरेत् ॥ (३४।२)
apraduṣṭāṃ striyaṃ hatvā śūdrahatyāvrataṃ caret ||
पिबेत्क्षीरं त्र्यहं पापी कृच्छ्रं वाप्यधिकं चरेत् ॥ (३५।२)
pibetkṣīraṃ tryahaṃ pāpī kṛcchraṃ vāpyadhikaṃ caret ||
गजे नीलान्वृषान्पञ्च शुके वत्सं द्विहायनम् । (३६।१)
gaje nīlānvṛṣānpañca śuke vatsaṃ dvihāyanam |
खराजमेषेषु वृषो देयः क्रौञ्चे त्रिहायणः ॥ (३६।२)
kharājameṣeṣu vṛṣo deyaḥ krauñce trihāyaṇaḥ ||
अवकीर्णो भवेद् गत्वा ब्रह्मचारी च योषितम् ॥ (३७।२)
avakīrṇo bhaved gatvā brahmacārī ca yoṣitam ||
मधुमांसाशने कार्यं कृच्छ्रं शेषव्रतानि च ॥ (३८।२)
madhumāṃsāśane kāryaṃ kṛcchraṃ śeṣavratāni ca ||
कृच्छ्रत्रयं गुरुः कुर्यान्म्रियेत् प्रहितो यदि । (३९।१)
kṛcchratrayaṃ guruḥ kuryānmriyet prahito yadi |
प्रतिकूलं गुरोः कृत्वा प्रसाद्यैव विशुध्यति ॥ (३९।२)
pratikūlaṃ guroḥ kṛtvā prasādyaiva viśudhyati ||
रिपून्धान्यप्रदानाद्यैः स्नेहाद्यैर्वाप्युपक्रमेत् । (४०।१)
ripūndhānyapradānādyaiḥ snehādyairvāpyupakramet |
महापापोपपापाभ्यां यो ऽभिशस्तो मृषा परम् । (४१।१)
mahāpāpopapāpābhyāṃ yo 'bhiśasto mṛṣā param |
अनियुक्तो भ्रातृभार्यां गच्छंश्चान्द्रायणं चरेत् । (४२।१)
aniyukto bhrātṛbhāryāṃ gacchaṃścāndrāyaṇaṃ caret |
त्रिरात्रान्ते घृतं प्राश्य गत्वोदक्यां शुचिर्भवेत् ॥ (४२।२)
trirātrānte ghṛtaṃ prāśya gatvodakyāṃ śucirbhavet ||
गायत्त्रीजप्यनिरतो मुच्यते ऽसत्प्रतिग्रहात् ॥ (४३।२)
gāyattrījapyanirato mucyate 'satpratigrahāt ||
त्रिः कृच्छ्रमाचरेद्व्रात्ययाजको ऽपि चरन्नपि । (४४।१)
triḥ kṛcchramācaredvrātyayājako 'pi carannapi |
वेदप्लावी यवाश्यब्दं त्यक्त्वा च शरणागतान् ॥ (४४।२)
vedaplāvī yavāśyabdaṃ tyaktvā ca śaraṇāgatān ||
प्राणायामत्रयं कुर्यात्खरयानोष्ट्रयानगः । (४५।१)
prāṇāyāmatrayaṃ kuryātkharayānoṣṭrayānagaḥ |
नग्नः स्नात्वा च सुप्त्वा च गत्वा चैव दिवा स्त्रियम् ॥ (४५।२)
nagnaḥ snātvā ca suptvā ca gatvā caiva divā striyam ||
गुरुं त्वंकृत्य हुंकृत्य विप्रं निर्जित्य वादतः । (४६।१)
guruṃ tvaṃkṛtya huṃkṛtya vipraṃ nirjitya vādataḥ |
प्रसाद्य तं च मुनयस्ततो ह्युपवसेद्दिनम् ॥ (४६।२)
prasādya taṃ ca munayastato hyupavaseddinam ||
विप्रे दण्डोद्यमे कृच्छ्रमतिकृच्छ्रं निपातने । (४७।१)
vipre daṇḍodyame kṛcchramatikṛcchraṃ nipātane |
देशं कालं वयः शक्तिं पापं चावेक्ष्य यत्नतः ॥ (४७।२)
deśaṃ kālaṃ vayaḥ śaktiṃ pāpaṃ cāvekṣya yatnataḥ ||
प्रायश्चित्तं प्रकल्प्यं स्याद्यत्र योक्ता तु निष्कृतिः । (४८।१)
prāyaścittaṃ prakalpyaṃ syādyatra yoktā tu niṣkṛtiḥ |
गर्भत्यागो भर्तृनिन्दा स्त्रीणां पतनकारणम् ॥ (४८।२)
garbhatyāgo bhartṛnindā strīṇāṃ patanakāraṇam ||
एष ग्रहान्तिके दोषः तस्मात्तां दूतरस् त्यजेत् । (४९।१)
eṣa grahāntike doṣaḥ tasmāttāṃ dūtaras tyajet |
त्रिरात्रोपोषणो जप्त्वा ब्रह्महा त्वघमर्षणम् ॥ (५०।२)
trirātropoṣaṇo japtvā brahmahā tvaghamarṣaṇam ||
अन्तर्जले विशुद्धे च दत्त्वा गां च पयस्विनीम् । (५१।१)
antarjale viśuddhe ca dattvā gāṃ ca payasvinīm |
जले जप्त्वा तु जुहुयाच् चत्वारिंशद्घृताहुतीः । (५२।१)
jale japtvā tu juhuyāc catvāriṃśadghṛtāhutīḥ |
त्रिरात्रोपोषणो हुत्वा कूष्माण्डीभिर्घृतं शुचिः ॥ (५२।२)
trirātropoṣaṇo hutvā kūṣmāṇḍībhirghṛtaṃ śuciḥ ||
सुरापः स्वर्णहारी च रुद्रजापी जले स्थितः । (५३।१)
surāpaḥ svarṇahārī ca rudrajāpī jale sthitaḥ |
कृत्वोपवासं रेतोविण्मूत्राणां प्राशने द्विजः । (५५।१)
kṛtvopavāsaṃ retoviṇmūtrāṇāṃ prāśane dvijaḥ |
रुद्रैकादशजप्याद्धि पापनाशो भवेद्द्विजैः । (५६।१)
rudraikādaśajapyāddhi pāpanāśo bhaveddvijaiḥ |
वेदाभ्यासरतं शान्तं पञ्चयज्ञक्रियापरम् ॥ (५६।२)
vedābhyāsarataṃ śāntaṃ pañcayajñakriyāparam ||
न स्पृशन्ति हा पापानि चाशु स्मृत्वा ह्यपोहितः । (५७।१)
na spṛśanti hā pāpāni cāśu smṛtvā hyapohitaḥ |
जप्त्वा सहस्रगायत्त्रीं शुचिर् ब्रह्महणाद् ऋते ॥ (५७।२)
japtvā sahasragāyattrīṃ śucir brahmahaṇād ṛte ||
ब्रह्मचर्यं दया क्षान्तिर्ध्यानं सत्यमकल्कता । (५८।१)
brahmacaryaṃ dayā kṣāntirdhyānaṃ satyamakalkatā |
अहिंसा स्तेयमाधुर्ये दमश्चैते यमाः स्मृताः ॥ (५८।२)
ahiṃsā steyamādhurye damaścaite yamāḥ smṛtāḥ ||
स्नानमौनोपवासेज्यास्वाध्यायोपस्थनिग्रहः । (५९।१)
snānamaunopavāsejyāsvādhyāyopasthanigrahaḥ |
तपो ऽक्रोधो गुरोर्भक्तिः शौचं च नियमाः स्मृताः ॥ (५९।२)
tapo 'krodho gurorbhaktiḥ śaucaṃ ca niyamāḥ smṛtāḥ ||
पञ्चगव्यं तु गोक्षीरं दधिमूत्रशकृद्घृतम् । (६०।१)
pañcagavyaṃ tu gokṣīraṃ dadhimūtraśakṛdghṛtam |
जग्ध्वा परे ऽह्न्य् उपवसेत् कृच्छ्रं सान्तपनं चरेत् ॥ (६०।२)
jagdhvā pare 'hny upavaset kṛcchraṃ sāntapanaṃ caret ||
पृथक् सांतपनैर्द्रव्यैः षडहः सोपवासकः । (६१।१)
pṛthak sāṃtapanairdravyaiḥ ṣaḍahaḥ sopavāsakaḥ |
सप्ताहेन तु कृच्छ्रो ऽयं महासांतपनः स्मृतः ॥ (६१।२)
saptāhena tu kṛcchro 'yaṃ mahāsāṃtapanaḥ smṛtaḥ ||
प्रत्येकं प्रत्यहाभ्यस्तैः पर्णकृच्छ्र उदाहृतः ॥ (६२।२)
pratyekaṃ pratyahābhyastaiḥ parṇakṛcchra udāhṛtaḥ ||
तप्तक्षीरघृताम्बूनामेकैकं प्रत्यहं पिबेत् । (६३।१)
taptakṣīraghṛtāmbūnāmekaikaṃ pratyahaṃ pibet |
यथा कथञ्चित्त्रिगुणः प्राजापत्यो ऽयमुच्यते । (६५।१)
yathā kathañcittriguṇaḥ prājāpatyo 'yamucyate |
अयमेवातिकृच्छ्रः स्यात्पाणिपूर्णाम्बुभोजनात् ॥ (६५।२)
ayamevātikṛcchraḥ syātpāṇipūrṇāmbubhojanāt ||
कृच्छ्रातिकृच्छ्रं पयसा दिवसानेकविंशतिम् । (६६।१)
kṛcchrātikṛcchraṃ payasā divasānekaviṃśatim |
एकैकमुपवासश्च कृच्छ्रः सौम्यो ऽयमुच्यते ॥ (६७।२)
ekaikamupavāsaśca kṛcchraḥ saumyo 'yamucyate ||
एषां त्रिरात्रमभ्यासादेकैकं स्याद्यथाक्रमात् । (६८।१)
eṣāṃ trirātramabhyāsādekaikaṃ syādyathākramāt |
तिथिपिण्डांश्चरेद्वृद्ध्या शुक्ले शिख्यण्डसंमितान् । (६९।१)
tithipiṇḍāṃścaredvṛddhyā śukle śikhyaṇḍasaṃmitān |
एकैकं ह्रासयेत्कृष्णे पिण्डं चान्द्रायणं चरेत् ॥ (६९।२)
ekaikaṃ hrāsayetkṛṣṇe piṇḍaṃ cāndrāyaṇaṃ caret ||
यथाकथञ्चित्पिण्डानां चत्वारिंशच्छतद्वयम् । (७०।१)
yathākathañcitpiṇḍānāṃ catvāriṃśacchatadvayam |
कृत्वा त्रिषवणं स्नानं पिण्डं चान्द्रायणं चरेत् । (७१।१)
kṛtvā triṣavaṇaṃ snānaṃ piṇḍaṃ cāndrāyaṇaṃ caret |
पवित्राणि जपेत्पिण्डान् गायत्त्र्या चाभिमन्त्रयेत् ॥ (७१।२)
pavitrāṇi japetpiṇḍān gāyattryā cābhimantrayet ||
अनादिष्टेषु पापेषु शुद्धिश्चान्द्रायणेन तु । (७२।१)
anādiṣṭeṣu pāpeṣu śuddhiścāndrāyaṇena tu |
धर्मार्थो यश्चरेदेतच्चन्द्रस्यैति सलोकताम् ॥ (७२।२)
dharmārtho yaścaredetaccandrasyaiti salokatām ||
कृच्छ्रकृद्धर्मकामस्तु महतीं श्रियमश्नुते ॥ (७३।१)
kṛcchrakṛddharmakāmastu mahatīṃ śriyamaśnute ||
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे याज्ञवल्क्योक्तप्रायश्चित्तविवेको नाम पञ्चोत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (७४।१)
iti śrīgāruḍe mahāpurāṇe pūrvakhaṇḍe prathamāṃśākhye ācārakāṇḍe yājñavalkyoktaprāyaścittaviveko nāma pañcottaraśatatamo 'dhyāyaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.