ब्रह्मोवाच । (१।१)

नक्ताशी त्वष्टमीं यावद्वर्षान्ते चैव धेनुदः । (१।२)

पौरन्दरपदं याति सद्गतिव्रतमुच्यते ॥ (१।३)

शुक्लाष्टम्यां पौषमासे महारुद्रेति साधु वै । (२।१)

मत्प्रीतये कृतं देवि शतसाहस्रिकं फलम् ॥ (२।२)

अष्टमी बुधवारेण पक्षयोरुभयोर्यदा । (३।१)

भविष्यति तदा तस्यां व्रतमेतत्कथा परा ॥ (३।२)

तस्यां नियमकर्तारो न स्युः खण्डितसम्पदः । (४।१)

तण्डुलस्याष्टमुष्टीनां वर्जयित्वाङ्गुलिद्वयम् ॥ (४।२)

भक्तं सद्भक्तिश्रद्धाभ्यां मुक्तिकामी हि मानवः । (५।१)

आम्रं पत्रपुटे कृत्वा यो भुङ्क्ते कुशवेष्टिते ॥ (५।२)

कलम्बिकाम्लिकोपेतं काम्यं तस्य फलं भवेत् । (६।१)

बुधं पञ्चोपचारेण पूजयित्वा जलाशये ॥ (६।२)

शक्तितो दक्षिणं दद्यात्कर्करीं तण्डुलान्विताम् । (७।१)

बुं बुधायेति बीजं स्यात्स्वाहान्तः कमलादिकः ॥ (७।२)

बाणचापधरं श्यामं दले चाङ्गानि मध्यतः । (८।१)

बुधाष्टमीकथा पुण्या श्रोतव्या कृतिभिर्ध्रुवम् ॥ (८।२)

पुरे पाटलिपुत्राख्ये वीरो नाम द्विजोत्तमः । (९।१)

रम्भा भार्या तस्य चासीत्कौशिकः पुत्र उत्तमः ॥ (९।२)

दुहिता विजयानाम्नी वनपालो वृषो ऽभवत् । (१०।१)

गृहीत्वा कौशिकस्तं च ग्रीष्मे गङ्गां गतो ऽरमत् ॥ (१०।२)

गोपालकैर्वृषश्चौरैः क्रीडास्थो ऽपहृतो बलात् । (११।१)

गङ्गातः स च उत्थाय वनं बभ्राम दुःखितः ॥ (११।२)

जलार्थं विजया चागाद्भ्रात्रा सार्धं च साप्यगात् । (१२।१)

पिपासितो मृणालार्थो आगतो ऽथ सरोवरम् ॥ (१२।२)

दिव्यस्त्रीणां च पूजादीन्दृष्ट्वा चाप्यथ विस्मितः । (१३।१)

स ता गत्वा ययाचे ऽन्नं सानुजो ऽहं बुभुक्षितः ॥ (१३।२)

स्त्रियो ऽब्रुवन्व्रतं कर्तुं दास्यामश्च कुरु व्रतम् । (१४।१)

पत्न्यर्थं धनपानार्थं पूजयामासतुर्बुधम् ॥ (१४।२)

पुटद्वयं गृहीत्वान्नं बुभुजाते प्रदत्तकम् । (१५।१)

स्त्रियो गतास्तौ धनदौ धनपानमपश्यताम् ॥ (१५।२)

चौरैर्दत्तं गृहीत्वाथ प्रदोषे प्राप्तवान् गृहम् । (१६।१)

वीरं च दुःखितं नत्वा रात्रौ सुप्तो यथासुखम् ॥ (१६।२)

कन्यां च युवतीं दृष्ट्वा कस्मै देया सुता मया । (१७।१)

यमायेत्यब्रवीद्दुःखात् साचाराद् व्रतसत्फलात् ॥ (१७।२)

स्वर्गं गतौ च पितरौ व्रतं राज्याय कौशिकः । (१८।१)

चक्रे ऽयोध्यामहाराज्यं दत्त्वा च भगिनीं यमे ॥ (१८।२)

यमो ऽपि विजयामाह गृहस्था भव मे पुरे । (१९।१)

नोद्घाटयान्य् अत्र गते यमे सा न तथाकरोत् । (१९।२)

अपश्यन्मातरं स्वां सा पाशयातनया स्थिताम् ॥ (१९।३)

अथोद्विग्ना कोशिकोक्तं ज्ञात्वा मुक्तिप्रदं व्रतम् । (२०।१)

चक्रे च सा ततो मुक्ता माता तस्माच्चरेद्व्रतम् ॥ (२०।२)

व्रतपुण्यप्रभावेण स्वर्गं गत्वावसत्सुखम् ॥ (२१।१)

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे बुधाष्टमीव्रतनिरूपणं नाम द्वात्रिंशदुत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (२२।१)