हरिरुवाच । (१।१)

पुनः सूर्यार्चनं वक्ष्ये यदुक्तं धनदाय हि । (१।२)

अष्टपत्रं लिखेत्पद्मं शुचौ देशे सकर्णिकम् ॥ (१।३)

आवाहनीं ततो बद्धा मुद्रामावाहयेद्रविम् । (२।१)

खखोल्कं स्थाप्य मुद्रां तु स्थापयेन्मन्त्ररूपिणीम् ॥ (२।२)

आग्नेय्यां दिशि देवस्य हृदयं स्थापयेच्छिव । (३।१)

ऐशान्यां तु शिरः स्थाप्यं नैरृत्यां विन्यसेच्छिखाम् ॥ (३।२)

पौरंदर्यां न्यसेद् धर्मम् एकाग्रस्थितमानसः । (४।१)

वायव्यां चैव नेत्रं तु वारुण्यामस्त्रमेव च ॥ (४।२)

ऐशान्यां स्थापयेत्सोमं पौरन्दर्यां तु लोहितम् । (५।१)

आग्नेय्यां सोमतनयं याम्यां चैव बृहस्पतिम् ॥ (५।२)

नैरृत्यां दानवगुरुं वारुण्यां तु शनैश्चरम् । (६।१)

वायव्यां च तथा केतुं कौबेर्यां राहुमेव च ॥ (६।२)

द्वितीयायां तु कक्षायां सूर्यान्द्वादश पूजयेत् । (७।१)

भगः सूर्यो ऽर्यमा चैव मित्रो वै वरुणस्तथा ॥ (७।२)

सविता चैव धाता च विवस्वांश्च महाबलः । (८।१)

त्वष्टा पूषा तथा चेन्द्रो द्वादशो विष्णुरुच्यते ॥ (८।२)

पूर्वादावर्चयेद्देवानिन्द्रादीञ्छ्रद्धया नरः । (९।१)

जया च विजया चैव जयन्ति चापराजिता । (९।२)

शेषश्च वासुकिश्चैव नागानित्यादि पूजयेत् ॥ (९।३)

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे सूर्यार्चनविधिर् नाम सप्तदशो ऽध्यायः ॥ (१०।१)