नमो रुद्राय हरये ब्रह्मणे परमात्मने । (१।१)

प्रधानपुरुषेशाय सर्गस्थित्यन्तकारिणे ॥ (१।२)

नारदोऽभ्यर्च्य शैलेशे शङ्करं सङ्गमेश्वरे । (२।१)

हिरण्यगर्भे स्वर्लीने ह्यविमुक्ते महालये ॥ (२।२)

रौद्रे गोप्रेक्षके चैव श्रेष्ठे पाशुपते तथा । (३।१)

विघ्नेश्वरे च केदारे तथा गोमायुकेश्वरे ॥ (३।२)

हिरण्यगर्भे चन्द्रेशे ईशान्ये च त्रिविष्टपे । (४।१)

शुक्रेश्वरे यथान्यायं नैमिषं प्रययौ मुनिः ॥ (४।२)

नैमिषेयास्तदा दृष्ट्वा नारदं हृष्टमानसाः । (५।१)

समभ्यर्च्यासनं तस्मै तद्योग्यं समकल्पयन् ॥ (५।२)

सोऽपि हृष्टो मुनिवरैर् दत्तं भेजे तदासनम् । (६।१)

सम्पूज्यमानो मुनिभिः सुखासीनो वरासने ॥ (६।२)

चक्रे कथां विचित्रार्थां लिङ्गमाहात्म्यमाश्रिताम् । (७।१)

एतस्मिन्नेवकाले तु सूतः पौराणिकः स्वयम् ॥ (७।२)

जगाम नैमिषं धीमान् प्रणामार्थं तपस्विनाम् । (८।१)

तस्मै साम च पूजां च यथावच्चक्रिरे तदा ॥ (८।२)

नैमिषेयास्तु शिष्याय कृष्णद्वैपायनस्य तु । (९।१)

अथ तेषां पुराणस्य शुश्रूषा समपद्यत ॥ (९।२)

दृष्ट्वा तम् अतिविश्वस्तं विद्वांसं रोमहर्षणम् । (१०।१)

अपृच्छंश्च ततः सूतमृषिं सर्वे तपोधनाः ॥ (१०।२)

पुराणसंहितां पुण्यां लिङ्गमाहात्म्यसंयुताम् । (११।१)

नैमिषेया ऊचुः । (११।२)

त्वया सूत महाबुद्धे कृष्णद्वैपायनो मुनिः ॥ (११।३)

उपासितः पुराणार्थं लब्धा तस्माच्च संहिता । (१२।१)

तस्माद्भवन्तं पृच्छामः सूत पौराणिकोत्तमम् ॥ (१२।२)

पुराणसंहितां दिव्यां लिङ्गमाहात्म्यसंयुताम् । (१३।१)

नारदो ऽप्यस्य देवस्य रुद्रस्य परमात्मनः ॥ (१३।२)

क्षेत्राण्यासाद्य चाभ्यर्च्य लिङ्गानि मुनिपुङ्गवः । (१४।१)

इह संनिहितः श्रीमान् नारदो ब्रह्मणः सुतः ॥ (१४।२)

भवभक्तो भवांश्चैव वयं वै नारदस्तथा । (१५।१)

अस्याग्रतो मुनेः पुण्यं पुराणं वक्तुमर्हसि ॥ (१५।२)

सफलं साधितं सर्वं भवता विदितं भवेत् । (१६।१)

एवमुक्तः स हृष्टात्मा सूतः पौराणिकोत्तमः ॥ (१६।२)

अभिवाद्याग्रतो धीमान्नारदं ब्रह्मणः सुतम् । (१७।१)

नैमिषेयांश्च पुण्यात्मा पुराणं व्याजहार सः ॥ (१७।२)

सूत उवाच । (१८।१)

नमस्कृत्य महादेवं ब्रह्माणं च जनार्दनम् । (१८।२)

मुनीश्वरं तथा व्यासं वक्तुं लिङ्गं स्मराम्यहम् ॥ (१८।३)

शब्दं ब्रह्मतनुं साक्षाच्छब्दब्रह्मप्रकाशकम् । (१९।१)

वर्णावयवम् अव्यक्तलक्षणं बहुधा स्थितम् ॥ (१९।२)

अकारोकारमकारं स्थूलं सूक्ष्मं परात्परम् । (२०।१)

ओङ्काररूपम् ऋग्वक्त्रं समजिह्वासमन्वितम् ॥ (२०।२)

यजुर्वेदमहाग्रीवम् अथर्वहृदयं विभुम् । (२१।१)

प्रधानपुरुषातीतं प्रलयोत्पत्तिवर्जितम् ॥ (२१।२)

तमसा कालरुद्राख्यं रजसा कनकाण्डजम् । (२२।१)

सत्त्वेन सर्वगं विष्णुं निर्गुणत्वे महेश्वरम् ॥ (२२।२)

प्रधानावयवं व्याप्य सप्तधाष्ठितं क्रमात् । (२३।१)

पुनः षोडशधा चैव षड्विंशकम् अजोद्भवम् ॥ (२३।२)

सर्गप्रतिष्ठासंहारलीलार्थं लिङ्गरूपिणम् । (२४।१)

प्रणम्य च यथान्यायं वक्ष्ये लिङ्गोद्भवं शुभम् ॥ (२४।२)

इति श्रीलैङ्गे महापुराणे प्रथमोऽध्यायः ॥ (२५।०)