सनत्कुमार उवाच । (१।१)

गोसहस्रप्रदानं च वदामि शृणु सुव्रत । (१।२)

गवां सहस्रमादाय सवत्सं सगुणं शुभम् ॥ (१।३)

तास् त्व् अभ्यर्च्य यथाशास्त्रम् अष्टौ सम्यक्प्रयत्नतः । (२।१)

तासां शृङ्गाणि हेम्नाथ प्रतिनिष्केण बन्धयेत् ॥ (२।२)

खुरांश्च रजतेनैव बन्धयेत् कण्ठदेशतः । (३।१)

प्रतिनिष्केण कर्तव्यं कर्णे वज्रं च शोभनम् ॥ (३।२)

शिवाय दद्याद्विप्रेभ्यो दक्षिणां च पृथक्पृथक् । (४।१)

दशनिष्कं तदर्धं वा तस्यार्धार्धम् अथापि वा ॥ (४।२)

यथाविभवविस्तारं निष्कमात्रमथापि वा । (५।१)

वस्त्रयुग्मं च दातव्यं पृथग्विप्रेषु शोभनम् ॥ (५।२)

गावश्चाराध्य यत्नेन दातव्याः सुमनोरमाः । (६।१)

एवं दत्त्वा विधानेन शिवमभ्यर्च्य शंकरम् ॥ (६।२)

जपेदग्रे यथान्यायं गवां स्तवमनुत्तमम् । (७।१)

गावो ममाग्रतो नित्यं गावो नः पृष्ठतस्तथा ॥ (७।२)

हृदये मे सदा गावो गवां मध्ये वसाम्य् अहम् । (८।१)

इति कृत्वा द्विजाग्र्येभ्यो दत्त्वा गत्वा प्रदक्षिणम् ॥ (८।२)

तद्रोमवर्षसंख्यानि स्वर्गलोके महीयते ॥ (९।१)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे उत्तरभागे गोसहस्रप्रदानं नामाष्टत्रिंशो ऽध्यायः ॥ (१०।१)