ऋषय ऊचुः । (१।१)

कथं पूज्यो महादेवो मर्त्यैर्मन्दैर्महामते । (१।२)

कल्पायुषैर् अल्पवीर्यैर् अल्पसत्त्वैः प्रजापतिः ॥ (१।३)

संवत्सरसहस्रैश् च तपसा पूज्य शङ्करम् । (२।१)

न पश्यन्ति सुराश्चापि कथं देवं यजन्ति ते ॥ (२।२)

सूत उवाच । (३।१)

कथितं तथ्यम् एवात्र युष्माभिर् मुनिपुङ्गवाः । (३।२)

तथापि श्रद्धया दृश्यः पूज्यः संभाष्य एव च ॥ (३।३)

प्रसंगाच्चैव सम्पूज्य भक्तिहीनैरपि द्विजाः । (४।१)

भावानुरूपफलदो भगवानिति कीर्तितः ॥ (४।२)

उच्छिष्टः पूजयन्याति पैशाचं तु द्विजाधमः । (५।१)

संक्रुद्धो राक्षसं स्थानं प्राप्नुयान् मूढधीर् द्विजाः ॥ (५।२)

अभक्ष्यभक्षी सम्पूज्य याक्षं प्राप्नोति दुर्जनः । (६।१)

गानशीलश् च गान्धर्वं नृत्यशीलस्तथैव च ॥ (६।२)

ख्यातिशीलस् तथा चान्द्रं स्त्रीषु सक्तो नराधमः । (७।१)

मदार्तः पूजयन् रुद्रं सोमस्थानमवाप्नुयात् ॥ (७।२)

गायत्र्या देवमभ्यर्च्य प्राजापत्यमवाप्नुयात् । (८।१)

ब्राह्मं हि प्रणवेनैव वैष्णवं चाभिनन्द्य च ॥ (८।२)

श्रद्धया सकृदेवापि समभ्यर्च्य महेश्वरम् । (९।१)

रुद्रलोकमनुप्राप्य रुद्रैः सार्धं प्रमोदते ॥ (९।२)

संशोध्य च शुभं लिङ्गम् अमरासुरपूजितम् । (१०।१)

जलैः पूतैस्तथा पीठे देवमावाह्य भक्तितः ॥ (१०।२)

दृष्ट्वा देवं यथान्यायं प्रणिपत्य च शङ्करम् । (११।१)

कल्पिते चासने स्थाप्य धर्मज्ञानमये शुभे ॥ (११।२)

वैराग्यैश्वर्यसम्पन्ने सर्वलोकनमस्कृते । (१२।१)

ओङ्कारपद्ममध्ये तु सोमसूर्याग्निसंभवे ॥ (१२।२)

पाद्यमाचमनं चार्घ्यं दत्त्वा रुद्राय शंभवे । (१३।१)

स्नापयेद्दिव्यतोयैश् च घृतेन पयसा तथा ॥ (१३।२)

दध्ना च स्नापयेद्रुद्रं शोधयेच्च यथाविधि । (१४।१)

ततः शुद्धांबुना स्नाप्य चन्दनाद्यैश् च पूजयेत् ॥ (१४।२)

रोचनाद्यैश् च सम्पूज्य दिव्यपुष्पैश् च पूजयेत् । (१५।१)

बिल्वपत्रैरखण्डैश् च पद्मैर्नानाविधैस् तथा ॥ (१५।२)

नीलोत्पलैश् च राजीवैर्नद्यावर्तैश् च मल्लिकैः । (१६।१)

चम्पकैर् जातिपुष्पैश्च बकुलैः करवीरकैः ॥ (१६।२)

शमीपुष्पैर् बृहत्पुष्पैर् उन्मत्तागस्त्यजैरपि । (१७।१)

अपामार्गकदम्बैश् च भूषणैरपि शोभनैः ॥ (१७।२)

दत्त्वा पञ्चविधं धूपं पायसं च निवेदयेत् । (१८।१)

दधिभक्तं च मध्वाज्यपरिप्लुतमतः परम् ॥ (१८।२)

शुद्धान्नं चैव मुद्गान्नं षड्विधं च निवेदयेत् । (१९।१)

अथ पञ्चविधं वापि सघृतं विनिवेदयेत् ॥ (१९।२)

केवलं चापि शुद्धान्नम् आढकं तण्डुलं पचेत् । (२०।१)

कृत्वा प्रदक्षिणं चान्ते नमस्कृत्य मुहुर्मुहुः ॥ (२०।२)

स्तुत्वा च देवमीशानं पुनः सम्पूज्य शङ्करम् । (२१।१)

ईशानं पुरुषं चैव अघोरं वाममेव च ॥ (२१।२)

सद्योजातं जपंश्चापि पञ्चभिः पूजयेच्छिवम् । (२२।१)

अनेन विधिना देवः प्रसीदति महेश्वरः ॥ (२२।२)

वृक्षाः पुष्पादिपत्राद्यैर् उपयुक्ताः शिवार्चने । (२३।१)

गावश्चैव द्विजश्रेष्ठाः प्रयान्ति परमां गतिम् ॥ (२३।२)

पूजयेद्यः शिवं रुद्रं शर्वं भवमजं सकृत् । (२४।१)

स याति शिवसायुज्यं पुनरावृत्तिवर्जितम् ॥ (२४।२)

अर्चितं परमेशानं भवं शर्वमुमापतिम् । (२५।१)

सकृत्प्रसंगाद्वा दृष्ट्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ (२५।२)

पूजितं वा महादेवं पूज्यमानमथापि वा । (२६।१)

दृष्ट्वा प्रयाति वै मर्त्यो ब्रह्मलोकं न संशयः ॥ (२६।२)

श्रुत्वानुमोदयेच्चापि स याति परमां गतिम् । (२७।१)

यो दद्याद् घृतदीपं च सकृल्लिङ्गस्य चाग्रतः ॥ (२७।२)

स तां गतिम् अवाप्नोति स्वाश्रमैर् दुर्लभां स्थिराम् । (२८।१)

दीपवृक्षं पार्थिवं वा दारवं वा शिवालये ॥ (२८।२)

दत्त्वा कुलशतं साग्रं शिवलोके महीयते । (२९।१)

आयसं ताम्रजं वापि रौप्यं सौवर्णिकं तथा ॥ (२९।२)

शिवाय दीपं यो दद्याद्विधिना वापि भक्तितः । (३०।१)

सूर्यायुतसमैः श्लक्ष्णैर्यानैः शिवपुरं व्रजेत् ॥ (३०।२)

कार्तिके मासि यो दद्याद् घृतदीपं शिवाग्रतः । (३१।१)

सम्पूज्यमानं वा पश्येद्विधिना परमेश्वरम् ॥ (३१।२)

स याति ब्रह्मणो लोकं श्रद्धया मुनिसत्तमाः । (३२।१)

आवाहनं सुसान्निध्यं स्थापनं पूजनं तथा ॥ (३२।२)

सम्प्रोक्तं रुद्रगायत्र्या आसनं प्रणवेन वै । (३३।१)

पञ्चभिः स्नपनं प्रोक्तं रुद्राद्यैश् च विशेषतः ॥ (३३।२)

एवं सम्पूजयेन्नित्यं देवदेवमुमापतिम् । (३४।१)

ब्रह्माणं दक्षिणे तस्य प्रणवेन समर्चयेत् ॥ (३४।२)

उत्तरे देवदेवेशं विष्णुं गायत्रिया यजेत् । (३५।१)

वह्नौ हुत्वा यथान्यायं पञ्चभिः प्रणवेन च ॥ (३५।२)

स याति शिवसायुज्यमेवं सम्पूज्य शङ्करम् । (३६।१)

इति संक्षेपतः प्रोक्तो लिङ्गार्चनविधिक्रमः ॥ (३६।२)

व्यासेन कथितः पूर्वं श्रुत्वा रुद्रमुखात्स्वयम् ॥ (३७।१)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे शिवार्चनविधिर् नामैकोनाशीतितमो ऽध्यायः ॥ (३८।१)