ययाति रेलोअदेद्ययातिरुवाच । (१।१)

ब्राह्मणप्रमुखा वर्णाः सर्वे शृण्वन्तु मे वचः । (१।२)

ज्येष्ठं प्रति यथा राज्यं न देयं मे कथञ्चन ॥ (१।३)

मम ज्येष्ठेन यदुना नियोगो नानुपालितः । (२।१)

प्रतिकूलमतिश्चैव न स पुत्रः सतां मतः ॥ (२।२)

मातापित्रोर्वचनकृत्सद्भिः पुत्रः प्रशस्यते । (३।१)

स पुत्रः पुत्रवद् यस् तु वर्तते मातृपितृषु ॥ (३।२)

यदुनाहमवज्ञातस् तथा तुर्वसुनापि च । (४।१)

द्रुह्येन चानुना चैव मय्यवज्ञा कृता भृशम् ॥ (४।२)

पुरुणा च कृतं वाक्यं मानितश् च विशेषतः । (५।१)

कनीयान्मम दायादो जरा येन धृता मम ॥ (५।२)

शुक्रेण मे समादिष्टा देवयान्याः कृते जरा । (६।१)

प्रार्थितेन पुनस्तेन जरा संचारिणी कृता ॥ (६।२)

शुक्रेण च वरो दत्तः काव्येनोशनसा स्वयम् । (७।१)

पुत्रो यस्त्वनुवर्तेत स ते राज्यधरस्त्विति ॥ (७।२)

भवन्तो ऽप्यनुजानन्तु पूरू राज्ये ऽभिषिच्यते । (८।१)

प्रकृतय ऊचुः । (८।२)

यः पुत्रो गुणसम्पन्नो मातापित्रोर्हितः सदा ॥ (८।३)

सर्वमर्हति कल्याणं कनीयान् अपि स प्रभुः । (९।१)

अर्हः पूरुरिदं राज्यं यः सुतो वाक्यकृत्तव ॥ (९।२)

वरदानेन शुक्रस्य न शक्यं कर्तुमन्यथा । (१०।१)

ययाति दिस्त्रिबुतेस् थे किन्ग्दोम्सूत उवाच । (१०।२)

एवं जानपदैस्तुष्टैर् इत्युक्तो नाहुषस्तदा ॥ (१०।३)

अभिषिच्य ततो राज्यं पूरुं स सुतम् आत्मनः । (११।१)

दिशि दक्षिणपूर्वस्यां तुर्वसुं पुत्रमादिशत् ॥ (११।२)

दक्षिणायामथो राजा यदुं ज्येष्ठं न्ययोजयत् । (१२।१)

प्रतीच्यामुत्तरस्यां तु द्रुह्युं चानुं च तावुभौ ॥ (१२।२)

सप्तद्वीपां ययातिस्तु जित्वा पृथ्वीं ससागराम् । (१३।१)

व्यभजच्च त्रिधा राज्यं पुत्रेभ्यो नाहुषस्तदा ॥ (१३।२)

पुत्रसंक्रामितश्रीस्तु हर्षनिर्भरमानसः । (१४।१)

प्रीतिमानभवद्राजा भारम् आवेश्य बन्धुषु ॥ (१४।२)

अत्र गाथा महाराज्ञा पुरा गीता ययातिना । (१५।१)

याभिः प्रत्याहरेत् कामान् सर्वतोऽङ्गानि कूर्मवत् ॥ (१५।२)

ताभिर् एव नरः श्रीमान्नान्यथा कर्मकोटिकृत् । (१६।१)

न जातु कामः कामानामुपभोगेन शाम्यति ॥ (१६।२)

हविषा कृष्णवर्त्मेव भूय एवाभिवर्धते । (१७।१)

यत्पृथिव्यां व्रीहियवं हिरण्यं पशवः स्त्रियः ॥ (१७।२)

नालमेकस्य तत्सर्वमिति मत्वा शमं व्रजेत् । (१८।१)

यदा न कुरुते भावं सर्वभूतेषु पापकम् ॥ (१८।२)

कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म सम्पद्यते तदा । (१९।१)

यदा परान्न बिभेति परे चास्मान्न बिभ्यति ॥ (१९।२)

यदा न निन्देन्न द्वेष्टि ब्रह्म सम्पद्यते तदा । (२०।१)

या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर् यानजीर्यति जीर्यतः ॥ (२०।२)

योऽसौ प्राणान्तिको रोगस्तां तृष्णां त्यजतः सुखम् । (२१।१)

जीर्यन्ति जीर्यतः केशा दन्ता जीर्यन्ति जीर्यतः ॥ (२१।२)

चक्षुःश्रोत्रे च जीर्येते तृष्णैका निरुपद्रवा । (२२।१)

जीर्यन्ति देहिनः सर्वे स्वभावादेव नान्यथा ॥ (२२।२)

जीविताशा धनाशा च जीर्यतोऽपि न जीर्यते । (२३।१)

यच्च कामसुखं लोके यच्च दिव्यं महत्सुखम् ॥ (२३।२)

तृष्णाक्षयसुखस्यैतत्कलां नार्हति षोडशीम् । (२४।१)

एवमुक्त्वा स राजर्षिः सदारः प्राविशद्वनम् ॥ (२४।२)

भृगुतुङ्गे तपस्तप्त्वा तत्रैव च महायशाः । (२५।१)

साधयित्वा त्वनशनं सदारः स्वर्गमाप्तवान् ॥ (२५।२)

तस्य वंशास्तु पञ्चैते पुण्या देवर्षिसत्कृताः । (२६।१)

यैर्व्याप्ता पृथिवी कृत्स्ना सूर्यस्येव मरीचिभिः ॥ (२६।२)

धनी प्रजावान् आयुष्मान् कीर्तिमांश् च भवेन्नरः । (२७।१)

ययातिचरितं पुण्यं पठञ्छृण्वंश् च बुद्धिमान् ॥ (२७।२)

सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवलोके महीयते ॥ (२८।१)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे सोमवंशे ययातिचरितं नाम सप्तषष्टितमो ऽध्यायः ॥ (२९।१)