ऋषय ऊचुः । (१।१)

जलन्धरं जटामौलिः पुरा जम्भारिविक्रमम् । (१।२)

कथं जघान भगवान् भगनेत्रहरो हरः ॥ (१।३)

वक्तुमर्हसि चास्माकं रोमहर्षण सुव्रत । (२।१)

सूत उवाच । (२।२)

जलन्धर इति ख्यातो जलमण्डलसंभवः ॥ (२।३)

आसीदन्तकसंकाशस्तपसा लब्धविक्रमः । (३।१)

तेन देवाः सगन्धर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः ॥ (३।२)

निर्जिताः समरे सर्वे ब्रह्मा च भगवानजः । (४।१)

जित्वैव देवसंघातं ब्रह्माणं वै जलन्धरः ॥ (४।२)

जगाम देवदेवेशं विष्णुं विश्वहरं गुरुम् । (५।१)

तयोः समभवद्युद्धं दिवारात्रम् अविश्रमम् ॥ (५।२)

जलन्धरेशयोस्तेन निर्जितो मधुसूदनः । (६।१)

जलन्धरोऽपि तं जित्वा देवदेवं जनार्दनम् ॥ (६।२)

प्रोवाचेदं दितेः पुत्रान् न्यायधीर्जेतुमीश्वरम् । (७।१)

सर्वे जिता मया युद्धे शङ्करो ह्यजितो रणे ॥ (७।२)

तं जित्वा सर्वमीशानं गणपैर् नन्दिना क्षणात् । (८।१)

अहमेव भवत्वं च ब्रह्मत्वं वैष्णवं तथा ॥ (८।२)

वासवत्वं च युष्माकं दास्ये दानवपुङ्गवाः । (९।१)

जलन्धरवचः श्रुत्वा सर्वे ते दानवाधमाः ॥ (९।२)

जगर्जुरुच्चैः पापिष्ठा मृत्युदर्शनतत्पराः । (१०।१)

दैत्यैरेतैस्तथान्यैश् च रथनागतुरङ्गमैः ॥ (१०।२)

संनद्धैः सह संनह्य शर्वं प्रति ययौ बली । (११।१)

भवोऽपि दृष्ट्वा दैत्येन्द्रं मेरुकूटमिव स्थितम् ॥ (११।२)

अवध्यत्वम् अपि श्रुत्वा तथान्यैर् भगनेत्रहा । (१२।१)

ब्रह्मणो वचनं रक्षन् रक्षको जगतां प्रभुः ॥ (१२।२)

सांबः सनन्दी सगणः प्रोवाच प्रहसन्निव । (१३।१)

किं कृत्यमसुरेशान युद्धेनानेन सांप्रतम् ॥ (१३।२)

मद्बाणैर्भिन्नसर्वाङ्गो मर्तुमभ्युद्यते मुदा । (१४।१)

जलन्धरोऽपि तद्वाक्यं श्रुत्वा श्रोत्रविदारणम् ॥ (१४।२)

सुरेश्वरमुवाचेदं सुरेतरबलेश्वरः । (१५।१)

वाक्येनालं महाबाहो देवदेव वृषध्वज ॥ (१५।२)

चन्द्रांशुसन्निभैः शस्त्रैर्हर योद्धुमिहागतः । (१६।१)

निशम्यास्य वचः शूली पादाङ्गुष्ठेन लीलया । (१६।२)

महांभसि चकाराशु रथाङ्गं रौद्रमायुधम् ॥ (१६।३)

कृत्वार्णवांभसि सितं भगवान् रथाङ्गं स्मृत्वा जगत्त्रयमनेन हताः सुराश् च । (१७।१)

दक्षान्धकान्तकपुरत्रययज्ञहर्ता लोकत्रयान्तककरः प्रहसंतदाह ॥ (१७।२)

पादेन निर्मितं दैत्य जलन्धर महार्णवे । (१८।१)

बलवान् यदि चोद्धर्तुं तिष्ठ योद्धुं न चान्यथा ॥ (१८।२)

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा क्रोधेनादीप्तलोचनः । (१९।१)

प्रदहन्निव नेत्राभ्यां प्राहालोक्य जगत्त्रयम् ॥ (१९।२)

जलन्धर उवाच । (२०।१)

गदामुद्धृत्य हत्वा च नन्दिनं त्वां च शङ्कर । (२०।२)

हत्वा लोकान्सुरैः सार्धं डुण्डुभान् गरुडो यथा ॥ (२०।३)

हन्तुं चराचरं सर्वं समर्थोऽहं सवासवम् । (२१।१)

को महेश्वर मद्बाणैरच्छेद्यो भुवनत्रये ॥ (२१।२)

बालभावे च भगवान् तपसैव विनिर्जितः । (२२।१)

ब्रह्मा बली यौवने वै मुनयः सुरपुङ्गवैः ॥ (२२।२)

दग्धं क्षणेन सकलं त्रैलोक्यं सचराचरम् । (२३।१)

तपसा किं त्वया रुद्र निर्जितो भगवानपि ॥ (२३।२)

इन्द्राग्नियमवित्तेशवायुवारीश्वरादयः । (२४।१)

न सेहिरे यथा नागा गन्धं पक्षिपतेरिव ॥ (२४।२)

न लब्ध्वा दिवि भूमौ च बाहवो मम शङ्कर । (२५।१)

समस्तान्पर्वतान्प्राप्य घर्षिताश् च गणेश्वर ॥ (२५।२)

गिरीन्द्रो मन्दरः श्रीमान्नीलो मेरुः सुशोभनः । (२६।१)

घर्षितो बाहुदण्डेन कण्डूनोदार्थम् आपतत् ॥ (२६।२)

गङ्गा निरुद्धा बाहुभ्यां लीलार्थं हिमवद्गिरौ । (२७।१)

नारीणां मम भृत्यैश् च वज्रो बद्धो दिवौकसाम् ॥ (२७।२)

वडवाया मुखं भग्नं गृहीत्वा वै करेण तु । (२८।१)

तत्क्षणादेव सकलं चैकार्णवमभूदिदम् ॥ (२८।२)

ऐरावतादयो नागाः क्षिप्ताः सिन्धुजलोपरि । (२९।१)

सरथो भगवानिन्द्रः क्षिप्तश् च शतयोजनम् ॥ (२९।२)

गरुडोऽपि मया बद्धो नागपाशेन विष्णुना । (३०।१)

उर्वश्याद्या मया नीता नार्यः कारागृहान्तरम् ॥ (३०।२)

कथंचिल्लब्धवान् शक्रः शचीमेकां प्रणम्य माम् । (३१।१)

मां न जानासि दैत्येन्द्रं जलन्धरमुमापते ॥ (३१।२)

सूत उवाच । (३२।१)

एवमुक्तो महादेवः प्रादहद्वै रथं तदा । (३२।२)

तस्य नेत्राग्निभागैककलार्धार्धेन चाकुलम् ॥ (३२।३)

दैत्यानामतुलबलैर्हयैश् च नागैर् दैत्येन्द्रास् त्रिपुररिपोर् निरीक्षणेन । (३३।१)

नागाद् वैशसम् अनुसंवृतश् च नागैर्देवेशं वचनमुवाच चाल्पबुद्धिः ॥ (३३।२)

किं कार्यं मम युधि देवदैत्यसंघैर्हन्तुं यत्सकलमिदं क्षणात्समर्थः । (३४।१)

यत्तस्माद्भयमिहनास्ति योद्धुम् ईश वाञ्छैषा विपुलतरा न संशयोऽत्र ॥ (३४।२)

तस्मात्त्वं मम मदनारिदक्षशत्रो यज्ञारे त्रिपुररिपो ममैव वीरैः । (३५।१)

भूतेन्द्रैर्हरिवदनेन देवसंघैर्योद्धुं ते बलमिह चास्ति चेद्धि तिष्ठ ॥ (३५।२)

इत्युक्त्वाथ महादेवं महादेवारिनन्दनः । (३६।१)

न चचाल न सस्मार निहतान्बान्धवान्युधि ॥ (३६।२)

दुर्मदेनाविनीतात्मा दोर्भ्यामास्फोट्य दोर्बलात् । (३७।१)

सुदर्शनाख्यं यच्चक्रं तेन हन्तुं समुद्यतः ॥ (३७।२)

दुर्धरेण रथाङ्गेन कृच्छ्रेणापि द्विजोत्तमाः । (३८।१)

स्थापयामास वै स्कन्धे द्विधाभूतश् च तेन वै ॥ (३८।२)

कुलिशेन यथा छिन्नो द्विधा गिरिवरो द्विजाः । (३९।१)

पपात दैत्यो बलवानञ्जनाद्रिरिवापरः ॥ (३९।२)

तस्य रक्तेन रौद्रेण सम्पूर्णम् अभवत्क्षणात् । (४०।१)

तद्रक्तमखिलं रुद्रनियोगान्मांसमेव च ॥ (४०।२)

महारौरवमासाद्य रक्तकुण्डमभूदहो । (४१।१)

जलन्धरं हतं दृष्ट्वा देवगन्धर्वपार्षदाः ॥ (४१।२)

सिंहनादं महत्कृत्वा साधु देवेति चाब्रुवन् । (४२।१)

यः पठेच्छृणुयाद्वापि जलन्धरविमर्दनम् ॥ (४२।२)

श्रावयेद्वा यथान्यायं गाणपत्यमवाप्नुयात् ॥ (४३।१)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे जलन्धरवधो नाम सप्तनवतितमो ऽध्यायः ॥ (४४।१)