शैलादिरुवाच । (१।१)

स्मरणादेव रुद्रस्य सम्प्राप्ताश् च गणेश्वराः । (१।२)

सर्वे सहस्रहस्ताश् च सहस्रायुधपाणयः ॥ (१।३)

त्रिनेत्राश् च महात्मानस्त्रिदशैरपि वन्दिताः । (२।१)

कोटिकालाग्निसंकाशा जटामुकुटधारिणः ॥ (२।२)

दंष्ट्राकरालवदना नित्या बुद्धाश् च निर्मलाः । (३।१)

कोटिकोटिगणैस्तुल्यैरात्मना च गणेश्वराः । (३।२)

असंख्याता महात्मानस्तत्राजग्मुर्मुदा युताः ॥ (३।३)

गायन्तश् च द्रवन्तश् च नृत्यन्तश् च महाबलाः । (४।१)

मुखाडम्बरवाद्यानि वादयन्तस्तथैव च ॥ (४।२)

रथैर्नागैर्हयैश्चैव सिंहमर्कटवाहनाः । (५।१)

विमानेषु तथारूढा हेमचित्रेषु वै गणाः ॥ (५।२)

भेरीमृदङ्गकाद्यैश् च पणवानकगोमुखैः । (६।१)

वादित्रैर्विविधैश्चान्यैः पटहैरेकपुष्करैः ॥ (६।२)

भेरीमुरजसंनादैर् आडम्बरकडिण्डिमैः । (७।१)

मर्दलैर्वेणुवीणाभिर् विविधैस्तालनिःस्वनैः ॥ (७।२)

दर्दुरैस्तलघातैश् च कच्छपैः पणवैरपि । (८।१)

वाद्यमानैर्महायोगा आजग्मुर्देवसंसदम् ॥ (८।२)

ते गणेशा महासत्त्वाः सर्वदेवेश्वरेश्वराः । (९।१)

प्रणम्य देवं देवीं च इदं वचनम् अब्रुवन् ॥ (९।२)

भगवन्देवदेवेश त्रियंबक वृषध्वज । (१०।१)

किमर्थं च स्मृता देव आज्ञापय महाद्युते ॥ (१०।२)

किं सागराञ्शोषयामो यमं वा सह किङ्करैः । (११।१)

हन्मो मृत्युसुतां मृत्युं पशुवद्धन्म पद्मजम् ॥ (११।२)

बद्ध्वेन्द्रं सह देवैश् च सह विष्णुं च वायुना । (१२।१)

आनयामः सुसंक्रुद्धा दैत्यान्वा सह दानवैः ॥ (१२।२)

कस्याद्य व्यसनं घोरं करिष्यामस्तवाज्ञया । (१३।१)

कस्य वाद्योत्सवो देव सर्वकामसमृद्धये ॥ (१३।२)

तांस्तथावादिनः सर्वान् गणेशान् सर्वसंमतान् । (१४।१)

उवाच देवः सम्पूज्य कोटिकोटिशतान्प्रभुः ॥ (१४।२)

शृणुध्वं यत्कृते यूयमिहाहूता जगद्धिताः । (१५।१)

श्रुत्वा च प्रयतात्मानः कुरुध्वं तदशङ्किताः ॥ (१५।२)

नन्दीश्वरो ऽयं पुत्रो नः सर्वेषामीश्वरेश्वरः । (१६।१)

विप्रोऽयं नायकश्चैव सेनानीर् वः समृद्धिमान् ॥ (१६।२)

तमिमं मम संदेशाद्यूयं सर्वेऽपि संमताः । (१७।१)

सेनान्यम् अभिषिञ्चध्वं महायोगपतिं पतिम् ॥ (१७।२)

एवमुक्ता भगवता गणपाः सर्व एव ते । (१८।१)

एवमस्त्विति संमन्त्र्य संभारानाहरंस्ततः ॥ (१८।२)

तस्य सर्वाश्रयं दिव्यं जांबूनदमयं शुभम् । (१९।१)

आसनं मेरुसंकाशं मनोहरम् उपाहरन् ॥ (१९।२)

नैकस्तंभमयं चापि चामीकरवरप्रभम् । (२०।१)

मुक्तादामावलम्बं च मणिरत्नावभासितम् ॥ (२०।२)

स्तंभैश् च वैडूर्यमयैः किङ्किणीजालसंवृतम् । (२१।१)

चारुरत्नकसंयुक्तं मण्डपं विश्वतोमुखम् ॥ (२१।२)

कृत्वा विन्यस्य तन्मध्ये तदासनवरं शुभम् । (२२।१)

तस्याग्रतः पादपीठं नीलवज्रावभासितम् ॥ (२२।२)

चक्रुः पादप्रतिष्ठार्थं कलशौ चास्य पार्श्वगौ । (२३।१)

सम्पूर्णौ परमाम्भोभिर् अरविन्दावृताननौ ॥ (२३।२)

कलशानां सहस्रं तु सौवर्णं राजतं तथा । (२४।१)

ताम्रजं मृन्मयं चैव सर्वतीर्थाम्बुपूरितम् ॥ (२४।२)

वासोयुगं तथा दिव्यं गन्धं दिव्यं तथैव च । (२५।१)

केयूरे कुण्डले चैव मुकुटं हारमेव च ॥ (२५।२)

छत्रं शतशलाकं च वालव्यजनमेव च । (२६।१)

दत्तं महात्मना तेन ब्रह्मणा परमेष्ठिना ॥ (२६।२)

शङ्खहाराङ्गगौरेण पृष्ठेनापि विराजितम् । (२७।१)

व्यजनं चन्द्रशुभ्रं च हेमदण्डं सुचामरम् ॥ (२७।२)

ऐरावतः सुप्रतीको गजावेतौ सुपूजितौ । (२८।१)

मुकुटं काञ्चनं चैव निर्मितं विश्वकर्मणा ॥ (२८।२)

कुण्डले चामले दिव्ये वज्रं चैव वरायुधम् । (२९।१)

जांबूनदमयं सूत्रं केयूरद्वयमेव च ॥ (२९।२)

सम्भाराणि तथान्यानि विविधानि बहून्यपि । (३०।१)

समन्तान् निन्युर् अव्यग्रा गणपा देवसंमताः ॥ (३०।२)

ततो देवाश् च सेन्द्राश् च नारायणमुखास् तथा । (३१।१)

मुनयो भगवान्ब्रह्मा नवब्रह्माण एव च ॥ (३१।२)

देवैश् च लोकाः सर्वे ते ततो जग्मुर्मुदा युताः । (३२।१)

तेष्वागतेषु सर्वेषु भगवान्परमेश्वरः ॥ (३२।२)

सर्वकार्यविधिं कर्तुमादिदेश पितामहम् । (३३।१)

पितामहोऽपि भगवान् नियोगादेव तस्य तु ॥ (३३।२)

चकार सर्वं भगवानभिषेकं समाहितः । (३४।१)

अर्चयित्वा ततो ब्रह्मा स्वयमेवाभ्यषेचयत् ॥ (३४।२)

ततो विष्णुस्ततः शक्रो लोकपालास्तथैव च । (३५।१)

अभ्यषिञ्चन्त विधिवद्गणेन्द्रं शिवशासनात् ॥ (३५।२)

ऋषयस्तुष्टुवुश्चैव पिता महपुरोगमाः । (३६।१)

स्तुतवत्सु ततस्तेषु विष्णुः सर्वजगत्पतिः ॥ (३६।२)

शिरस्यञ्जलिमादाय तुष्टाव च समाहितः । (३७।१)

प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा जयशब्दं चकार च ॥ (३७।२)

ततो गणाधिपाः सर्वे ततो देवास्ततो ऽसुराः । (३८।१)

एवं स्तुतश्चाभिषिक्तो देवैः सब्रह्मकैस्तदा ॥ (३८।२)

उद्वाहश् च कृतस्तत्र नियोगात्परमेष्ठिनः । (३९।१)

मरुतां च सुता देवी सुयशाख्या बभूव या ॥ (३९।२)

लब्धं शशिप्रभं छत्रं तया तत्र विभूषितम् । (४०।१)

चामरे चामरासक्तहस्ताग्रैः स्त्रीगणैर्युता ॥ (४०।२)

सिंहासनं च परमं तया चाधिष्ठितं मया । (४१।१)

अलंकृता महालक्ष्म्या मुकुटाद्यैः सुभूषणैः ॥ (४१।२)

लब्धो हारश् च परमो देव्याः कण्ठगतस् तथा । (४२।१)

वृषेन्द्रश् च सितो नागः सिंहः सिंहध्वजस् तथा ॥ (४२।२)

रथश् च हेमच्छत्रं च चन्द्रबिंबसमप्रभम् । (४३।१)

अद्यापि सदृशः कश्चिन्मया नास्ति विभुः क्वचित् ॥ (४३।२)

सान्वयं च गृहीत्वेशस् तथा संबन्धिबान्धवैः । (४४।१)

आरुह्य वृषमीशानो मया देव्या गतः शिवः ॥ (४४।२)

तदा देवीं भवं दृष्ट्वा मया च प्रार्थयन् गणैः । (४५।१)

मुनिदेवर्षयः सिद्धा आज्ञां पाशुपतीं द्विजाः ॥ (४५।२)

अथाज्ञां प्रददौ तेषामर्हाणाम् आज्ञया विभोः । (४६।१)

नन्दिको नगजाभर्तुस् तेषां पाशुपतीं शुभाम् ॥ (४६।२)

तस्माद्धि मुनयो लब्ध्वा तदाज्ञां मुनिपुङ्गवात् । (४७।१)

भवभक्तास्तदा चासंस्तस्मादेवं समर्चयेत् ॥ (४७।२)

नमस्कारविहीनस्तु नाम उद्गिरयेद्भवे । (४८।१)

ब्रह्मघ्नदशसंतुल्यं तस्य पापं गरीयसम् ॥ (४८।२)

तस्मात्सर्वप्रकारेण नमस्कारादिमुच्चरेत् । (४९।१)

आदौ कुर्यान्नमस्कारं तदन्ते शिवतां व्रजेत् ॥ (४९।२)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे नन्दिकेश्वराभिषेको नाम चतुश्चत्वारिंशो ऽध्यायः ॥ (५०।१)