ऋषय ऊचुः । (१।१)

कथं हिमवतः पुत्री बभूवांबा सती शुभा । (१।२)

कथं वा देवदेवेशमवाप पतिमीश्वरम् ॥ (१।३)

सूत उवाच । (२।१)

सा मेनातनुम् आश्रित्य स्वेच्छयैव वराङ्गना । (२।२)

तदा हैमवती जज्ञे तपसा च द्विजोत्तमाः ॥ (२।३)

जातकर्मादिकाः सर्वाश्चकार च गिरीश्वरः । (३।१)

द्वादशे च तदा वर्षे पूर्णे हैमवती शुभा ॥ (३।२)

तपस्तेपे तया सार्धमनुजा च शुभानना । (४।१)

अन्या च देवी ह्यनुजा सर्वलोके नमस्कृता ॥ (४।२)

ऋषयश् च तदा सर्वे सर्वलोकमहेश्वरीम् । (५।१)

तुष्टुवुस् तपसा देवीं समावृत्य समन्ततः ॥ (५।२)

ज्येष्ठा ह्यपर्णा ह्यनुजा चैकपर्णा शुभानना । (६।१)

तृतीया च वरारोहा तथा चैवैकपाटला ॥ (६।२)

तपसा च महादेव्याः पार्वत्याः परमेश्वरः । (७।१)

वशीकृतो महादेवः सर्वभूतपतिर्भवः ॥ (७।२)

एतस्मिन्नेव काले तु तारको नाम दानवः । (८।१)

तारात्मजो महातेजा बभूव दितिनन्दनः ॥ (८।२)

तस्य पुत्रास्त्रयश्चापि तारकाक्षो महासुरः । (९।१)

विद्युन्माली च भगवान् कमलाक्षश् च वीर्यवान् ॥ (९।२)

पितामहस् तथा चैषां तारो नाम महाबलः । (१०।१)

तपसा लब्धवीर्यश् च प्रसादाद्ब्रह्मणः प्रभोः ॥ (१०।२)

सोऽपि तारो महातेजास्त्रैलोक्यं सचराचरम् । (११।१)

विजित्य समरे पूर्वं विष्णुं च जितवान् असौ ॥ (११।२)

तयोः समभवद्युद्धं सुघोरं रोमहर्षणम् । (१२।१)

दिव्यं वर्षसहस्रं तु दिवारात्रम् अविश्रमम् ॥ (१२।२)

सरथं विष्णुमादाय चिक्षेप शतयोजनम् । (१३।१)

तारेण विजितः संख्ये दुद्राव गरुडध्वजः ॥ (१३।२)

तारो वराञ्छतगुणं लब्ध्वा शतगुणं बलम् । (१४।१)

पितामहाज्जगत्सर्वमवाप दितिनन्दनः ॥ (१४।२)

देवेन्द्रप्रमुखाञ्जित्वा देवान्देवेश्वरेश्वरः । (१५।१)

वारयामास तैर् देवान् सर्वलोकेषु मायया ॥ (१५।२)

देवताश् च सहेन्द्रेण तारकाद्भयपीडिताः । (१६।१)

न शान्तिं लेभिरे शूराः शरणं वा भयार्दिताः ॥ (१६।२)

तदामरपतिः श्रीमान् संनिपत्यामरप्रभुः । (१७।१)

उवाचाङ्गिरसं देवो देवानामपि संनिधौ ॥ (१७।२)

भगवंस्तारको नाम तारजो दानवोत्तमः । (१८।१)

तेन संनिहता युद्धे वत्सा गोपतिना यथा ॥ (१८।२)

भयात्तस्मान्महाभाग बृहद्युद्धे बृहस्पते । (१९।१)

अनिकेता भ्रमन्त्येते शकुन्ता इव पञ्जरे ॥ (१९।२)

अस्माकं यान्य् अमोघानि आयुधान्य् अङ्गिरो वर । (२०।१)

तानि मोघानि जायन्ते प्रभावादमरद्विषः ॥ (२०।२)

दशवर्षसहस्राणि द्विगुणानि बृहस्पते । (२१।१)

विष्णुना योधितो युद्धे तेनापि न च सूदितः ॥ (२१।२)

यस्तेनानिर्जितो युद्धे विष्णुना प्रभविष्णुना । (२२।१)

कथमस्मद्विधस्तस्य स्थास्यते समरे ऽग्रतः ॥ (२२।२)

एवम् उक्तस् तु शक्रेण जीवः सार्धं सुराधिपैः । (२३।१)

सहस्राक्षेण च विभुं सम्प्राप्याह कुशध्वजम् ॥ (२३।२)

सोऽपि तस्य मुखाच्छ्रुत्वा प्रणयात्प्रणतार्तिहा । (२४।१)

देवैरशेषैः सेन्द्रैस्तु जीवमाह पितामहः ॥ (२४।२)

जाने वोऽर्तिं सुरेन्द्राणां तथापि शृणु सांप्रतम् । (२५।१)

विनिन्द्य दक्षं या देवी सती रुद्राङ्गसंभवा ॥ (२५।२)

उमा हैमवती जज्ञे सर्वलोकनमस्कृता । (२६।१)

तस्याश्चैवेह रूपेण यूयं देवाः सुरोत्तमाः ॥ (२६।२)

विभोर्यतध्वमाक्रष्टुं रुद्रस्यास्य मनो महत् । (२७।१)

तयोर्योगेन सम्भूतः स्कन्दः शक्तिधरः प्रभुः ॥ (२७।२)

षडास्यो द्वादशभुजः सेनानीः पावकिः प्रभुः । (२८।१)

स्वाहेयः कार्तिकेयश् च गाङ्गेयः शरधामजः ॥ (२८।२)

देवः शाखो विशाखश् च नैगमेशश् च वीर्यवान् । (२९।१)

सेनापतिः कुमाराख्यः सर्वलोकनमस्कृतः ॥ (२९।२)

लीलयैव महासेनः प्रबलं तारकासुरम् । (३०।१)

बालोऽपि विनिहत्यैको देवान् संतारयिष्यति ॥ (३०।२)

एवम् उक्तस् तदा तेन ब्रह्मणा परमेष्ठिना । (३१।१)

बृहस्पतिस् तथा सेन्द्रैर् देवैर् देवं प्रणम्य तम् ॥ (३१।२)

शिव बुर्न्स् काममेरोः शिखरमासाद्य स्मरं सस्मार सुव्रतः । (३२।१)

स्मरणाद्देवदेवस्य स्मरोऽपि सह भार्यया ॥ (३२।२)

रत्या समं समागम्य नमस्कृत्य कृताञ्जलिः । (३३।१)

सशक्रमाह तं जीवं जगज्जीवो द्विजोत्तमाः ॥ (३३।२)

स्मृतो यद्भवता जीव सम्प्राप्तोऽहं तवान्तिकम् । (३४।१)

ब्रूहि यन्मे विधातव्यं तमाह सुरपूजितः ॥ (३४।२)

तम् आह भगवाञ्छक्रः संभाव्य मकरध्वजम् । (३५।१)

शङ्करेणांबिकामद्य संयोजय यथासुखम् ॥ (३५।२)

तया स रमते येन भगवान् वृषभध्वजः । (३६।१)

तेन मार्गेण मार्गस्व पत्न्या रत्यानया सह ॥ (३६।२)

सोऽपि तुष्टो महादेवः प्रदास्यति शुभां गतिम् । (३७।१)

विप्रयुक्तस्तया पूर्वं लब्ध्वा तां गिरिजामुमाम् ॥ (३७।२)

एवमुक्तो नमस्कृत्य देवदेवं शचीपतिम् । (३८।१)

देवदेवाश्रमं गन्तुं मतिं चक्रे तया सह ॥ (३८।२)

गत्वा तदाश्रये शंभोः सह रत्या महाबलः । (३९।१)

वसंतेन सहायेन देवं योक्तुमना भवत् ॥ (३९।२)

ततः सम्प्रेक्ष्य मदनं हसन् देवस् त्रियंबकः । (४०।१)

नयनेन तृतीयेन सावज्ञं तम् अवैक्षत ॥ (४०।२)

ततोऽस्य नेत्रजो वह्निर्मदनं पार्श्वतः स्थितम् । (४१।१)

अदहत्तत्क्षणादेव ललाप करुणं रतिः ॥ (४१।२)

रत्याः प्रलापमाकर्ण्य देवदेवो वृषध्वजः । (४२।१)

कृपया परया प्राह कामपत्नीं निरीक्ष्य च ॥ (४२।२)

अमूर्तोऽपि ध्रुवं भद्रे कार्यं सर्वं पतिस्तव । (४३।१)

रतिकाले ध्रुवे भद्रे करिष्यति न संशयः ॥ (४३।२)

यदा विष्णुश् च भविता वासुदेवो महायशाः । (४४।१)

शापाद्भृगोर्महातेजाः सर्वलोकहिताय वै ॥ (४४।२)

तदा तस्य सुतो यश् च स पतिस्ते भविष्यति । (४५।१)

सा प्रणम्य तदा रुद्रं कामपत्नी शुचिस्मिता ॥ (४५।२)

जगाम मदनं लब्ध्वा वसंतेन समन्विता ॥ (४६।१)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे मदनदाहो नामैकाधिकशततमो ऽध्यायः ॥ (४७।१)