सूत उवाच । (१।१)

निशम्य ते महाप्राज्ञाः कुमाराद्याः पिनाकिनम् । (१।२)

प्रोचुः प्रणम्य वै भीताः प्रसन्नं परमेश्वरम् ॥ (१।३)

एवं चेदनया देव्या हैमवत्या महेश्वर । (२।१)

क्रीडसे विविधैर्भोगैः कथं वक्तुमिहार्हसि ॥ (२।२)

सूत उवाच । (३।१)

एवमुक्तः प्रहस्येशः पिनाकी नीललोहितः । (३।२)

प्राह ताम् अंबिकां प्रेक्ष्य प्रणिपत्य स्थितान् द्विजान् ॥ (३।३)

बन्धमोक्षौ न चैवेह मम स्वेच्छा शरीरिणः । (४।१)

अकर्तज्ञः पशुर्जीवो विभुर्भोक्ता ह्यणुः पुमान् ॥ (४।२)

मायी च मायया बद्धः कर्मभिर् युज्यते तु सः । (५।१)

ज्ञानं ध्यानं च बन्धश् च मोक्षो नास्त्यात्मनो द्विजाः ॥ (५।२)

यदैवं मयि विद्वान् यस्तस्यापि न च सर्वतः । (६।१)

एषा विद्या ह्यहं वेद्यः प्रज्ञैषा च श्रुतिः स्मृतिः ॥ (६।२)

धृतिरेषा मया निष्ठा ज्ञानशक्तिः क्रिया तथा । (७।१)

इच्छाख्या च तथा ह्याज्ञा द्वे विद्ये न च संशयः ॥ (७।२)

न ह्येषा प्रकृतिर्जैवी विकृतिश् च विचारतः । (८।१)

विकारो नैव मायैषा सदसद्व्यक्तिवर्जिता ॥ (८।२)

पुरा ममाज्ञा मद्वक्त्रात्समुत्पन्ना सनातनी । (९।१)

पञ्चवक्त्रा महाभागा जगतामभयप्रदा ॥ (९।२)

तामाज्ञां सम्प्रविश्याहं चिन्तयन् जगतां हितम् । (१०।१)

सप्तविंशत्प्रकारेण सर्वं व्याप्यानया शिवः ॥ (१०।२)

तदाप्रभृति वै मोक्षप्रवृत्तिर्द्विजसत्तमाः । (११।१)

सूत उवाच । (११।२)

एवमुक्त्वा तदापश्यद्भवानीं परमेश्वरः ॥ (११।३)

भवानी च तमालोक्य मायामहरदव्यया । (१२।१)

ते मायामलनिर्मुक्ता मुनयः प्रेक्ष्य पार्वतीम् ॥ (१२।२)

प्रीता बभूवुर्मुक्ताश् च तस्मादेषा परा गतिः । (१३।१)

उमाशङ्करयोर्भेदो नास्त्येव परमार्थतः ॥ (१३।२)

द्विधासौ रूपमास्थाय स्थित एव न संशयः । (१४।१)

यदा विद्वानसंगः स्यादाज्ञया परमेष्ठिनः ॥ (१४।२)

तदा मुक्तिः क्षणादेव नान्यथा कर्मकोटिभिः । (१५।१)

क्रमो ऽविवक्षितो भूतविवृद्धः परमेष्ठिनः ॥ (१५।२)

प्रसादेन क्षणान्मुक्तिः प्रतिज्ञैषा न संशयः । (१६।१)

गर्भस्थो जायमानो वा बालो वा तरुणोऽपि वा ॥ (१६।२)

वृद्धो वा मुच्यते जन्तुः प्रसादात्परमेष्ठिनः । (१७।१)

अण्डजश् चोद्भिज्जो वापि स्वेदजो वापि मुच्यते ॥ (१७।२)

प्रसादाद्देवदेवस्य नात्र कार्या विचारणा । (१८।१)

एष एव जगन्नाथो बन्धमोक्षकरः शिवः ॥ (१८।२)

भूर्भूवःस्वर्महश् चैव जनः साक्षात्तपः स्वयम् । (१९।१)

सत्यलोकस् तथाण्डानां कोटिकोटिशतानि च ॥ (१९।२)

विग्रहं देवदेवस्य तथाण्डावरणाष्टकम् । (२०।१)

सप्तद्वीपेषु सर्वेषु पर्वतेषु वनेषु च ॥ (२०।२)

समुद्रेषु च सर्वेषु वायुस्कन्धेषु सर्वतः । (२१।१)

तथान्येषु च लोकेषु वसन्ति च चराचराः ॥ (२१।२)

सर्वे भवांशजा नूनं गतिस्त्वेषां स एव वै । (२२।१)

सर्वो रुद्रो नमस्तस्मै पुरुषाय महात्मने ॥ (२२।२)

विश्वं भूतं तथा जातं बहुधा रुद्र एव सः । (२३।१)

रुद्राज्ञैषा स्थिता देवी ह्यनया मुक्तिरंबिका ॥ (२३।२)

इत्येवं खेचराः सिद्धा जजल्पुः प्रीतमानसाः । (२४।१)

यदावलोक्य तान् सर्वान्प्रसादादनयांबिका ॥ (२४।२)

तदा तिष्ठन्ति सायुज्यं प्राप्तास्ते खेचराः प्रभोः ॥ (२५।१)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे मुनिमोहशमनं नाम सप्ताशीतितमो ऽध्यायः ॥ (२६।१)