सूत उवाच । (१।१)

अलिङ्गो लिङ्गमूलं तु अव्यक्तं लिङ्गमुच्यते । (१।२)

अलिङ्गः शिव इत्युक्तो लिङ्गं शैवमिति स्मृतम् ॥ (१।३)

प्रधानं प्रकृतिश्चेति यदाहुर्लिङ्गमुत्तमम् । (२।१)

गन्धवर्णरसैर्हीनं शब्दस्पर्शादिवर्जितम् ॥ (२।२)

अगुणं ध्रुवमक्षय्यमलिङ्गं शिवलक्षणम् । (३।१)

गन्धवर्णरसैर्युक्तं शब्दस्पर्शादिलक्षणम् ॥ (३।२)

जगद्योनिं महाभूतं स्थूलं सूक्ष्मं द्विजोत्तमाः । (४।१)

विग्रहो जगतां लिङ्गम् अलिङ्गाद् अभवत्स्वयम् ॥ (४।२)

सप्तधाचाष्टधा चैव तथैकादशधा पुनः । (५।१)

लिङ्गान्यलिङ्गस्य तथा मायया विततानि तु ॥ (५।२)

तेभ्यः प्रधानदेवानां त्रयमासीच्छिवात्मकम् । (६।१)

एकस्मात्त्रिष्वभूद्विश्वमेकेन परिरक्षितम् ॥ (६।२)

एकेनैव हृतं विश्वं व्याप्तं त्वेवं शिवेन तु । (७।१)

अलिङ्गं चैव लिङ्गं च लिङ्गालिङ्गानि मूर्तयः ॥ (७।२)

यथावत्कथिताश्चैव तस्माद्ब्रह्म स्वयं जगत् । (८।१)

अलिङ्गी भगवान् बीजी स एव परमेश्वरः ॥ (८।२)

बीजं योनिश् च निर्बीजं निर्बीजो बीजमुच्यते । (९।१)

बीजयोनिप्रधानानाम् आत्माख्या वर्तते त्विह ॥ (९।२)

परमात्मा मुनिर्ब्रह्म नित्यबुद्धस्वभावतः । (१०।१)

विशुद्धो ऽयं तथा रुद्रः पुराणे शिव उच्यते ॥ (१०।२)

शिवेन दृष्टा प्रकृतिः शैवी समभवद्द्विजाः । (११।१)

सर्गादौ सा गुणैर्युक्ता पुराव्यक्ता स्वभावतः ॥ (११।२)

अव्यक्तादिविशेषान्तं विश्वं तस्याः समुच्छ्रितम् । (१२।१)

विश्वधात्री त्वजाख्या च शैवी सा प्रकृतिः स्मृता ॥ (१२।२)

तामजां लोहितां शुक्लां कृष्णामेकां बहुप्रजाम् । (१३।१)

जनित्रीमनुशेते स्म जुषमाणः स्वरूपिणीम् ॥ (१३।२)

तामेवाजामजो ऽन्यस्तु भुक्तभोगां जहाति च । (१४।१)

अजा जनित्री जगतां साजेन समधिष्ठिता ॥ (१४।२)

प्रादुर्बभूव स महान् पुरुषाधिष्ठितस्य च । (१५।१)

अजाज्ञया प्रधानस्य सर्गकाले गुणैस् त्रिभिः ॥ (१५।२)

सिसृक्षया चोद्यमानः प्रविश्याव्यक्तमव्ययम् । (१६।१)

व्यक्तसृष्टिं विकुरुते चात्मनाधिष्ठितो महान् ॥ (१६।२)

महतस्तु तथा वृत्तिः संकल्पाध्यवसायिका । (१७।१)

महतस् त्रिगुणस् तस्माद् अहंकारो रजोऽधिकः ॥ (१७।२)

तेनैव चावृतः सम्यगहंकारस् तमोऽधिकः । (१८।१)

महतो भूततन्मात्रं सर्गकृद्वै बभूव च ॥ (१८।२)

अहंकाराच्छब्दमात्रं तस्माद् आकाशमव्ययम् । (१९।१)

सशब्दम् आवृणोत् पश्चाद् आकाशं शब्दकारणम् ॥ (१९।२)

तन्मात्राद्भूतसर्गश् च द्विजास्त्वेवं प्रकीर्तितः । (२०।१)

स्पर्शमात्रं तथाकाशात्तस्माद्वायुर् महान्मुने ॥ (२०।२)

तस्माच्च रूपमात्रं तु ततोऽग्निश्च रसस्ततः । (२१।१)

रसादापः शुभास्ताभ्यो गन्धमात्रं धरा ततः ॥ (२१।२)

आवृणोद्धि तथाकाशं स्पर्शमात्रं द्विजोत्तमाः । (२२।१)

आवृणोद्रूपमात्रं तु वायुर्वाति क्रियात्मकः ॥ (२२।२)

आवृणोद्रसमात्रं वै देवः साक्षाद्विभावसुः । (२३।१)

आवृण्वाना गन्धमात्रमापः सर्वरसात्मिकाः ॥ (२३।२)

क्ष्मा सा पञ्चगुणा तस्मादेकोना रससम्भवाः । (२४।१)

त्रिगुणो भगवान्वह्निर्द्विगुणः स्पर्शसम्भवः ॥ (२४।२)

अवकाशस्ततो देव एकमात्रस्तु निष्कलः । (२५।१)

तन्मात्राद्भूतसर्गश् च विज्ञेयश् च परस्परम् ॥ (२५।२)

वैकारिकः सात्त्विको वै युगपत्सम्प्रवर्तते । (२६।१)

सर्गस् तथाप्यहंकाराद् एवमत्र प्रकीर्तितः ॥ (२६।२)

पञ्च बुद्धीन्द्रियाण्यस्य पञ्च कर्मेन्द्रियाणि तु । (२७।१)

शब्दादीनामवाप्त्यर्थं मनश्चैवोभयात्मकम् ॥ (२७।२)

महदादिविशेषान्ता ह्यण्डमुत्पादयन्ति च । (२८।१)

जलबुद्बुदवत्तस्मादवतीर्णः पितामहः ॥ (२८।२)

स एव भगवान् रुद्रो विष्णुर्विश्वगतः प्रभुः । (२९।१)

तस्मिन्नण्डे त्विमे लोका अन्तर्विश्वमिदं जगत् ॥ (२९।२)

अण्डं दशगुणेनैव वारिणा प्रावृतं बहिः । (३०।१)

आपो दशगुणेनैव तद्बाह्यस्तेजसा वृताः ॥ (३०।२)

तेजो दशगुणेनैव बाह्यतो वायुना वृतम् । (३१।१)

वायुर्दशगुणेनैव बाह्यतो नभसा वृतः ॥ (३१।२)

आकाशेनावृतो वायुरहंकारेण शब्दजः । (३२।१)

महता शब्दहेतुर्वै प्रधानेनावृतः स्वयम् ॥ (३२।२)

सप्ताण्डावरणान्याहुस्तस्यात्मा कमलासनः । (३३।१)

कोटिकोटियुतान्यत्र चाण्डानि कथितानि तु ॥ (३३।२)

तत्रतत्र चतुर्वक्त्रा ब्रह्माणो हरयो भवाः । (३४।१)

सृष्टाः प्रधानेन तदा लब्ध्वा शम्भोस्तु संनिधिम् ॥ (३४।२)

लयश्चैव तथान्योन्यमान्द्यन्तम् इति कीर्तितम् । (३५।१)

सर्गस्य प्रतिसर्गस्य स्थितेः कर्ता महेश्वरः ॥ (३५।२)

सर्गे च रजसा युक्तः सत्त्वस्थः प्रतिपालने । (३६।१)

प्रतिसर्गे तमोद्रिक्तः स एव त्रिविधः क्रमात् ॥ (३६।२)

आदिकर्ता च भूतानां संहर्ता परिपालकः । (३७।१)

तस्मान्महेश्वरो देवो ब्रह्मणो ऽधिपतिः शिवः ॥ (३७।२)

सदाशिवो भवो विष्णुर्ब्रह्मा सर्वात्मको यतः । (३८।१)

एकदण्डे तथा लोका इमे कर्ता पितामहः ॥ (३८।२)

प्राकृतः कथितस्त्वेष पुरुषाधिष्ठितो मया । (३९।१)

सर्गश् चाबुद्धिपूर्वस्तु द्विजाः प्राथमिकः शुभः ॥ (३९।२)