सूत उवाच । (१।१)

ततस्तस्मिन् गते कल्पे कृष्णवर्णे भयानके । (१।२)

तुष्टाव देवदेवेशं ब्रह्मा तं ब्रह्मरूपिणम् ॥ (१।३)

अनुगृह्य ततस्तुष्टो ब्रह्माणमवदद्धरः । (२।१)

अनेनैव तु रूपेण संहरामि न संशयः ॥ (२।२)

ब्रह्महत्यादिकान् घोरांस्तथान्यानपि पातकान् । (३।१)

हीनांश्चैव महाभाग तथैव विविधान्यपि ॥ (३।२)

उपपातकमप्येवं तथा पापानि सुव्रत । (४।१)

मानसानि सुतीक्ष्णानि वाचिकानि पितामह ॥ (४।२)

कायिकानि सुमिश्राणि तथा प्रासंगिकानि च । (५।१)

बुद्धिपूर्वं कृतान्येव सहजागन्तुकानि च ॥ (५।२)

मातृदेहोत्थितान्येवं पितृदेहे च पातकम् । (६।१)

संहरामि न संदेहः सर्वं पातकजं विभो ॥ (६।२)

लक्षं जप्त्वा ह्यघोरेभ्यो ब्रह्महा मुच्यते प्रभो । (७।१)

तदर्धं वाचिके वत्स तदर्धं मानसे पुनः ॥ (७।२)

चतुर्गुणं बुद्धिपूर्वे क्रोधादष्टगुणं स्मृतम् । (८।१)

वीरहा लक्षमात्रेण भ्रूणहा कोटिमभ्यसेत् ॥ (८।२)

मातृहा नियुतं जप्त्वा शुध्यते नात्र संशयः । (९।१)

गोघ्नश्चैव कृतघ्नश् च स्त्रीघ्नः पापयुतो नरः ॥ (९।२)

अयुताघोरमभ्यस्य मुच्यते नात्र संशयः । (१०।१)

सुरापो लक्षमात्रेण बुद्ध्याबुद्ध्यापि वै प्रभो ॥ (१०।२)

मुच्यते नात्र संदेहस्तदर्धेन च वारुणीम् । (११।१)

अस्नाताशी सहस्रेण अजपी च तथा द्विजः ॥ (११।२)

अहुताशी सहस्रेण अदाता च विशुध्यति । (१२।१)

ब्राह्मणस्वापहर्ता च स्वर्णस्तेयी नराधमः ॥ (१२।२)

नियुतं मानसं जप्त्वा मुच्यते नात्र संशयः । (१३।१)

गुरुतल्परतो वापि मातृघ्नो वा नराधमः ॥ (१३।२)

ब्रह्मघ्नश् च जपेदेवं मानसं वै पितामह । (१४।१)

संपर्कात्पापिनां पापं तत्समं परिभाषितम् ॥ (१४।२)

तथाप्ययुतमात्रेण पातकाद्वै प्रमुच्यते । (१५।१)

संसर्गात्पातकी लक्षं जपेद्वै मानसं धिया ॥ (१५।२)

उपांशु यच्चतुर्धा वै वाचिकं चाष्टधा जपेत् । (१६।१)

पातकादर्धमेव स्यादुपपातकिनां स्मृतम् ॥ (१६।२)

तदर्धं केवले पापे नात्र कार्या विचारणा । (१७।१)

ब्रह्महत्या सुरापानं सुवर्णस्तेयमेव च ॥ (१७।२)

कृत्वा च गुरुतल्पं च पापकृद्ब्राह्मणो यदि । (१८।१)

रुद्रगायत्रिया ग्राह्यं गोमूत्रं कापिलं द्विजाः ॥ (१८।२)

गन्धद्वारेति तस्या वै गोमयं स्वस्थम् आहरेत् । (१९।१)

तेजोऽसि शुक्तम् इत्याज्यं कापिलं संहरेद्बुधः ॥ (१९।२)

आप्यायस्वेति च क्षीरं दधिक्राव्णेति चाहरेत् । (२०।१)

गव्यं दधि नवं साक्षात्कापिलं वै पितामह ॥ (२०।२)

देवस्य त्वेति मन्त्रेण संग्रहेद्वै कुशोदकम् । (२१।१)

एकस्थं हेमपात्रे वा कृत्वाघोरेण राजते ॥ (२१।२)

ताम्रे वा पद्मपात्रे वा पालाशे वा दले शुभे । (२२।१)

सकूर्चं सर्वरत्नाढ्यं क्षिप्त्वा तत्रैव काञ्चनम् ॥ (२२।२)

जपेल्लक्षमघोराख्यं हुत्वा चैव घृतादिभिः । (२३।१)

घृतेन चरुणा चैव समिद्भिश् च तिलैस् तथा ॥ (२३।२)

यवैश् च व्रीहिभिश्चैव जुहुयाद्वै पृथक्पृथक् । (२४।१)

प्रत्येकं सप्तवारं तु द्रव्यालाभे घृतेन तु ॥ (२४।२)

हुत्वाघोरेण देवेशं स्नात्वाघोरेण वै द्विजाः । (२५।१)

अष्टद्रोणघृतेनैव स्नाप्य पश्चाद्विशोध्य च ॥ (२५।२)

अहोरात्रोषितः स्नातः पिबेत्कूर्चं शिवाग्रतः । (२६।१)

ब्राह्मं ब्रह्मजपं कुर्यादाचम्य च यथाविधि ॥ (२६।२)

एवं कृत्वा कृतघ्नो ऽपि ब्रह्महा भ्रूणहा तथा । (२७।१)

वीरहा गुरुघाती च मित्रविश्वासघातकः ॥ (२७।२)

स्तेयी सुवर्णस्तेयी च गुरुतल्परतः सदा । (२८।१)

मद्यपो वृषलीसक्तः परदारविधर्षकः ॥ (२८।२)

ब्रह्मस्वहा तथा गोघ्नो मातृहा पितृहा तथा । (२९।१)

देवप्रच्यावकश्चैव लिङ्गप्रध्वंसकस् तथा ॥ (२९।२)

तथान्यानि च पापानि मानसानि द्विजो यदि । (३०।१)

वाचिकानि तथान्यानि कायिकानि सहस्रशः ॥ (३०।२)

कृत्वा विमुच्यते सद्यो जन्मान्तरशतैरपि । (३१।१)

एतद्रहस्यं कथितम् अघोरेशप्रसंगतः ॥ (३१।२)

तस्माज्जपेद्द्विजो नित्यं सर्वपापविशुद्धये ॥ (३२।१)