LiPur, 1, 4
Select a line for its word-by-word analysis.
सर्गस्य तादृशी रात्रिः प्राकृतस्य समासतः ॥ (१।३)
sargasya tādṛśī rātriḥ prākṛtasya samāsataḥ ||
दिवा सृष्टिं विकुरुते रजन्यां प्रलयं विभुः । (२।१)
divā sṛṣṭiṃ vikurute rajanyāṃ pralayaṃ vibhuḥ |
प्रजानां पतयः सर्वे तिष्ठन्त्यन्ये महर्षयः ॥ (३।२)
prajānāṃ patayaḥ sarve tiṣṭhantyanye maharṣayaḥ ||
रात्रौ सर्वे प्रलीयन्ते निशान्ते सम्भवन्ति च । (४।१)
rātrau sarve pralīyante niśānte sambhavanti ca |
अहस्तु तस्य वैकल्पो रात्रिस्तादृग्विधा स्मृता ॥ (४।२)
ahastu tasya vaikalpo rātristādṛgvidhā smṛtā ||
चत्वारि तु सहस्राणि वत्सराणां कृतं द्विजाः ॥ (५।२)
catvāri tu sahasrāṇi vatsarāṇāṃ kṛtaṃ dvijāḥ ||
तावच्छती च वै संध्या संध्यांशश् च कृतस्य तु । (६।१)
tāvacchatī ca vai saṃdhyā saṃdhyāṃśaś ca kṛtasya tu |
त्रिशती द्विशती संध्या तथा चैकशती क्रमात् ॥ (६।२)
triśatī dviśatī saṃdhyā tathā caikaśatī kramāt ||
त्रिद्व्येकसाहस्रमितो विना संध्यांशकेन तु ॥ (७।२)
tridvyekasāhasramito vinā saṃdhyāṃśakena tu ||
निमेषपञ्चदशका काष्ठा स्वस्थस्य सुव्रताः ॥ (८।२)
nimeṣapañcadaśakā kāṣṭhā svasthasya suvratāḥ ||
मर्त्यस्य चाक्ष्णोस्तस्याश् च ततस् त्रिंशतिका कला । (९।१)
martyasya cākṣṇostasyāś ca tatas triṃśatikā kalā |
पित्र्ये रात्र्यहनी मासः प्रविभागस्तयोः पुनः ॥ (१०।२)
pitrye rātryahanī māsaḥ pravibhāgastayoḥ punaḥ ||
कृष्णपक्षस्त्वहस्तेषां शुक्लः स्वप्नाय शर्वरी । (११।१)
kṛṣṇapakṣastvahasteṣāṃ śuklaḥ svapnāya śarvarī |
त्रिंशद्ये मानुषा मासाः पित्र्यो मासस्तु स स्मृतः ॥ (११।२)
triṃśadye mānuṣā māsāḥ pitryo māsastu sa smṛtaḥ ||
शतानि त्रीणि मासानां षष्ट्या चाप्यधिकानि वै । (१२।१)
śatāni trīṇi māsānāṃ ṣaṣṭyā cāpyadhikāni vai |
पित्र्यः संवत्सरो ह्येष मानुषेण विभाव्यते ॥ (१२।२)
pitryaḥ saṃvatsaro hyeṣa mānuṣeṇa vibhāvyate ||
मानुषेणैव मानेन वर्षाणां यच्छतं भवेत् । (१३।१)
mānuṣeṇaiva mānena varṣāṇāṃ yacchataṃ bhavet |
पितॄणां त्रीणि वर्षाणि संख्यातानीह तानि वै ॥ (१३।२)
pitṝṇāṃ trīṇi varṣāṇi saṃkhyātānīha tāni vai ||
दश वै द्व्यधिका मासाः पितृसंख्येह संस्मृता । (१४।१)
daśa vai dvyadhikā māsāḥ pitṛsaṃkhyeha saṃsmṛtā |
लौकिकेनैव मानेन अब्दो यो मानुषः स्मृतः ॥ (१४।२)
laukikenaiva mānena abdo yo mānuṣaḥ smṛtaḥ ||
एतद्दिव्यमहोरात्रमिति लैङ्गे ऽत्र पठ्यते । (१५।१)
etaddivyamahorātramiti laiṅge 'tra paṭhyate |
दिव्ये रात्र्यहनी वर्षं प्रविभागस्तयोः पुनः ॥ (१५।२)
divye rātryahanī varṣaṃ pravibhāgastayoḥ punaḥ ||
अहस्तत्रोदगयनं रात्रिः स्याद्दक्षिणायनम् । (१६।१)
ahastatrodagayanaṃ rātriḥ syāddakṣiṇāyanam |
एते रात्र्यहनी दिव्ये प्रसंख्याते विशेषतः ॥ (१६।२)
ete rātryahanī divye prasaṃkhyāte viśeṣataḥ ||
त्रिंशद्यानि तु वर्षाणि दिव्यो मासस्तु स स्मृतः । (१७।१)
triṃśadyāni tu varṣāṇi divyo māsastu sa smṛtaḥ |
मानुषं तु शतं विप्रा दिव्यमासास्त्रयस्तु ते ॥ (१७।२)
mānuṣaṃ tu śataṃ viprā divyamāsāstrayastu te ||
दश चैव तथाहानि दिव्यो ह्येष विधिः स्मृतः । (१८।१)
daśa caiva tathāhāni divyo hyeṣa vidhiḥ smṛtaḥ |
त्रीणि वर्षशतान्येव षष्टिवर्षाणि यानि तु ॥ (१८।२)
trīṇi varṣaśatānyeva ṣaṣṭivarṣāṇi yāni tu ||
दिव्यः संवत्सरो ह्येष मानुषेण प्रकीर्तितः । (१९।१)
divyaḥ saṃvatsaro hyeṣa mānuṣeṇa prakīrtitaḥ |
त्रिंशदन्यानि वर्षाणि मतः सप्तर्षिवत्सरः । (२०।१)
triṃśadanyāni varṣāṇi mataḥ saptarṣivatsaraḥ |
अन्यानि नवतीश्चैव ध्रौवः संवत्सरस्तु सः । (२१।१)
anyāni navatīścaiva dhrauvaḥ saṃvatsarastu saḥ |
षट्त्रिंशत्तु सहस्राणि वर्षाणां मानुषाणि तु ॥ (२१।२)
ṣaṭtriṃśattu sahasrāṇi varṣāṇāṃ mānuṣāṇi tu ||
वर्षाणां तच्छतं ज्ञेयं दिव्यो ह्येष विधिः स्मृतः । (२२।१)
varṣāṇāṃ tacchataṃ jñeyaṃ divyo hyeṣa vidhiḥ smṛtaḥ |
त्रीण्येव नियुतान्याहुर्वर्षाणां मानुषाणि तु ॥ (२२।२)
trīṇyeva niyutānyāhurvarṣāṇāṃ mānuṣāṇi tu ||
षष्टिश्चैव सहस्राणि संख्यातानि तु संख्यया । (२३।१)
ṣaṣṭiścaiva sahasrāṇi saṃkhyātāni tu saṃkhyayā |
दिव्यं वर्षसहस्रं तु प्राहुः संख्याविदो जनाः ॥ (२३।२)
divyaṃ varṣasahasraṃ tu prāhuḥ saṃkhyāvido janāḥ ||
दिव्येनैव प्रमाणेन युगसंख्याप्रकल्पनम् । (२४।१)
divyenaiva pramāṇena yugasaṃkhyāprakalpanam |
द्वापरश्च कलिश्चैव युगान्येतानि सुव्रताः । (२५।१)
dvāparaśca kaliścaiva yugānyetāni suvratāḥ |
कृतस्याद्यस्य विप्रेन्द्रा दिव्यमानेन कीर्तितम् । (२६।१)
kṛtasyādyasya viprendrā divyamānena kīrtitam |
सहस्राणां शतान्यासंश्चतुर्दश च संख्यया ॥ (२६।२)
sahasrāṇāṃ śatānyāsaṃścaturdaśa ca saṃkhyayā ||
चत्वारिंशत्सहस्राणि तथान्यानि कृतं युगम् । (२७।१)
catvāriṃśatsahasrāṇi tathānyāni kṛtaṃ yugam |
सप्तैव नियुतान्याहुर्वर्षाणां मानुषाणि तु ॥ (२८।२)
saptaiva niyutānyāhurvarṣāṇāṃ mānuṣāṇi tu ||
विंशतिश् च सहस्राणि कालस्तु द्वापरस्य च । (२९।१)
viṃśatiś ca sahasrāṇi kālastu dvāparasya ca |
तथा शतसहस्राणि वर्षाणां त्रीणि संख्यया ॥ (२९।२)
tathā śatasahasrāṇi varṣāṇāṃ trīṇi saṃkhyayā ||
एवं चतुर्युगः काल ऋते संध्यांशकात्स्मृतः ॥ (३०।२)
evaṃ caturyugaḥ kāla ṛte saṃdhyāṃśakātsmṛtaḥ ||
नियुतान्येव षट्त्रिंशन्निरंशानि तु तानि वै । (३१।१)
niyutānyeva ṣaṭtriṃśanniraṃśāni tu tāni vai |
चत्वारिंशत्तथा त्रीणि नियुतानीह संख्यया ॥ (३१।२)
catvāriṃśattathā trīṇi niyutānīha saṃkhyayā ||
विंशतिश् च सहस्राणि संध्यांशश् च चतुर्युगः । (३२।१)
viṃśatiś ca sahasrāṇi saṃdhyāṃśaś ca caturyugaḥ |
एवं चतुर्युगाख्यानां साधिका ह्येकसप्ततिः ॥ (३२।२)
evaṃ caturyugākhyānāṃ sādhikā hyekasaptatiḥ ||
मन्वन्तरस्य संख्या च वर्षाग्रेण प्रकीर्तिता ॥ (३३।२)
manvantarasya saṃkhyā ca varṣāgreṇa prakīrtitā ||
त्रिंशत्कोट्यस्तु वर्षाणां मानुषेण द्विजोत्तमाः । (३४।१)
triṃśatkoṭyastu varṣāṇāṃ mānuṣeṇa dvijottamāḥ |
सप्तषष्टिस्तथान्यानि नियुतान्यधिकानि तु ॥ (३४।२)
saptaṣaṣṭistathānyāni niyutānyadhikāni tu ||
विंशतिश् च सहस्राणि कालो ऽयम् अधिकं विना । (३५।१)
viṃśatiś ca sahasrāṇi kālo 'yam adhikaṃ vinā |
मन्वन्तरस्य संख्यैषा लैङ्गे ऽस्मिन्कीर्तिता द्विजाः ॥ (३५।२)
manvantarasya saṃkhyaiṣā laiṅge 'sminkīrtitā dvijāḥ ||
चतुर्युगस्य च तथा वर्षसंख्या प्रकीर्तिता । (३६।१)
caturyugasya ca tathā varṣasaṃkhyā prakīrtitā |
चतुर्युगसहस्रं वै कल्पश्चैको द्विजोत्तमाः ॥ (३६।२)
caturyugasahasraṃ vai kalpaścaiko dvijottamāḥ ||
निशान्ते सृजते लोकान् नश्यन्ते निशि जन्तवः । (३७।१)
niśānte sṛjate lokān naśyante niśi jantavaḥ |
मन्वन्तरेषु वै संख्या सान्तरेषु यथातथा । (३८।१)
manvantareṣu vai saṃkhyā sāntareṣu yathātathā |
त्रीणि कोटिशतान्यासन् कोट्यो द्विनवतिस् तथा ॥ (३८।२)
trīṇi koṭiśatānyāsan koṭyo dvinavatis tathā ||
कल्पेऽतीते तु वै विप्राः सहस्राणां तु सप्ततिः । (३९।१)
kalpe'tīte tu vai viprāḥ sahasrāṇāṃ tu saptatiḥ |
कल्पावसानिकांस्त्यक्त्वा प्रलये समुपस्थिते । (४०।१)
kalpāvasānikāṃstyaktvā pralaye samupasthite |
महर्लोकात् प्रयान्त्येते जनलोकं जनास्ततः ॥ (४०।२)
maharlokāt prayāntyete janalokaṃ janāstataḥ ||
कोटीनां द्वे सहस्रे तु अष्टौ कोटिशतानि तु । (४१।१)
koṭīnāṃ dve sahasre tu aṣṭau koṭiśatāni tu |
द्विषष्टिश् च तथा कोट्यो नियुतानि च सप्ततिः ॥ (४१।२)
dviṣaṣṭiś ca tathā koṭyo niyutāni ca saptatiḥ ||
कल्पार्धसंख्या दिव्या वै कल्पमेवं तु कल्पयेत् । (४२।१)
kalpārdhasaṃkhyā divyā vai kalpamevaṃ tu kalpayet |
कल्पानां वै सहस्रं तु वर्षमेकमजस्य तु ॥ (४२।२)
kalpānāṃ vai sahasraṃ tu varṣamekamajasya tu ||
वर्षाणामष्टसाहस्रं ब्राह्मं वै ब्रह्मणो युगम् । (४३।१)
varṣāṇāmaṣṭasāhasraṃ brāhmaṃ vai brahmaṇo yugam |
सवनानां सहस्रं तु त्रिविधं त्रिगुणं तथा । (४४।१)
savanānāṃ sahasraṃ tu trividhaṃ triguṇaṃ tathā |
ब्रह्मणस्तु तथा प्रोक्तः कालः कालात्मनः प्रभो ॥ (४४।२)
brahmaṇastu tathā proktaḥ kālaḥ kālātmanaḥ prabho ||
भवोद्भवस्तपश्चैव भव्यो रम्भःक्रतुः पुनः । (४५।१)
bhavodbhavastapaścaiva bhavyo rambhaḥkratuḥ punaḥ |
ऋतुर्वह्निर्हव्यवाहः सावित्रः शुद्ध एव च ॥ (४५।२)
ṛturvahnirhavyavāhaḥ sāvitraḥ śuddha eva ca ||
ऋषभश् च तथा षड्जो मज्जालीयश् च मध्यमः ॥ (४६।२)
ṛṣabhaś ca tathā ṣaḍjo majjālīyaś ca madhyamaḥ ||
वैराजो वै निषादश् च मुख्यो वै मेघवाहनः । (४७।१)
vairājo vai niṣādaś ca mukhyo vai meghavāhanaḥ |
मनः सुदर्शो बृंहश् च तथा वै श्वेतलोहितः । (४८।१)
manaḥ sudarśo bṛṃhaś ca tathā vai śvetalohitaḥ |
एवं कल्पास्तु संख्याता ब्रह्मणो ऽव्यक्तजन्मनः । (४९।१)
evaṃ kalpāstu saṃkhyātā brahmaṇo 'vyaktajanmanaḥ |
परान्ते वै विकाराणि विकारं यान्ति विश्वतः ॥ (५०।२)
parānte vai vikārāṇi vikāraṃ yānti viśvataḥ ||
संहृते तु विकारे च प्रधाने चात्मनि स्थिते ॥ (५१।२)
saṃhṛte tu vikāre ca pradhāne cātmani sthite ||
गुणानां चैव वैषम्ये विप्राः सृष्टिरिति स्मृता ॥ (५२।२)
guṇānāṃ caiva vaiṣamye viprāḥ sṛṣṭiriti smṛtā ||
साम्ये लयो गुणानां तु तयोर्हेतुर्महेश्वरः । (५३।१)
sāmye layo guṇānāṃ tu tayorheturmaheśvaraḥ |
लीलया देवदेवेन सर्गास्त्वीदृग्विधाः कृताः ॥ (५३।२)
līlayā devadevena sargāstvīdṛgvidhāḥ kṛtāḥ ||
असंख्याताश् च संक्षेपात् प्रधानाद् अन्वधिष्ठितात् । (५४।१)
asaṃkhyātāś ca saṃkṣepāt pradhānād anvadhiṣṭhitāt |
असंख्याताश् च कल्पाख्या ह्यसंख्याताः पितामहाः ॥ (५४।२)
asaṃkhyātāś ca kalpākhyā hyasaṃkhyātāḥ pitāmahāḥ ||
हरयश्चाप्यसंख्यातास् त्वेक एव महेश्वरः । (५५।१)
harayaścāpyasaṃkhyātās tveka eva maheśvaraḥ |
प्रधानादिप्रवृत्तानि लीलया प्राकृतानि तु ॥ (५५।२)
pradhānādipravṛttāni līlayā prākṛtāni tu ||
गुणात्मिका च तद्वृत्तिस्तस्य देवस्य वै त्रिधा । (५६।१)
guṇātmikā ca tadvṛttistasya devasya vai tridhā |
अप्राकृतस्य तस्यादिर्मध्यान्तं नास्ति चात्मनः ॥ (५६।२)
aprākṛtasya tasyādirmadhyāntaṃ nāsti cātmanaḥ ||
दिवा सृष्टं तु यत्सर्वं निशि नश्यति चास्य तत् ॥ (५७।२)
divā sṛṣṭaṃ tu yatsarvaṃ niśi naśyati cāsya tat ||
भूर्भुवःस्वर्महस्तत्र नश्यते चोर्ध्वतो न च । (५८।१)
bhūrbhuvaḥsvarmahastatra naśyate cordhvato na ca |
रात्रौ चैकार्णवे ब्रह्मा नष्टे स्थावरजङ्गमे ॥ (५८।२)
rātrau caikārṇave brahmā naṣṭe sthāvarajaṅgame ||
सुष्वापाम्भसि यस्तस्मान्नारायण इति स्मृतः । (५९।१)
suṣvāpāmbhasi yastasmānnārāyaṇa iti smṛtaḥ |
शर्वर्यन्ते प्रबुद्धो वै दृष्ट्वा शून्यं चराचरम् ॥ (५९।२)
śarvaryante prabuddho vai dṛṣṭvā śūnyaṃ carācaram ||
स्रष्टुं तदा मतिं चक्रे ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः । (६०।१)
sraṣṭuṃ tadā matiṃ cakre brahmā brahmavidāṃ varaḥ |
उदकैराप्लुतां क्ष्मां तां समादाय सनातनः ॥ (६०।२)
udakairāplutāṃ kṣmāṃ tāṃ samādāya sanātanaḥ ||
नदीनदसमुद्रांश् च पूर्ववच्चाकरोत्प्रभुः ॥ (६१।२)
nadīnadasamudrāṃś ca pūrvavaccākarotprabhuḥ ||
कृत्वा धरां प्रयत्नेन निम्नोन्नतिविवर्जिताम् । (६२।१)
kṛtvā dharāṃ prayatnena nimnonnativivarjitām |
धरायां सो ऽचिनोत्सर्वान् गिरीन् दग्धान् पुराग्निना ॥ (६२।२)
dharāyāṃ so 'cinotsarvān girīn dagdhān purāgninā ||
भूराद्यांश् चतुरो लोकान् कल्पयामास पूर्ववत् । (६३।१)
bhūrādyāṃś caturo lokān kalpayāmāsa pūrvavat |
स्रष्टुं च भगवांश्चक्रे तदा स्रष्टा पुनर्मतिम् ॥ (६३।२)
sraṣṭuṃ ca bhagavāṃścakre tadā sraṣṭā punarmatim ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.