LiPur, 2, 21
Select a line for its word-by-word analysis.
दलेषु सिद्धयः प्रोक्ताः कर्णिकायां महामुने । (५।१)
daleṣu siddhayaḥ proktāḥ karṇikāyāṃ mahāmune |
वामा ज्येष्ठा च रौद्री च काली विकरणी तथा । (६।१)
vāmā jyeṣṭhā ca raudrī ca kālī vikaraṇī tathā |
वामदेवादिभिः सार्धं द्वन्द्वन्यायेन विन्यसेत् । (८।१)
vāmadevādibhiḥ sārdhaṃ dvandvanyāyena vinyaset |
सूर्यसोमाग्निसंबन्धात्प्रणवाख्यं शिवात्मकम् । (९।१)
sūryasomāgnisaṃbandhātpraṇavākhyaṃ śivātmakam |
पुरुषं विन्यसेद्वक्त्रं पूर्वे पत्रे रविप्रभम् ॥ (९।२)
puruṣaṃ vinyasedvaktraṃ pūrve patre raviprabham ||
सद्यं पश्चिमपत्रे तु गोक्षीरधवलं न्यसेत् । (११।१)
sadyaṃ paścimapatre tu gokṣīradhavalaṃ nyaset |
ईशानं कर्णिकायां तु शुद्धस्फटिकसन्निभम् ॥ (११।२)
īśānaṃ karṇikāyāṃ tu śuddhasphaṭikasannibham ||
वाह्नेये रुद्रदिग्भागे शिरसे धूम्रवर्चसे ॥ (१२।२)
vāhneye rudradigbhāge śirase dhūmravarcase ||
अस्त्रायाग्निशिखाभाय इति दिक्षु प्रविन्यसेत् । (१४।१)
astrāyāgniśikhābhāya iti dikṣu pravinyaset |
नेत्रेभ्यश्चेति चैशान्यां पिङ्गलेभ्यः प्रविन्यसेत् ॥ (१४।२)
netrebhyaśceti caiśānyāṃ piṅgalebhyaḥ pravinyaset ||
रुद्रं विष्णुं विरिञ्चिं च सृष्टिन्यायेन भावयेत् ॥ (१५।२)
rudraṃ viṣṇuṃ viriñciṃ ca sṛṣṭinyāyena bhāvayet ||
शान्ताय शान्तदैत्याय नमश्चन्द्रमसे तथा ॥ (१६।२)
śāntāya śāntadaityāya namaścandramase tathā ||
मन्त्रैरेतैर्महाभूतविग्रहं च सदाशिवम् ॥ (१८।२)
mantrairetairmahābhūtavigrahaṃ ca sadāśivam ||
सद्यमूर्तिं स्मरेद्देवं सदसद्व्यक्तिकारणम् । (२०।१)
sadyamūrtiṃ smareddevaṃ sadasadvyaktikāraṇam |
वामं त्रयोदशविधैर् विभिद्य विततं प्रभुम् ॥ (२१।२)
vāmaṃ trayodaśavidhair vibhidya vitataṃ prabhum ||
पुरुषं च चतुर्धा वै विभज्य च कलामयम् ॥ (२२।२)
puruṣaṃ ca caturdhā vai vibhajya ca kalāmayam ||
ईशानं पञ्चधा कृत्वा पञ्चमूर्त्या व्यवस्थितम् । (२३।१)
īśānaṃ pañcadhā kṛtvā pañcamūrtyā vyavasthitam |
हंस हंसेति मन्त्रेण शिवभक्त्या समन्वितम् ॥ (२३।२)
haṃsa haṃseti mantreṇa śivabhaktyā samanvitam ||
प्रधानसहितं देवं प्रलयोत्पत्तिवर्जितम् । (२५।१)
pradhānasahitaṃ devaṃ pralayotpattivarjitam |
खद्योतसदृशाकारं चन्द्ररेखाकृतिं प्रभुम् ॥ (२७।२)
khadyotasadṛśākāraṃ candrarekhākṛtiṃ prabhum ||
द्वादशान्ते भ्रुवोर्मध्ये तालुमध्ये गले क्रमात् । (२८।१)
dvādaśānte bhruvormadhye tālumadhye gale kramāt |
हृद्देशे ऽवस्थितं देवं स्वानन्दममृतं शिवम् ॥ (२८।२)
hṛddeśe 'vasthitaṃ devaṃ svānandamamṛtaṃ śivam ||
श्यामं रक्तं कलाकारं शक्तित्रयकृतासनम् ॥ (२९।२)
śyāmaṃ raktaṃ kalākāraṃ śaktitrayakṛtāsanam ||
सदाशिवं स्मरेद्देवं तत्त्वत्रयसमन्वितम् । (३०।१)
sadāśivaṃ smareddevaṃ tattvatrayasamanvitam |
विद्यामूर्तिमयं देवं पूजयेच्च यथाक्रमात् ॥ (३०।२)
vidyāmūrtimayaṃ devaṃ pūjayecca yathākramāt ||
लोकपालांस्तथास्त्रेण पूर्वाद्यान्पूजयेत् पृथक् । (३१।१)
lokapālāṃstathāstreṇa pūrvādyānpūjayet pṛthak |
अर्धं शिवाय दत्त्वैव शेषार्धेन तु होमयेत् । (३२।१)
ardhaṃ śivāya dattvaiva śeṣārdhena tu homayet |
उपस्पृश्य शुचिर्भूत्वा पुरुषं विधिना यजेत् । (३३।१)
upaspṛśya śucirbhūtvā puruṣaṃ vidhinā yajet |
पञ्चगव्यं ततः प्राश्य ईशानेनाभिमन्त्रितम् ॥ (३३।२)
pañcagavyaṃ tataḥ prāśya īśānenābhimantritam ||
वामदेवेन भस्माङ्गी भस्मनोद्धूलयेत् क्रमात् । (३४।१)
vāmadevena bhasmāṅgī bhasmanoddhūlayet kramāt |
कर्णयोश्च जपेद्देवीं गायत्रीं रुद्रदेवताम् ॥ (३४।२)
karṇayośca japeddevīṃ gāyatrīṃ rudradevatām ||
ससूत्रं सपिधानं च वस्त्रयुग्मेन वेष्टितम् । (३५।१)
sasūtraṃ sapidhānaṃ ca vastrayugmena veṣṭitam |
तत्पूर्वं हेमरत्नौघैर्वासितं वै हिरण्मयम् ॥ (३५।२)
tatpūrvaṃ hemaratnaughairvāsitaṃ vai hiraṇmayam ||
कलशान्विन्यसेत्पञ्च पञ्चभिर्ब्राह्मणैस्ततः । (३६।१)
kalaśānvinyasetpañca pañcabhirbrāhmaṇaistataḥ |
शिष्यं च वासयेद्भक्तं दक्षिणे मण्डलस्य तु । (३७।१)
śiṣyaṃ ca vāsayedbhaktaṃ dakṣiṇe maṇḍalasya tu |
घृतेन हुत्वा दुःस्वप्नं प्रभाते शोधयेन्मलम् ॥ (३८।२)
ghṛtena hutvā duḥsvapnaṃ prabhāte śodhayenmalam ||
एवं चोपोषितं शिष्यं स्नातं भूषितविग्रहम् । (३९।१)
evaṃ copoṣitaṃ śiṣyaṃ snātaṃ bhūṣitavigraham |
नववस्त्रोत्तरीयं च सोष्णीषं कृतमङ्गलम् ॥ (३९।२)
navavastrottarīyaṃ ca soṣṇīṣaṃ kṛtamaṅgalam ||
दुकूलाद्येन वस्त्रेण नेत्रं बद्ध्वा प्रवेशयेत् । (४०।१)
dukūlādyena vastreṇa netraṃ baddhvā praveśayet |
ईशानेन च मन्त्रेण कुर्यात्पुष्पाञ्जलिं प्रभोः । (४१।१)
īśānena ca mantreṇa kuryātpuṣpāñjaliṃ prabhoḥ |
प्रदक्षिणत्रयं कृत्वा रुद्राध्यायेन वा पुनः ॥ (४१।२)
pradakṣiṇatrayaṃ kṛtvā rudrādhyāyena vā punaḥ ||
ध्यात्वा तु देवदेवेशमीशाने संक्षिपेत्स्वयम् ॥ (४२।२)
dhyātvā tu devadeveśamīśāne saṃkṣipetsvayam ||
यस्मिन्मन्त्रे पतेत्पुष्पं तन्मन्त्रस्तस्य सिध्यति । (४३।१)
yasminmantre patetpuṣpaṃ tanmantrastasya sidhyati |
शिवांभसा तु संस्पृश्य अघोरेण च भस्मना ॥ (४३।२)
śivāṃbhasā tu saṃspṛśya aghoreṇa ca bhasmanā ||
शिष्यमूर्धनि विन्यस्य गन्धाद्यैः शिष्यमर्चयेत् । (४४।१)
śiṣyamūrdhani vinyasya gandhādyaiḥ śiṣyamarcayet |
वारुणं परमं श्रेष्ठं द्वारं वै सर्ववर्णिनाम् ॥ (४४।२)
vāruṇaṃ paramaṃ śreṣṭhaṃ dvāraṃ vai sarvavarṇinām ||
क्षत्त्रियाणां विशेषेण द्वारं वै पश्चिमं स्मृतम् । (४५।१)
kṣattriyāṇāṃ viśeṣeṇa dvāraṃ vai paścimaṃ smṛtam |
कुशासने तु संस्थाप्य दक्षिणामूर्तिमास्थितः । (४६।१)
kuśāsane tu saṃsthāpya dakṣiṇāmūrtimāsthitaḥ |
तत्त्वशुद्धिं ततः कुर्यात्पञ्चतत्त्वप्रकारतः ॥ (४६।२)
tattvaśuddhiṃ tataḥ kuryātpañcatattvaprakārataḥ ||
निवृत्त्या रुद्रपर्यन्तमण्डमण्डोद्भवात्मज । (४७।१)
nivṛttyā rudraparyantamaṇḍamaṇḍodbhavātmaja |
प्रतिष्ठया तदूर्ध्वं च यावदव्यक्तगोचरम् ॥ (४७।२)
pratiṣṭhayā tadūrdhvaṃ ca yāvadavyaktagocaram ||
विश्वेश्वरान्तं वै विद्या कलामात्रेण सुव्रत । (४८।१)
viśveśvarāntaṃ vai vidyā kalāmātreṇa suvrata |
तदूर्ध्वमार्गं संशोध्य शिवभक्त्या शिवं नयेत् ॥ (४८।२)
tadūrdhvamārgaṃ saṃśodhya śivabhaktyā śivaṃ nayet ||
समर्चनाय तत्त्वस्य तस्य भोगेश्वरस्य वै । (४९।१)
samarcanāya tattvasya tasya bhogeśvarasya vai |
होमयेद् अङ्गमन्त्रेण शान्त्यतीतं सदाशिवम् । (५०।१)
homayed aṅgamantreṇa śāntyatītaṃ sadāśivam |
सद्यादिभिस्तु शान्त्यन्तं चतुर्भिः कलया पृथक् ॥ (५०।२)
sadyādibhistu śāntyantaṃ caturbhiḥ kalayā pṛthak ||
शान्त्यतीतं मुनिश्रेष्ठ ईशानेनाथवा पुनः । (५१।१)
śāntyatītaṃ muniśreṣṭha īśānenāthavā punaḥ |
प्रत्येकमष्टोत्तरशतं दिशा होमं तु कारयेत् ॥ (५१।२)
pratyekamaṣṭottaraśataṃ diśā homaṃ tu kārayet ||
समिदाज्यचरूंल् लाजान् सर्षपांश् च यवांस् तिलान् ॥ (५२।२)
samidājyacarūṃl lājān sarṣapāṃś ca yavāṃs tilān ||
द्रव्याणि सप्त होतव्यं स्वाहान्तं प्रणवादिकम् । (५३।१)
dravyāṇi sapta hotavyaṃ svāhāntaṃ praṇavādikam |
अघोरेण च मन्त्रेण प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ (५४।२)
aghoreṇa ca mantreṇa prāyaścittaṃ vidhīyate ||
जयादिस्विष्टपर्यन्तम् अग्निकार्यं क्रमेण तु । (५५।१)
jayādisviṣṭaparyantam agnikāryaṃ krameṇa tu |
भूतानि ब्रह्मभिर्वापि मौनी बीजादिभिस्तथा । (५६।१)
bhūtāni brahmabhirvāpi maunī bījādibhistathā |
अन्यो ऽन्यमुपसंहृत्य ब्रह्माणं केशवं हरम् ॥ (५७।२)
anyo 'nyamupasaṃhṛtya brahmāṇaṃ keśavaṃ haram ||
रुद्रे रुद्रं तमीशाने शिवे देवं महेश्वरम् । (५८।१)
rudre rudraṃ tamīśāne śive devaṃ maheśvaram |
तस्मात् सृष्टिप्रकारेण भावयेद्भवनाशनम् ॥ (५८।२)
tasmāt sṛṣṭiprakāreṇa bhāvayedbhavanāśanam ||
स्थाप्यात्मानम् अमुं जीवं ताडनं द्वारदर्शनम् । (५९।१)
sthāpyātmānam amuṃ jīvaṃ tāḍanaṃ dvāradarśanam |
षष्ठान्तं सद्यसंयुक्तं तृतीयेन समन्वितम् ॥ (६०।२)
ṣaṣṭhāntaṃ sadyasaṃyuktaṃ tṛtīyena samanvitam ||
फडन्तं संहृतिः प्रोक्ता पञ्चभूतप्रकारतः । (६१।१)
phaḍantaṃ saṃhṛtiḥ proktā pañcabhūtaprakārataḥ |
सद्याद्यषष्ठसहितं शिखान्तं सफडन्तकम् ॥ (६१।२)
sadyādyaṣaṣṭhasahitaṃ śikhāntaṃ saphaḍantakam ||
ताडनं कथितं द्वारं तत्त्वानामपि योगिनः । (६२।१)
tāḍanaṃ kathitaṃ dvāraṃ tattvānāmapi yoginaḥ |
आद्येन संपुटीकृत्य प्रधानं ग्रहणं स्मृतम् । (६३।१)
ādyena saṃpuṭīkṛtya pradhānaṃ grahaṇaṃ smṛtam |
प्रधानं प्रथमेनैव संपुटीकृत्य पूर्ववत् ॥ (६३।२)
pradhānaṃ prathamenaiva saṃpuṭīkṛtya pūrvavat ||
शान्त्यतीता ततः शान्तिर्विद्या नाम कलामला ॥ (६४।२)
śāntyatītā tataḥ śāntirvidyā nāma kalāmalā ||
प्रतिष्ठा च निवृत्तिश्च कलासंक्रमणं स्मृता । (६५।१)
pratiṣṭhā ca nivṛttiśca kalāsaṃkramaṇaṃ smṛtā |
मन्त्रैः पादैः स्तवं कुर्याद्विशोध्य च यथाविधि । (६६।१)
mantraiḥ pādaiḥ stavaṃ kuryādviśodhya ca yathāvidhi |
पूजासम्प्रोक्षणं विद्धि ताडनं हरणं तथा । (६७।१)
pūjāsamprokṣaṇaṃ viddhi tāḍanaṃ haraṇaṃ tathā |
संहतस्य च संयोगं विक्षेपं च यथाक्रमम् ॥ (६७।२)
saṃhatasya ca saṃyogaṃ vikṣepaṃ ca yathākramam ||
प्रतितत्त्वं क्रमो ह्येष योगमार्गेण सुव्रत ॥ (७०।२)
pratitattvaṃ kramo hyeṣa yogamārgeṇa suvrata ||
मुष्टिना चैव यावच्च तावत्कालं नयेत्क्रमात् । (७१।१)
muṣṭinā caiva yāvacca tāvatkālaṃ nayetkramāt |
विषुवेण तु योगेन निवृत्त्यादि शिवान्तिकम् ॥ (७१।२)
viṣuveṇa tu yogena nivṛttyādi śivāntikam ||
एकत्र समतां याति नान्यथा तु पृथक्पृथक् । (७२।१)
ekatra samatāṃ yāti nānyathā tu pṛthakpṛthak |
नासाग्रे द्वादशान्तेन पृष्ठेन सह योगिनाम् ॥ (७२।२)
nāsāgre dvādaśāntena pṛṣṭhena saha yoginām ||
क्षन्तव्यमिति विप्रेन्द्र देवदेवस्य शासनम् । (७३।१)
kṣantavyamiti viprendra devadevasya śāsanam |
संहितामन्त्रितेनैव रुद्राध्यायस्तुतेन च । (७५।१)
saṃhitāmantritenaiva rudrādhyāyastutena ca |
सेचयेच्च ततः शिष्यं शिवभक्तं च धार्मिकम् ॥ (७५।२)
secayecca tataḥ śiṣyaṃ śivabhaktaṃ ca dhārmikam ||
सो ऽपि शिष्यः शिवस्याग्रे गुरोर् अग्रे च सादरम् । (७६।१)
so 'pi śiṣyaḥ śivasyāgre guror agre ca sādaram |
वह्नेश्च दीक्षां कुर्वीत दीक्षितश्च तथाचरेत् ॥ (७६।२)
vahneśca dīkṣāṃ kurvīta dīkṣitaśca tathācaret ||
न त्वनभ्यर्च्य भुञ्जीयाद्भगवन्तं सदाशिवम् ॥ (७७।२)
na tvanabhyarcya bhuñjīyādbhagavantaṃ sadāśivam ||
एवं दीक्षा प्रकर्तव्या पूजा चैव यथाक्रमम् । (७८।१)
evaṃ dīkṣā prakartavyā pūjā caiva yathākramam |
अग्निहोत्रं च वेदाश्च यज्ञाश्च बहुदक्षिणाः । (७९।१)
agnihotraṃ ca vedāśca yajñāśca bahudakṣiṇāḥ |
सदा च वायुभक्षश्च सकृद्यो ऽभ्यर्चयेच्छिवम् ॥ (८०।२)
sadā ca vāyubhakṣaśca sakṛdyo 'bhyarcayecchivam ||
एककालं द्विकालं वा त्रिकालं नित्यमेव वा । (८१।१)
ekakālaṃ dvikālaṃ vā trikālaṃ nityameva vā |
येऽर्चयन्ति महादेवं ते रुद्रा नात्र संशयः ॥ (८१।२)
ye'rcayanti mahādevaṃ te rudrā nātra saṃśayaḥ ||
नारुद्रस्तु स्पृशेद् रुद्रं नारुद्रो रुद्रमर्चयेत् । (८२।१)
nārudrastu spṛśed rudraṃ nārudro rudramarcayet |
नारुद्रः कीर्तयेद् रुद्रं नारुद्रो रुद्रमाप्नुयात् ॥ (८२।२)
nārudraḥ kīrtayed rudraṃ nārudro rudramāpnuyāt ||
एवं संक्षेपतः प्रोक्तो ह्यधिकारिविधिक्रमः । (८३।१)
evaṃ saṃkṣepataḥ prokto hyadhikārividhikramaḥ |
शिवार्चनार्थं धर्मार्थकाममोक्षफलप्रदः ॥ (८३।२)
śivārcanārthaṃ dharmārthakāmamokṣaphalapradaḥ ||
इति श्रीलिङ्गमहापुराणे उत्तरभागे दीक्षाविधिर् नामैकविंशतितमो ऽध्यायः ॥ (८४।१)
iti śrīliṅgamahāpurāṇe uttarabhāge dīkṣāvidhir nāmaikaviṃśatitamo 'dhyāyaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.