सनत्कुमार उवाच । (१।१)

हिरण्यवृषदानं च कथयामि समासतः । (१।२)

वृषरूपं हिरण्येन सहस्रेणाथ कारयेत् ॥ (१।३)

तदर्धार्धेन वा धीमांस्तदर्धार्धेन वा पुनः । (२।१)

अष्टोत्तरशतेनापि वृषभं धर्मरूपिणम् ॥ (२।२)

ललाटे कारयेत्पुण्ड्रमर्धचन्द्रकलाकृतिम् । (३।१)

स्फटिकेन तु कर्तव्यं खुरं तु रजतेन वै ॥ (३।२)

ग्रीवां तु पद्मरागेण ककुद्गोमेदकेन च । (४।१)

ग्रीवायां घण्टावलयं रत्नचित्रं तु कारयेत् ॥ (४।२)

वृषाङ्कं कारयेत्तत्र किङ्किणीवलयावृतम् । (५।१)

पूर्वोक्तदेशकाले तु वेदिकोपरिमण्डले ॥ (५।२)

वृषेन्द्रं स्थापयेत्तत्र पश्चिमामुखम् अग्रतः । (६।१)

ईश्वरं पूजयेद्भक्त्या वृषारूढं वृषध्वजम् ॥ (६।२)

वृषेन्द्रं पूज्य गायत्र्या नमस्कृत्य समाहितः । (७।१)

तीक्ष्णशृङ्गाय विद्महे धर्मपादाय धीमहि । (७।२)

तन्नो वृषः प्रचोदयात् ॥ (७।३)

मन्त्रेणानेन सम्पूज्य वृषं धर्मविवृद्धये । (८।१)

होमयेच्च घृतान्नाद्यैर् यथाविभवविस्तरम् ॥ (८।२)

वृषभः पूज्य दातव्यो ब्राह्मणेभ्यः शिवाय वा । (९।१)

दक्षिणा चैव दातव्या यथावित्तानुसारतः ॥ (९।२)

एतद्यः कुरुते भक्त्या वृषदानमनुत्तमम् । (१०।१)

शिवस्यानुचरो भूत्वा तेनैव सह मोदते ॥ (१०।२)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे उत्तरभागे सुवर्णवृषदानं नामैकचत्वारिंशो ऽध्यायः ॥ (११।१)