सूत उवाच । (१।१)

एकत्रिंशत्तमः कल्पः पीतवासा इति स्मृतः । (१।२)

ब्रह्मा यत्र महाभागः पीतवासा बभूव ह ॥ (१।३)

ध्यायतः पुत्रकामस्य ब्रह्मणः परमेष्ठिनः । (२।१)

प्रादुर्भूतो महातेजाः कुमारः पीतवस्त्रधृक् ॥ (२।२)

पीतगन्धानुलिप्ताङ्गः पीतमाल्यांबरो युवा । (३।१)

हेमयज्ञोपवीतश् च पीतोष्णीषो महाभुजः ॥ (३।२)

तं दृष्ट्वा ध्यानसंयुक्तो ब्रह्मा लोकमहेश्वरम् । (४।१)

मनसा लोकधातारं प्रपेदे शरणं विभुम् ॥ (४।२)

ततो ध्यानगतस्तत्र ब्रह्मा माहेश्वरीं वराम् । (५।१)

गां विश्वरूपां ददृशे महेश्वरमुखाच्च्युताम् ॥ (५।२)

चतुष्पदां चतुर्वक्त्रां चतुर्हस्तां चतुःस्तनीम् । (६।१)

चतुर्नेत्रां चतुःशृङ्गीं चतुर्दंष्ट्रां चतुर्मुखीम् ॥ (६।२)

द्वात्रिंशद्गुणसंयुक्ताम् ईश्वरीं सर्वतोमुखीम् । (७।१)

स तां दृष्ट्वा महातेजा महादेवीं महेश्वरीम् ॥ (७।२)

पुनराह महादेवः सर्वदेवनमस्कृतः । (८।१)

मतिः स्मृतिर्बुद्धिरिति गायमानः पुनः पुनः ॥ (८।२)

एह्येहीति महादेवि सातिष्ठत्प्राञ्जलिर्विभुम् । (९।१)

विश्वमावृत्य योगेन जगत्सर्वं वशीकुरु ॥ (९।२)

अथ तामाह देवेशो रुद्राणी त्वं भविष्यसि । (१०।१)

ब्राह्मणानां हितार्थाय परमार्था भविष्यसि ॥ (१०।२)

तथैनां पुत्रकामस्य ध्यायतः परमेष्ठिनः । (११।१)

प्रददौ देवदेवेशः चतुष्पादां जगद्गुरुः ॥ (११।२)

ततस्तां ध्यानयोगेन विदित्वा परमेश्वरीम् । (१२।१)

ब्रह्मा लोकगुरोः सोऽथ प्रतिपेदे महेश्वरीम् ॥ (१२।२)

गायत्रीं तु ततो रौद्रीं ध्यात्वा ब्रह्मानुयन्त्रितः । (१३।१)

इत्येतां वैदिकीं विद्यां रौद्रीं गायत्रीमीरिताम् ॥ (१३।२)

जपित्वा तु महादेवीं ब्रह्मा लोकनमस्कृताम् । (१४।१)

प्रपन्नस्तु महादेवं ध्यानयुक्तेन चेतसा ॥ (१४।२)

ततस्तस्य महादेवो दिव्ययोगं बहुश्रुतम् । (१५।१)

ऐश्वर्यं ज्ञानसंपत्तिं वैराग्यं च ददौ प्रभुः ॥ (१५।२)

ततोऽस्य पार्श्वतो दिव्याः प्रादुर्भूताः कुमारकाः । (१६।१)

पीतमाल्यांबरधराः पीतस्रगनुलेपनाः ॥ (१६।२)

पीताभोष्णीषशिरसः पीतास्याः पीतमूर्धजाः । (१७।१)

ततो वर्षसहस्रान्त उषित्वा विमलौजसः ॥ (१७।२)

योगात्मानस्तपोह्लादाः ब्राह्मणानां हितैषिणः । (१८।१)

धर्मयोगबलोपेता मुनीनां दीर्घसत्त्रिणाम् ॥ (१८।२)

उपदिश्य महायोगं प्रविष्टास्ते महेश्वरम् । (१९।१)

एवमेतेन विधिना ये प्रपन्ना महेश्वरम् ॥ (१९।२)

अन्येऽपि नियतात्मानो ध्यानयुक्ता जितेन्द्रियाः । (२०।१)

ते सर्वे पापमुत्सृज्य विमला ब्रह्मवर्चसः ॥ (२०।२)

प्रविशन्ति महादेवं रुद्रं ते त्वपुनर्भवाः ॥ (२१।१)