ऋषय ऊचुः । (१।१)

निग्रहः कथितस्तेन शिववक्त्रेण शूलिना । (१।२)

कृतापराधिनां तं तु वक्तुमर्हसि सुव्रत ॥ (१।३)

त्वया न विदितं नास्ति लौकिकं वैदिकं तथा । (२।१)

श्रौतं स्मार्तं महाभाग रोमहर्षण सुव्रत ॥ (२।२)

सूत उवाच । (३।१)

पुरा भृगुसुतेनोक्तो हिरण्याक्षाय सुव्रताः । (३।२)

निग्रहो ऽघोरशिष्येण शुक्रेणाक्षयतेजसा ॥ (३।३)

तस्य प्रसादाद् दैत्येन्द्रो हिरण्याक्षः प्रतापवान् । (४।१)

त्रैलोक्यमखिलं जित्वा सदेवासुरमानुषम् ॥ (४।२)

उत्पाद्य पुत्रं गणपं चान्धकं चारुविक्रमम् । (५।१)

रराज लोके देवेन वराहेण निषूदितः ॥ (५।२)

स्त्रीबाधां बालबाधां च गवामपि विशेषतः । (६।१)

कुर्वतो नास्ति विजयो मार्गेणानेन भूतले ॥ (६।२)

तेन दैत्येन सा देवी धरा नीता रसातलम् । (७।१)

तेनाघोरेण देवेन निष्फलो निग्रहः कृतः ॥ (७।२)

संवत्सरसहस्रान्ते वराहेण च सूदितः । (८।१)

तस्मादघोरसिद्ध्यर्थं ब्राह्मणान्नैव बाधयेत् ॥ (८।२)

स्त्रीणामपि विशेषेण गवामपि न कारयेत् । (९।१)

गुह्याद् गुह्यतमं गोप्यम् अतिगुह्यं वदामि वः ॥ (९।२)

आततायिनमुद्दिश्य कर्तव्यं नृपसत्तमैः । (१०।१)

ब्राह्मणेभ्यो न कर्तव्यं स्वराष्ट्रेशस्य वा पुनः ॥ (१०।२)

अतीवदुर्जये प्राप्ते बले सर्वे निषूदिते । (११।१)

अधर्मयुद्धे सम्प्राप्ते कुर्याद्विधिमनुत्तमम् ॥ (११।२)

अघृणेनैव कर्तव्यो ह्यघृणेनैव कारयेत् । (१२।१)

कृतमात्रे न संदेहो निग्रहः सम्प्रजायते ॥ (१२।२)

लक्षमात्रं पुमाञ्जप्त्वा अघोरं घोररूपिणम् । (१३।१)

दशांशं विधिना हुत्वा तिलेन द्विजसत्तमाः ॥ (१३।२)

सम्पूज्य लक्षपुष्पेण सितेन विधिपूर्वकम् । (१४।१)

बाणलिङ्गे ऽथवा वह्नौ दक्षिणामूर्तिमाश्रितः ॥ (१४।२)

सिद्धमन्त्रो ऽन्यथा नास्ति द्रष्टा सिद्ध्यादयः पुनः । (१५।१)

सिद्धमन्त्रः स्वयं कुर्यात्प्रेतस्थाने विशेषतः ॥ (१५।२)

मातृस्थाने ऽपि वा विद्वान्वेदवेदाङ्गपारगः । (१६।१)

केवलं मन्त्रसिद्धो वा ब्राह्मणः शिवभावितः ॥ (१६।२)

कुर्याद्विधिमिमं धीमान् आत्मनो ऽर्थं नृपस्य वा । (१७।१)

शूलाष्टकं न्यसेद् विद्वान् पूर्वादीशानकान्तकम् ॥ (१७।२)

त्रिशिखं च त्रिशूलं च चतुर्विंशच्छिखाग्रतः । (१८।१)

अघोरविग्रहं कृत्वा संकलीकृतविग्रहः ॥ (१८।२)

सर्वनाशकरं ध्यात्वा सर्वकर्माणि कारयेत् । (१९।१)

कालाग्निकोटिसंकाशं स्वदेहमपि भावयेत् ॥ (१९।२)

शूलं कपालं पाशं च दण्डं चैव शरासनम् । (२०।१)

बाणं डमरुकं खड्गमष्टायुधमनुक्रमात् ॥ (२०।२)

अष्टहस्तश्च वरदो नीलकण्ठो दिगंबरः । (२१।१)

पञ्चतत्त्वसमारूढो ह्यर्धचन्द्रधरः प्रभुः ॥ (२१।२)

दंष्ट्राकरालवदनो रौद्रदृष्टिर्भयङ्करः । (२२।१)

हुंफट्कारमहाशब्दशब्दिताखिलदिङ्मुखः ॥ (२२।२)

त्रिनेत्रं नागपाशेन सुबद्धमुकुटं स्वयम् । (२३।१)

सर्वाभरणसम्पन्नं प्रेतभस्मावगुण्ठितम् ॥ (२३।२)

भूतैः प्रेतैः पिशाचैश्च डाकिनीभिश्च राक्षसैः । (२४।१)

संवृतं गजचर्मेण च सर्पभूषणभूषितम् ॥ (२४।२)

वृश्चिकाभरणं देवं नीलनीरदनिस्वनम् । (२५।१)

नीलाञ्जनाद्रिसंकाशं सिंहचर्मोत्तरीयकम् ॥ (२५।२)

ध्यायेदेवमघोरेशं घोरघोरतरं शिवम् । (२६।१)

षट्त्रिंशदुक्तमात्राभिः प्राणायामेन सुव्रताः ॥ (२६।२)

महामुद्रासमायुक्तः सर्वकर्माणि कारयेत् । (२७।१)

सिद्धमन्त्रश् चिताग्नौ वा प्रेतस्थाने यथाविधि ॥ (२७।२)

स्थापयेन्मध्यदेशे तु ऐन्द्रे याम्ये च वारुणे । (२८।१)

कौबेर्यां विधिवत् कृत्वा होमकुण्डानि शास्त्रतः ॥ (२८।२)

आचार्यो मध्यकुण्डे तु साधकाश्च दिशासु वै । (२९।१)

परिस्तीर्य विलोमेन पूर्ववच्छूलसंभृतः ॥ (२९।२)

कालाग्निपीठमध्यस्थः स्वयं शिष्यैश्च तादृशैः । (३०।१)

ध्यात्वा घोरमघोरेशं द्वात्रिंशाक्षरसंयुतम् ॥ (३०।२)

विभीतकेन वै कृत्वा द्वादशाङ्गुलमानतः । (३१।१)

पीठे न्यस्य नृपेन्द्रस्य शत्रुमङ्गारकेण तु ॥ (३१।२)

कुण्डस्याधः खनेच्छत्रुं ब्राह्मणः क्रोधमूर्छितः । (३२।१)

अधोमुखोर्ध्वपादं तु सर्वकुण्डेषु यत्नतः ॥ (३२।२)

श्मशानाङ्गारमानीय तुषेण सह दाहयेत् । (३३।१)

तत्राग्निं स्थापयेत्तूष्णीं ब्रह्मचर्यपरायणः ॥ (३३।२)

मायूरास्त्रेण नाभ्यां तु ज्वलनं दीपयेत्ततः । (३४।१)

कञ्चुकं तुषसंयुक्तैः कार्पासास्थिसमन्वितैः ॥ (३४।२)

रक्तवस्त्रसमं मिश्रैर्हेमद्रव्यैर्विशेषतः । (३५।१)

हस्तयन्त्रोद्भवैस्तैलैः सह होमं तु कारयेत् ॥ (३५।२)

अष्टोत्तरसहस्रं तु होमयेदनुपूर्वशः । (३६।१)

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां समारभ्य यथाक्रमम् ॥ (३६।२)

अष्टम्यन्तं तथाङ्गारमण्डलस्थानवर्जितः । (३७।१)

एवं कृते नृपेन्द्रस्य शत्रवः कुलजैः सह ॥ (३७।२)

सर्वदुःखसमोपेताः प्रयान्ति यमसादनम् । (३८।१)

मन्त्रेणानेन चादाय नृकपाले नखं तथा ॥ (३८।२)

केशं नृणां तथाङ्गारं तुषं कञ्चुकमेव च । (३९।१)

चीरच्छटां राजधूलीं गृहसंमार्जनस्य वा ॥ (३९।२)

विषसर्पस्य दन्तानि वृषदन्तानि यानि तु । (४०।१)

गवां चैव क्रमेणैव व्याघ्रदन्तनखानि च ॥ (४०।२)

तथा कृष्णमृगाणां च बिडालस्य च पूर्ववत् । (४१।१)

नकुलस्य च दन्तानि वराहस्य विशेषतः ॥ (४१।२)

दंष्ट्राणि साधयित्वा तु मन्त्रेणानेन सुव्रताः । (४२।१)

जपेदष्टोत्तरशतं मन्त्रं चाघोरमुत्तमम् ॥ (४२।२)

तत्कपालं नखं क्षेत्रे गृहे वा नगरे ऽपि वा । (४३।१)

प्रेतस्थाने ऽपि वा राष्ट्रे मृतवस्त्रेण वेष्टयेत् ॥ (४३।२)

शत्रोर् अष्टमराशौ वा परिविष्टे दिवाकरे । (४४।१)

सोमे वा परिविष्टे तु मन्त्रेणानेन सुव्रताः ॥ (४४।२)

स्थाननाशो भवेत्तस्य शत्रोर्नाशश्च जायते । (४५।१)

शत्रुं राज्ञः समालिख्य गमने समवस्थिते ॥ (४५।२)

भूतले दर्पणप्रख्ये वितानोपरि शोभिते । (४६।१)

चतुस्तोरणसंयुक्ते दर्भमालासमावृते ॥ (४६।२)

वेदाध्ययनसम्पन्ने राष्ट्रे वृद्धिप्रकाशके । (४७।१)

दक्षिणेन तु पादेन मूर्ध्नि संताडयेत्स्वयम् ॥ (४७।२)

एवं कृते नृपेन्द्रस्य शत्रुनाशो भविष्यति । (४८।१)

स्वराष्ट्रपतिम् उद्दिश्य यः कुर्यादाभिचारिकम् ॥ (४८।२)

स आत्मानं निहत्यैव स्वकुलं नाशयेत् कुधीः । (४९।१)

तस्मात् स्वराष्ट्रगोप्तारं नृपतिं पालयेत्सदा ॥ (४९।२)

मन्त्रौषधिक्रियाद्यैश्च सर्वयत्नेन सर्वदा । (५०।१)

एतद्रहस्यं कथितं न देयं यस्य कस्यचित् ॥ (५०।२)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे उत्तरभागे पञ्चाशत्तमो ऽध्यायः ॥ (५१।१)