नन्द्युवाच । (१।१)

ततस्तुतोष भगवान् अनुगृह्य महेश्वरः । (१।२)

स्तुतिं श्रुत्वा स्तुतस्तेषामिदं वचनमब्रवीत् ॥ (१।३)

यः पठेच्छृणुयाद्वापि युष्माभिः कीर्तितं स्तवम् । (२।१)

श्रावयेद्वा द्विजान्विप्रो गाणपत्यमवाप्नुयात् ॥ (२।२)

वक्ष्यामि वो हितं पुण्यं भक्तानां मुनिपुङ्गवाः । (३।१)

अद्वन्तगेस् ओड़् थे पाशुपत बेहविओउर्स्त्रीलिङ्गमखिलं देवी प्रकृतिर्मम देहजा ॥ (३।२)

पुंल्लिङ्गं पुरुषो विप्रा मम देहसमुद्भवः । (४।१)

उभाभ्यामेव वै सृष्टिर्मम विप्रा न संशयः ॥ (४।२)

न निन्देद्यतिनं तस्माद्दिग्वाससमनुत्तमम् । (५।१)

बालोन्मत्तविचेष्टं तु मत्परं ब्रह्मवादिनम् ॥ (५।२)

ये हि मां भस्मनिरता भस्मना दग्धकिल्बिषाः । (६।१)

यथोक्तकारिणो दान्ता विप्रा ध्यानपरायणाः ॥ (६।२)

महादेवपरा नित्यं चरन्तो ह्यूर्ध्वरेतसः । (७।१)

अर्चयन्ति महादेवं वाङ्मनःकायसंयताः ॥ (७।२)

रुद्रलोकमनुप्राप्य न निवर्तन्ति ते पुनः । (८।१)

तस्मादेतद्व्रतं दिव्यमव्यक्तं व्यक्तलिङ्गिनः ॥ (८।२)

भस्मव्रताश् च मुण्डाश् च व्रतिनो विश्वरूपिणः । (९।१)

न तान्परिवदेद्विद्वान्न चैतान्नाभिलङ्घयेत् ॥ (९।२)

न हसेन्नाप्रियं ब्रूयादमुत्रेह हितार्थवान् । (१०।१)

यस्तान्निन्दति मूढात्मा महादेवं स निन्दति ॥ (१०।२)

यस् त्वेतान् पूजयेन् नित्यं स पूजयति शङ्करम् । (११।१)

एवमेष महादेवो लोकानां हितकाम्यया ॥ (११।२)

युगे युगे महायोगी क्रीडते भस्मगुण्ठितः । (१२।१)

एवं चरत भद्रं वस्ततः सिद्धिमवाप्स्यथ ॥ (१२।२)

अतुलमिह महाभयप्रणाशहेतुं शिवकथितं परमं पदं विदित्वा । (१३।१)

व्यपगतभवलोभमोहचित्ताः प्रणिपतिताः सहसा शिरोभिर् उग्रम् ॥ (१३।२)

ततः प्रमुदिता विप्राः श्रुत्वैवं कथितं तदा । (१४।१)

गन्धोदकैः सुशुद्धैश् च कुशपुष्पविमिश्रितैः ॥ (१४।२)

स्नापयन्ति महाकुम्भैर् अद्भिर् एव महेश्वरम् । (१५।१)

गायन्ति विविधैर्गुह्यैर् हुंकारैश्चापि सुस्वरैः ॥ (१५।२)

नमो देवाधिदेवाय महादेवाय वै नमः । (१६।१)

अर्धनारीशरीराय सांख्ययोगप्रवर्तिने ॥ (१६।२)

मेघवाहनकृष्णाय गजचर्मनिवासिने । (१७।१)

कृष्णाजिनोत्तरीयाय व्यालयज्ञोपवीतिने ॥ (१७।२)

सुरचितसुविचित्रकुण्डलाय सुरचितमाल्यविभूषणाय तुभ्यम् । (१८।१)

मृगपतिवरचर्मवाससे च प्रथितयशसे नमो ऽस्तु शङ्कराय ॥ (१८।२)

ततस् तान् स मुनीन् प्रीतः प्रत्युवाच महेश्वरः । (१९।१)

प्रीतो ऽस्मि तपसा युष्मान् वरं वृणुत सुव्रताः ॥ (१९।२)

ततस्ते मुनयः सर्वे प्रणिपत्य महेश्वरम् । (२०।१)

भृग्वङ्गिरा वसिष्ठश् च विश्वामित्रस्तथैव च ॥ (२०।२)

गौतमो ऽत्रिः सुकेशश् च पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः । (२१।१)

मरीचिः कश्यपः कण्वः संवर्तश् च महातपाः ॥ (२१।२)

ते प्रणम्य महादेवमिदं वचनमब्रुवन् । (२२।१)

भस्मस्नानं च नग्नत्वं वामत्वं प्रतिलोमता ॥ (२२।२)

सेव्यासेव्यत्वमेवं च ह्येतदिच्छाम वेदितुम् । (२३।१)

ततस्तेषां वचः श्रुत्वा भगवान्परमेश्वरः ॥ (२३।२)

सस्मितं प्राह सम्प्रेक्ष्य सर्वान्मुनिवरांस्तदा ॥ (२४।१)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे ऋषिवाक्यं नाम त्रयस्त्रिंशो ऽध्यायः ॥ (२५।१)