सूत उवाच । (१।१)

त्रियंबकेण मन्त्रेण देवदेवं त्रियंबकम् । (१।२)

पूजयेद्बाणलिङ्गे वा स्वयम्भूते ऽपि वा पुनः ॥ (१।३)

आयुर्वेदविदैर्वापि यथावदनुपूर्वशः । (२।१)

अष्टोत्तरसहस्रेण पुण्डरीकेण शङ्करम् ॥ (२।२)

कमलेन सहस्रेण तथा नीलोत्पलेन वा । (३।१)

सम्पूज्य पायसं दत्त्वा सघृतं चौदनं पुनः ॥ (३।२)

मुद्गान्नं मधुना युक्तं भक्ष्याणि सुरभीणि च । (४।१)

अग्नौ होमश्च विपुलो यथावदनुपूर्वशः ॥ (४।२)

पूर्वोक्तैरपि पुष्पैश्च चरुणा च विशेषतः । (५।१)

जपेद्वै नियुतं सम्यक् समाप्य च यथाक्रमम् ॥ (५।२)

ब्राह्मणानां सहस्रं च भोजयेद्वै सदक्षिणम् । (६।१)

गवां सहस्रं दत्त्वा तु हिरण्यमपि दापयेत् ॥ (६।२)

एतद्वः कथितं सर्वं सरहस्यं समासतः । (७।१)

शिवेन देवदेवेन शर्वेणात्युग्रशूलिना ॥ (७।२)

कथितं मेरुशिखरे स्कन्दायामिततेजसे । (८।१)

स्कन्देन देवदेवेन ब्रह्मपुत्राय धीमते ॥ (८।२)

साक्षात्सनत्कुमारेण सर्वलोकहितैषिणा । (९।१)

पाराशर्याय कथितं पारंपर्यक्रमागतम् ॥ (९।२)

शुके गते परं धाम दृष्ट्वा रुद्रं त्रियंबकम् । (१०।१)

गतशोको महाभागो व्यासः पर ऋषिः प्रभुः ॥ (१०।२)

स्कन्दस्य संभवं श्रुत्वा स्थिताय च महात्मने । (११।१)

त्रियंबकस्य माहात्म्यं मन्त्रस्य च विशेषतः ॥ (११।२)

कथितं बहुधा तस्मै कृष्णद्वैपायनाय वै । (१२।१)

तत् सर्वं कथयिष्यामि प्रसादादेव तस्य वै ॥ (१२।२)

देवं सम्पूज्य विधिना जपेन्मन्त्रं त्रियंबकम् । (१३।१)

मुच्यते सर्पपापैश्च सप्तजन्मकृतैरपि ॥ (१३।२)

संग्रामे तत्सर्वं लब्ध्वा सौभाग्यमतुलं भवेत् । (१४।१)

लक्षहोमेन राज्यार्थी राज्यं लब्ध्वा सुखी भवेत् ॥ (१४।२)

पुत्रार्थी पुत्रमाप्नोति नियुतेन न संशयः । (१५।१)

धनार्थी प्रयुतेनैव जपेदेव न संशयः ॥ (१५।२)

धनधान्यादिभिः सर्वैः सम्पूर्णः सर्वमङ्गलैः । (१६।१)

क्रीडते पुत्रपौत्रैश्च मृतः स्वर्गे प्रजायते ॥ (१६।२)

नानेन सदृशो मन्त्रो लोके वेदे च सुव्रताः । (१७।१)

तस्मात्त्रियंबकं देवं तेन नित्यं प्रपूजयेत् ॥ (१७।२)

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमष्टगुणं भवेत् । (१८।१)

त्रयाणामपि लोकानां गुणानामपि यः प्रभुः ॥ (१८।२)

वेदानामपि देवानां ब्रह्मक्षत्रविशामपि । (१९।१)

अकारोकारमकाराणां मात्राणामपि वाचकः ॥ (१९।२)

तथा सोमस्य सूर्यस्य वह्नेरग्नित्रयस्य च । (२०।१)

अंबा उमा महादेवो ह्यम्बकस्तु त्रियंबकः ॥ (२०।२)

सुपुष्पितस्य वृक्षस्य यथा गन्धः सुशोभनः । (२१।१)

वाति दूरात् तथा तस्य गन्धः शंभोर्महात्मनः ॥ (२१।२)

तस्मात्सुगन्धो भगवान् गन्धारयति शङ्करः । (२२।१)

गान्धारश्च महादेवो देवानामपि लीलया ॥ (२२।२)

सुगन्धस्तस्य लोके ऽस्मिन् वायुर् वाति नभस्तले । (२३।१)

तस्मात्सुगन्धिस्तं देवं सुगन्धि पुष्टिवर्धनम् ॥ (२३।२)

यस्य रेतः पुरा शंभोर्हरेर्योनौ प्रतिष्ठितम् । (२४।१)

तस्य वीर्यादभूदण्डं हिरण्मयम् अजोद्भवम् ॥ (२४।२)

चन्द्रादित्यौ सनक्षत्रौ भूर्भुवः स्वर्महस्तपः । (२५।१)

सत्यलोकमतिक्रम्य पुष्टिर्वीर्यस्य तस्य वै ॥ (२५।२)

पञ्चभूतान्यहङ्कारो बुद्धिः प्रकृतिरेव च । (२६।१)

पुष्टिर्बीजस्य तस्यैव तस्माद्वै पुष्टिवर्धनः ॥ (२६।२)

तं पुष्टिवर्धनं देवं घृतेन पयसा तथा । (२७।१)

मधुना यवगोधूममाषबिल्वफलेन च ॥ (२७।२)

कुमुदार्कशमीपत्रगौरसर्षपशालिभिः । (२८।१)

हुत्वा लिङ्गे यथान्यायं भक्त्या देवं यजामहे ॥ (२८।२)

ऋतेनानेन मां पाशाद्बन्धनात्कर्मयोगतः । (२९।१)

मृत्योश्च बन्धनाच्चैव मुक्षीय भव तेजसा ॥ (२९।२)

उर्वारुकाणां पक्वानां यथा कालादभूत्पुनः । (३०।१)

तथैव कालः सम्प्राप्तो मनुना तेन यत्नतः ॥ (३०।२)

एवं मन्त्रविधिं ज्ञात्वा शिवलिङ्गं समर्चयेत् । (३१।१)

तस्य पाशक्षयो ऽतीव योगिनो मृत्युनिग्रहः ॥ (३१।२)

त्रियंबकसमो नास्ति देवो वा घृणयान्वितः । (३२।१)

प्रसादशीलः प्रीतश्च तथा मन्त्रो ऽपि सुव्रताः ॥ (३२।२)

तस्मात्सर्वं परित्यज्य त्रियंबकमुमापतिम् । (३३।१)

त्रियंबकेण मन्त्रेण पूजयेत्सुसमाहितः ॥ (३३।२)

सर्वावस्थां गतो वापि मुक्तो ऽयं सर्वपातकैः । (३४।१)

शिवध्यानान्न संदेहो यथा रुद्रस्तथा स्वयम् ॥ (३४।२)

हत्वा भित्त्वा च भूतानि भुक्त्वा चान्यायतो ऽपि वा । (३५।१)

शिवमेकं सकृत्स्मृत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ (३५।२)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे उत्तरभागे चतुष्पञ्चाशत्तमो ऽध्यायः ॥ (३६।१)