सूत उवाच । (१।१)

त्रिधन्वा देवदेवस्य प्रसादात्तण्डिनस् तथा । (१।२)

अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्य प्रयत्नतः ॥ (१।३)

गाणपत्यं दृढं प्राप्तः सर्वदेवनमस्कृतः । (२।१)

आसीत्त्रिधन्वनश्चापि विद्वांस्त्रय्यारुणो नृपः ॥ (२।२)

तस्य सत्यव्रतो नाम कुमारो ऽभून्महाबलः । (३।१)

तेन भार्या विदर्भस्य हृता हत्वामितौजसम् ॥ (३।२)

पाणिग्रहणमन्त्रेषु निष्ठाम् अप्रापितेष्विह । (४।१)

तेनाधर्मेण संयुक्तं राजा त्रय्यारुणोऽत्यजत् ॥ (४।२)

पितरं सोऽब्रवीत् त्यक्तः क्व गच्छामीति वै द्विजाः । (५।१)

पिता त्वेनमथोवाच श्वपाकैः सह वर्तय ॥ (५।२)

इत्युक्तः स विचक्राम नगराद्वचनात् पितुः । (६।१)

स तु सत्यव्रतो धीमाञ्छ्वपाकावसथान्तिके ॥ (६।२)

पित्रा त्यक्तो ऽवसद्वीरः पिता चास्य वनं ययौ । (७।१)

सर्वलोकेषु विख्यातस्त्रिशङ्कुरिति वीर्यवान् ॥ (७।२)

वसिष्ठकोपात्पुण्यात्मा राजा सत्यव्रतः पुरा । (८।१)

विश्वामित्रो महातेजा वरं दत्त्वा त्रिशङ्कवे ॥ (८।२)

राज्ये ऽभिषिच्य तं पित्र्ये याजयामास तं मुनिः । (९।१)

मिषतां देवतानां च वसिष्ठस्य च कौशिकः ॥ (९।२)

सशरीरं तदा तं वै दिवमारोपयद्विभुः । (१०।१)

तस्य सत्यव्रता नाम भार्या कैकयवंशजा ॥ (१०।२)

कुमारं जनयामास हरिश्चन्द्रमकल्मषम् । (११।१)

हरिश्चन्द्रस्य च सुतो रोहितो नाम वीर्यवान् ॥ (११।२)

हरितो रोहितस्याथ धुन्धुर्हारित उच्यते । (१२।१)

विजयश् च सुतेजाश् च धुन्धुपुत्रौ बभूवतुः ॥ (१२।२)

जेता क्षत्रस्य सर्वत्र विजयस्तेन स स्मृतः । (१३।१)

रुचकस्तस्य तनयो राजा परमधार्मिकः ॥ (१३।२)

रुचकस्य वृकः पुत्रस्तस्माद्बाहुश् च जज्ञिवान् । (१४।१)

सगरस्तस्य पुत्रोऽभूद् राजा परमधार्मिकः ॥ (१४।२)

द्वे भार्ये सगरस्यापि प्रभा भानुमती तथा । (१५।१)

ताभ्यामाराधितः पूर्वम् और्वोऽग्निः पुत्रकाम्यया ॥ (१५।२)

और्वस्तुष्टस्तयोः प्रादाद्यथेष्टं वरमुत्तमम् । (१६।१)

एका षष्टिसहस्राणि सुतमेकं परा तथा ॥ (१६।२)

अगृह्णाद् वंशकर्तारं प्रभागृह्णात्सुतान्बहून् । (१७।१)

एकं भानुमतिः पुत्रम् अगृह्णाद् असमञ्जसम् ॥ (१७।२)

ततः षष्टिसहस्राणि सुषुवे सा तु वै प्रभा । (१८।१)

खनन्तः पृथिवीं दग्धा विष्णुहुङ्कारमार्गणैः ॥ (१८।२)

असमञ्जस्य तनयः सोऽंशुमान्नाम विश्रुतः । (१९।१)

तस्य पुत्रो दिलीपस्तु दिलीपात्तु भगीरथः ॥ (१९।२)

येन भागीरथी गङ्गा तपः कृत्वावतारिता । (२०।१)

भगीरथसुतश्चापि श्रुतो नाम बभूव ह ॥ (२०।२)

नाभागस्तस्य दायादो भवभक्तः प्रतापवान् । (२१।१)

अंबरीषः सुतस्तस्य सिन्धुद्वीपस् ततो ऽभवत् ॥ (२१।२)

नाभागेनांबरीषेण भुजाभ्यां परिपालिता । (२२।१)

बभूव वसुधात्यर्थं तापत्रयविवर्जिता ॥ (२२।२)

अयुतायुः सुतस्तस्य सिन्धुद्वीपस्य वीर्यवान् । (२३।१)

पुत्रो ऽयुतायुषो धीमानृतुपर्णो महायशाः ॥ (२३।२)

दिव्याक्षहृदयज्ञो वै राजा नलसखो बली । (२४।१)

नलौ द्वावेव विख्यातौ पुराणेषु दृढव्रतौ ॥ (२४।२)

वीरसेनसुतश्चान्यो यश्चेक्ष्वाकुकुलोद्भवः । (२५।१)

ऋतुपर्णस्य पुत्रोऽभूत् सार्वभौमः प्रजेश्वरः ॥ (२५।२)

सुदासस्तस्य तनयो राजा त्विन्द्रसमोऽभवत् । (२६।१)

सुदासस्य सुतः प्रोक्तः सौदासो नाम पार्थिवः ॥ (२६।२)

ख्यातः कल्माषपादो वै नाम्ना मित्रसहश् च सः । (२७।१)

वसिष्ठस्तु महातेजाः क्षेत्रे कल्माषपादके ॥ (२७।२)

अश्मकं जनयामास इक्ष्वाकुकुलवर्धनम् । (२८।१)

अश्मकस्योत्तरायां तु मूलकस्तु सुतोऽभवत् ॥ (२८।२)

स हि रामभयाद्राजा स्त्रीभिः परिवृतो वने । (२९।१)

बिभर्ति त्राणमिच्छन्वै नारीकवचमुत्तमम् ॥ (२९।२)

मूलकस्यापि धर्मात्मा राजा शतरथः सुतः । (३०।१)

तस्माच्छतरथाज्जज्ञे राजा त्विलविलो बली ॥ (३०।२)

आसीत् त्वैलविलिः श्रीमान्वृद्धशर्मा प्रतापवान् । (३१।१)

पुत्रो विश्वसहस्तस्य पितृकन्या व्यजीजनत् ॥ (३१।२)

दिलीपस्तस्य पुत्रोऽभूत् खट्वाङ्ग इति विश्रुतः । (३२।१)

येन स्वर्गाद् इहागत्य मुहूर्तं प्राप्य जीवितम् ॥ (३२।२)

त्रयो ऽग्नयस्त्रयो लोका बुद्ध्या सत्येन वै जिताः । (३३।१)

दीर्घबाहुः सुतस्तस्य रघुस्तस्मादजायत ॥ (३३।२)

अजः पुत्रो रघोश्चापि तस्माज्जज्ञे च वीर्यवान् । (३४।१)

राजा दशरथस्तस्माच्छ्रीमानिक्ष्वाकुवंशकृत् ॥ (३४।२)

रामो दशरथाद्वीरो धर्मज्ञो लोकविश्रुतः । (३५।१)

भरतो लक्ष्मणश्चैव शत्रुघ्नश् च महाबलः ॥ (३५।२)

तेषां श्रेष्ठो महातेजा रामः परमवीर्यवान् । (३६।१)

रावणं समरे हत्वा यज्ञैरिष्ट्वा च धर्मवित् ॥ (३६।२)

दशवर्षसहस्राणि रामो राज्यं चकार सः । (३७।१)

रामस्य तनयो जज्ञे कुश इत्यभिविश्रुतः ॥ (३७।२)

लवश् च सुमहाभागः सत्यवान् अभवत् सुधीः । (३८।१)

अतिथिस्तु कुशाज्जज्ञे निषधस्तस्य चात्मजः ॥ (३८।२)

नलस्तु निषधाज्जातो नभस्तस्मादजायत । (३९।१)

नभसः पुण्डरीकाख्यः क्षेमधन्वा ततः स्मृतः ॥ (३९।२)

तस्य पुत्रोऽभवद् वीरो देवानीकः प्रतापवान् । (४०।१)

अहीनरः सुतस् तस्य सहस्राश्वस्ततः परः ॥ (४०।२)

शुभश्चन्द्रावलोकश् च तारापीडस्ततो ऽभवत् । (४१।१)

तस्यात्मजश्चन्द्रगिरिर् भानुचन्द्रस् ततोऽभवत् ॥ (४१।२)

श्रुतायुरभवत्तस्माद्बृहद्बल इति स्मृतः । (४२।१)

भारते यो महातेजाः सौभद्रेण निपातितः ॥ (४२।२)

एते इक्ष्वाकुदायादा राजानः प्रायशः स्मृताः । (४३।१)

वंशे प्रधाना एतस्मिन् प्राधान्येन प्रकीर्तिताः ॥ (४३।२)

सर्वे पाशुपते ज्ञानमधीत्य परमेश्वरम् । (४४।१)

समभ्यर्च्य यथाज्ञानमिष्ट्वा यज्ञैर्यथाविधि ॥ (४४।२)

दिवं गता महात्मानः केचिन्मुक्तात्मयोगिनः । (४५।१)

नृगो ब्राह्मणशापेन कृकलासत्वम् आगतः ॥ (४५।२)

धृष्टश् च धृष्टकेतुश् च यमबालश् च वीर्यवान् । (४६।१)

रणधृष्टश् च ते पुत्रास्त्रयः परमधार्मिकाः ॥ (४६।२)

आनर्तो नाम शर्यातेः सुकन्या नाम दारिका । (४७।१)

आनर्तस्याभवत् पुत्रो रोचमानः प्रतापवान् ॥ (४७।२)

रोचमानस्य रेवोऽभूद् रेवाद् रैवत एव च । (४८।१)

ककुद्मी चापरो ज्येष्ठपुत्रः पुत्रशतस्य तु ॥ (४८।२)

रेवती यस्य सा कन्या पत्नी रामस्य विश्रुता । (४९।१)

नरिष्यन्तस्य पुत्रोऽभूज्जितात्मा तु महाबली ॥ (४९।२)

नाभागादंबरीषस्तु विष्णुभक्तः प्रतापवान् । (५०।१)

ऋतस्तस्य सुतः श्रीमान्सर्वधर्मविदांवरः ॥ (५०।२)

कृतस्तस्य सुधर्माभूत् पृषितो नाम विश्रुतः । (५१।१)

करूषस्य तु कारूषाः सर्वे प्रख्यातकीर्तयः ॥ (५१।२)

पृषितो हिंसयित्वा गां गुरोः प्राप सुकल्मषम् । (५२।१)

शापाच्छूद्रत्वम् आपन्नश् च्यवनस्येति विश्रुतः ॥ (५२।२)

दिष्टपुत्रस्तु नाभागस्तस्मादपि भलन्दनः । (५३।१)

भलन्दनस्य विक्रान्तो राजासीद् अजवाहनः ॥ (५३।२)

एते समासतः प्रोक्ता मनुपुत्रा महाभुजाः । (५४।१)

इक्ष्वाकोः पुत्रपौत्राद्या एलस्याथ वदामि वः ॥ (५४।२)

सूत उवाच । (५५।१)

ऐलः पुरूरवा नाम रुद्रभक्तः प्रतापवान् । (५५।२)

चक्रे त्वकण्टकं राज्यं देशे पुण्यतमे द्विजाः ॥ (५५।३)

उत्तरे यमुनातीरे प्रयागे मुनिसेविते । (५६।१)

प्रतिष्ठानाधिपः श्रीमान्प्रतिष्ठाने प्रतिष्ठितः ॥ (५६।२)

तस्य पुत्राः सप्त भवन् सर्वे वितततेजसः । (५७।१)

गन्धर्वलोकविदिता भवभक्ता महाबलाः ॥ (५७।२)

आयुर् मायुर् अमायुश् च विश्वायुश्चैव वीर्यवान् । (५८।१)

श्रुतायुश् च शतायुश् च दिव्याश्चैवोर्वशीसुताः ॥ (५८।२)

आयुषस्तनया वीराः पञ्चैवासन्महौजसः । (५९।१)

स्वर्भानुतनयायां ते प्रभायां जज्ञिरे नृपाः ॥ (५९।२)

नहुषः प्रथमस्तेषां धर्मज्ञो लोकविश्रुतः । (६०।१)

नहुषस्य तु दायादाः षडिन्द्रोपमतेजसः ॥ (६०।२)

उत्पन्नाः पितृकन्यायां विरजायां महौजसः । (६१।१)

यतिर्ययातिः संयातिरायातिः पञ्चमो ऽन्धकः ॥ (६१।२)

विजातिश्चेति षडिमे सर्वे प्रख्यातकीर्तयः । (६२।१)

यतिर्ज्येष्ठश् च तेषां वै ययातिस्तु ततो ऽवरः ॥ (६२।२)

ज्येष्ठस्तु यतिर्मोक्षार्थो ब्रह्मभूतो ऽभवत्प्रभुः । (६३।१)

तेषां ययातिः पञ्चानां महाबलपराक्रमः ॥ (६३।२)

ययातिदेवयानीमुशनसः सुतां भार्यामवाप सः । (६४।१)

शर्मिष्ठामासुरीं चैव तनयां वृषपर्वणः ॥ (६४।२)

यदुं च तुर्वसुं चैव देवयानी व्यजायत । (६५।१)

तावुभौ शुभकर्माणौ स्तुतौ विद्याविशारदौ ॥ (६५।२)

द्रुह्यं चानुं च पूरुं च शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी । (६६।१)

ययातये रथं तस्मै ददौ शुक्रः प्रतापवान् ॥ (६६।२)

तोषितस्तेन विप्रेन्द्रः प्रीतः परमभास्वरम् । (६७।१)

सुसंगं काञ्चनं दिव्यमक्षये च महेषुधी ॥ (६७।२)

युक्तं मनोजवैर् अश्वैर् येन कन्यां समुद्वहन् । (६८।१)

स तेन रथमुख्येन षण्मासेनाजयन्महीम् ॥ (६८।२)

ययातिर्युधि दुर्धर्षो देवदानवमानुषैः । (६९।१)

भवभक्तस्तु पुण्यात्मा धर्मनिष्ठः समञ्जसः ॥ (६९।२)

यज्ञयाजी जितक्रोधः सर्वभूतानुकम्पनः । (७०।१)

कौरवाणां च सर्वेषां स भवद्रथ उत्तमः ॥ (७०।२)

यावन्नरेन्द्रप्रवरः कौरवो जनमेजयः । (७१।१)

पूरोर्वंशस्य राज्ञस्तु राज्ञः पारिक्षितस्य तु ॥ (७१।२)

जगाम स रथो नाशं शापाद्गर्गस्य धीमतः । (७२।१)

गर्गस्य हि सुतं बालं स राजा जनमेजयः ॥ (७२।२)

अक्रूरं हिंसयामास ब्रह्महत्यामवाप सः । (७३।१)

स लोहगन्धी राजर्षिः परिधावन्नितस्ततः ॥ (७३।२)

पौरजानपदैस्त्यक्तो न लेभे शर्म कर्हिचित् । (७४।१)

ततः स दुःखसंतप्तो न लेभे संविदं क्वचित् ॥ (७४।२)

जगाम शौनकमृषिं शरण्यं व्यथितस्तदा । (७५।१)

इन्द्रेतिर् नाम विख्यातो यो ऽसौ मुनिरुदारधीः ॥ (७५।२)

याजयामास चेन्द्रेतिस्तं नृपं जनमेजयम् । (७६।१)

अश्वमेधेन राजानं पावनार्थं द्विजोत्तमाः ॥ (७६।२)

स लोहगन्धान्निर्मुक्त एनसा च महायशाः । (७७।१)

यज्ञस्यावभृथे मध्ये यातो दिव्यो रथः शुभः ॥ (७७।२)

तस्माद्वंशात्परिभ्रष्टो वसोश्चेदिपतेः पुनः । (७८।१)

दत्तः शक्रेण तुष्टेन लेभे तस्माद् बृहद्रथः ॥ (७८।२)

ततो हत्वा जरासंधं भीमस्तं रथमुत्तमम् । (७९।१)

प्रददौ वासुदेवाय प्रीत्या कौरवनन्दनः ॥ (७९।२)

सूत उवाच । (८०।१)

अभ्यषिञ्चत्पुरुं पुत्रं ययातिर्नाहुषः प्रभुः । (८०।२)

कृतोपकारस्तेनैव पुरुणा द्विजसत्तमाः ॥ (८०।३)

अभिषेक्तुकामं च नृपं पुरुं पुत्रं कनीयसम् । (८१।१)

ब्राह्मणप्रमुखा वर्णा इदं वचनमब्रुवन् ॥ (८१।२)

कथं शुक्रस्य नप्तारं देवयान्याः सुतं प्रभो । (८२।१)

ज्येष्ठं यदुमतिक्रम्य कनीयान्राज्यमर्हति ॥ (८२।२)

एते संबोधयामस्त्वां धर्मं च अनुपालय ॥ (८३।१)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे षट्षष्टितमो ऽध्यायः ॥ (८४।१)