ऋषय ऊचुः । (१।१)

लिङ्गप्रतिष्ठापुण्यं च लिङ्गस्थापनमेव च । (१।२)

लिङ्गानां चैव भेदाश् च श्रुतं तव मुखादिह ॥ (१।३)

मृदादिरत्नपर्यन्तैर्द्रव्यैः कृत्वा शिवालयम् । (२।१)

यत्फलं लभते मर्त्यस्तत्फलं वक्तुमर्हसि ॥ (२।२)

सूत उवाच । (३।१)

यस्य भक्तोऽपि लोकेऽस्मिन् पुत्रदारगृहादिभिः । (३।२)

बाध्यते ज्ञानयुक्तश्चेन्न च तस्य गृहैस्तु किम् ॥ (३।३)

तथापि भक्ताः परमेश्वरस्य कृत्वेष्टलोष्टैरपि रुद्रलोकम् । (४।१)

प्रयान्ति दिव्यं हि विमानवर्यं सुरेन्द्रपद्मोद्भववन्दितस्य ॥ (४।२)

बाल्यात्तु लोष्टेन च कृत्वा मृदापि वा पांसुभिर् आदिदेवम् । (५।१)

गृहं च तादृग्विधमस्य शंभोः सम्पूज्य रुद्रत्वमवाप्नुवन्ति ॥ (५।२)

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन भक्त्या भक्तैः शिवालयम् । (६।१)

कर्तव्यं सर्वयत्नेन धर्मकामार्थसिद्धये ॥ (६।२)

केसरं नागरं वापि द्राविडं वा तथापरम् । (७।१)

कृत्वा रुद्रालयं भक्त्या शिवलोके महीयते ॥ (७।२)

कैलासाख्यं च यः कुर्यात्प्रासादं परमेष्ठिनः । (८।१)

कैलासशिखराकारैर् विमानैर् मोदते सुखी ॥ (८।२)

मन्दरं वा प्रकुर्वीत शिवाय विधिपूर्वकम् । (९।१)

भक्त्या वित्तानुसारेण उत्तमाधममध्यमम् ॥ (९।२)

मन्दराद्रिप्रतीकाशैर्विमानैर्विश्वतोमुखैः । (१०।१)

अप्सरोगणसंकीर्णैर्देवदानवदुर्लभैः ॥ (१०।२)

गत्वा शिवपुरं रम्यं भुक्त्वा भोगान् यथेप्सितान् । (११।१)

ज्ञानयोगं समासाद्य गाणपत्यं लभेन्नरः ॥ (११।२)

यः कुर्यान्मेरुनामानं प्रासादं परमेष्ठिनः । (१२।१)

स यत्फलमवाप्नोति न तत् सर्वैर् महामखैः ॥ (१२।२)

सर्वयज्ञतपोदानतीर्थवेदेषु यत्फलम् । (१३।१)

तत्फलं सकलं लब्ध्वा शिववन्मोदते चिरम् ॥ (१३।२)

निषधं नाम यः कुर्यात्प्रासादं भक्तितः सुधीः । (१४।१)

शिवलोकमनुप्राप्य शिववन्मोदते चिरम् ॥ (१४।२)

कुर्याद्वा यः शुभं विप्रा हिमशैलमनुत्तमम् । (१५।१)

हिमशैलोपमैर् यानैर् गत्वा शिवपुरं शुभम् ॥ (१५।२)

ज्ञानयोगं समासाद्य गाणपत्यमवाप्नुयात् । (१६।१)

नीलाद्रिशिखराख्यं वा प्रासादं यः सुशोभनम् ॥ (१६।२)

कृत्वा वित्तानुसारेण भक्त्या रुद्राय शंभवे । (१७।१)

यत्फलं लभते मर्त्यस्तत्फलं प्रवदाम्यहम् ॥ (१७।२)

हिमशैले कृते भक्त्या यत्फलं प्राक् तवोदितम् । (१८।१)

तत्फलं सकलं लब्ध्वा सर्वदेवनमस्कृतः ॥ (१८।२)

रुद्रलोकमनुप्राप्य रुद्रैः सार्धं प्रमोदते । (१९।१)

महेन्द्रशैलनामानं प्रासादं रुद्रसंमतम् ॥ (१९।२)

कृत्वा यत्फलमाप्नोति तत्फलं प्रवदाम्यहम् । (२०।१)

महेन्द्रपर्वताकारैर्विमानैर्वृषसंयुतैः ॥ (२०।२)

गत्वा शिवपुरं दिव्यं भुक्त्वा भोगान्यथेप्सितान् । (२१।१)

ज्ञानं विचारितं रुद्रैः सम्प्राप्य मुनिपुङ्गवाः ॥ (२१।२)

विषयान् विषवत् त्यक्त्वा शिवसायुज्यमाप्नुयात् । (२२।१)

हेम्ना यस्तु प्रकुर्वीत प्रासादं रत्नशोभितम् ॥ (२२।२)

द्राविडं नागरं वापि केसरं वा विधानतः । (२३।१)

कूटं वा मण्डपं वापि समं वा दीर्घम् एव च ॥ (२३।२)

न तस्य शक्यते वक्तुं पुण्यं शतयुगैरपि । (२४।१)

जीर्णं वा पतितं वापि खण्डितं स्फुटितं तथा ॥ (२४।२)

पूर्ववत्कारयेद्यस्तु द्वाराद्यैः सुशुभं द्विजाः । (२५।१)

प्रासादं मण्डपं वापि प्राकारं गोपुरं तु वा ॥ (२५।२)

कर्तुरप्यधिकं पुण्यं लभते नात्र संशयः । (२६।१)

वृत्त्यर्थं वा प्रकुर्वीत नरः कर्म शिवालये ॥ (२६।२)

यः स याति न संदेहः स्वर्गलोकं सबान्धवः । (२७।१)

यश्चात्मभोगसिद्ध्यर्थमपि रुद्रालये सकृत् ॥ (२७।२)

कर्म कुर्याद्यदि सुखं लब्ध्वा चापि प्रमोदते । (२८।१)

तस्माद् आयतनं भक्त्या यः कुर्यान् मुनिसत्तमाः ॥ (२८।२)

काष्ठेष्टकादिभिर् मर्त्यः शिवलोके महीयते । (२९।१)

प्रसादार्थं महेशस्य प्रासादे मुनिपुङ्गवाः ॥ (२९।२)

कर्तव्यः सर्वयत्नेन धर्मकामार्थमुक्तये । (३०।१)

अशक्तश्चेन्मुनिश्रेष्ठाः प्रासादं कर्तुमुत्तमम् ॥ (३०।२)

संमार्जनादिभिर् वापि सर्वान्कामानवाप्नुयात् । (३१।१)

संमार्जनं तु यः कुर्यान्मार्जन्या मृदुसूक्ष्मया ॥ (३१।२)

चान्द्रायणसहस्रस्य फलं मासेन लभ्यते । (३२।१)

यः कुर्याद्वस्त्रपूतेन गन्धगोमयवारिणा ॥ (३२।२)

आलेपनं यथान्यायं वर्षचान्द्रायणं लभेत् । (३३।१)

अर्धक्रोशं शिवक्षेत्रं शिवलिङ्गात्समन्ततः ॥ (३३।२)

यस् त्यजेद् दुस्त्यजान् प्राणाञ् शिवसायुज्यम् आप्नुयात् । (३४।१)

स्वायंभुवस्य मानं हि तथा बाणस्य सुव्रताः ॥ (३४।२)

स्वायंभुवे तदर्धं स्यात् स्याद् आर्षे च तदर्धकम् । (३५।१)

मानुषे च तदर्धं स्यात्क्षेत्रमानं द्विजोत्तमाः ॥ (३५।२)

एवं यतीनामावासे क्षेत्रमानं द्विजोत्तमाः । (३६।१)

रुद्रावतारे चाद्यं यच्छिष्ये चैव प्रशिष्यके ॥ (३६।२)

नरावतारे तच्छिष्ये तच्छिष्ये च प्रशिष्यके । (३७।१)

श्रीपर्वते महापुण्ये तस्य प्रान्ते च वा द्विजाः ॥ (३७।२)

तस्मिन्वा यस्त्यजेत्प्राणाञ्छिवसायुज्यमाप्नुयात् । (३८।१)

वाराणस्यां तथाप्येवमविमुक्ते विशेषतः ॥ (३८।२)

केदारे च महाक्षेत्रे प्रयागे च विशेषतः । (३९।१)

कुरुक्षेत्रे च यः प्राणान्संत्यजेद्याति निर्वृतिम् ॥ (३९।२)

प्रभासे पुष्करे ऽवन्त्यां तथा चैवामरेश्वरे । (४०।१)

वणीशैलाकुले चैव मृतो याति शिवात्मताम् ॥ (४०।२)

वाराणस्यां मृतो जन्तुर्न जातु जन्तुतां व्रजेत् । (४१।१)

त्रिविष्टपे विमुक्ते च केदारे संगमेश्वरे ॥ (४१।२)

शालङ्के वा त्यजेत्प्राणांस् तथा वै जम्बुकेश्वरे । (४२।१)

शुक्रेश्वरे वा गोकर्णे भास्करेशे गुहेश्वरे ॥ (४२।२)

हिरण्यगर्भे नन्दीशे स याति परमां गतिम् । (४३।१)

नियमैः शोष्य यो देहं त्यजेत्क्षेत्रे शिवस्य तु ॥ (४३।२)

स याति शिवतां योगी मानुषे दैविकेऽपि वा । (४४।१)

आर्षे वापि मुनिश्रेष्ठास् तथा स्वायंभुवेऽपि वा ॥ (४४।२)

स्वयंभूते तथा देवे नात्र कार्या विचारणा । (४५।१)

आधायाग्निं शिवक्षेत्रे सम्पूज्य परमेश्वरम् ॥ (४५।२)

स्वदेहपिण्डं जुहुयाद्यः स याति परां गतिम् । (४६।१)

यावत्तावन्निराहारो भूत्वा प्राणान् परित्यजेत् ॥ (४६।२)

शिवक्षेत्रे मुनिश्रेष्ठाः शिवसायुज्यमाप्नुयात् । (४७।१)

छित्त्वा पादद्वयं चापि शिवक्षेत्रे वसेत्तु यः ॥ (४७।२)

स याति शिवतां चैव नात्र कार्या विचारणा । (४८।१)

क्षेत्रस्य दर्शनं पुण्यं प्रवेशस्तच्छताधिकः ॥ (४८।२)

तस्माच्छतगुणं पुण्यं स्पर्शनं च प्रदक्षिणम् । (४९।१)

तस्माच्छतगुणं पुण्यं जलस्नानमतः परम् ॥ (४९।२)

क्षीरस्नानं ततो विप्राः शताधिकमनुत्तमम् । (५०।१)

दध्ना सहस्रमाख्यातं मधुना तच्छताधिकम् ॥ (५०।२)

घृतस्नानेन चानन्तं शार्करे तच्छताधिकम् । (५१।१)

शिवक्षेत्रसमीपस्थां नदीं प्राप्यावगाह्य च ॥ (५१।२)

त्यजेद्देहं विहायान्नं शिवलोके महीयते । (५२।१)

शिवक्षेत्रसमीपस्था नद्यः सर्वाः सुशोभनाः ॥ (५२।२)

वापीकूपतडागाश् च शिवतीर्था इति स्मृताः । (५३।१)

स्नात्वा तेषु नरो भक्त्या तीर्थेषु द्विजसत्तमाः ॥ (५३।२)

ब्रह्महत्यादिभिः पापैर्मुच्यते नात्र संशयः । (५४।१)

प्रातः स्नात्वा मुनिश्रेष्ठाः शिवतीर्थेषु मानवः ॥ (५४।२)

अश्वमेधफलं प्राप्य रुद्रलोकं स गच्छति । (५५।१)

मध्याह्ने शिवतीर्थेषु स्नात्वा भक्त्या सकृन्नरः ॥ (५५।२)

गङ्गास्नानसमं पुण्यं लभते नात्र संशयः । (५६।१)

अस्तं गते तथा चार्के स्नात्वा गच्छेच्छिवं पदम् ॥ (५६।२)

पापकञ्चुकमुत्सृज्य शिवतीर्थेषु मानवः । (५७।१)

द्विजास् त्रिषवणं स्नात्वा शिवतीर्थे सकृन्नरः ॥ (५७।२)

शिवसायुज्यमाप्नोति नात्र कार्या विचारणा । (५८।१)

पुराथ सूकरः कश्चित् श्वानं दृष्ट्वा भयात्पथि ॥ (५८।२)

प्रसंगाद्वारमेकं तु शिवतीर्थे ऽवगाह्य च । (५९।१)

मृतः स्वयं द्विजश्रेष्ठा गाणपत्यमवाप्तवान् ॥ (५९।२)

यः प्रातर्देवदेवेशं शिवं लिङ्गस्वरूपिणम् । (६०।१)

पश्येत्स याति सर्वस्मादधिकां गतिमेव च ॥ (६०।२)

मध्याह्ने च महादेवं दृष्ट्वा यज्ञफलं लभेत् । (६१।१)

सायाह्ने सर्वयज्ञानां फलं प्राप्य विमुच्यते ॥ (६१।२)

मानसैर्वाचिकैः पापैः कायिकैश् च महत्तरैः । (६२।१)

तथोपपातकैश्चैव पापैश्चैवानुपातकैः ॥ (६२।२)

संक्रमे देवमीशानं दृष्ट्वा लिङ्गाकृतिं प्रभुम् । (६३।१)

मासेन यत्कृतं पापं त्यक्त्वा याति शिवं पदम् ॥ (६३।२)

अयने चार्धमासेन दक्षिणे चोत्तरायणे । (६४।१)

विषुवे चैव सम्पूज्य प्रयाति परमां गतिम् ॥ (६४।२)

प्रदक्षिणत्रयं कुर्याद्यः प्रासादं समन्ततः । (६५।१)

सव्यापसव्यन्यायेन मृदुगत्या शुचिर्नरः ॥ (६५।२)

पदे पदे ऽश्वमेधस्य यज्ञस्य फलमाप्नुयात् । (६६।१)

वाचा यस्तु शिवं नित्यं संरौति परमेश्वरम् ॥ (६६।२)

सोऽपि याति शिवं स्थानं प्राप्य किं पुनरेव च । (६७।१)

कृत्वा मण्डलकं क्षेत्रं गन्धगोमयवारिणा ॥ (६७।२)

मुक्ताफलमयैश्चूर्णैरिन्द्रनीलमयैस् तथा । (६८।१)

पद्मरागमयैश्चैव स्फाटिकैश् च सुशोभनैः ॥ (६८।२)

तथा मारकतैश्चैव सौवर्णै राजतैस् तथा । (६९।१)

तद्वर्णैर् लौकिकैश्चैव चूर्णैर्वित्तविवर्जितैः ॥ (६९।२)

आलिख्य कमलं भद्रं दशहस्तप्रमाणतः । (७०।१)

सकर्णिकं महाभागा महादेवसमीपतः ॥ (७०।२)

तत्रावाह्य महादेवं नवशक्तिसमन्वितम् । (७१।१)

पञ्चभिश्च तथा षड्भिर् अष्टाभिश्चेष्टदं परम् ॥ (७१।२)

पुनरष्टाभिर् ईशानं दशारे दशभिस् तथा । (७२।१)

पुनर्बाह्ये च दशभिः सम्पूज्य प्रणिपत्य च ॥ (७२।२)

निवेद्य देवदेवाय क्षितिदानफलं लभेत् । (७३।१)

शालिपिष्टादिभिर् वापि पद्ममालिख्य निर्धनः ॥ (७३।२)

पूर्वोक्तमखिलं पुण्यं लभते नात्र संशयः । (७४।१)

द्वादशारं तथालिख्य मण्डलं पदम् उत्तमम् ॥ (७४।२)

रत्नचूर्णादिभिश्चूर्णैस् तथा द्वादशमूर्तिभिः । (७५।१)

मण्डलस्य च मध्ये तु भास्करं स्थाप्य पूजयेत् ॥ (७५।२)

ग्रहैश् च संवृतं वापि सूर्यसायुज्यमुत्तमम् । (७६।१)

एवं प्राकृतम् अप्यार्थ्यां षडस्रं परिकल्प्य च ॥ (७६।२)

मध्यदेशे च देवेशीं प्रकृतिं ब्रह्मरूपिणीम् । (७७।१)

दक्षिणे सत्त्वमूर्तिं च वामतश् च रजोगुणम् ॥ (७७।२)

अग्रतस्तु तमोमूर्तिं मध्ये देवीं तथांबिकाम् । (७८।१)

पञ्चभूतानि तन्मात्रापञ्चकं चैव दक्षिणे ॥ (७८।२)

कर्मेन्द्रियाणि पञ्चैव तथा बुद्धीन्द्रियाणि च । (७९।१)

उत्तरे विधिवत्पूज्य षडस्रे चैव पूजयेत् ॥ (७९।२)

आत्मानं चान्तरात्मानं युगलं बुद्धिमेव च । (८०।१)

अहङ्कारं च महता सर्वयज्ञफलं लभेत् ॥ (८०।२)

एवं वः कथितं सर्वं प्राकृतं मण्डलं परम् । (८१।१)

अतो वक्ष्यामि विप्रेन्द्राः सर्वकामार्थसाधनम् ॥ (८१।२)

गोचर्ममात्रमालिख्य मण्डलं गोमयेन तु । (८२।१)

चतुरश्रं विधानेन चाद्भिर् अभ्युक्ष्य मन्त्रवित् ॥ (८२।२)

अलंकृत्य वितानाद्यैश् छत्रैर् वापि मनोरमैः । (८३।१)

बुद्बुदैरर्धचन्द्रैश् च हैमैरश्वत्थपत्रकैः ॥ (८३।२)

सितैर्विकसितैः पद्मै रक्तैर् नीलोत्पलैस् तथा । (८४।१)

मुक्तादामैर् वितानान्ते लम्बितस्तु सितैर्ध्वजैः ॥ (८४।२)

सितमृत्पात्रकैश्चैव सुश्लक्ष्णैः पूर्णकुम्भकैः । (८५।१)

फलपल्लवमालाभिर् वैजयन्तीभिर् अंशुकैः ॥ (८५।२)

पञ्चाशद्दीपमालाभिर् धूपैः पञ्चविधैस् तथा । (८६।१)

पञ्चाशद्दलसंयुक्तमालिखेत्पद्ममुत्तमम् ॥ (८६।२)

तत्तद्वर्णैस् तथा चूर्णैः श्वेतचूर्णैरथापि वा । (८७।१)

एकहस्तप्रमाणेन कृत्वा पद्मं विधानतः ॥ (८७।२)

कर्णिकायां न्यसेद् देवं देव्या देवेश्वरं भवम् । (८८।१)

वर्णानि च न्यसेत्पत्रे रुद्रैः प्रागाद्यनुक्रमात् ॥ (८८।२)

प्रणवादिनमोऽन्तानि सर्ववर्णानि सुव्रताः । (८९।१)

सम्पूज्यैवं मुनिश्रेष्ठा गन्धपुष्पादिभिः क्रमात् ॥ (८९।२)

ब्राह्मणान् भोजयेत्तत्र पञ्चाशद्विधिपूर्वकम् । (९०।१)

अक्षमालोपवीतं च कुण्डलं च कमण्डलुम् ॥ (९०।२)

आसनं च तथा दण्डमुष्णीषं वस्त्रमेव च । (९१।१)

दत्त्वा तेषां मुनीन्द्राणां देवदेवाय शंभवे ॥ (९१।२)

महाचरुं निवेद्यैवं कृष्णं गोमिथुनं तथा । (९२।१)

अन्ते च देवदेवाय दापयेच्चूर्णमण्डलम् ॥ (९२।२)

यागोपयोगद्रव्याणि शिवाय विनिवेदयेत् । (९३।१)

ओङ्काराद्यं जपेद्धीमान् प्रतिवर्णम् अनुक्रमात् ॥ (९३।२)

एवमालिख्य यो भक्त्या सर्वमण्डलमुत्तमम् । (९४।१)

यत्फलं लभते मर्त्यस्तद्वदामि समासतः ॥ (९४।२)

साङ्गान् वेदान् यथान्यायम् अधीत्य विधिपूर्वकम् । (९५।१)

इष्ट्वा यज्ञैर्यथान्यायं ज्योतिष्टोमादिभिः क्रमात् ॥ (९५।२)

ततो विश्वजिदन्तैश् च पुत्रानुत्पाद्य तादृशान् । (९६।१)

वानप्रस्थाश्रमं गत्वा सदारः साग्निरेव च ॥ (९६।२)

चान्द्रायणादिकाः सर्वाः कृत्वा न्यस्य क्रिया द्विजाः । (९७।१)

ब्रह्मविद्यामधीत्यैव ज्ञानमासाद्य यत्नतः ॥ (९७।२)

ज्ञानेन ज्ञेयम् आलोक्य योगी यत्काममाप्नुयात् । (९८।१)

तत्फलं लभते सर्वं वर्णमण्डलदर्शनात् ॥ (९८।२)

येन केनापि वा मर्त्यः प्रलिप्यायतनाग्रतः । (९९।१)

उत्तरे दक्षिणे वापि पृष्ठतो वा द्विजोत्तमाः ॥ (९९।२)

चतुष्कोणं तु वा चूर्णैर् अलंकृत्य समन्ततः । (१००।१)

पुष्पाक्षतादिभिः पूज्य सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ (१००।२)

यस्तु गर्भगृहं भक्त्या सकृदालिप्य सर्वतः । (१०१।१)

चन्दनाद्यैः सकर्पूरैर् गन्धद्रव्यैः समन्ततः ॥ (१०१।२)

विकीर्य गन्धकुसुमैर्धूपैर्धूप्य चतुर्विधैः । (१०२।१)

प्रार्थयेद्देवमीशानं शिवलोकं स गच्छति ॥ (१०२।२)

तत्र भुक्त्वा महाभोगान्कल्पकोटिशतं नरः । (१०३।१)

स्वदेहगन्धकुसुमैः पूरयञ्छिवमन्दिरम् ॥ (१०३।२)

क्रमाद्गान्धर्वमासाद्य गन्धर्वैश् च सुपूजितः । (१०४।१)

क्रमादागत्य लोके ऽस्मिन् राजा भवति वीर्यवान् ॥ (१०४।२)

आदिदेवो महादेवः प्रलयस्थितिकारकः । (१०५।१)

सर्गश् च भुवनाधीशः शर्वव्यापी सदाशिवः । (१०५।२)

शिवब्रह्मामृतं ग्राह्यं मोक्षसाधनम् उत्तमम् ॥ (१०५।३)

व्यक्ताव्यक्तं सदा नित्यम् अचिन्त्यम् अर्चयेत् प्रभुम् ॥ (१०६।१)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे उपलेपनादिकथनं नाम सप्तसप्ततितमो ऽध्यायः ॥ (१०७।१)