ऋषय ऊचुः । (१।१)

नृसिंहेन हतः पूर्वं हिरण्याक्षाग्रजः श्रुतम् । (१।२)

कथं निषूदितस्तेन हिरण्यकशिपुर्वद ॥ (१।३)

सूत उवाच । (२।१)

विष्णु त्रन्स्ड़ोर्म्स् इन्तो नृसिंह अन्द् किल्ल्स् हिरण्यकशिपुहिरण्यकशिपोः पुत्रः प्रह्राद इति विश्रुतः । (२।२)

धर्मज्ञः सत्यसम्पन्नस् तपस्वी चाभवत्सुधीः ॥ (२।३)

जन्मप्रभृति देवेशं पूजयामास चाव्ययम् । (३।१)

सर्वज्ञं सर्वगं विष्णुं सर्वदेवभवोद्भवम् ॥ (३।२)

तमादिपुरुषं भक्त्या परब्रह्मस्वरूपिणम् । (४।१)

ब्रह्मणो ऽधिपतिं सृष्टिस्थितिसंहारकारणम् ॥ (४।२)

सोऽपि विष्णोस्तथाभूतं दृष्ट्वा पुत्रं समाहितम् । (५।१)

नमो नारायणायेति गोविन्देति मुहुर्मुहुः ॥ (५।२)

स्तुवन्तं प्राह देवारिः प्रदहन्निव पापधीः । (६।१)

न मां जानासि दुर्बुद्धे सर्वदैत्यामरेश्वरम् ॥ (६।२)

प्रह्राद वीर दुष्पुत्र द्विजदेवार्तिकारणम् । (७।१)

को विष्णुः पद्मजो वापि शक्रश् च वरुणोऽथवा ॥ (७।२)

वायुः सोमस्तथेशानः पावको मम यः समः । (८।१)

मामेवार्चय भक्त्या च स्वल्पं नारायणं सदा ॥ (८।२)

प्रह्राद जीविते वाञ्छा तवैषा शृणु चास्ति चेत् । (९।१)

श्रुत्वापि तस्य वचनं हिरण्यकशिपोः सुधीः ॥ (९।२)

प्रह्रादः पूजयामास नमो नारायणेति च । (१०।१)

नमो नारायणायेति सर्वदैत्यकुमारकान् ॥ (१०।२)

अध्यापयामास च तां ब्रह्मविद्यां सुशोभनाम् । (११।१)

दुर्लङ्घ्यां चात्मनो दृष्ट्वा शक्रादिभिर् अपि स्वयम् ॥ (११।२)

पुत्रेण लङ्घितामाज्ञां हिरण्यः प्राह दानवान् । (१२।१)

एतं नानाविधैर्वध्यं दुष्पुत्रं हन्तुमर्हथ ॥ (१२।२)

एवमुक्तास्तदा तेन दैत्येन सुदुरात्मना । (१३।१)

निजघ्नुर्देवदेवस्य भृत्यं प्रह्रादमव्ययम् ॥ (१३।२)

तत्र तत्प्रतिकृतं तदा सुरैर्दैत्यराजतनयं द्विजोत्तमाः । (१४।१)

क्षीरवारिनिधिशायिनः प्रभोर्निष्फलं त्वथ बभूव तेजसा ॥ (१४।२)

तदाथ गर्वभिन्नस्य हिरण्यकशिपोः प्रभुः । (१५।१)

तत्रैवाविरभूद्धन्तुं नृसिंहाकृतिमास्थितः ॥ (१५।२)

जघान च सुतं प्रेक्ष्य पितरं दानवाधमम् । (१६।१)

बिभेद तत्क्षणादेव करजैर् निशितैः शतैः ॥ (१६।२)

ततो निहत्य तं दैत्यं सबान्धवमघापहः । (१७।१)

पीडयामास दैत्येन्द्रं युगान्ताग्निरिवापरः ॥ (१७।२)

नादैस्तस्य नृसिंहस्य घोरैर्वित्रासितं जगत् । (१८।१)

आ ब्रह्मभुवनाद् विप्राः प्रचचाल च सुव्रताः ॥ (१८।२)

दृष्ट्वा सुरासुरमहोरगसिद्धसाध्यास् तस्मिन् क्षणे हरिविरिञ्चिमुखा नृसिंहम् । (१९।१)

धैर्यं बलं च समवाप्य ययुर्विसृज्य आ दिङ्मुखान्तम् असुरक्षणतत्पराश् च ॥ (१९।२)

ततस्तैर्गतैः सैष देवो नृसिंहः सहस्राकृतिः सर्वपात् सर्वबाहुः । (२०।१)

सहस्रेक्षणः सोमसूर्याग्निनेत्रस्तदा संस्थितः सर्वमावृत्य मायी ॥ (२०।२)

तं तुष्टुवुः सुरश्रेष्ठा लोका लोकाचले स्थिताः । (२१।१)

सब्रह्मकाः ससाध्याश् च सयमाः समरुद्गणाः ॥ (२१।२)

परात्परतरं ब्रह्म तत्त्वात् तत्त्वतमं भवान् । (२२।१)

ज्योतिषां तु परं ज्योतिः परमात्मा जगन्मयः ॥ (२२।२)

स्थूलं सूक्ष्मं सुसूक्ष्मं च शब्दब्रह्ममयः शुभः । (२३।१)

वागतीतो निरालंबो निर्द्वन्द्वो निरुपप्लवः ॥ (२३।२)

यज्ञभुग्यज्ञमूर्तिस्त्वं यज्ञिनां फलदः प्रभुः । (२४।१)

भवान्मत्स्याकृतिः कौर्ममास्थाय जगति स्थितः ॥ (२४।२)

वाराहीं चैव तां सैंहीमास्थायेहव्यवस्थितः । (२५।१)

देवानां देवरक्षार्थं निहत्य दितिजेश्वरम् ॥ (२५।२)

द्विजशापच्छलेनैवम् अवतीर्णोऽसि लीलया । (२६।१)

न दृष्टं यत्त्वदन्यं हि भवान् सर्वं चराचरम् ॥ (२६।२)

भवान्विष्णुर्भवान् रुद्रो भवानेव पितामहः । (२७।१)

भवानादिर्भवानन्तो भवानेव वयं विभो ॥ (२७।२)

भवानेव जगत्सर्वं प्रलापेन किमीश्वर । (२८।१)

मायया बहुधा संस्थमद्वितीयमयं प्रभो ॥ (२८।२)

स्तोष्यामस्त्वां कथं भासि देवदेव मृगाधिप । (२९।१)

स्तुतोऽपि विविधैः स्तुत्यैर्भावैर्नानाविधैः प्रभुः ॥ (२९।२)

न जगाम द्विजाः शान्तिं मानयन्योनिमात्मनः । (३०।१)

यो नृसिंहस्तवं भक्त्या पठेद्वार्थं विचारयेत् ॥ (३०।२)

श्रावयेद्वा द्विजान्सर्वान् विष्णुलोके महीयते । (३१।१)

देवस् तके रेड़ुगे तो शिवतदन्तरे शिवं देवाः सेन्द्राः सब्रह्मकाः प्रभुम् ॥ (३१।२)

सम्प्राप्य तुष्टुवुः सर्वं विज्ञाप्य मृगरूपिणः । (३२।१)

ततो ब्रह्मादयस्तूर्णं संस्तूय परमेश्वरम् ॥ (३२।२)

आत्मत्राणाय शरणं जग्मुः परमकारणम् । (३३।१)

मन्दरस्थं महादेवं क्रीडमानं सहोमया ॥ (३३।२)

सेवितं गणगन्धर्वैः सिद्धैरप्सरसां गणैः । (३४।१)

देवताभिः सह ब्रह्मा भीतभीतः सगद्गदम् । (३४।२)

प्रणम्य दण्डवद्भूमौ तुष्टाव परमेश्वरम् ॥ (३४।३)

ब्रह्मोवाच । (३५।१)

नमस्ते कालकालाय नमस्ते रुद्र मन्यवे । (३५।२)

नमः शिवाय रुद्राय शङ्कराय शिवाय ते ॥ (३५।३)

उग्रोऽसि सर्वभूतानां नियन्तासि शिवोऽसि नः । (३६।१)

नमः शिवाय शर्वाय शङ्करायार्त्तिहारिणे ॥ (३६।२)

मयस्कराय विश्वाय विष्णवे ब्रह्मणे नमः । (३७।१)

अन्तकाय नमस्तुभ्यमुमायाः पतये नमः ॥ (३७।२)

हिरण्यबाहवे साक्षाद्धिरण्यपतये नमः । (३८।१)

शर्वाय सर्वरूपाय पुरुषाय नमोनमः ॥ (३८।२)

सदसद्व्यक्तिहीनाय महतः कारणाय ते । (३९।१)

नित्याय विश्वरूपाय जायमानाय ते नमः ॥ (३९।२)

जाताय बहुधा लोके प्रभूताय नमोनमः । (४०।१)

रुद्राय नीलरुद्राय कद्रुद्राय प्रचेतसे ॥ (४०।२)

कालाय कालरूपाय नमः कालाङ्गहारिणे । (४१।१)

मीढुष्टमाय देवाय शितिकण्ठाय ते नमः ॥ (४१।२)

महीयसे नमस्तुभ्यं हन्त्रे देवारिणां सदा । (४२।१)

ताराय च सुताराय तारणाय नमोनमः ॥ (४२।२)

हरिकेशाय देवाय शंभवे परमात्मने । (४३।१)

देवानां शंभवे तुभ्यं भूतानां शंभवे नमः ॥ (४३।२)

शम्भवे हैमवत्याश् च मन्यवे रुद्ररूपिणे । (४४।१)

कपर्दिने नमस्तुभ्यं कालकण्ठाय ते नमः ॥ (४४।२)

हिरण्याय महेशाय श्रीकण्ठाय नमोनमः । (४५।१)

भस्मदिग्धशरीराय दण्डमुण्डीश्वराय च ॥ (४५।२)

नमो ह्रस्वाय दीर्घाय वामनाय नमोनमः । (४६।१)

नम उग्रत्रिशूलाय उग्राय च नमो नमः ॥ (४६।२)

भीमाय भीमरूपाय भीमकर्मरताय ते । (४७।१)

अग्रेवधाय वै भूत्वा नमो दूरेवधाय च ॥ (४७।२)

धन्विने शूलिने तुभ्यं गदिने हलिने नमः । (४८।१)

चक्रिणे वर्मिणे नित्यं दैत्यानां कर्मभेदिने ॥ (४८।२)

सद्याय सद्यरूपाय सद्योजाताय ते नमः । (४९।१)

वामाय वामरूपाय वामनेत्राय ते नमः ॥ (४९।२)

अघोररूपाय विकटाय विकटशरीराय ते नमः । (५०।१)

पुरुषरूपाय पुरुषैकतत्पुरुषाय वै नमः ॥ (५०।२)

पुरुषार्थप्रदानाय पतये परमेष्ठिने । (५१।१)

ईशानाय नमस्तुभ्यमीश्वराय नमोनमः ॥ (५१।२)

ब्रह्मणे ब्रह्मरूपाय नमः साक्षाच्छिवाय ते । (५२।१)

सर्वविष्णुर्नृसिंहस्य रूपमास्थाय विश्वकृत् ॥ (५२।२)

हिरण्यकशिपुं हत्वा करजैर्निशितैः स्वयम् । (५३।१)

दैत्येन्द्रैर्बहुभिः सार्धं हितार्थं जगतां प्रभुः ॥ (५३।२)

सैंहीं समानयन्योनिं बाधते निखिलं जगत् । (५४।१)

यत्कृत्यमत्र देवेश तत्कुरुष्व भवानिह ॥ (५४।२)

उग्रोऽसि सर्वदुष्टानां नियन्तासि शिवोऽसि नः । (५५।१)

कालकूटादिवपुषा त्राहि नः शरणागतान् ॥ (५५।२)

शुक्रं तु वृत्तं विश्वेश क्रीडा वै केवलं वयम् । (५६।१)

तवोन्मेषनिमेषाभ्यामस्माकं प्रलयोदयौ ॥ (५६।२)

उन्मीलयेत् त्वयि ब्रह्मन् विनाशोऽस्ति न ते शिव । (५७।१)

संतप्तास्मो वयं देव हरिणामिततेजसा ॥ (५७।२)

सर्वलोकहितायैनं तत्त्वं संहर्तुमिच्छसि । (५८।१)

सूत उवाच । (५८।२)

विज्ञापितस् तथा देवः प्रहसन्प्राह तान् सुरान् ॥ (५८।३)

अभयं च ददौ तेषां हनिष्यामीति तं प्रभुः । (५९।१)

सोऽपि शक्रः सुरैः सार्धं प्रणिपत्य यथागतम् ॥ (५९।२)

जगाम भगवान् ब्रह्मा तथान्ये च सुरोत्तमाः । (६०।१)

अथोत्थाय महादेवः शारभं रूपमास्थितः ॥ (६०।२)

ययौ प्रान्ते नृसिंहस्य गर्वितस्य मृगाशिनः । (६१।१)

अपहृत्य तदा प्राणान् शरभः सुरपूजितः ॥ (६१।२)

सिंहात्ततो नरो भूत्वा जगाम च यथाक्रमम् । (६२।१)

एवं स्तुतस्तदा देवैर्जगाम स यथाक्रमम् ॥ (६२।२)

यः पठेच्छृणुयाद्वापि संस्तवं शार्वमुत्तमम् । (६३।१)

रुद्रलोकमनुप्राप्य रुद्रेण सह मोदते ॥ (६३।२)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे नारसिंहे पञ्चनवतितमो ऽध्यायः ॥ (६४।१)