सूत उवाच । (१।१)

अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि शौचाचारस्य लक्षणम् । (१।२)

यदनुष्ठाय शुद्धात्मा परेत्य गतिमाप्नुयात् ॥ (१।३)

ब्रह्मणा कथितं पूर्वं सर्वभूतहिताय वै । (२।१)

संक्षेपात्सर्ववेदार्थं संचयं ब्रह्मवादिनाम् ॥ (२।२)

उदयार्थं तु शौचानां मुनीनामुत्तमं पदम् । (३।१)

यस्तत्राथाप्रमत्तः स्यात्स मुनिर्नावसीदति ॥ (३।२)

मानावमानौ द्वावेतौ तावेवाहुर् विषामृते । (४।१)

अवमानो ऽमृतं तत्र सन्मानो विषमुच्यते ॥ (४।२)

गुरोरपि हिते युक्तः स तु संवत्सरं वसेत् । (५।१)

नियमेष्वप्रमत्तस्तु यमेषु च सदा भवेत् ॥ (५।२)

प्राप्यानुज्ञां ततश्चैव ज्ञानयोगमनुत्तमम् । (६।१)

अविरोधेन धर्मस्य चरेत पृथिवीमिमाम् ॥ (६।२)

चक्षुःपूतं चरेन्मार्गं वस्त्रपूतं जलं पिबेत् । (७।१)

सत्यपूतं वदेद्वाक्यं मनःपूतं समाचरेत् ॥ (७।२)

मत्स्यगृह्यस्य यत्पापं षण्मासाभ्यन्तरे भवेत् । (८।१)

एकाहं तत्समं ज्ञेयमपूतं यज्जलं भवेत् ॥ (८।२)

अपूतोदकपाने तु जपेच्च शतपञ्चकम् । (९।१)

अघोरलक्षणं मन्त्रं ततः शुद्धिमवाप्नुयात् ॥ (९।२)

अथवा पूजयेच्छंभुं घृतस्नानादिविस्तरैः । (१०।१)

त्रिधा प्रदक्षिणीकृत्य शुध्यते नात्र संशयः ॥ (१०।२)

आतिथ्यश्राद्धयज्ञेषु न गच्छेद्योगवित्क्वचित् । (११।१)

एवं ह्यहिंसको योगी भवेदिति विचारितम् ॥ (११।२)

रुलेस् ड़ोर् भैक्ष्यचरणवह्नौ विधूमे ऽत्यङ्गारे सर्वस्मिन्भुक्तवज्जने । (१२।१)

चरेत्तु मतिमान् भैक्ष्यं न तु तेष्वेव नित्यशः ॥ (१२।२)

अथैनम् अवमन्यन्ते परे परिभवन्ति च । (१३।१)

तथा युक्तं चरेद्भैक्ष्यं सतां धर्ममदूषयन् ॥ (१३।२)

भैक्ष्यं चरेद्वनस्थेषु यायावरगृहेषु च । (१४।१)

श्रेष्ठा तु प्रथमा हीयं वृत्तिरस्योपजायते ॥ (१४।२)

अत ऊर्ध्वं गृहस्थेषु शीलीनेषु चरेद्द्विजाः । (१५।१)

श्रद्दधानेषु दान्तेषु श्रोत्रियेषु महात्मसु ॥ (१५।२)

अत ऊर्ध्वं पुनश्चापि अदुष्टापतितेषु च । (१६।१)

भैक्ष्यचर्या हि वर्णेषु जघन्या वृत्तिरुच्यते ॥ (१६।२)

भैक्ष्यं यवागूस्तक्रं वा पयो यावकमेव च । (१७।१)

फलमूलादि पक्वं वा कणपिण्याकसक्तवः ॥ (१७।२)

इत्येव ते मया प्रोक्ता योगिनां सिद्धिवर्द्धनाः । (१८।१)

आहारास्तेषु सिद्धेषु श्रेष्ठं भैक्ष्यमिति स्मृतम् ॥ (१८।२)

अब्बिन्दुं यः कुशाग्रेण मासि मासि समश्नुते । (१९।१)

न्यायतो यश्चरेद्भैक्ष्यं पूर्वोक्तात्स विशिष्यते ॥ (१९।२)

जरामरणगर्भेभ्यो भीतस्य नरकादिषु । (२०।१)

एवं दाययते तस्मात्तद्भैक्ष्यमिति संस्मृतम् ॥ (२०।२)

दधिभक्षाः पयोभक्षा ये चान्ये जीवक्षीणकाः । (२१।१)

सर्वे ते भैक्ष्यभक्षस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ (२१।२)

भस्मशायी भवेन्नित्यं भिक्षाचारी जितेन्द्रियः । (२२।१)

य इच्छेत् परमं स्थानं व्रतं पाशुपतं चरेत् ॥ (२२।२)

बेहविओउर् ओड़् अ योगिन्योगिनां चैव सर्वेषां श्रेष्ठं चान्द्रायणं भवेत् । (२३।१)

एकं द्वे त्रीणि चत्वारि शक्तितो वा समाचरेत् ॥ (२३।२)

अस्तेयं ब्रह्मचर्यं च अलोभस्त्याग एव च । (२४।१)

व्रतानि पञ्च भिक्षूणामहिंसा परमा त्विह ॥ (२४।२)

अक्रोधो गुरुशुश्रूषा शौचमाहारलाघवम् । (२५।१)

नित्यं स्वाध्याय इत्येते नियमाः परिकीर्तिताः ॥ (२५।२)

बीजयोनिगुणा वस्तुबन्धः कर्मभिर् एव च । (२६।१)

यथा द्विप इवारण्ये मनुष्याणां विधीयते ॥ (२६।२)

देवैस्तुल्याः सर्वयज्ञक्रियास्तु यज्ञाज्जाप्यं ज्ञानमाहुश् च जाप्यात् । (२७।१)

ज्ञानाद् ध्यानं संगरागादपेतं तस्मिन्प्राप्ते शाश्वतस्योपलम्भः ॥ (२७।२)

दमः शमः सत्यमकल्मषत्वं मौनं च भूतेष्वखिलेषु चार्जवम् । (२८।१)

अतीन्द्रियं ज्ञानमिदं तथा शिवं प्राहुस् तथा ज्ञानविशुद्धबुद्धयः ॥ (२८।२)

समाहितो ब्रह्मपरो ऽप्रमादी शुचिस् तथैकान्तरतिर् जितेन्द्रियः । (२९।१)

समाप्नुयाद्योगमिमं महात्मा महर्षयश्चैवम् अनिन्दितामलाः ॥ (२९।२)

प्राप्यते ऽभिमतान् देशानङ्कुशेन निवारितः । (३०।१)

एतन्मार्गेण शुद्धेन दग्धबीजो ह्यकल्मषः ॥ (३०।२)

सदाचाररताः शान्ताः स्वधर्मपरिपालकाः । (३१।१)

सर्वांल्लोकान् विनिर्जित्य ब्रह्मलोकं व्रजन्ति ते ॥ (३१।२)

सलुततिओन् ओड़् सुपेरिओर्स्पितामहेनोपदिष्टो धर्मः साक्षात्सनातनः । (३२।१)

सर्वलोकोपकारार्थं शृणुध्वं प्रवदामि वः ॥ (३२।२)

गुरूपदेशयुक्तानां वृद्धानां क्रमवर्त्तिनाम् । (३३।१)

अभ्युत्थानादिकं सर्वं प्रणामं चैव कारयेत् ॥ (३३।२)

अष्टाङ्गप्रणिपातेनत्रिधा न्यस्तेन सुव्रताः । (३४।१)

त्रिःप्रदक्षिणयोगेन वन्द्यो वै ब्रह्मणो गुरुः ॥ (३४।२)

ज्येष्ठान्ये ऽपि च ते सर्वे वन्दनीया विजानता । (३५।१)

आज्ञाभङ्गं न कुर्वीत यदीच्छेत् सिद्धिम् उत्तमाम् ॥ (३५।२)

धातुशून्यबिलक्षेत्रक्षुद्रमन्त्रोपजीवनम् । (३६।१)

विषग्रहविडम्बादीन् वर्जयेत् सर्वयत्नतः ॥ (३६।२)

कैतवं वित्तशाठ्यं च पैशुन्यं वर्जयेत्सदा । (३७।१)

अतिहासम् अवष्टम्भं लीलास्वेच्छाप्रवर्तनम् ॥ (३७।२)

वर्जयेत्सर्वयत्नेन गुरूणामपि संनिधौ । (३८।१)

तद्वाक्यप्रतिकूलं च अयुक्तं वै गुरोर्वचः ॥ (३८।२)

न वदेत्सर्वयत्नेन अनिष्टं न स्मरेत्सदा । (३९।१)

यतीनामासनं वस्त्रं दण्डाद्यं पादुके तथा ॥ (३९।२)

माल्यं च शयनस्थानं पात्रं छायां च यत्नतः । (४०।१)

यज्ञोपकरणाङ्गं च न स्पृशेद् वै पदेन च ॥ (४०।२)

देवद्रोहं गुरुद्रोहं न कुर्यात्सर्वयत्नतः । (४१।१)

कृत्वा प्रमादतो विप्राः प्रणवस्यायुतं जपेत् ॥ (४१।२)

देवद्रोहगुरुद्रोहात्कोटिमात्रेण शुध्यति । (४२।१)

महापातकशुद्ध्यर्थं तथैव च यथाविधि ॥ (४२।२)

पातकी च तदर्धेन शुध्यते वृत्तवान्यदि । (४३।१)

उपपातकिनः सर्वे तदर्धेनैव सुव्रताः ॥ (४३।२)

संध्यालोपे कृते विप्रः त्रिरावृत्त्यैव शुध्यति । (४४।१)

आह्निकच्छेदने जाते शतमेकमुदाहृतम् ॥ (४४।२)

लङ्घने समयानां तु अभक्ष्यस्य च भक्षणे । (४५।१)

अवाच्यवाचने चैव सहस्राच्छुद्धिरुच्यते ॥ (४५।२)

काकोलूककपोतानां पक्षिणामपि घातने । (४६।१)

शतमष्टोत्तरं जप्त्वा मुच्यते नात्र संशयः ॥ (४६।२)

यः पुनस्तत्त्ववेत्ता च ब्रह्मविद् ब्राह्मणोत्तमः । (४७।१)

स्मरणाच्छुद्धिमाप्नोति नात्र कार्या विचारणा ॥ (४७।२)

नैवमात्मविदामस्ति प्रायश्चित्तानि चोदना । (४८।१)

विश्वस्यैव हि ते शुद्धा ब्रह्मविद्याविदो जनाः ॥ (४८।२)

योगध्यानैकनिष्ठाश् च निर्लेपाः काञ्चनं यथा । (४९।१)

शुद्धानां शोधनं नास्ति विशुद्धा ब्रह्मविद्यया ॥ (४९।२)

च्लेअनिन्ग् ओड़् wअतेरुद्धृतानुष्णफेनाभिः पूताभिर् वस्त्रचक्षुषा । (५०।१)

अद्भिः समाचरेत्सर्वं वर्जयेत्कलुषोदकम् ॥ (५०।२)

गन्धवर्णरसैर्दुष्टमशुचिस्थानसंस्थितम् । (५१।१)

पङ्काश्मदूषितं चैव सामुद्रं पल्वलोदकम् ॥ (५१।२)

सशैवालं तथान्यैर्वा दोषैर्दुष्टं विवर्जयेत् । (५२।१)

च्लेअनिन्ग् ओड़् च्लोथेस्वस्त्रशौचान्वितः कुर्यात्सर्वकार्याणि वै द्विजाः ॥ (५२।२)

नमस्कारादिकं सर्वं गुरुशुश्रूषणादिकम् । (५३।१)

वस्त्रशौचविहीनात्मा ह्यशुचिर्नात्र संशयः ॥ (५३।२)

देवकार्योपयुक्तानां प्रत्यहं शौचमिष्यते । (५४।१)

इतरेषां हि वस्त्राणां शौचं कार्यं मलागमे ॥ (५४।२)

वर्जयेत्सर्वयत्नेन वासो ऽन्यैर् विधृतं द्विजाः । (५५।१)

कौशेयाविकयो रूक्षैः क्षौमाणां गौरसर्षपैः ॥ (५५।२)

श्रीफलैरंशुपट्टानां कुतपानामरिष्टकैः । (५६।१)

चर्मणां विदलानां च वेत्राणां वस्त्रवन्मतम् ॥ (५६।२)

वल्कलानां तु सर्वेषां छत्रचामरयोरपि । (५७।१)

चैलवच्छौचमाख्यातं ब्रह्मविद्भिर् मुनीश्वरैः ॥ (५७।२)

च्लेअनिन्ग् ओड़् ओब्जेच्त्स्भस्मना शुध्यते कांस्यं क्षारेणायसम् उच्यते । (५८।१)

ताम्रमम्लेन वै विप्रास्त्रपुसीसकयोरपि ॥ (५८।२)

हैमम् अद्भिः शुभं पात्रं रौप्यपात्रं द्विजोत्तमाः । (५९।१)

मण्यश्मशङ्खमुक्तानां शौचं तैजसवत्स्मृतम् ॥ (५९।२)

अग्नेर् अपां च संयोगादत्यन्तोपहतस्य च । (६०।१)

रसानामिह सर्वेषां शुद्धिरुत्प्लवनं स्मृतम् ॥ (६०।२)

तृणकाष्ठादिवस्तूनां शुभेनाभ्युक्षणं स्मृतम् । (६१।१)

उष्णेन वारिणा शुद्धिस् तथा स्रुक्स्रुवयोरपि ॥ (६१।२)

तथैव यज्ञपात्राणां मुशलोलूखलस्य च । (६२।१)

शृङ्गास्थिदारुदन्तानां तक्षणेनैव शोधनम् ॥ (६२।२)

संहतानां महाभागा द्रव्याणां प्रोक्षणं स्मृतम् । (६३।१)

असंहतानां द्रव्याणां प्रत्येकं शौचमुच्यते ॥ (६३।२)

अभुक्तराशिधान्यानाम् एकदेशस्य दूषणे । (६४।१)

तावन्मात्रं समुद्धृत्य प्रोक्षयेद्वै कुशांभसा ॥ (६४।२)

शाकमूलफलादीनां धान्यवच्छुद्धिरिष्यते । (६५।१)

मार्जनोन्मार्जनैर् वेश्म पुनःपाकेन मृन्मयम् ॥ (६५।२)

उल्लेखनेनाञ्जनेन तथा संमार्जनेन च । (६६।१)

गोनिवासेन वै शुद्धा सेचनेन धरा स्मृता ॥ (६६।२)

भूमिस्थम् उदकं शुद्धं वैतृष्ण्यं यत्र गौर्व्रजेत् । (६७।१)

अव्याप्तं यदमेध्येन गन्धवर्णरसान्वितम् ॥ (६७।२)

वत्सः शुचिः प्रस्रवणे शकुनिः फलपातने । (६८।१)

स्वदारास्यं गृहस्थानां रतौ भार्याभिकाङ्क्षया ॥ (६८।२)

हस्ताभ्यां क्षालितं वस्त्रं कारुणा च यथाविधि । (६९।१)

कुशांबुना सुसंप्रोक्ष्य गृह्णीयाद्धर्मवित्तमः ॥ (६९।२)

पण्यं प्रसारितं चैव वर्णाश्रमविभागशः । (७०।१)

शुचिराकरजं तेषां श्वा मृगग्रहणे शुचिः ॥ (७०।२)

छाया च विप्लुषो विप्रा मक्षिकाद्या द्विजोत्तमाः । (७१।१)

रजो भूर् वायुर् अग्निश् च मेध्यानि स्पर्शने सदा ॥ (७१।२)

सुप्त्वा भुक्त्वा च वै विप्राः क्षुत्त्वा पीत्वा च वै तथा । (७२।१)

ष्ठीवित्वाध्ययनादौ च शुचिरप्याचमेत्पुनः ॥ (७२।२)

पादौ स्पृशन्ति ये चापि पराचमनबिन्दवः । (७३।१)

ते पार्थिवैः समा ज्ञेया न तैरप्रयतो भवेत् ॥ (७३।२)

कृत्वा च मैथुनं स्पृष्ट्वा पतितं कुक्कुटादिकम् । (७४।१)

सूकरं चैव काकादि श्वानमुष्ट्रं खरं तथा ॥ (७४।२)

यूपं चाण्डालकाद्यांश् च स्पृष्ट्वा स्नानेन शुध्यति । (७५।१)

रजस्वलां सूतिकां च न स्पृशेदन्त्यजामपि ॥ (७५।२)

सूतिकाशौचसंयुक्तः शावाशौचसमन्वितः । (७६।१)

संस्पृशेन्न रजस्तासां स्पृष्ट्वा स्नात्वैव शुध्यति ॥ (७६।२)

उन्देड़िलब्ले पेओप्लेनैवाशौचं यतीनां च वनस्थब्रह्मचारिणाम् । (७७।१)

नैष्ठिकानां नृपाणां च मण्डलीनां च सुव्रताः ॥ (७७।२)

ततः कार्यविरोधाद्धि नृपाणां नान्यथा भवेत् । (७८।१)

वैखानसानां विप्राणां पतितानामसंभवात् ॥ (७८।२)

असंचयाद् द्विजानां च स्नानमात्रेण नान्यथा । (७९।१)

तथा संनिहितानां च यज्ञार्थं दीक्षितस्य च ॥ (७९।२)

एकाहाद् यज्ञयाजिनां शुद्धिरुक्ता स्वयंभुवा । (८०।१)

ततस्त्वधीतशाखानां चतुर्भिः सर्वदेहिनाम् ॥ (८०।२)

दुरतिओन् ओड़् देड़िलेमेन्त्सूतकं प्रेतकं नास्ति त्र्यहाद् ऊर्ध्वम् अमुत्र वै । (८१।१)

अर्वाग् एकादशाहान्तं बान्धवानां द्विजोत्तमाः ॥ (८१।२)

स्नानमात्रेण वै शुद्धिर्मरणे समुपस्थिते । (८२।१)

तत ऋतुत्रयादर्वाग् एकाहः परिगीयते ॥ (८२।२)

सप्तवर्षात् ततश्चार्वाक् त्रिरात्रं हि ततः परम् । (८३।१)

दशाहं ब्राह्मणानां वै प्रथमे ऽहनि वा पितुः ॥ (८३।२)

दशाहं सूतिकाशौचं मातुरप्येवमव्ययाः । (८४।१)

अर्वाक् त्रिवर्षात्स्नानेन बान्धवानां पितुः सदा ॥ (८४।२)

अष्टाब्दाद् एकरात्रेण शुद्धिः स्याद् बान्धवस्य तु । (८५।१)

द्वादशाब्दात्ततश्चार्वाक् त्रिरात्रं स्त्रीषु सुव्रताः ॥ (८५।२)

सपिण्डता च पुरुषे सप्तमे विनिवर्तते । (८६।१)

अतिक्रान्ते दशाहे तु त्रिरात्रमशुचिर्भवेत् ॥ (८६।२)

ततः संनिहितो विप्रश्चार्वाक् पूर्वं तदेव वै । (८७।१)

संवत्सरे व्यतीते तु स्नानमात्रेण शुध्यति ॥ (८७।२)

पुरिड़िचतिओन् अड़्तेर् तोउछिन्ग् अ देअद् बोद्य्स्पृष्ट्वा प्रेतं त्रिरात्रेण धर्मार्थं स्नानमुच्यते । (८८।१)

दाहकानां च नेतॄणां स्नानमात्रमबान्धवे ॥ (८८।२)

अनुगम्य च वै स्नात्वा घृतं प्राश्य विशुध्यति । (८९।१)

आचार्यमरणे चैव त्रिरात्रं श्रोत्रिये मृते ॥ (८९।२)

पक्षिणी मातुलानां च सोदराणां च वा द्विजाः । (९०।१)

भूपानां मण्डलीनां च सद्यो नीराष्ट्रवासिनाम् ॥ (९०।२)

केवलं द्वादशाहेन क्षत्त्रियाणां द्विजोत्तमाः । (९१।१)

नाभिषिक्तस्य चाशौचं संप्रमादेषु वै रणे ॥ (९१।२)

वैश्यः पञ्चदशाहेन शूद्रो मासेन शुध्यति । (९२।१)

इति संक्षेपतः प्रोक्ता द्रव्यशुद्धिरनुत्तमा ॥ (९२।२)

अशौचं चानुपूर्व्येण यतीनां नैव विद्यते । (९३।१)

मेन्स्त्रुअतिओन्त्रेताप्रभृति नारीणां मासि मास्यार्तवं द्विजाः ॥ (९३।२)

कृते सकृद् युगवशाज्जायन्ते वै सहैव तु । (९४।१)

प्रयान्ति च महाभागा भार्याभिः कुरवो यथा ॥ (९४।२)

वर्णाश्रमव्यवस्था च त्रेताप्रभृति सुव्रताः । (९५।१)

भारते दक्षिणे वर्षे व्यवस्था नेतरेष्वथ ॥ (९५।२)

महावीते सुवीते च जंबूद्वीपे तथाष्टसु । (९६।१)

शाकद्वीपादिषु प्रोक्तो धर्मो वै भारते यथा ॥ (९६।२)

रसोल्लासा कृते वृत्तिस्त्रेतायां गृहवृक्षजा । (९७।१)

सैवार्तवकृताद् दोषाद् रागद्वेषादिभिर् नृणाम् ॥ (९७।२)

मैथुनात्कामतो विप्रास्तथैव परुषादिभिः । (९८।१)

यवाद्याः सम्प्रजायन्ते ग्राम्यारण्याश्चतुर्दश ॥ (९८।२)

ओषध्यश् च रजोदोषाः स्त्रीणां रागादिभिर् नृणाम् । (९९।१)

अकालकृष्टा विध्वस्ताः पुनरुत्पादितास् तथा ॥ (९९।२)

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन न संभाष्या रजस्वला । (१००।१)

प्रथमे ऽहनि चाण्डाली यथा वर्ज्या तथाङ्गना ॥ (१००।२)

द्वितीये ऽहनि विप्रा हि यथा वै ब्रह्मघातिनी । (१०१।१)

तृतीये ऽह्नि तदर्धेन चतुर्थे ऽहनि सुव्रताः ॥ (१०१।२)

स्नात्वार्धमासात् संशुद्धा ततः शुद्धिर्भविष्यति । (१०२।१)

आ षोडशात् ततः स्त्रीणां मूत्रवच्छौचमिष्यते ॥ (१०२।२)

पञ्चरात्रं तथास्पृश्या रजसा वर्तते यदि । (१०३।१)

सा विंशद्दिवसादूर्ध्वं रजसा पूर्ववत्तथा ॥ (१०३।२)

स्नानं शौचं तथा गानं रोदनं हसनं तथा । (१०४।१)

यानमभ्यञ्जनं नारी द्यूतं चैवानुलेपनम् ॥ (१०४।२)

दिवास्वप्नं विशेषेण तथा वै दन्तधावनम् । (१०५।१)

मैथुनं मानसं वापि वाचिकं देवतार्चनम् ॥ (१०५।२)

वर्जयेत्सर्वयत्नेन नमस्कारं रजस्वला । (१०६।१)

रजस्वलाङ्गनास्पर्शसंभाषे च रजस्वला ॥ (१०६।२)

संत्यागं चैव वस्त्राणां वर्जयेत्सर्वयत्नतः । (१०७।१)

स्नात्वान्यपुरुषं नारी न स्पृशेत्तु रजस्वला ॥ (१०७।२)

ईक्षयेद्भास्करं देवं ब्रह्मकूर्चं ततः पिबेत् । (१०८।१)

केवलं पञ्चगव्यं वा क्षीरं वा चात्मशुद्धये ॥ (१०८।२)

चतुर्थ्यां स्त्री न गम्या तु गतोऽल्पायुः प्रसूयते । (१०९।१)

विद्याहीनं व्रतभ्रष्टं पतितं पारदारिकम् ॥ (१०९।२)

दारिद्र्यार्णवमग्नं च तनयं सा प्रसूयते । (११०।१)

कन्यार्थिनैव गन्तव्या पञ्चम्यां विधिवत्पुनः ॥ (११०।२)

रक्ताधिक्याद्भवेन्नारी शुक्राधिक्ये भवेत्पुमान् । (१११।१)

समे नपुंसकं चैव पञ्चम्यां कन्यका भवेत् ॥ (१११।२)

षष्ठ्यां गम्या महाभागा सत्पुत्रजननी भवेत् । (११२।१)

पुत्रत्वं व्यञ्जयेत्तस्य जातपुत्रो महाद्युतिः ॥ (११२।२)

पुमिति नरकस्याख्या दुःखं च नरकं विदुः । (११३।१)

पुंसस्त्राणान्वितं पुत्रं तथाभूतं प्रसूयते ॥ (११३।२)

सप्तम्यां चैव कन्यार्थी गच्छेत्सैव प्रसूयते । (११४।१)

अष्टम्यां सर्वसम्पन्नं तनयं सम्प्रसूयते ॥ (११४।२)

नवम्यां दारिकायार्थी दशम्यां पण्डितो भवेत् । (११५।१)

एकादश्यां तथा नारीं जनयेत्सैव पूर्ववत् ॥ (११५।२)

द्वादश्यां धर्मतत्त्वज्ञं श्रौतस्मार्तप्रवर्तकम् । (११६।१)

त्रयोदश्यां जडां नारीं सर्वसंकरकारिणीम् ॥ (११६।२)

जनयत्यङ्गना यस्मान्न गच्छेत्सर्वयत्नतः । (११७।१)

चतुर्दश्यां यदा गच्छेत् सा पुत्रजननी भवेत् ॥ (११७।२)

पञ्चदश्यां च धर्मिष्ठां षोडश्यां ज्ञानपारगम् । (११८।१)

स्त्रीणां वै मैथुने काले वामपार्श्वे प्रभञ्जनः ॥ (११८।२)

चरेद्यदि भवेन्नारी पुमांसं दक्षिणे लभेत् । (११९।१)

स्त्रीणां मैथुनकाले तु पापग्रहविवर्जिते ॥ (११९।२)

उक्तकाले शुचिर्भूत्वा शुद्धां गच्छेच्छुचिस्मिताम् । (१२०।१)

इत्येवं संप्रसंगेन यतीनां धर्मसंग्रहे ॥ (१२०।२)

सर्वेषामेव भूतानां सदाचारः प्रकीर्तितः । (१२१।१)

यः पठेच्छृणुयाद् वापि सदाचारं शुचिर्नरः ॥ (१२१।२)

श्रावयेद्वा यथान्यायं ब्राह्मणान् दग्धकिल्बिषान् । (१२२।१)

ब्रह्मलोकमनुप्राप्य ब्रह्मणा सह मोदते ॥ (१२२।२)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे सदाचारकथनं नामैकोननवतितमो ऽध्यायः ॥ (१२३।१)