LiPur, 1, 5
Select a line for its word-by-word analysis.
यदा स्रष्टुं मतिं चक्रे मोहश्चासीन्महात्मनः । (१।२)
yadā sraṣṭuṃ matiṃ cakre mohaścāsīnmahātmanaḥ |
द्विजाश् च बुद्धिपूर्वं तु ब्रह्मणो ऽव्यक्तजन्मनः ॥ (१।३)
dvijāś ca buddhipūrvaṃ tu brahmaṇo 'vyaktajanmanaḥ ||
अविद्या पञ्चधा ह्येषा प्रादुर्भूता स्वयम्भुवः ॥ (२।२)
avidyā pañcadhā hyeṣā prādurbhūtā svayambhuvaḥ ||
अविद्यया मुनेर्ग्रस्तः सर्गो मुख्य इति स्मृतः । (३।१)
avidyayā munergrastaḥ sargo mukhya iti smṛtaḥ |
असाधक इति स्मृत्वा सर्गो मुख्यः प्रजापतिः ॥ (३।२)
asādhaka iti smṛtvā sargo mukhyaḥ prajāpatiḥ ||
अभ्यमन्यत सो ऽन्यं वै नगा मुख्योद्भवाः स्मृताः । (४।१)
abhyamanyata so 'nyaṃ vai nagā mukhyodbhavāḥ smṛtāḥ |
त्रिधा कण्ठो मुनेस्तस्य ध्यायतो वै ह्यवर्तत ॥ (४।२)
tridhā kaṇṭho munestasya dhyāyato vai hyavartata ||
प्रथमं तस्य वै जज्ञे तिर्यक्स्रोतो महात्मनः । (५।१)
prathamaṃ tasya vai jajñe tiryaksroto mahātmanaḥ |
ऊर्ध्वस्रोतः परस्तस्य सात्त्विकः स इति स्मृतः ॥ (५।२)
ūrdhvasrotaḥ parastasya sāttvikaḥ sa iti smṛtaḥ ||
अर्वाक्स्रोतो ऽनुग्रहश् च तथा भूतादिकः पुनः । (६।१)
arvāksroto 'nugrahaś ca tathā bhūtādikaḥ punaḥ |
ब्रह्मणो महतस्त्वाद्यो द्वितीयो भौतिकस् तथा ॥ (६।२)
brahmaṇo mahatastvādyo dvitīyo bhautikas tathā ||
सर्गस्तृतीयश्चैन्द्रियस्तुरीयो मुख्य उच्यते । (७।१)
sargastṛtīyaścaindriyasturīyo mukhya ucyate |
तिर्यग्योन्यः पञ्चमस्तु षष्ठो दैविक उच्यते ॥ (७।२)
tiryagyonyaḥ pañcamastu ṣaṣṭho daivika ucyate ||
सप्तमो मानुषो विप्रा अष्टमो ऽनुग्रहः स्मृतः । (८।१)
saptamo mānuṣo viprā aṣṭamo 'nugrahaḥ smṛtaḥ |
सनातनं मुनिश्रेष्ठा नैष्कर्म्येण गताः परम् ॥ (९।२)
sanātanaṃ muniśreṣṭhā naiṣkarmyeṇa gatāḥ param ||
मरीचिभृग्वङ्गिरसः पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् । (१०।१)
marīcibhṛgvaṅgirasaḥ pulastyaṃ pulahaṃ kratum |
दक्षमत्रिं वसिष्ठं च सो ऽसृजद्योगविद्यया ॥ (१०।२)
dakṣamatriṃ vasiṣṭhaṃ ca so 'sṛjadyogavidyayā ||
नवैते ब्रह्मणः पुत्रा ब्रह्मज्ञा ब्राह्मणोत्तमाः । (११।१)
navaite brahmaṇaḥ putrā brahmajñā brāhmaṇottamāḥ |
ब्रह्मवादिन एवैते ब्रह्मणः सदृशाः स्मृताः ॥ (११।२)
brahmavādina evaite brahmaṇaḥ sadṛśāḥ smṛtāḥ ||
संकल्पश्चैव धर्मश् च ह्यधर्मो धर्मसंनिधिः । (१२।१)
saṃkalpaścaiva dharmaś ca hyadharmo dharmasaṃnidhiḥ |
द्वादशैव प्रजास्त्वेता ब्रह्मणो ऽव्यक्तजन्मनः ॥ (१२।२)
dvādaśaiva prajāstvetā brahmaṇo 'vyaktajanmanaḥ ||
तावूर्ध्वरेतसौ दिव्यौ चाग्रजौ ब्रह्मवादिनौ ॥ (१३।२)
tāvūrdhvaretasau divyau cāgrajau brahmavādinau ||
कुमारौ ब्रह्मणस् तुल्यौ सर्वज्ञौ सर्वभाविनौ । (१४।१)
kumārau brahmaṇas tulyau sarvajñau sarvabhāvinau |
वक्ष्ये भार्याकुलं तेषां मुनीनामग्रजन्मनाम् ॥ (१४।२)
vakṣye bhāryākulaṃ teṣāṃ munīnāmagrajanmanām ||
शतरूपां तु वै राज्ञीं विराजमसृजत्प्रभुः ॥ (१५।२)
śatarūpāṃ tu vai rājñīṃ virājamasṛjatprabhuḥ ||
स्वायम्भुवात्तु वै राज्ञी शतरूपा त्वयोनिजा । (१६।१)
svāyambhuvāttu vai rājñī śatarūpā tvayonijā |
लेभे पुत्रद्वयं पुण्या तथा कन्याद्वयं च सा ॥ (१६।२)
lebhe putradvayaṃ puṇyā tathā kanyādvayaṃ ca sā ||
उत्तानपादो ह्यवरो धीमाञ्ज्येष्ठः प्रियव्रतः । (१७।१)
uttānapādo hyavaro dhīmāñjyeṣṭhaḥ priyavrataḥ |
ज्येष्ठा वरिष्ठा त्वाकूतिः प्रसूतिश्चानुजा स्मृता ॥ (१७।२)
jyeṣṭhā variṣṭhā tvākūtiḥ prasūtiścānujā smṛtā ||
प्रसूतिं भगवान्दक्षो लोकधात्रीं च योगिनीम् ॥ (१८।२)
prasūtiṃ bhagavāndakṣo lokadhātrīṃ ca yoginīm ||
दक्षिणा जनयामास दिव्या द्वादश पुत्रिकाः ॥ (१९।२)
dakṣiṇā janayāmāsa divyā dvādaśa putrikāḥ ||
प्रसूतिः सुषुवे दक्षाच्चतुर्विंशतिकन्यकाः । (२०।१)
prasūtiḥ suṣuve dakṣāccaturviṃśatikanyakāḥ |
श्रद्धां लक्ष्मीं धृतिं पुष्टिं तुष्टिं मेधां क्रियां तथा ॥ (२०।२)
śraddhāṃ lakṣmīṃ dhṛtiṃ puṣṭiṃ tuṣṭiṃ medhāṃ kriyāṃ tathā ||
बुद्धिं लज्जां वपुःशान्तिं सिद्धिं कीर्तिं महातपाः । (२१।१)
buddhiṃ lajjāṃ vapuḥśāntiṃ siddhiṃ kīrtiṃ mahātapāḥ |
ख्यातिं शान्तिं च सम्भूतिं स्मृतिं प्रीतिं क्षमां तथा ॥ (२१।२)
khyātiṃ śāntiṃ ca sambhūtiṃ smṛtiṃ prītiṃ kṣamāṃ tathā ||
संनतिं चानसूयां च ऊर्जां स्वाहां सुरारणिम् । (२२।१)
saṃnatiṃ cānasūyāṃ ca ūrjāṃ svāhāṃ surāraṇim |
स्वधां चैव महाभागां प्रददौ च यथाक्रमम् ॥ (२२।२)
svadhāṃ caiva mahābhāgāṃ pradadau ca yathākramam ||
श्रद्धाद्याश्चैव कीर्त्यन्तास्त्रयोदश सुदारिकाः । (२३।१)
śraddhādyāścaiva kīrtyantāstrayodaśa sudārikāḥ |
धर्मं प्रजापतिं जग्मुः पतिं परमदुर्लभाः ॥ (२३।२)
dharmaṃ prajāpatiṃ jagmuḥ patiṃ paramadurlabhāḥ ||
उपयेमे भृगुर्धीमान् ख्यातिं तां भार्गवारणिम् । (२४।१)
upayeme bhṛgurdhīmān khyātiṃ tāṃ bhārgavāraṇim |
सम्भूतिं च मरीचिस्तु स्मृतिं चैवाङ्गिरा मुनिः ॥ (२४।२)
sambhūtiṃ ca marīcistu smṛtiṃ caivāṅgirā muniḥ ||
प्रीतिं पुलस्त्यः पुण्यात्मा क्षमां तां पुलहो मुनिः । (२५।१)
prītiṃ pulastyaḥ puṇyātmā kṣamāṃ tāṃ pulaho muniḥ |
क्रतुश् च संनतिं धीमानत्रिस्तां चानसूयकाम् ॥ (२५।२)
kratuś ca saṃnatiṃ dhīmānatristāṃ cānasūyakām ||
ऊर्जां वसिष्ठो भगवान्वरिष्ठो वारिजेक्षणाम् । (२६।१)
ūrjāṃ vasiṣṭho bhagavānvariṣṭho vārijekṣaṇām |
विभावसुस् तथा स्वाहां स्वधां वै पितरस् तथा ॥ (२६।२)
vibhāvasus tathā svāhāṃ svadhāṃ vai pitaras tathā ||
दक्षेण जगतां धात्री रुद्रमेवास्थिता पतिम् ॥ (२७।२)
dakṣeṇa jagatāṃ dhātrī rudramevāsthitā patim ||
अर्धनारीश्वरं दृष्ट्वा सर्गादौ कनकाण्डजः । (२८।१)
ardhanārīśvaraṃ dṛṣṭvā sargādau kanakāṇḍajaḥ |
तस्याश्चैवांशजाः सर्वाः स्त्रियस्त्रिभुवने तथा । (२९।१)
tasyāścaivāṃśajāḥ sarvāḥ striyastribhuvane tathā |
एकादशाविधा रुद्रास्तस्य चांशोद्भवास् तथा ॥ (२९।२)
ekādaśāvidhā rudrāstasya cāṃśodbhavās tathā ||
स्त्रीलिङ्गमखिलं सा वै पुंलिङ्गं नीललोहितः । (३०।१)
strīliṅgamakhilaṃ sā vai puṃliṅgaṃ nīlalohitaḥ |
तं दृष्ट्वा भगवान् ब्रह्मा दक्षमालोक्य सुव्रताम् ॥ (३०।२)
taṃ dṛṣṭvā bhagavān brahmā dakṣamālokya suvratām ||
पुन्नाम्नो नरकात्त्राति इति पुत्रीत्विहोक्तितः ॥ (३१।२)
punnāmno narakāttrāti iti putrītvihoktitaḥ ||
प्रशस्ता तव कान्तेयं स्यात् पुत्री विश्वमातृका । (३२।१)
praśastā tava kānteyaṃ syāt putrī viśvamātṛkā |
तस्मात् पुत्री सती नाम्ना तवैषा च भविष्यति ॥ (३२।२)
tasmāt putrī satī nāmnā tavaiṣā ca bhaviṣyati ||
एवमुक्तस्तदा दक्षो नियोगाद्ब्रह्मणो मुनिः । (३३।१)
evamuktastadā dakṣo niyogādbrahmaṇo muniḥ |
लब्ध्वा पुत्रीं ददौ साक्षात् सतीं रुद्राय सादरम् ॥ (३३।२)
labdhvā putrīṃ dadau sākṣāt satīṃ rudrāya sādaram ||
धर्मस्य पत्न्यः श्रद्धाद्याः कीर्तिता वै त्रयोदश । (३४।१)
dharmasya patnyaḥ śraddhādyāḥ kīrtitā vai trayodaśa |
तासु धर्मप्रजां वक्ष्ये यथाक्रममनुत्तमम् ॥ (३४।२)
tāsu dharmaprajāṃ vakṣye yathākramamanuttamam ||
श्रुतस्तु दण्डः समयो बोधश्चैव महाद्युतिः ॥ (३५।२)
śrutastu daṇḍaḥ samayo bodhaścaiva mahādyutiḥ ||
क्षेमं सुखं यशश्चैव धर्मपुत्राश् च तासु वै ॥ (३६।२)
kṣemaṃ sukhaṃ yaśaścaiva dharmaputrāś ca tāsu vai ||
धर्मस्य वै क्रियायां तु दण्डः समय एव च । (३७।१)
dharmasya vai kriyāyāṃ tu daṇḍaḥ samaya eva ca |
अप्रमादस् तथा बोधो बुद्धेर्धर्मस्य तौ सुतौ ॥ (३७।२)
apramādas tathā bodho buddherdharmasya tau sutau ||
तस्मात्पञ्चदशैवैते तासु धर्मात्मजास्त्विह । (३८।१)
tasmātpañcadaśaivaite tāsu dharmātmajāstviha |
भृगुपत्नी च सुषुवे ख्यातिर्विष्णोः प्रियां श्रियम् ॥ (३८।२)
bhṛgupatnī ca suṣuve khyātirviṣṇoḥ priyāṃ śriyam ||
प्रभूतिर्नाम या पत्नी मरीचेः सुषुवे सुतौ ॥ (३९।२)
prabhūtirnāma yā patnī marīceḥ suṣuve sutau ||
पूर्णमासं तु मारीचं ततः कन्याचतुष्टयम् । (४०।१)
pūrṇamāsaṃ tu mārīcaṃ tataḥ kanyācatuṣṭayam |
तुष्टिर्ज्येष्ठा च वै दृष्टिः कृषिश्चापचितिस् तथा ॥ (४०।२)
tuṣṭirjyeṣṭhā ca vai dṛṣṭiḥ kṛṣiścāpacitis tathā ||
क्षमा च सुषुवे पुत्रान् पुत्रीं च पुलहाच्छुभाम् । (४१।१)
kṣamā ca suṣuve putrān putrīṃ ca pulahācchubhām |
कर्दमं च वरीयांसं सहिष्णुं मुनिसत्तमाः ॥ (४१।२)
kardamaṃ ca varīyāṃsaṃ sahiṣṇuṃ munisattamāḥ ||
प्रीत्यां पुलस्त्यश् च तथा जनयामास वै सुतान् ॥ (४२।२)
prītyāṃ pulastyaś ca tathā janayāmāsa vai sutān ||
दत्तोर्णं वेदबाहुं च पुत्रीं चान्यां दृषद्वतीम् । (४३।१)
dattorṇaṃ vedabāhuṃ ca putrīṃ cānyāṃ dṛṣadvatīm |
पुत्राणां षष्टिसाहस्रं संनतिः सुषुवे शुभा ॥ (४३।२)
putrāṇāṃ ṣaṣṭisāhasraṃ saṃnatiḥ suṣuve śubhā ||
क्रतोस्तु भार्या सर्वे ते वालखिल्या इति श्रुताः । (४४।१)
kratostu bhāryā sarve te vālakhilyā iti śrutāḥ |
सिनीवालीं कुहूं चैव राकां चानुमतिं तथा ॥ (४४।२)
sinīvālīṃ kuhūṃ caiva rākāṃ cānumatiṃ tathā ||
स्मृतिश् च सुषुवे पत्नी मुनेश्चाङ्गिरसस् तथा । (४५।१)
smṛtiś ca suṣuve patnī muneścāṅgirasas tathā |
लब्धानुभावमग्निं च कीर्तिमन्तं च सुव्रता ॥ (४५।२)
labdhānubhāvamagniṃ ca kīrtimantaṃ ca suvratā ||
अत्रेर्भार्यानसूया वै सुषुवे षट्प्रजास्तु याः । (४६।१)
atrerbhāryānasūyā vai suṣuve ṣaṭprajāstu yāḥ |
तास्वेका कन्यका नाम्ना श्रुतिः सा सूनुपञ्चकम् ॥ (४६।२)
tāsvekā kanyakā nāmnā śrutiḥ sā sūnupañcakam ||
सत्यनेत्रो मुनिर्भव्यो मूर्तिरापः शनैश्चरः । (४७।१)
satyanetro munirbhavyo mūrtirāpaḥ śanaiścaraḥ |
सोमश् च वै श्रुतिः षष्ठी पञ्चात्रेयास्तु सूनवः ॥ (४७।२)
somaś ca vai śrutiḥ ṣaṣṭhī pañcātreyāstu sūnavaḥ ||
ऊर्जा वसिष्ठाद्वै लेभे सुतांश् च सुतवत्सला । (४८।१)
ūrjā vasiṣṭhādvai lebhe sutāṃś ca sutavatsalā |
ज्यायसी पुण्डरीकाक्षान् वासिष्ठान् वरलोचना ॥ (४८।२)
jyāyasī puṇḍarīkākṣān vāsiṣṭhān varalocanā ||
रजः सुहोत्रो बाहुश् च सवनश्चानघस् तथा । (४९।१)
rajaḥ suhotro bāhuś ca savanaścānaghas tathā |
सुतपाः शुक्र इत्येते मुनेर्वै सप्त सूनवः ॥ (४९।२)
sutapāḥ śukra ityete munervai sapta sūnavaḥ ||
यश्चाभिमानी भगवान् भवात्मा पैतामहो वह्निरसुः प्रजानाम् । (५०।१)
yaścābhimānī bhagavān bhavātmā paitāmaho vahnirasuḥ prajānām |
स्वाहा च तस्मात्सुषुवे सुतानां त्रयं त्रयाणां जगतां हिताय ॥ (५०।२)
svāhā ca tasmātsuṣuve sutānāṃ trayaṃ trayāṇāṃ jagatāṃ hitāya ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.