सूत उवाच । (१।१)

देइत्य् => लिङ्गलिङ्गानि कल्पयित्वैवं स्वाधिकारानुरूपतः । (१।२)

विश्वकर्मा ददौ तेषां नियोगाद्ब्रह्मणः प्रभोः ॥ (१।३)

इन्द्रनीलमयं लिङ्गं विष्णुना पूजितं सदा । (२।१)

पद्मरागमयं शक्रो हैमं विश्रवसः सुतः ॥ (२।२)

विश्वेदेवास् तथा रौप्यं वसवः कान्तिकं शुभम् । (३।१)

आरकूटमयं वायुरश्विनौ पार्थिवं सदा ॥ (३।२)

स्फाटिकं वरुणो राजा आदित्यास्ताम्रनिर्मितम् । (४।१)

मौक्तिकं सोमराड् धीमांस् तथा लिङ्गमनुत्तमम् ॥ (४।२)

अनन्ताद्या महानागाः प्रवालकमयं शुभम् । (५।१)

दैत्या ह्ययोमयं लिङ्गं राक्षसाश् च महात्मनः ॥ (५।२)

त्रैलोहिकं गुह्यकाश् च सर्वलोहमयं गणाः । (६।१)

चामुण्डा सैकतं साक्षान्मातरश् च द्विजोत्तमाः ॥ (६।२)

दारुजं नैरृतिर् भक्त्या यमो मारकतं शुभम् । (७।१)

नीलाद्याश् च तथा रुद्राः शुद्धं भस्ममयं शुभम् ॥ (७।२)

लक्ष्मीवृक्षमयं लक्ष्मीर्गुहो वै गोमयात्मकम् । (८।१)

मुनयो मुनिशार्दूलाः कुशाग्रमयम् उत्तमम् ॥ (८।२)

वामाद्याः पुष्पलिङ्गं तु गन्धलिङ्गं मनोन्मनी । (९।१)

सरस्वती च रत्नेन कृतं रुद्रस्य वाग्भवा ॥ (९।२)

दुर्गा हैमं महादेवं सवेदिकमनुत्तमम् । (१०।१)

उग्रा पिष्टमयं सर्वे मन्त्रा ह्याज्यमयं शुभम् ॥ (१०।२)

वेदाः सर्वे दधिमयं पिशाचाः सीसनिर्मितम् । (११।१)

लेभिरे च यथायोग्यं प्रसादाद्ब्रह्मणः पदम् ॥ (११।२)

बहुनात्र किमुक्तेन चराचरमिदं जगत् । (१२।१)

शिवलिङ्गं समभ्यर्च्य स्थितमत्र न संशयः ॥ (१२।२)

त्य्पेस् ओड़् लिङ्गस् अच्च्। तो मतेरिअल्षड्विधं लिङ्गमित्याहुर्द्रव्याणां च प्रभेदतः । (१३।१)

तेषां भेदाश्चतुर्युक्तचत्वारिंशदिति स्मृताः ॥ (१३।२)

शैलजं प्रथमं प्रोक्तं तद्धि साक्षाच्चतुर्विधम् । (१४।१)

द्वितीयं रत्नजं तच्च सप्तधा मुनिसत्तमाः ॥ (१४।२)

तृतीयं धातुजं लिङ्गमष्टधा परमेष्ठिनः । (१५।१)

तुरीयं दारुजं लिङ्गं तत्तु षोडशधोच्यते ॥ (१५।२)

मृन्मयं पञ्चमं लिङ्गं द्विधा भिन्नं द्विजोत्तमाः । (१६।१)

षष्ठं तु क्षणिकं लिङ्गं सप्तधा परिकीर्तितम् ॥ (१६।२)

श्रीप्रदं रत्नजं लिङ्गं शैलजं सर्वसिद्धिदम् । (१७।१)

धातुजं धनदं साक्षाद्दारुजं भोगसिद्धिदम् ॥ (१७।२)

मृन्मयं चैव विप्रेन्द्राः सर्वसिद्धिकरं शुभम् । (१८।१)

शैलजं चोत्तमं प्रोक्तं मध्यमं चैव धातुजम् ॥ (१८।२)

बहुधा लिङ्गभेदाश् च नव चैव समासतः । (१९।१)

मूले ब्रह्मा तथा मध्ये विष्णुस्त्रिभुवनेश्वरः ॥ (१९।२)

रुद्रोपरि महादेवः प्रणवाख्यः सदाशिवः । (२०।१)

लिङ्गवेदी महादेवी त्रिगुणा त्रिमयांबिका ॥ (२०।२)

तया च पूजयेद्यस्तु देवी देवश् च पूजितौ । (२१।१)

शैलजं रत्नजं वापि धातुजं वापि दारुजम् ॥ (२१।२)

मृन्मयं क्षणिकं वापि भक्त्या स्थाप्य फलं शुभम् । (२२।१)

सुरेन्द्राम्भोजगर्भाग्नियमाम्बुपधनेश्वरैः ॥ (२२।२)

सिद्धविद्याधराहीन्द्रैर्यक्षदानवकिन्नरैः । (२३।१)

स्तूयमानः सुपुण्यात्मा देवदुन्दुभिनिःस्वनैः ॥ (२३।२)

भूर्भूवःस्वर्महर्लोकान् क्रमाद् वै जनतः परम् । (२४।१)

तपः सत्यं पराक्रम्य भासयन् स्वेन तेजसा ॥ (२४।२)

लिङ्गस्थापनसन्मार्गनिहितस्वायतासिना । (२५।१)

आशु ब्रह्माण्डमुद्भिद्य निर्गच्छन्निर्विशङ्कया ॥ (२५।२)

शैलजं रत्नजं वापि धातुजं वापि दारुजम् । (२६।१)

मृन्मयं क्षणिकं त्यक्त्वा स्थापयेत्सकलं वपुः ॥ (२६।२)

विधिना चैव कृत्वा तु स्कन्दोमासहितं शुभम् । (२७।१)

कुन्दगोक्षीरसंकाशं लिङ्गं यः स्थापयेन्नरः ॥ (२७।२)

नृणां तनुं समास्थाय स्थितो रुद्रो न संशयः । (२८।१)

दर्शनात्स्पर्शनात्तस्य लभन्ते निर्वृतिं नराः ॥ (२८।२)

तस्य पुण्यं मया वक्तुं सम्यग्युगशतैरपि । (२९।१)

शक्यते नैव विप्रेन्द्रास् तस्माद् वै स्थापयेत् तथा ॥ (२९।२)

सर्वेषामेव मर्त्यानां विभोर्दिव्यं वपुः शुभम् । (३०।१)

सकलं भावनायोग्यं योगिनामेव निष्कलम् ॥ (३०।२)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे शिवलिङ्गभेदसंस्थापनादिवर्णनं नाम चतुःसप्ततितमो ऽध्यायः ॥ (३१।१)