सूत उवाच । (१।१)

अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि यतीनामिह निश्चितम् । (१।२)

प्रायश्चित्तं शिवप्रोक्तं यतीनां पापशोधनम् ॥ (१।३)

पापं हि त्रिविधं ज्ञेयं वाङ्मनःकायसंभवम् । (२।१)

सततं हि दिवा रात्रौ येनेदं वेष्ट्यते जगत् ॥ (२।२)

तत्कर्मणा विनाप्येष तिष्ठतीति परा श्रुतिः । (३।१)

क्षणमेवं प्रयोज्यं तु आयुष्यं तु विधारणम् ॥ (३।२)

भवेद्योगो ऽप्रमत्तस्य योगो हि परमं बलम् । (४।१)

न हि योगात्परं किंचिन् नराणां दृश्यते शुभम् ॥ (४।२)

तस्माद् योगं प्रशंसन्ति धर्मयुक्ता मनीषिणः । (५।१)

अविद्यां विद्यया जित्वा प्राप्यैश्वर्यमनुत्तमम् ॥ (५।२)

दृष्ट्वा परावरं धीराः परं गच्छन्ति तत्पदम् । (६।१)

व्रतानि यानि भिक्षूणां तथैवोपव्रतानि च ॥ (६।२)

एकैकातिक्रमे तेषां प्रायश्चित्तं विधीयते । (७।१)

उपेत्य तु स्त्रियं कामात्प्रायश्चित्तं विनिर्दिशेत् ॥ (७।२)

प्राणायामसमायुक्तं चरेत्सांतपनं व्रतम् । (८।१)

ततश्चरति निर्देशात्कृच्छ्रं चान्ते समाहितः ॥ (८।२)

पुनर् आश्रमम् आगत्य चरेद्भिक्षुरतन्द्रितः । (९।१)

न धर्मयुक्तमनृतं हिनस्तीति मनीषिणः ॥ (९।२)

तथापि न च कर्तव्यं प्रसंगो ह्येष दारुणः । (१०।१)

अहोरात्रोपवासश् च प्राणायामशतं तथा ॥ (१०।२)

असद्वादो न कर्तव्यो यतिना धर्मलिप्सुना । (११।१)

परमापद्गतेनापि न कार्यं स्तेयमप्युत ॥ (११।२)

इम्पोर्तन्चे ओड़् पोस्सेस्सिओन्स्तेयादभ्यधिकः कश्चिन्नास्त्यधर्म इति श्रुतिः । (१२।१)

हिंसा ह्येषा परा सृष्टा स्तैन्यं वै कथितं तथा ॥ (१२।२)

यदेतद्द्रविणं नाम प्राणा ह्येते बहिश्चराः । (१३।१)

स तस्य हरते प्राणान्यो यस्य हरते धनम् ॥ (१३।२)

एवं कृत्वा सुदुष्टात्मा भिन्नवृत्तो व्रताच्च्युतः । (१४।१)

भूयो निर्वेदमापन्नश्चरेच्चान्द्रायणं व्रतम् ॥ (१४।२)

विधिना शास्त्रदृष्टेन संवत्सरमिति श्रुतिः । (१५।१)

ततः संवत्सरस्यान्ते भूयः प्रक्षीणकल्मषः । (१५।२)

पुनर्निर्वेदमापन्नश्चरेद्भिक्षुरतन्द्रितः ॥ (१५।३)

अहिंसा सर्वभूतानां कर्मणा मनसा गिरा । (१६।१)

अकामादपि हिंसेत यदि भिक्षुः पशून् कृमीन् ॥ (१६।२)

कृच्छ्रातिकृच्छ्रं कुर्वीत चान्द्रायणमथापि वा । (१७।१)

स्कन्देदिन्द्रियदौर्बल्यात् स्त्रियं दृष्ट्वा यतिर्यदि ॥ (१७।२)

तेन धारयितव्या वै प्राणायामास्तु षोडश । (१८।१)

दिवा स्कन्नस्य विप्रस्य प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ (१८।२)

त्रिरात्रमुपवासाश् च प्राणायामशतं तथा । (१९।१)

रात्रौ स्कन्नः शुचिः स्नात्वा द्वादशैव तु धारणा ॥ (१९।२)

प्राणायामेन शुद्धात्मा विरजा जायते द्विजाः । (२०।१)

एकान्नं मधुमांसं वा अशृतान्नं तथैव च ॥ (२०।२)

अभोज्यानि यतीनां तु प्रत्यक्षलवणानि च । (२१।१)

एकैकातिक्रमात्तेषां प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ (२१।२)

प्राजापत्येन कृच्छ्रेण ततः पापात्प्रमुच्यते । (२२।१)

व्यतिक्रमाश् च ये केचिद् वाङ्मनःकायसंभवाः ॥ (२२।२)

सद्भिः सह विनिश्चित्य यद्ब्रूयुस्तत्समाचरेत् ॥ (२३।१)

चरेद्धि शुद्धः समलोष्टकाञ्चनः समस्तभूतेषु च सत्समाहितः । (२४।१)

स्थानं ध्रुवं शाश्वतमव्ययं तु परं हि गत्वा न पुनर्हि जायते ॥ (२४।२)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे यतिप्रायश्चित्तं नाम नवतितमो ऽध्यायः ॥ (२५।१)