श्रीभगवानुवाच । (१।१)

एतद्वः सम्प्रवक्ष्यामि कथा सर्वस्वमद्य वै । (१।२)

अग्निर्ह्यहं सोमकर्ता सोमश्चाग्निमुपाश्रितः ॥ (१।३)

कृतमेतद्वहत्यग्निर्भूयो लोकसमाश्रयात् । (२।१)

असकृत्त्वग्निना दग्धं जगत् स्थावरजङ्गमम् ॥ (२।२)

भस्मसाद्विहितं सर्वं पवित्रमिदमुत्तमम् । (३।१)

भस्मना वीर्यमास्थाय भूतानि परिषिञ्चति ॥ (३।२)

अग्निकार्यं च यः कृत्वा करिष्यति त्रियायुषम् । (४।१)

भस्मना मम वीर्येण मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ (४।२)

भासत इत्येव यद्भस्म शुभं भावयते च यत् । (५।१)

भक्षणात् सर्वपापानां भस्मेति परिकीर्तितम् ॥ (५।२)

ऊष्मपाः पितरो ज्ञेया देवा वै सोमसंभवाः । (६।१)

अग्नीषोमात्मकं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ॥ (६।२)

अहमग्निर्महातेजाः सोमश्चैषा महांबिका । (७।१)

अहमग्निश् च सोमश् च प्रकृत्या पुरुषः स्वयम् ॥ (७।२)

तस्माद्भस्म महाभागा मद्वीर्यमिति चोच्यते । (८।१)

स्ववीर्यं वपुषा चैव धारयामीति वै स्थितिः ॥ (८।२)

तदाप्रभृति लोकेषु रक्षार्थमशुभेषु च । (९।१)

भस्मना क्रियते रक्षा सूतिकानां गृहेषु च ॥ (९।२)

भस्मस्नानविशुद्धात्मा जितक्रोधो जितेन्द्रियः । (१०।१)

मत्समीपं समागम्य न भूयो विनिवर्तते ॥ (१०।२)

व्रतं पाशुपतं योगं कापिलं चैव निर्मितम् । (११।१)

पूर्वं पाशुपतं ह्येतन्निर्मितं तदनुत्तमम् ॥ (११।२)

शेषाश्चाश्रमिणः सर्वे पश्चात्सृष्टाः स्वयंभुवा । (१२।१)

सृष्टिरेषा मया सृष्टा लज्जामोहभयात्मिका ॥ (१२।२)

नग्ना एव हि जायन्ते देवता मुनयस् तथा । (१३।१)

ये चान्ये मानवा लोके सर्वे जायन्त्यवाससः ॥ (१३।२)

इन्द्रियैरजितैर्नग्नो दुकूलेनापि संवृतः । (१४।१)

तैरेव संवृतैर्गुप्तो न वस्त्रं कारणं स्मृतम् ॥ (१४।२)

क्षमा धृतिरहिंसा च वैराग्यं चैव सर्वशः । (१५।१)

तुल्यौ मानावमानौ च तदावरणमुत्तमम् ॥ (१५।२)

भस्मस्नानेन दिग्धाङ्गो ध्यायते मनसा भवम् । (१६।१)

यद्यकार्यसहस्राणि कृत्वा यः स्नाति भस्मना ॥ (१६।२)

तत्सर्वं दहते भस्म यथाग्निस्तेजसा वनम् । (१७।१)

तस्माद् यत्नपरो भूत्वा त्रिकालमपि यः सदा ॥ (१७।२)

भस्मना कुरुते स्नानं गाणपत्यं स गच्छति । (१८।१)

समाहृत्य क्रतून् सर्वान्गृहीत्वा व्रतमुत्तमम् ॥ (१८।२)

ध्यायन्ति ये महादेवं लीलासद्भावभाविताः । (१९।१)

उत्तरेणार्यपन्थानं ते ऽमृतत्वमवाप्नुयुः ॥ (१९।२)

दक्षिणेन च पन्थानं ये श्मशानानि भेजिरे । (२०।१)

अणिमा गरिमा चैव लघिमा प्राप्तिरेव च ॥ (२०।२)

इच्छा कामावसायित्वं तथा प्राकाम्यमेव च । (२१।१)

ईक्षणेन च पन्थानं ये श्मशानानि भेजिरे । (२१।२)

अणिमा गरिमा चैव लघिमा प्राप्तिरेव च ॥ (२१।३)

इन्द्रादयस् तथा देवाः कामिकव्रतमास्थिताः । (२२।१)

ऐश्वर्यं परमं प्राप्य सर्वे प्रथिततेजसः ॥ (२२।२)

व्यपगतमदमोहमुक्तरागस् तमोरजोदोषविवर्जितस्वभावः । (२३।१)

परिभवमिदमुत्तमं विदित्वा पशुपतियोगपरो भवेत्सदैव ॥ (२३।२)

इमं पाशुपतं ध्यायन् सर्वपापप्रणाशनम् । (२४।१)

यः पठेच्च शुचिर्भूत्वा श्रद्दधानो जितेन्द्रियः ॥ (२४।२)

सर्वपापविशुद्धात्मा रुद्रलोकं स गच्छति । (२५।१)

ते सर्वे मुनयः श्रुत्वा वसिष्ठाद्या द्विजोत्तमाः ॥ (२५।२)

भस्मपाण्डुरदिग्धाङ्गा बभूवुर्विगतस्पृहाः । (२६।१)

रुद्रलोकाय कल्पान्ते संस्थिताः शिवतेजसा ॥ (२६।२)

तस्मान्न निन्द्याः पूज्याश्च विकृता मलिना अपि । (२७।१)

रूपान्विताश् च विप्रेन्द्राः सदा योगीन्द्रशङ्कया ॥ (२७।२)

बहुना किं प्रलापेन भवभक्ता द्विजोत्तमाः । (२८।१)

संपूज्याः सर्वयत्नेन शिववन्नात्र संशयः ॥ (२८।२)

मलिनाश्चैव विप्रेन्द्रा भवभक्ता दृढव्रताः । (२९।१)

दधीचस्तु यथा देवदेवं जित्वा व्यवस्थितः ॥ (२९।२)

नारायणं तथा लोके रुद्रभक्त्या न संशयः । (३०।१)

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन भस्मदिग्धतनूरुहाः ॥ (३०।२)

जटिनो मुण्डिनश्चैव नग्ना नानाप्रकारिणः । (३१।१)

संपूज्याः शिववन्नित्यं मनसा कर्मणा गिरा ॥ (३१।२)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे योगिप्रशंसा नाम चतुस्त्रिंशो ऽध्यायः ॥ (३२।१)