मार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो नारायणो देवस्तस्मै सर्वं प्रदाय वै । (१।२)

कालयोगेन विश्वात्मा समं चक्रे ऽथ तुम्बरोः ॥ (१।३)

नारदं मुनिशार्दूलमेवं वृत्तमभूत्पुरा । (२।१)

नारायणस्य गीतानां गानं श्रेष्ठं पुनः पुनः ॥ (२।२)

गानेनाराधितो विष्णुः सत्कीर्तिज्ञानवर्चसी । (३।१)

ददाति तुष्टिं स्थानं च यथासौ कौशिकस्य वै ॥ (३।२)

पद्माक्षप्रभृतीनां च संसिद्धिं प्रददौ हरिः । (४।१)

तस्मात्त्वया महाराज विष्णुक्षेत्रे विशेषतः ॥ (४।२)

अर्चनं गाननृत्याद्यं वाद्योत्सवसमन्वितम् । (५।१)

कर्तव्यं विष्णुभक्तैर्हि पुरुषैरनिशं नृप ॥ (५।२)

श्रोतव्यं च सदा नित्यं श्रोतव्योऽसौ हरिस्तथा । (६।१)

विष्णुक्षेत्रे तु यो विद्वान् कारयेद्भक्तिसंयुतः ॥ (६।२)

गाननृत्यादिकं चैव विष्ण्वाख्यानां कथां तथा । (७।१)

जातिस्मृतिं च मेधां च तथैवोपरमे स्मृतिम् ॥ (७।२)

प्राप्नोति विष्णुसायुज्यं सत्यमेतन्नृपाधिप । (८।१)

एतत्ते कथितं राजन् यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ (८।२)

किं वदामि च ते भूयो वद धर्मभृतां वर ॥ (९।१)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे उत्तरभागे विष्णुमाहात्म्यं नाम द्वितीयो ऽध्यायः ॥ (१०।१)