शैलादिरुवाच । (१।१)

आग्नेयं सौरममृतं बिम्बं भाव्यं तत उपरि । (१।२)

गुणत्रयं च हृदये तथा चात्मत्रयं क्रमात् ॥ (१।३)

तस्योपरि महादेवं निष्कलं सकलाकृतिम् । (२।१)

कान्तार्धरूढदेहं च पूजयेद्ध्यानविद्यया ॥ (२।२)

ततो बहुविधं प्रोक्तं चिन्त्यं तत्रास्ति चेद्यतः । (३।१)

चिन्तकस्य ततश्चिन्ता अन्यथा नोपपद्यते ॥ (३।२)

तस्माद्ध्येयं तथा ध्यानं यजमानः प्रयोजनम् । (४।१)

स्मरेत्तन्नान्यथा जातु बुध्यते पुरुषस्य ह ॥ (४।२)

पुरे शेते पुरं देहं तस्मात्पुरुष उच्यते । (५।१)

याज्यं यज्ञेन यजते यजमानस्तु स स्मृतः ॥ (५।२)

ध्येयो महेश्वरो ध्यानं चिन्तनं निर्वृतिः फलम् । (६।१)

प्रधानपुरुषेशानं याथातथ्यं प्रपद्यते ॥ (६।२)

इह षड्विंशको ध्येयो ध्याता वै पञ्चविंशकः । (७।१)

चतुर्विंशकम् अव्यक्तं महदाद्यास्तु सप्त च ॥ (७।२)

महांस् तथा त्वहङ्कारं तन्मात्रं पञ्चकं पुनः । (८।१)

कर्मेन्द्रियाणि पञ्चैव तथा बुद्धीन्द्रियाणि च ॥ (८।२)

मनश् च पञ्च भूतानि शिवः षड्विंशकस्ततः । (९।१)

स एव भर्ता कर्ता च विधेरपि महेश्वरः ॥ (९।२)

हिरण्यगर्भं रुद्रो ऽसौ जनयामास शङ्करः । (१०।१)

विश्वाधिकश् च विश्वात्मा विश्वरूप इति स्मृतः ॥ (१०।२)

विना यथा हि पितरं मातरं तनयास्त्विह । (११।१)

न जायन्ते तथा सोमं विना नास्ति जगत्त्रयम् ॥ (११।२)

सनत्कुमार उवाच । (१२।१)

कर्ता यदि महादेवः परमात्मा महेश्वरः । (१२।२)

तथा कारयिता चैव कुर्वतो ऽल्पात्मनस् तथा ॥ (१२।३)

नित्यो विशुद्धो बुद्धश् च निष्कलः परमेश्वरः । (१३।१)

त्वयोक्तो मुक्तिदः किं वा निष्कलश्चेत्करोति किम् ॥ (१३।२)

शैलादिरुवाच । (१४।१)

कालः करोति सकलं कालं कलयते सदा । (१४।२)

निष्कलं च मनः सर्वं मन्यते सोऽपि निष्कलः ॥ (१४।३)

कर्मणा तस्य चैवेह जगत्सर्वं प्रतिष्ठितम् । (१५।१)

किमत्र देवदेवस्य मूर्त्यष्टकमिदं जगत् ॥ (१५।२)

विनाकाशं जगन्नैव विना क्ष्मां वायुना विना । (१६।१)

तेजसा वारिणा चैव यजमानं तथा विना ॥ (१६।२)

भानुना शशिना लोकस्तस्यैतास्तनवः प्रभोः । (१७।१)

विचारतस्तु रुद्रस्य स्थूलमेतच्चराचरम् ॥ (१७।२)

सूक्ष्मं वदन्ति ऋषयो यन्न वाच्यं द्विजोत्तमाः । (१८।१)

यतो वाचो निवर्तन्ते अप्राप्य मनसा सह ॥ (१८।२)

आनन्दं ब्रह्मणो विद्वान्न बिभेति कुतश्चन । (१९।१)

न भेतव्यं तथा तस्माज्ज्ञात्वानन्दं पिनाकिनः ॥ (१९।२)

विभूतयश् च रुद्रस्य मत्वा सर्वत्र भावतः । (२०।१)

सर्वं रुद्र इति प्राहुर्मुनयस्तत्त्वदर्शिनः ॥ (२०।२)

नमस्कारेण सततं गौरवात्परमेष्ठिनः । (२१।१)

सर्वं तु खल्विदं ब्रह्म सर्वो वै रुद्र ईश्वरः ॥ (२१।२)

पुरुषो वै महादेवो महेशानः परः शिवः । (२२।१)

एवं विभुर्विनिर्दिष्टो ध्यानं तत्रैव चिन्तनम् ॥ (२२।२)

चतुर्व्यूहेण मार्गेण विचार्यालोक्य सुव्रत । (२३।१)

संसारहेतुः संसारो मोक्षहेतुश् च निर्वृतिः ॥ (२३।२)

चतुर्व्यूहः समाख्यातश्चिन्तकस्येह योगिनः । (२४।१)

चिन्ता बहुविधा ख्याता सैकत्र परमेष्ठिना ॥ (२४।२)

सुनिष्ठेत्यत्र कथिता रुद्रं रौद्री न संशयः । (२५।१)

ऐन्द्री चेन्द्रे तथा सौम्या सोमे नारायणे तथा ॥ (२५।२)

सूर्ये वह्नौ च सर्वेषां सर्वत्रैवं विचारतः । (२६।१)

सैवाहं सोऽहमित्येवं द्विधा संस्थाप्य भावतः ॥ (२६।२)

भक्तोऽसौ नास्ति यस्तस्माच्चिन्ता ब्राह्मी न संशयः । (२७।१)

एवं ब्रह्ममयं ध्यायेत् पूर्वं विप्र चराचरम् ॥ (२७।२)

चराचरविभागं च त्यजेदभिमतं स्मरन् । (२८।१)

त्याज्यं ग्राह्यम् अलभ्यं च कृत्यं चाकृत्यमेव च ॥ (२८।२)

यस्य नास्ति सुतृप्तस्य तस्य ब्राह्मी न चान्यथा । (२९।१)

आभ्यन्तरं समाख्यातमेवमभ्यर्चनं क्रमात् ॥ (२९।२)

आभ्यन्तरार्चकाः पूज्या नमस्कारादिभिस् तथा । (३०।१)

विरूपा विकृताश्चापि न निन्द्या ब्रह्मवादिनः ॥ (३०।२)

आभ्यन्तरार्चकाः सर्वे न परीक्ष्या विजानता । (३१।१)

निन्दका एव दुःखार्ता भविष्यन्त्यल्पचेतसः ॥ (३१।२)

यथा दारुवने रुद्रं विनिन्द्य मुनयः पुरा । (३२।१)

तस्मात्सेव्या नमस्कार्याः सदा ब्रह्मविदस् तथा ॥ (३२।२)

वर्णाश्रमविनिर्मुक्ता वर्णाश्रमपरायणैः ॥ (३३।१)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे शिवार्चनतत्त्वसंख्यादिवर्णनं नामाष्टाविंशो ऽध्यायः ॥ (३४।१)