सूत उवाच । (१।१)

गते पुण्ये च वरदे सहस्राक्षे शिलाशनः । (१।२)

आराधयन्महादेवं तपसातोषयद्भवम् ॥ (१।३)

अथ तस्यैवमनिशं तत्परस्य द्विजस्य तु । (२।१)

दिव्यं वर्षसहस्रं तु गतं क्षणमिवाद्भुतम् ॥ (२।२)

वल्मीकेनावृताङ्गश् च लक्ष्यः कीटगणैर्मुनिः । (३।१)

वज्रसूचीमुखैश्चान्यै रक्तकीटैश् च सर्वतः ॥ (३।२)

निर्मांसरुधिरत्वग् वै निर्लेपः कुड्यवत् स्थितः । (४।१)

अस्थिशेषो ऽभवत्पश्चात्तममन्यत शङ्करः ॥ (४।२)

यदा स्पृष्टो मुनिस्तेन करेण च स्मरारिणा । (५।१)

तदैव मुनिशार्दूलश्चोत्ससर्ज क्लमं द्विजः ॥ (५।२)

तपतस्तस्य तपसा प्रभुस्तुष्टाथ शङ्करः । (६।१)

तुष्टस्तवेत्यथोवाच सगणश्चोमया सह ॥ (६।२)

तपसानेन किं कार्यं भवतस्ते महामते । (७।१)

ददामि पुत्रं सर्वज्ञं सर्वशास्त्रार्थपारगम् ॥ (७।२)

ततः प्रणम्य देवेशं स्तुत्वोवाच शिलाशनः । (८।१)

हर्षगद्गदया वाचा सोमं सोमविभूषणम् ॥ (८।२)

शिलाद उवाच । (९।१)

भगवन्देवदेवेश त्रिपुरार्दन शङ्कर । (९।२)

अयोनिजं मृत्युहीनं पुत्रमिच्छामि सत्तम ॥ (९।३)

सूत उवाच । (१०।१)

पूर्वमाराधितः प्राह तपसा परमेश्वरः । (१०।२)

शिलादं ब्रह्मणा रुद्रः प्रीत्या परमया पुनः ॥ (१०।३)

श्रीदेवदेव उवाच । (११।१)

पूर्वमाराधितो विप्र ब्रह्मणाहं तपोधन । (११।२)

तपसा चावतारार्थं मुनिभिश् च सुरोत्तमैः ॥ (११।३)

तव पुत्रो भविष्यामि नन्दिनाम्ना त्वयोनिजः । (१२।१)

पिता भविष्यसि मम पितुर्वै जगतां मुने ॥ (१२।२)

एवमुक्त्वा मुनिं प्रेक्ष्य प्रणिपत्य स्थितं घृणी । (१३।१)

सोमः सोमोपमः प्रीतस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ (१३।२)

लब्धपुत्रः पिता रुद्रात्प्रीतो मम महामुने । (१४।१)

यज्ञाङ्गणं महत्प्राप्य यज्ञार्थं यज्ञवित्तमः ॥ (१४।२)

तदङ्गणादहं शंभोस्तनुजस्तस्य चाज्ञया । (१५।१)

संजातः पूर्वमेवाहं युगान्ताग्निसमप्रभः ॥ (१५।२)

ववर्षुस्तदा पुष्करावर्तकाद्या जगुः खेचराः किन्नराः सिद्धसाध्याः । (१६।१)

शिलादात्मजत्वं गते मय्युपेन्द्रः ससर्जाथ वृष्टिं सुपुष्पौघमिश्राम् ॥ (१६।२)

मां दृष्ट्वा कालसूर्याभं जटामुकुटधारिणम् । (१७।१)

त्र्यक्षं चतुर्भुजं बालं शूलटङ्कगदाधरम् ॥ (१७।२)

वज्रिणं वज्रदंष्ट्रं च वज्रिणाराधितं शिशुम् । (१८।१)

वज्रकुण्डलिनं घोरं नीरदोपमनिःस्वनम् ॥ (१८।२)

ब्रह्माद्यास्तुष्टुवुः सर्वे सुरेन्द्रश् च मुनीश्वराः । (१९।१)

नेदुः समन्ततः सर्वे ननृतुश्चाप्सरोगणाः ॥ (१९।२)

ऋषयो मुनिशार्दूल ऋग्यजुःसामसंभवैः । (२०।१)

मन्त्रैर्माहेश्वरैः स्तुत्वा सम्प्रणेमुर्मुदान्विताः ॥ (२०।२)

ब्रह्मा हरिश् च रुद्रश् च शक्रः साक्षाच्छिवांबिका । (२१।१)

जीवश्चेन्दुर्महातेजा भास्करः पवनोऽनलः ॥ (२१।२)

ईशानो निरृतिर्यक्षो यमो वरुण एव च । (२२।१)

विश्वेदेवास् तथा रुद्रा वसवश् च महाबलाः ॥ (२२।२)

लक्ष्मीः साक्षाच्छची ज्येष्ठा देवी चैव सरस्वती । (२३।१)

अदितिश् च दितिश्चैव श्रद्धा लज्जा धृतिस् तथा ॥ (२३।२)

नन्दा भद्रा च सुरभी सुशीला सुमनास् तथा । (२४।१)

वृषेन्द्रश् च महातेजा धर्मो धर्मात्मजस् तथा ॥ (२४।२)

आवृत्य मां तथालिङ्ग्य तुष्टुवुर्मुनिसत्तम । (२५।१)

शिलादोऽपि मुनिर्दृष्ट्वा पिता मे तादृशं तदा ॥ (२५।२)

प्रीत्या प्रणम्य पुण्यात्मा तुष्टावेष्टप्रदं सुतम् । (२६।१)

शिलाद उवाच । (२६।२)

भगवन्देवदेवेश त्रियंबक ममाव्यय ॥ (२६।३)

पुत्रोऽसि जगतां यस्मात्त्राता दुःखाद्धि किं पुनः । (२७।१)

रक्षको जगतां यस्मात्पिता मे पुत्र सर्वग ॥ (२७।२)

अयोनिज नमस्तुभ्यं जगद्योने पितामह । (२८।१)

पिता पुत्र महेशान जगतां च जगद्गुरो ॥ (२८।२)

वत्स वत्स महाभाग पाहि मां परमेश्वर । (२९।१)

त्वयाहं नन्दितो यस्मान्नन्दी नाम्ना सुरेश्वर ॥ (२९।२)

तस्मान्नन्दय मां नन्दिन्नमामि जगदीश्वरम् । (३०।१)

प्रसीद पितरौ मेऽद्य रुद्रलोकं गतौ विभो ॥ (३०।२)

पितामहश् च भो नन्दिन्नवतीर्णे महेश्वरे । (३१।१)

ममैव सफलं लोके जन्म वै जगतां प्रभो ॥ (३१।२)

अवतीर्णे सुते नन्दिन् रक्षार्थं मह्यमीश्वर । (३२।१)

तुभ्यं नमः सुरेशान नन्दीश्वर नमोऽस्तु ते ॥ (३२।२)

पुत्र पाहि महाबाहो देवदेव जगद्गुरो । (३३।१)

पुत्रत्वमेव नन्दीश मत्वा यत्कीर्तितं मया ॥ (३३।२)

त्वया तत्क्षम्यतां वत्स स्तवस्तव्य सुरासुरैः । (३४।१)

यः पठेच्छृणुयाद्वापि मम पुत्रप्रभाषितम् ॥ (३४।२)

श्रावयेद्वा द्विजान् भक्त्या मया सार्धं स मोदते । (३५।१)

एवं स्तुत्वा सुतं बालं प्रणम्य बहुमानतः ॥ (३५।२)

मुनीश्वरांश् च सम्प्रेक्ष्य शिलाद उवाच सुव्रतः । (३६।१)

पश्यध्वं मुनयः सर्वे महाभाग्यं ममाव्ययः ॥ (३६।२)

नन्दी यज्ञाङ्गणे देवश्चावतीर्णो यतः प्रभुः । (३७।१)

मत्समः कः पुमांल्लोके देवो वा दानवोऽपि वा ॥ (३७।२)

एष नन्दी यतो जातो यज्ञभूमौ हिताय मे ॥ (३८।१)

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे नन्दिकेश्वरोत्पत्तिर् नाम द्विचत्वारिंशो ऽध्यायः ॥ (३९।१)