अथातो युक्तसेनीयमध्यायं व्याख्यास्यामः ॥ (१।१)

यथोवाच भगवान् धन्वन्तरिः ॥ (२।१)

क्￶निग् इम् ड़ेल्द् स्छ्त्ज़ेन्युक्तसेनस्य नृपतेः परान् अभिजिगीषतः । (३।१)

भिषजा रक्षणं कार्यं यथा तदुपदेक्ष्यते ॥ (३।२)

विजिगीषुः सहामात्यैर् यात्रायुक्तः प्रयत्नतः । (४।१)

रक्षितव्यो विशेषेण विषादेव नराधिपः ॥ (४।२)

पन्थानमुदकं छायां भक्तं यवसमिन्धनम् । (५।१)

दूषयन्त्यरयस्तच्च जानीयाच्छोधयेत्तथा । (५।२)

तस्य लिङ्गं चिकित्सा च कल्पस्थाने प्रवक्ष्यते ॥ (५।३)

एकोत्तरं मृत्युशतमथर्वाणः प्रचक्षते । (६।१)

तत्रैकः कालसंयुक्तः शेषा आगन्तवः स्मृताः ॥ (६।२)

दोषागन्तुजमृत्युभ्यो रसमन्त्रविशारदौ । (७।१)

रक्षेतां नृपतिं नित्यं यत्तौ वैद्यपुरोहितौ ॥ (७।२)

ब्रह्मा वेदाङ्गमष्टाङ्गमायुर्वेदमभाषत । (८।१)

पुरोहितमते तस्माद् वर्तेत भिषगात्मवान् ॥ (८।२)

संकरः सर्ववर्णानां प्रणाशो धर्मकर्मणाम् । (९।१)

प्रजानाम् अपि चोच्छित्तिर्नृपव्यसनहेतुतः ॥ (९।२)

पुरुषाणां नृपाणां च केवलं तुल्यमूर्तिता । (१०।१)

आज्ञा त्यागः क्षमा धैर्यं विक्रमश्चाप्यमानुषः ॥ (१०।२)

तस्माद् देवमिवाभीक्ष्णं वाङ्मनःकर्मभिः शुभैः । (११।१)

चिन्तयेन्नृपतिं वैद्यः श्रेयांसीच्छन् विचक्षणः ॥ (११।२)

स्कन्धावारे च महति राजगेहाद् अनन्तरम् । (१२।१)

भवेत्संनिहितो नित्यं सर्वोपकरणान्वितः ॥ (१२।२)

तत्रस्थमेनं ध्वजवद्यशःख्यातिसमुच्छ्रितम् । (१३।१)

उपसर्पन्त्यमोहेन विषशल्यामयार्दिताः ॥ (१३।२)

स्वतन्त्रकुशलो ऽन्येषु शास्त्रार्थेष्वबहिष्कृतः । (१४।१)

वैद्यो ध्वज इवाभाति नृपतद्विद्यपूजितः ॥ (१४।२)

वैद्यो व्याध्युपसृष्टश् च भेषजं परिचारकः । (१५।१)

एते पादाश्चिकित्सायाः कर्मसाधनहेतवः ॥ (१५।२)

गुणवद्भिस्त्रिभिः पादैश्चतुर्थो गुणवान् भिषक् । (१६।१)

व्याधिमल्पेन कालेन महान्तम् अपि साधयेत् ॥ (१६।२)

वैद्यहीनास्त्रयः पादा गुणवन्तो ऽप्यपार्थकाः । (१७।१)

उद्गातृहोतृब्रह्माणो यथाध्वर्युं विनाध्वरे ॥ (१७।२)

अर्ज़्त् कन्न् अल्लेइन् हेइलेन्वैद्यस्तु गुणवान् एकस्तारयेदातुरान् सदा । (१८।१)

प्लवं प्रतितरैर् हीनं कर्णधार इवाम्भसि ॥ (१८।२)

एइगेन्स्छड़्तेन् एइनेस् गुतेन् अर्ज़्तेस्तत्त्वाधिगतशास्त्रार्थो दृष्टकर्मा स्वयंकृती । (१९।१)

लघुहस्तः शुचिः शूरः सज्जोपस्करभेषजः ॥ (१९।२)

प्रत्युत्पन्नमतिर् धीमान् व्यवसायी विशारदः । (२०।१)

सत्यधर्मपरो यश् च स भिषक् पाद उच्यते ॥ (२०।२)

गुतेर् पतिएन्तायुष्मान् सत्त्ववान् साध्यो द्रव्यवानात्मवान् अपि । (२१।१)

आस्तिको वैद्यवाक्यस्थो व्याधितः पाद उच्यते ॥ (२१।२)

गुते अर्नेइक्र्￤उतेर्प्रशस्तदेशसम्भूतं प्रशस्ते ऽहनि चोद्धृतम् । (२२।१)

युक्तमात्रं मनस्कान्तं गन्धवर्णरसान्वितम् ॥ (२२।२)

दोषघ्नम् अग्लानिकरम् अविकारि विपर्यये । (२३।१)

समीक्ष्य दत्तं काले च भेषजं पाद उच्यते ॥ (२३।२)

गुतेर् अस्सिस्तेन्त्स्निग्धो ऽजुगुप्सुर्बलवान् युक्तो व्याधितरक्षणे । (२४।१)

वैद्यवाक्यकृदश्रान्तः पादः परिचरः स्मृतः ॥ (२४।२)