अथातः पक्ष्मकोपप्रतिषेधं व्याख्यास्यामः ॥ (१।०)

यथोवाच भगवान् धन्वन्तरिः ॥ (२।०)

याप्यस्तु यो वर्त्मभवो विकारः पक्ष्मप्रकोपो ऽभिहितः पुरस्तात् । (३।१)

तत्रोपविष्टस्य नरस्य चर्म वर्त्मोपरिष्टादनुतिर्यगेव ॥ (३।२)

भ्रुवोरधस्तात् परिमुच्य भागौ पक्ष्माश्रितं चैकमतो ऽवकृन्तेत् । (४।१)

कनीनकापाङ्गसमं समन्ताद्यवाकृति स्निग्धतनोर् नरस्य ॥ (४।२)

उत्कृत्य शस्त्रेण यवप्रमाणं वालेन सीव्येद् भिषग् अप्रमत्तः । (५।१)

दत्त्वा च सर्पिर्मधुनावशेषं कुर्याद्विधानं विहितं व्रणे यत् ॥ (५।२)

ललाटदेशे च निबद्धपट्टं प्राक्स्यूतमत्राप्यपरं च बद्ध्वा । (६।१)

स्थैर्यं गते चाप्यथ शस्त्रमार्गे वालान् विमुञ्चेत् कुशलो ऽभिवीक्ष्य ॥ (६।२)

एवं न चेच्छाम्यति तस्य वर्त्म निर्भुज्य दोषोपहतां वलिं च । (७।१)

ततो ऽग्निना वा प्रतिसारयेत्तां क्षारेण वा सम्यगवेक्ष्य धीरः ॥ (७।२)

छित्त्वा समं वाप्युपपक्ष्ममालां सम्यग्गृहीत्वा बडिशैस्त्रिभिस्तु । (८।१)

पथ्याफलेन प्रतिसारयेत्तु घृष्टेन वा तौवरकेण सम्यक् ॥ (८।२)

चत्वार एते विधयो विहन्तुं पक्ष्मोपरोधं पृथगेव शस्ताः । (९।१)

विरेचनाश्च्योतनधूमनस्यलेपाञ्जनस्नेहरसक्रियाश्च ॥ (९।२)