Su, 1, 46
Select a line for its word-by-word analysis.
धन्वन्तरिमभिवाद्य सुश्रुत उवाच प्रागभिहितः प्राणिनां पुनर्मूलमाहारो बलवर्णौजसां च स षट्सु रसेष्वायत्तः रसाः पुनर्द्रव्याश्रयिणः द्रव्यरसगुणवीर्यविपाकनिमित्ते च क्षयवृद्धी दोषाणां साम्यं च ब्रह्मादेरपि च लोकस्याहारः स्थित्युत्पत्तिविनाशहेतुः आहारादेवाभिवृद्धिर्बलमारोग्यं वर्णेन्द्रियप्रसादश्च तथा ह्याहारवैषम्यादस्वास्थ्यं तस्याशितपीतलीढखादितस्य नानाद्रव्यात्मकस्यानेकविधविकल्पस्यानेकविधप्रभावस्य पृथक्पृथग्द्रव्यरसगुणवीर्यविपाकप्रभावकर्माणीच्छामि ज्ञातुं न ह्यनवबुद्धस्वभावा भिषजः स्वस्थानुवृत्तिं रोगनिग्रहणं च कर्तुं समर्थाः आहारायत्ताश्च सर्वप्राणिनो यस्मात्तस्माद् अन्नपानविधिम् उपदिशतु मे भगवान् इत्युक्तः प्रोवाच भगवान् धन्वन्तरिः अथ खलु वत्स सुश्रुत यथाप्रश्नमुच्यमानम् उपधारयस्व ॥ (३।१)
dhanvantarimabhivādya suśruta uvāca prāgabhihitaḥ prāṇināṃ punarmūlamāhāro balavarṇaujasāṃ ca sa ṣaṭsu raseṣvāyattaḥ rasāḥ punardravyāśrayiṇaḥ dravyarasaguṇavīryavipākanimitte ca kṣayavṛddhī doṣāṇāṃ sāmyaṃ ca brahmāderapi ca lokasyāhāraḥ sthityutpattivināśahetuḥ āhārādevābhivṛddhirbalamārogyaṃ varṇendriyaprasādaśca tathā hyāhāravaiṣamyādasvāsthyaṃ tasyāśitapītalīḍhakhāditasya nānādravyātmakasyānekavidhavikalpasyānekavidhaprabhāvasya pṛthakpṛthagdravyarasaguṇavīryavipākaprabhāvakarmāṇīcchāmi jñātuṃ na hyanavabuddhasvabhāvā bhiṣajaḥ svasthānuvṛttiṃ roganigrahaṇaṃ ca kartuṃ samarthāḥ āhārāyattāśca sarvaprāṇino yasmāttasmād annapānavidhim upadiśatu me bhagavān ityuktaḥ provāca bhagavān dhanvantariḥ atha khalu vatsa suśruta yathāpraśnamucyamānam upadhārayasva ||
तत्र लोहितशालिकलमकर्दमकपाण्डुकसुगन्धकशकुनाहृतपुष्पाण्डकपुण्डरीकमहाशालिशीतभीरुकरोध्रपुष्पकदीर्घशूककाञ्चनकमहिषमहाशूकहायनकदूषकमहादूषकप्रभृतयः शालयः ॥ (४।१)
tatra lohitaśālikalamakardamakapāṇḍukasugandhakaśakunāhṛtapuṣpāṇḍakapuṇḍarīkamahāśāliśītabhīrukarodhrapuṣpakadīrghaśūkakāñcanakamahiṣamahāśūkahāyanakadūṣakamahādūṣakaprabhṛtayaḥ śālayaḥ ||
पित्तघ्नाल्पानिलकफाः स्निग्धा बद्धाल्पवर्चसः ॥ (५।२)
pittaghnālpānilakaphāḥ snigdhā baddhālpavarcasaḥ ||
तेषां लोहितकः श्रेष्ठो दोषघ्नः शुक्रमूत्रलः । (६।१)
teṣāṃ lohitakaḥ śreṣṭho doṣaghnaḥ śukramūtralaḥ |
चक्षुष्यो वर्णबलकृत् स्वर्यो हृद्यस्तृषापहः ॥ (६।२)
cakṣuṣyo varṇabalakṛt svaryo hṛdyastṛṣāpahaḥ ||
तस्माद् अल्पान्तरगुणाः क्रमशः शालयो ऽवराः ॥ (७।२)
tasmād alpāntaraguṇāḥ kramaśaḥ śālayo 'varāḥ ||
षष्टिककाङ्गुकमुकुन्दकपीतकप्रमोदककाकलकासनपुष्पकमहाषष्टिकचूर्णककुरवककेदारप्रभृतयः षष्टिकाः ॥ (८।१)
ṣaṣṭikakāṅgukamukundakapītakapramodakakākalakāsanapuṣpakamahāṣaṣṭikacūrṇakakuravakakedāraprabhṛtayaḥ ṣaṣṭikāḥ ||
शालीनां च गुणैस्तुल्या बृंहणाः कफशुक्रलाः ॥ (९।२)
śālīnāṃ ca guṇaistulyā bṛṃhaṇāḥ kaphaśukralāḥ ||
मृदुः स्निग्धस्त्रिदोषघ्नः स्थैर्यकृद्बलवर्धनः ॥ (१०।२)
mṛduḥ snigdhastridoṣaghnaḥ sthairyakṛdbalavardhanaḥ ||
शेषास्त्वल्पान्तरगुणाः षष्टिकाः क्रमशो गुणैः ॥ (११।२)
śeṣāstvalpāntaraguṇāḥ ṣaṣṭikāḥ kramaśo guṇaiḥ ||
कृष्णव्रीहिशालामुखजतुमुखनन्दीमुखलावाक्षकत्वरितककुक्कुटाण्डकपारावतकपाटलप्रभृतयो व्रीहयः ॥ (१२।१)
kṛṣṇavrīhiśālāmukhajatumukhanandīmukhalāvākṣakatvaritakakukkuṭāṇḍakapārāvatakapāṭalaprabhṛtayo vrīhayaḥ ||
अल्पाभिष्यन्दिनस्तुल्याः षष्टिकैर् बद्धवर्चसः ॥ (१३।२)
alpābhiṣyandinastulyāḥ ṣaṣṭikair baddhavarcasaḥ ||
तस्माद् अल्पान्तरगुणाः क्रमशो व्रीहयो ऽपरे ॥ (१४।२)
tasmād alpāntaraguṇāḥ kramaśo vrīhayo 'pare ||
कषाया बद्धविण्मूत्रा रूक्षाः श्लेष्मापकर्षणाः ॥ (१५।२)
kaṣāyā baddhaviṇmūtrā rūkṣāḥ śleṣmāpakarṣaṇāḥ ||
स्थलजाः कफपित्तघ्नाः कषायाः कटुकान्वयाः । (१६।१)
sthalajāḥ kaphapittaghnāḥ kaṣāyāḥ kaṭukānvayāḥ |
कैदारा मधुरा वृष्या बल्याः पित्तनिबर्हणाः । (१७।१)
kaidārā madhurā vṛṣyā balyāḥ pittanibarhaṇāḥ |
रोप्यातिरोप्या लघवः शीघ्रपाका गुणोत्तराः । (१८।१)
ropyātiropyā laghavaḥ śīghrapākā guṇottarāḥ |
शालयश्छिन्नरूढा ये रूक्षास्ते बद्धवर्चसः । (१९।१)
śālayaśchinnarūḍhā ye rūkṣāste baddhavarcasaḥ |
तिक्ताः कषायाः पित्तघ्ना लघुपाकाः कफापहाः ॥ (१९।२)
tiktāḥ kaṣāyāḥ pittaghnā laghupākāḥ kaphāpahāḥ ||
तद्वत् कुधान्यमुद्गादिमाषादीनां च वक्ष्यते ॥ (२०।२)
tadvat kudhānyamudgādimāṣādīnāṃ ca vakṣyate ||
कोरदूषकश्यामाकनीवारशान्तनुवरकोद्दालकप्रियङ्गुमधूलिकानान्दीमुखीकुरुविन्दगवेधुकसरवरुकतोदपर्णीमुकुन्दकवेणुयवप्रभृतयः कुधान्यविशेषाः ॥ (२१।२)
koradūṣakaśyāmākanīvāraśāntanuvarakoddālakapriyaṅgumadhūlikānāndīmukhīkuruvindagavedhukasaravarukatodaparṇīmukundakaveṇuyavaprabhṛtayaḥ kudhānyaviśeṣāḥ ||
श्लेष्मघ्ना बद्धनिस्यन्दा वातपित्तप्रकोपणाः ॥ (२२।२)
śleṣmaghnā baddhanisyandā vātapittaprakopaṇāḥ ||
कोद्रवश्च सनीवारः श्यामाकश्च सशान्तनुः ॥ (२३।२)
kodravaśca sanīvāraḥ śyāmākaśca saśāntanuḥ ||
कृष्णा रक्ताश्च पीताश्च श्वेताश्चैव प्रियङ्गवः । (२४।१)
kṛṣṇā raktāśca pītāśca śvetāścaiva priyaṅgavaḥ |
यथोत्तरम् प्रधानाः स्यू रूक्षाः कफहराः स्मृताः ॥ (२४।२)
yathottaram pradhānāḥ syū rūkṣāḥ kaphaharāḥ smṛtāḥ ||
मधूली मधुरा शीता स्निग्धा नन्दीमुखी तथा । (२५।१)
madhūlī madhurā śītā snigdhā nandīmukhī tathā |
विशोषी तत्र भूयिष्ठं वरुकः समुकुन्दकः ॥ (२५।२)
viśoṣī tatra bhūyiṣṭhaṃ varukaḥ samukundakaḥ ||
रूक्षा वेणुयवा ज्ञेया वीर्योष्णाः कटुपाकिनः । (२६।१)
rūkṣā veṇuyavā jñeyā vīryoṣṇāḥ kaṭupākinaḥ |
मुद्गवनमुद्गकलायमकुष्ठमसूरमङ्गल्यचणकसतीनत्रिपुटकहरेण्वाढकीप्रभृतयो वैदलाः ॥ (२७।१)
mudgavanamudgakalāyamakuṣṭhamasūramaṅgalyacaṇakasatīnatripuṭakahareṇvāḍhakīprabhṛtayo vaidalāḥ ||
बद्धमूत्रपुरीषाश्च पित्तश्लेष्महरास्तथा ॥ (२८।२)
baddhamūtrapurīṣāśca pittaśleṣmaharāstathā ||
नात्यर्थं वातलास्तेषु मुद्गा दृष्टिप्रसादनः । (२९।१)
nātyarthaṃ vātalāsteṣu mudgā dṛṣṭiprasādanaḥ |
प्रधाना हरितास्तत्र वन्या मुद्गसमाः स्मृताः ॥ (२९।२)
pradhānā haritāstatra vanyā mudgasamāḥ smṛtāḥ ||
विपाके मधुराः प्रोक्ता मसूरा बद्धवर्चसः । (३०।१)
vipāke madhurāḥ proktā masūrā baddhavarcasaḥ |
मकुष्ठकाः कृमिकराः कलायाः प्रचुरानिलाः ॥ (३०।२)
makuṣṭhakāḥ kṛmikarāḥ kalāyāḥ pracurānilāḥ ||
कफशोणितपित्तघ्नाश्चणकाः पुंस्त्वनाशनाः । (३२।१)
kaphaśoṇitapittaghnāścaṇakāḥ puṃstvanāśanāḥ |
ऋते मुद्गमसूराभ्यामन्ये त्वाध्मानकारकाः ॥ (३३।२)
ṛte mudgamasūrābhyāmanye tvādhmānakārakāḥ ||
माषो गुरुर्भिन्नपुरीषमूत्रः स्निग्धोष्णवृष्यो मधुरो ऽनिलघ्नः । (३४।१)
māṣo gururbhinnapurīṣamūtraḥ snigdhoṣṇavṛṣyo madhuro 'nilaghnaḥ |
संतर्पणः स्तन्यकरो विशेषाद्बलप्रदः शुक्रकफावहश्च ॥ (३४।२)
saṃtarpaṇaḥ stanyakaro viśeṣādbalapradaḥ śukrakaphāvahaśca ||
कषायभावान्न पुरीषभेदी न मूत्रलो नैव कफस्य कर्ता । (३५।१)
kaṣāyabhāvānna purīṣabhedī na mūtralo naiva kaphasya kartā |
स्वादुर्विपाके मधुरो ऽलसान्द्रः संतर्पणः स्तन्यरुचिप्रदश्च ॥ (३५।२)
svādurvipāke madhuro 'lasāndraḥ saṃtarpaṇaḥ stanyarucipradaśca ||
माषैः समानं फलम् आत्मगुप्तमुक्तं च काकाण्डफलं तथैव । (३६।१)
māṣaiḥ samānaṃ phalam ātmaguptamuktaṃ ca kākāṇḍaphalaṃ tathaiva |
आरण्यमाषा गुणतः प्रदिष्टा रूक्षाः कषाया अविदाहिनश्च ॥ (३६।२)
āraṇyamāṣā guṇataḥ pradiṣṭā rūkṣāḥ kaṣāyā avidāhinaśca ||
उष्णः कुलत्थो रसतः कषायः कटुर्विपाके कफमारुतघ्नः । (३७।१)
uṣṇaḥ kulattho rasataḥ kaṣāyaḥ kaṭurvipāke kaphamārutaghnaḥ |
शुक्राश्मरीगुल्मनिषूदनश्च सांग्राहिकः पीनसकासहारी ॥ (३७।२)
śukrāśmarīgulmaniṣūdanaśca sāṃgrāhikaḥ pīnasakāsahārī ||
आनाहमेदोगुदकीलहिक्काश्वासापहः शोणितपित्तकृच्च । (३८।१)
ānāhamedogudakīlahikkāśvāsāpahaḥ śoṇitapittakṛcca |
कफस्य हन्ता नयनामयघ्नो विशेषतो वन्यकुलत्थ उक्तः ॥ (३८।२)
kaphasya hantā nayanāmayaghno viśeṣato vanyakulattha uktaḥ ||
ईषत्कषायो मधुरः सतिक्तः सांग्राहिकः पित्तकरस्तथोष्णः । (३९।१)
īṣatkaṣāyo madhuraḥ satiktaḥ sāṃgrāhikaḥ pittakarastathoṣṇaḥ |
तिलो विपाके मधुरो बलिष्ठः स्निग्धो व्रणालेपन एव पथ्यः ॥ (३९।२)
tilo vipāke madhuro baliṣṭhaḥ snigdho vraṇālepana eva pathyaḥ ||
दन्त्यो ऽग्निमेधाजननो ऽल्पमूत्रस्त्वच्यो ऽथ केश्यो ऽनिलहा गुरुश्च । (४०।१)
dantyo 'gnimedhājanano 'lpamūtrastvacyo 'tha keśyo 'nilahā guruśca |
तिलेषु सर्वेष्वसितः प्रधानो मध्यः सितो हीनतरास्तथान्ये ॥ (४०।२)
tileṣu sarveṣvasitaḥ pradhāno madhyaḥ sito hīnatarāstathānye ||
यवः कषायो मधुरो हिमश्च कटुर्विपाके कफपित्तहारी । (४१।१)
yavaḥ kaṣāyo madhuro himaśca kaṭurvipāke kaphapittahārī |
व्रणेषु पथ्यस्तिलवच्च नित्यं प्रबद्धमूत्रो बहुवातवर्चाः ॥ (४१।२)
vraṇeṣu pathyastilavacca nityaṃ prabaddhamūtro bahuvātavarcāḥ ||
स्थैर्याग्निमेधास्वरवर्णकृच्च सपिच्छिलः स्थूलविलेखनश्च । (४२।१)
sthairyāgnimedhāsvaravarṇakṛcca sapicchilaḥ sthūlavilekhanaśca |
मेदोमरुत्तृड्ढरणो ऽतिरूक्षः प्रसादनः शोणितपित्तयोश्च ॥ (४२।२)
medomaruttṛḍḍharaṇo 'tirūkṣaḥ prasādanaḥ śoṇitapittayośca ||
एभिर् गुणैर् हीनतरैस्तु किंचिद्विद्याद्यवेभ्यो ऽतियवानशेषैः । (४३।१)
ebhir guṇair hīnataraistu kiṃcidvidyādyavebhyo 'tiyavānaśeṣaiḥ |
गोधूम उक्तो मधुरो गुरुश्च बल्यः स्थिरः शुक्ररुचिप्रदश्च ॥ (४३।२)
godhūma ukto madhuro guruśca balyaḥ sthiraḥ śukrarucipradaśca ||
स्निग्धो ऽतिशीतो ऽनिलपित्तहन्ता संधानकृत् श्लेष्मकरः सरश्च । (४४।१)
snigdho 'tiśīto 'nilapittahantā saṃdhānakṛt śleṣmakaraḥ saraśca |
रूक्षः कषायो विषशोषशुक्रबलासदृष्टिक्षयकृद् विदाही ॥ (४४।२)
rūkṣaḥ kaṣāyo viṣaśoṣaśukrabalāsadṛṣṭikṣayakṛd vidāhī ||
कटुर्विपाके मधुरस्तु शिम्बः प्रबन्धविण्मारुतपित्तलश्च । (४५।१)
kaṭurvipāke madhurastu śimbaḥ prabandhaviṇmārutapittalaśca |
सितासिताः पीतकरक्तवर्णा भवन्ति ये ऽनेकविधास्तु शिम्बाः ॥ (४५।२)
sitāsitāḥ pītakaraktavarṇā bhavanti ye 'nekavidhāstu śimbāḥ ||
यथोदितास्ते गुणतः प्रधाना ज्ञेयाः कटूष्णा रसपाकयोश्च । (४६।१)
yathoditāste guṇataḥ pradhānā jñeyāḥ kaṭūṣṇā rasapākayośca |
सहाद्वयं मूलकजाश्च शिम्बाः कुशिम्बिवल्लीप्रभवास्तु शिम्बाः ॥ (४६।२)
sahādvayaṃ mūlakajāśca śimbāḥ kuśimbivallīprabhavāstu śimbāḥ ||
ज्ञेया विपाके मधुरा रसे च बलप्रदाः पित्तनिबर्हणाश्च । (४७।१)
jñeyā vipāke madhurā rase ca balapradāḥ pittanibarhaṇāśca |
विदाहवन्तश्च भृशं विरूक्षा विष्टभ्य जीर्यन्त्यनिलप्रदाश्च ॥ (४७।२)
vidāhavantaśca bhṛśaṃ virūkṣā viṣṭabhya jīryantyanilapradāśca ||
रुचिप्रदाश्चैव सुदुर्जराश्च सर्वे स्मृता वैदलिकास्तु शिम्बाः । (४८।१)
rucipradāścaiva sudurjarāśca sarve smṛtā vaidalikāstu śimbāḥ |
कटुर्विपाके कटुकः कफघ्नो विदाहिभावादहितः कुसुम्भः ॥ (४८।२)
kaṭurvipāke kaṭukaḥ kaphaghno vidāhibhāvādahitaḥ kusumbhaḥ ||
उष्णातसी स्वादुरसानिलघ्नी पित्तोल्बणा स्यात् कटुका विपाके । (४९।१)
uṣṇātasī svādurasānilaghnī pittolbaṇā syāt kaṭukā vipāke |
पाके रसे चापि कटुः प्रदिष्टः सिद्धार्थकः शोणितपित्तकोपी । (४९।२)
pāke rase cāpi kaṭuḥ pradiṣṭaḥ siddhārthakaḥ śoṇitapittakopī |
तीक्ष्णोष्णरूक्षः कफमारुतघ्नस् तथागुणश् चासितसर्षपो ऽपि ॥ (४९।३)
tīkṣṇoṣṇarūkṣaḥ kaphamārutaghnas tathāguṇaś cāsitasarṣapo 'pi ||
अभूमिजं नवं चापि न धान्यं गुणवत् स्मृतम् ॥ (५०।२)
abhūmijaṃ navaṃ cāpi na dhānyaṃ guṇavat smṛtam ||
नवं धान्यमभिष्यन्दि लघु संवत्सरोषितम् । (५१।१)
navaṃ dhānyamabhiṣyandi laghu saṃvatsaroṣitam |
विदाहि गुरु विष्टम्भि विरूढं दृष्टिदूषणम् ॥ (५१।२)
vidāhi guru viṣṭambhi virūḍhaṃ dṛṣṭidūṣaṇam ||
शाल्यादेः सर्षपान्तस्य विविधस्यास्य भागशः । (५२।१)
śālyādeḥ sarṣapāntasya vividhasyāsya bhāgaśaḥ |
कालप्रमाणसंस्कारमात्राः सम्परिकीर्तिताः ॥ (५२।२)
kālapramāṇasaṃskāramātrāḥ samparikīrtitāḥ ||
तद्यथा जलेशया आनूपा ग्राम्याः क्रव्यभुज एकशफा जाङ्गलाश्चेति षण्मांसवर्गाः । (५३।२)
tadyathā jaleśayā ānūpā grāmyāḥ kravyabhuja ekaśaphā jāṅgalāśceti ṣaṇmāṃsavargāḥ |
तद्यथा जङ्घाला विष्किराः प्रतुदा गुहाशयाः प्रसहाः पर्णमृगा बिलेशया ग्राम्याश्चेति । (५३।६)
tadyathā jaṅghālā viṣkirāḥ pratudā guhāśayāḥ prasahāḥ parṇamṛgā bileśayā grāmyāśceti |
ताव् एणहरिणर्क्षकुरङ्गकरालकृतमालशरभश्वदंष्ट्रापृषतचारुष्कमृगमातृकाप्रभृतयो जङ्घाला मृगाः कषाया मधुरा लघवो वातपित्तहरास्तीक्ष्णा हृद्या बस्तिशोधनाश्च ॥ (५४।१)
tāv eṇahariṇarkṣakuraṅgakarālakṛtamālaśarabhaśvadaṃṣṭrāpṛṣatacāruṣkamṛgamātṛkāprabhṛtayo jaṅghālā mṛgāḥ kaṣāyā madhurā laghavo vātapittaharāstīkṣṇā hṛdyā bastiśodhanāśca ||
शीतलो बद्धविण्मूत्रः सुगन्धिर्हरिणो लघुः ॥ (५६।२)
śītalo baddhaviṇmūtraḥ sugandhirhariṇo laghuḥ ||
एणः कृष्णस्तयोर् ज्ञेयो हरिणस्ताम्र उच्यते । (५७।१)
eṇaḥ kṛṣṇastayor jñeyo hariṇastāmra ucyate |
यो न कृष्णो न ताम्रश्च कुरङ्गः सो ऽभिधीयते ॥ (५७।२)
yo na kṛṣṇo na tāmraśca kuraṅgaḥ so 'bhidhīyate ||
लावतित्तिरिकपिञ्जलवर्तीरवर्तिकावर्तकनप्तृकावार्तीकचकोरकलविङ्कमयूरक्रकरोपचक्रकुक्कुटसारङ्गशतपत्रकुतित्तिरिकुरुवाहकयवालकप्रभृतयस् त्र्याहला विष्किराः ॥ (५९।१)
lāvatittirikapiñjalavartīravartikāvartakanaptṛkāvārtīkacakorakalaviṅkamayūrakrakaropacakrakukkuṭasāraṅgaśatapatrakutittirikuruvāhakayavālakaprabhṛtayas tryāhalā viṣkirāḥ ||
तित्तिरिः सर्वदोषघ्नो ग्राही वर्णप्रसादनः ॥ (६१।२)
tittiriḥ sarvadoṣaghno grāhī varṇaprasādanaḥ ||
कषायः स्वादुलवणस्त्वच्यः केश्यो ऽरुचौ हितः ॥ (६४।२)
kaṣāyaḥ svādulavaṇastvacyaḥ keśyo 'rucau hitaḥ ||
मयूरः स्वरमेधाग्निदृक्श्रोत्रेन्द्रियदार्ढ्यकृत् । (६५।१)
mayūraḥ svaramedhāgnidṛkśrotrendriyadārḍhyakṛt |
स्निग्धोष्णो ऽनिलहा वृष्यः स्वेदस्वरबलावहः ॥ (६५।२)
snigdhoṣṇo 'nilahā vṛṣyaḥ svedasvarabalāvahaḥ ||
बृंहणः कुक्कुटो वन्यस्तद्वद्ग्राम्यो गुरुस्तु सः । (६६।१)
bṛṃhaṇaḥ kukkuṭo vanyastadvadgrāmyo gurustu saḥ |
कपोतपारावतभृङ्गराजपरभृतकोयष्टिककुलिङ्गगृहकुलिङ्गगोक्ष्वेडकडिण्डिमाणवकशतपत्रकमातृनिन्दकभेदाशिशुकसारिकावल्गुलीगिरिशालट्वालट्टूषकसुगृहाखञ्जरीटहारीतदात्यूहप्रभृतयः प्रतुदाः ॥ (६७।१)
kapotapārāvatabhṛṅgarājaparabhṛtakoyaṣṭikakuliṅgagṛhakuliṅgagokṣveḍakaḍiṇḍimāṇavakaśatapatrakamātṛnindakabhedāśiśukasārikāvalgulīgiriśālaṭvālaṭṭūṣakasugṛhākhañjarīṭahārītadātyūhaprabhṛtayaḥ pratudāḥ ||
पित्तश्लेष्महराः शीता बद्धमूत्राल्पवर्चसः ॥ (६८।२)
pittaśleṣmaharāḥ śītā baddhamūtrālpavarcasaḥ ||
विपाके मधुरश्चापि गुरुः पारावतः स्मृतः ॥ (७०।२)
vipāke madhuraścāpi guruḥ pārāvataḥ smṛtaḥ ||
कुलिङ्गो मधुरः स्निग्धः कफशुक्रविवर्धनः । (७१।१)
kuliṅgo madhuraḥ snigdhaḥ kaphaśukravivardhanaḥ |
रक्तपित्तहरो वेश्मकुलिङ्गस्त्वतिशुक्रलः ॥ (७१।२)
raktapittaharo veśmakuliṅgastvatiśukralaḥ ||
गुहाशयाःसिंहव्याघ्रवृकतरक्ष्वृक्षद्वीपिमार्जारशृगालमृगेर्वारुकप्रभृतयो गुहाशयाः ॥ (७२।१)
guhāśayāḥsiṃhavyāghravṛkatarakṣvṛkṣadvīpimārjāraśṛgālamṛgervārukaprabhṛtayo guhāśayāḥ ||
मधुरा गुरवः स्निग्धा बल्या मारुतनाशनाः । (७३।१)
madhurā guravaḥ snigdhā balyā mārutanāśanāḥ |
उष्णवीर्या हिता नित्यं नेत्रगुह्यविकारिणाम् ॥ (७३।२)
uṣṇavīryā hitā nityaṃ netraguhyavikāriṇām ||
प्रसहाःकाककङ्ककुररचाषभासशशघात्युलूकचिल्लिश्येनगृध्रप्रभृतयः प्रसहाः ॥ (७४।१)
prasahāḥkākakaṅkakuraracāṣabhāsaśaśaghātyulūkacilliśyenagṛdhraprabhṛtayaḥ prasahāḥ ||
मद्गुमूषिकवृक्षशायिकावकुशपूतिघासवानरप्रभृतयः पर्णमृगाः ॥ (७६।१)
madgumūṣikavṛkṣaśāyikāvakuśapūtighāsavānaraprabhṛtayaḥ parṇamṛgāḥ ||
मधुरा गुरवो वृष्याश्चक्षुष्याः शोषिणे हिताः । (७७।१)
madhurā guravo vṛṣyāścakṣuṣyāḥ śoṣiṇe hitāḥ |
श्वाविच्छल्यकगोधाशशवृषदंशलोपाकलोमशकर्णकदलीमृगप्रियकाजगरसर्पमूषिकनकुलमहाबभ्रुप्रभृतयो बिलेशयाः ॥ (७८।१)
śvāvicchalyakagodhāśaśavṛṣadaṃśalopākalomaśakarṇakadalīmṛgapriyakājagarasarpamūṣikanakulamahābabhruprabhṛtayo bileśayāḥ ||
वर्चोमूत्रं संहतं कुर्युरेते वीर्ये चोष्णाः पूर्ववत् स्वादुपाकाः । (७९।१)
varcomūtraṃ saṃhataṃ kuryurete vīrye coṣṇāḥ pūrvavat svādupākāḥ |
वातं हन्युः श्लेष्मपित्ते च कुर्युः स्निग्धाः कासश्वासकार्श्यापहाश्च ॥ (७९।२)
vātaṃ hanyuḥ śleṣmapitte ca kuryuḥ snigdhāḥ kāsaśvāsakārśyāpahāśca ||
शल्यकः स्वादुपित्तघ्नो लघुः शीतो विषापहः । (८२।१)
śalyakaḥ svādupittaghno laghuḥ śīto viṣāpahaḥ |
प्रियको मारुते पथ्यो ऽजगरस्त्वर्शसां हितः ॥ (८२।२)
priyako mārute pathyo 'jagarastvarśasāṃ hitaḥ ||
चक्षुष्या मधुराः पाके सर्पा मेधाग्निवर्धनाः ॥ (८३।२)
cakṣuṣyā madhurāḥ pāke sarpā medhāgnivardhanāḥ ||
मधुराश्चातिचक्षुष्याः सृष्टविण्मूत्रमारुताः ॥ (८४।२)
madhurāścāticakṣuṣyāḥ sṛṣṭaviṇmūtramārutāḥ ||
अश्वाश्वतरगोखरोष्ट्रबस्तोरभ्रमेदःपुच्छकप्रभृतयो ग्राम्याः ॥ (८५।१)
aśvāśvataragokharoṣṭrabastorabhramedaḥpucchakaprabhṛtayo grāmyāḥ ||
ग्राम्या वातहराः सर्वे बृंहणाः कफपित्तलाः । (८६।१)
grāmyā vātaharāḥ sarve bṛṃhaṇāḥ kaphapittalāḥ |
नातिशीतो गुरुः स्निग्धो मन्दपित्तकफः स्मृतः । (८७।१)
nātiśīto guruḥ snigdho mandapittakaphaḥ smṛtaḥ |
बृंहणं मांसमौरभ्रं पित्तश्लेष्मावहं गुरु । (८८।१)
bṛṃhaṇaṃ māṃsamaurabhraṃ pittaśleṣmāvahaṃ guru |
मेदःपुच्छोद्भवं वृष्यम् औरभ्रसदृशं गुणैः ॥ (८८।२)
medaḥpucchodbhavaṃ vṛṣyam aurabhrasadṛśaṃ guṇaiḥ ||
श्रमात्यग्निहितं गव्यं पवित्रमनिलापहम् ॥ (८९।२)
śramātyagnihitaṃ gavyaṃ pavitramanilāpaham ||
अल्पाभिष्यन्द्ययं वर्गो जाङ्गलः समुदाहृतः ॥ (९०।२)
alpābhiṣyandyayaṃ vargo jāṅgalaḥ samudāhṛtaḥ ||
ये मृगाश्च विहङ्गाश्च ते ऽल्पाभिष्यन्दिनो मताः ॥ (९१।२)
ye mṛgāśca vihaṅgāśca te 'lpābhiṣyandino matāḥ ||
ये मृगाश्च विहङ्गाश्च महाभिष्यन्दिनस्तु ते ॥ (९२।२)
ye mṛgāśca vihaṅgāśca mahābhiṣyandinastu te ||
तद्यथा कूलचराः प्लवाः कोशस्थाः पादिनो मत्स्याश्चेति ॥ (९३।२)
tadyathā kūlacarāḥ plavāḥ kośasthāḥ pādino matsyāśceti ||
तत्र गजगवयमहिषरुरुचमरसृमररोहितवराहखड्गिगोकर्णकालपुच्छकोद्रन्यङ्क्वरण्यगवयप्रभृतयः कूलचराः पशवः ॥ (९४।१)
tatra gajagavayamahiṣarurucamarasṛmararohitavarāhakhaḍgigokarṇakālapucchakodranyaṅkvaraṇyagavayaprabhṛtayaḥ kūlacarāḥ paśavaḥ ||
शीतला बलिनः स्निग्धा मूत्रलाः कफवर्धनाः ॥ (९५।२)
śītalā balinaḥ snigdhā mūtralāḥ kaphavardhanāḥ ||
विरूक्षणो लेखनश्च वीर्योष्णः पित्तदूषणः । (९६।१)
virūkṣaṇo lekhanaśca vīryoṣṇaḥ pittadūṣaṇaḥ |
स्वाद्वम्ललवणस्तेषां गजः श्लेष्मानिलापहः ॥ (९६।२)
svādvamlalavaṇasteṣāṃ gajaḥ śleṣmānilāpahaḥ ||
गवयस्य तु मांसं हि स्निग्धं मधुरकासजित् । (९७।१)
gavayasya tu māṃsaṃ hi snigdhaṃ madhurakāsajit |
विपाके मधुरं चापि व्यवायस्य तु वर्धनम् ॥ (९७।२)
vipāke madhuraṃ cāpi vyavāyasya tu vardhanam ||
स्निग्धोष्णमधुरो वृष्यो महिषस्तर्पणो गुरुः । (९८।१)
snigdhoṣṇamadhuro vṛṣyo mahiṣastarpaṇo guruḥ |
निद्रापुंस्त्वबलस्तन्यवर्धनो मांसदार्ढ्यकृत् ॥ (९८।२)
nidrāpuṃstvabalastanyavardhano māṃsadārḍhyakṛt ||
रुरोर् मांसं समधुरं कषायानुरसं स्मृतम् । (९९।१)
ruror māṃsaṃ samadhuraṃ kaṣāyānurasaṃ smṛtam |
तथा चमरमांसं तु स्निग्धं मधुरकासजित् । (१००।१)
tathā camaramāṃsaṃ tu snigdhaṃ madhurakāsajit |
सृमरस्य तु मांसं च कषायानुरसं स्मृतम् । (१०१।१)
sṛmarasya tu māṃsaṃ ca kaṣāyānurasaṃ smṛtam |
स्वेदनं बृंहणं वृष्यं शीतलं तर्पणं गुरु । (१०२।१)
svedanaṃ bṛṃhaṇaṃ vṛṣyaṃ śītalaṃ tarpaṇaṃ guru |
श्रमानिलहरं स्निग्धं वाराहं बलवर्धनम् ॥ (१०२।२)
śramānilaharaṃ snigdhaṃ vārāhaṃ balavardhanam ||
पित्र्यं पवित्रमायुष्यं बद्धमूत्रं विरूक्षणम् ॥ (१०३।२)
pitryaṃ pavitramāyuṣyaṃ baddhamūtraṃ virūkṣaṇam ||
गोकर्णमांसं मधुरं स्निग्धं मृदु कफावहम् । (१०४।१)
gokarṇamāṃsaṃ madhuraṃ snigdhaṃ mṛdu kaphāvaham |
हंससारसक्रौञ्चचक्रवाककुररकादम्बकारण्डवजीवञ्जीवकबकबलाकापुण्डरीकप्लवशरारीमुखनन्दीमुखमद्गूत्क्रोशकाचाक्षमल्लिकाक्षशुक्लाक्षपुष्करशायिकाकोनालकाम्बुकुक्कुटिकामेघरावश्वेतवारलप्रभृतयः प्लवाः संघातचारिणः ॥ (१०५।१)
haṃsasārasakrauñcacakravākakurarakādambakāraṇḍavajīvañjīvakabakabalākāpuṇḍarīkaplavaśarārīmukhanandīmukhamadgūtkrośakācākṣamallikākṣaśuklākṣapuṣkaraśāyikākonālakāmbukukkuṭikāmegharāvaśvetavāralaprabhṛtayaḥ plavāḥ saṃghātacāriṇaḥ ||
रक्तपित्तहराः शीताः स्निग्धा वृष्या मरुज्जितः । (१०६।१)
raktapittaharāḥ śītāḥ snigdhā vṛṣyā marujjitaḥ |
गुरूष्णमधुरः स्निग्धः स्वरवर्णबलप्रदः । (१०७।१)
gurūṣṇamadhuraḥ snigdhaḥ svaravarṇabalapradaḥ |
बृंहणः शुक्रलस्तेषां हंसो वातविकारनुत् ॥ (१०७।२)
bṛṃhaṇaḥ śukralasteṣāṃ haṃso vātavikāranut ||
शङ्खशङ्खनखशुक्तिशम्बूकभल्लूकप्रभृतयः कोशस्थाः ॥ (१०८।१)
śaṅkhaśaṅkhanakhaśuktiśambūkabhallūkaprabhṛtayaḥ kośasthāḥ ||
कूर्मकुम्भीरकर्कटककृष्णकर्कटकशिशुमारप्रभृतयः पादिनः ॥ (१०९।१)
kūrmakumbhīrakarkaṭakakṛṣṇakarkaṭakaśiśumāraprabhṛtayaḥ pādinaḥ ||
शीताः स्निग्धा हिताः पित्ते वर्चस्याः श्लेष्मवर्धनाः ॥ (११०।२)
śītāḥ snigdhā hitāḥ pitte varcasyāḥ śleṣmavardhanāḥ ||
कृष्णकर्कटकस्तेषां बल्यः कोष्णो ऽनिलापहः । (१११।१)
kṛṣṇakarkaṭakasteṣāṃ balyaḥ koṣṇo 'nilāpahaḥ |
शुक्लः संधानकृत् सृष्टविण्मूत्रो ऽनिलपित्तहा ॥ (१११।२)
śuklaḥ saṃdhānakṛt sṛṣṭaviṇmūtro 'nilapittahā ||
मत्स्यास्तु द्विविधा नादेयाः सामुद्राश्च ॥ (११२।१)
matsyāstu dvividhā nādeyāḥ sāmudrāśca ||
तत्र नादेयाः रोहितपाठीनपाटलाराजीववर्मिगोमत्स्यकृष्णमत्स्यवागुञ्जारमुरलसहस्रदंष्ट्रप्रभृतयो नादेयाः ॥ (११३।१)
tatra nādeyāḥ rohitapāṭhīnapāṭalārājīvavarmigomatsyakṛṣṇamatsyavāguñjāramuralasahasradaṃṣṭraprabhṛtayo nādeyāḥ ||
रक्तपित्तकराश्चोष्णा वृष्याः स्निग्धाल्पवर्चसः ॥ (११४।२)
raktapittakarāścoṣṇā vṛṣyāḥ snigdhālpavarcasaḥ ||
रोहितो मारुतहरो नात्यर्थं पित्तकोपनः ॥ (११५।२)
rohito mārutaharo nātyarthaṃ pittakopanaḥ ||
पाठीनः श्लेष्मलो वृष्यो निद्रालुः पिशिताशनः । (११६।१)
pāṭhīnaḥ śleṣmalo vṛṣyo nidrāluḥ piśitāśanaḥ |
दूषयेद्रक्तपित्तं तु कुष्ठरोगं करोत्यसौ । (११६।२)
dūṣayedraktapittaṃ tu kuṣṭharogaṃ karotyasau |
मुरलो बृंहणो वृष्यः स्तन्यश्लेष्मकरस्तथा ॥ (११६।३)
muralo bṛṃhaṇo vṛṣyaḥ stanyaśleṣmakarastathā ||
सरस्तडागसम्भूताः स्निग्धाः स्वादुरसाः स्मृताः । (११७।१)
sarastaḍāgasambhūtāḥ snigdhāḥ svādurasāḥ smṛtāḥ |
महाह्रदेषु बलिनः स्वल्पे ऽम्भस्यबलाः स्मृताः ॥ (११७।२)
mahāhradeṣu balinaḥ svalpe 'mbhasyabalāḥ smṛtāḥ ||
तिमितिमिङ्गिलकुलिशपाकमत्स्यनिरुलनन्दिवारलकमकरगर्गरकचन्द्रकमहामीनराजीवप्रभृतयः सामुद्राः ॥ (११८।१)
timitimiṅgilakuliśapākamatsyanirulanandivāralakamakaragargarakacandrakamahāmīnarājīvaprabhṛtayaḥ sāmudrāḥ ||
सामुद्रा गुरवः स्निग्धा मधुरा नातिपित्तलाः । (११९।१)
sāmudrā guravaḥ snigdhā madhurā nātipittalāḥ |
उष्णा वातहरा वृष्या वर्चस्याः श्लेष्मवर्धनाः ॥ (११९।२)
uṣṇā vātaharā vṛṣyā varcasyāḥ śleṣmavardhanāḥ ||
बलावहा विशेषेण मांसाशित्वात् समुद्रजाः । (१२०।१)
balāvahā viśeṣeṇa māṃsāśitvāt samudrajāḥ |
समुद्रजेभ्यो नादेया बृंहणत्वाद् गुणोत्तराः ॥ (१२०।२)
samudrajebhyo nādeyā bṛṃhaṇatvād guṇottarāḥ ||
तेषामप्यनिलघ्नत्वाच्चौण्ट्यकौप्यौ गुणोत्तराः । (१२१।१)
teṣāmapyanilaghnatvāccauṇṭyakaupyau guṇottarāḥ |
स्निग्धत्वात् स्वादुपाकत्वात्तयोर् वाप्या गुणाधिकाः ॥ (१२१।२)
snigdhatvāt svādupākatvāttayor vāpyā guṇādhikāḥ ||
नादेया गुरवो मध्ये यस्मात् पुच्छास्यचारिणः । (१२२।१)
nādeyā guravo madhye yasmāt pucchāsyacāriṇaḥ |
किंचिन्मुक्त्वा शिरोदेशमत्यर्थं गुरवस्तु ते ॥ (१२३।२)
kiṃcinmuktvā śirodeśamatyarthaṃ guravastu te ||
अधस्ताद्गुरवो ज्ञेया मत्स्याः सरसिजाः स्मृताः । (१२४।१)
adhastādguravo jñeyā matsyāḥ sarasijāḥ smṛtāḥ |
उरोविचरणात्तेषां पूर्वमङ्गं लघु स्मृतम् ॥ (१२४।२)
urovicaraṇātteṣāṃ pūrvamaṅgaṃ laghu smṛtam ||
इत्यानूपो महाभिष्यन्दिमांसवर्गो व्याख्यातः ॥ (१२५।१)
ityānūpo mahābhiṣyandimāṃsavargo vyākhyātaḥ ||
तत्र शुष्कपूतिव्याधितविषसर्पहतदिग्धविद्धजीर्णकृशबालानाम् असात्म्यचारिणां च मांसान्यभक्ष्याणि यस्माद् विगतव्यापन्नापहतपरिणताल्पासंपूर्णवीर्यत्वाद् दोषकराणि भवन्ति एभ्यो ऽन्येषामुपादेयं मांसम् इति ॥ (१२६।१)
tatra śuṣkapūtivyādhitaviṣasarpahatadigdhaviddhajīrṇakṛśabālānām asātmyacāriṇāṃ ca māṃsānyabhakṣyāṇi yasmād vigatavyāpannāpahatapariṇatālpāsaṃpūrṇavīryatvād doṣakarāṇi bhavanti ebhyo 'nyeṣāmupādeyaṃ māṃsam iti ||
अरोचकं प्रतिश्यायं गुरु शुष्कं प्रकीर्तितम् । (१२७।१)
arocakaṃ pratiśyāyaṃ guru śuṣkaṃ prakīrtitam |
विषव्याधिहतं मृत्युं बालं छर्दिं च कोपयेत् ॥ (१२७।२)
viṣavyādhihataṃ mṛtyuṃ bālaṃ chardiṃ ca kopayet ||
कासश्वासकरं वृद्धं त्रिदोषं व्याधिदूषितम् । (१२८।१)
kāsaśvāsakaraṃ vṛddhaṃ tridoṣaṃ vyādhidūṣitam |
क्लिन्नमुत्क्लेशजननं कृशं वातप्रकोपणम् ॥ (१२८।२)
klinnamutkleśajananaṃ kṛśaṃ vātaprakopaṇam ||
स्त्रियश् चतुष्पात्सु पुमांसो विहङ्गेषु महाशरीरेष्वल्पशरीरा अल्पशरीरेषु महाशरीराः प्रधानतमाः एवमेकजातीयानां महाशरीरेभ्यः कृशशरीराः प्रधानतमाः ॥ (१२९।१)
striyaś catuṣpātsu pumāṃso vihaṅgeṣu mahāśarīreṣvalpaśarīrā alpaśarīreṣu mahāśarīrāḥ pradhānatamāḥ evamekajātīyānāṃ mahāśarīrebhyaḥ kṛśaśarīrāḥ pradhānatamāḥ ||
स्थानादिकृतं मांसस्य गुरुलाघवम् उपदेक्ष्यामः । (१३०।१)
sthānādikṛtaṃ māṃsasya gurulāghavam upadekṣyāmaḥ |
तद्यथा रक्तादिषु शुक्रान्तेषु धातुषूत्तरोत्तरा गुरुतरास्तथा सक्थिस्कन्धक्रोडशिरःपादकरकटीपृष्ठचर्मकालेयकयकृदन्त्राणि ॥ (१३०।२)
tadyathā raktādiṣu śukrānteṣu dhātuṣūttarottarā gurutarāstathā sakthiskandhakroḍaśiraḥpādakarakaṭīpṛṣṭhacarmakāleyakayakṛdantrāṇi ||
शिरः स्कन्धं कटी पृष्ठं सक्थिनी चात्मपक्षयोः । (१३१।१)
śiraḥ skandhaṃ kaṭī pṛṣṭhaṃ sakthinī cātmapakṣayoḥ |
गुरुपूर्वं विजानीयाद्धातवस्तु यथोत्तरम् ॥ (१३१।२)
gurupūrvaṃ vijānīyāddhātavastu yathottaram ||
सर्वस्य प्राणिनो देहे मध्यो गुरुरुदाहृतः । (१३२।१)
sarvasya prāṇino dehe madhyo gururudāhṛtaḥ |
पूर्वभागो गुरुः पुंसामधोभागस्तु योषिताम् ॥ (१३२।२)
pūrvabhāgo guruḥ puṃsāmadhobhāgastu yoṣitām ||
उरोग्रीवं विहङ्गानां विशेषेण गुरु स्मृतम् । (१३३।१)
urogrīvaṃ vihaṅgānāṃ viśeṣeṇa guru smṛtam |
पक्षोत्क्षेपात्समो दृष्टो मध्यभागस्तु पक्षिणाम् ॥ (१३३।२)
pakṣotkṣepātsamo dṛṣṭo madhyabhāgastu pakṣiṇām ||
अतीव रूक्षं मांसं तु विहङ्गानां फलाशिनाम् । (१३४।१)
atīva rūkṣaṃ māṃsaṃ tu vihaṅgānāṃ phalāśinām |
बृंहणं मांसमत्यर्थं खगानां पिशिताशिनाम् ॥ (१३४।२)
bṛṃhaṇaṃ māṃsamatyarthaṃ khagānāṃ piśitāśinām ||
मत्स्याशिनां पित्तकरं वातघ्नं धान्यचारिणाम् । (१३५।१)
matsyāśināṃ pittakaraṃ vātaghnaṃ dhānyacāriṇām |
जलजानूपजा ग्राम्याः क्रव्यादैकशफास्तथा ॥ (१३५।२)
jalajānūpajā grāmyāḥ kravyādaikaśaphāstathā ||
प्रसहा बिलवासाश्च ये च जङ्घालसंज्ञिताः । (१३६।१)
prasahā bilavāsāśca ye ca jaṅghālasaṃjñitāḥ |
प्रतुदा विष्किराश्चैव लघवः स्युर्यथोत्तरम् । (१३६।२)
pratudā viṣkirāścaiva laghavaḥ syuryathottaram |
अल्पाभिष्यन्दिनश्चैव यथापूर्वमतो ऽन्यथा ॥ (१३६।३)
alpābhiṣyandinaścaiva yathāpūrvamato 'nyathā ||
प्रमाणाधिकास्तु स्वजातौ चाल्पसारा गुरवश्च । (१३७।१)
pramāṇādhikāstu svajātau cālpasārā guravaśca |
सर्वप्राणिनां सर्वशरीरेषु ये प्रधानतमा भवन्ति यकृत्प्रदेशवर्तिनस्तानाददीत प्रधानालाभे मध्यमवयस्कं सद्यस्कमक्लिष्टमुपादेयं मांसम् इति ॥ (१३७।२)
sarvaprāṇināṃ sarvaśarīreṣu ye pradhānatamā bhavanti yakṛtpradeśavartinastānādadīta pradhānālābhe madhyamavayaskaṃ sadyaskamakliṣṭamupādeyaṃ māṃsam iti ||
चरः शरीरावयवाः स्वभावो धातवः क्रियाः । (१३८।२)
caraḥ śarīrāvayavāḥ svabhāvo dhātavaḥ kriyāḥ |
लिङ्गं प्रमाणं संस्कारो मात्रा चास्मिन् परीक्ष्यते ॥ (१३८।३)
liṅgaṃ pramāṇaṃ saṃskāro mātrā cāsmin parīkṣyate ||
तद्यथा दाडिमामलकबदरकोलकर्कन्धुसौवीरसिञ्चितिकाफलकपित्थमातुलुङ्गाम्राम्रातककरमर्दप्रियालनारङ्गजम्बीरलकुचभव्यपारावतवेत्रफलप्राचीनामलकतिन्तिडीकनीपकोशाम्राम्लीकाप्रभृतीनि ॥ (१३९।२)
tadyathā dāḍimāmalakabadarakolakarkandhusauvīrasiñcitikāphalakapitthamātuluṅgāmrāmrātakakaramardapriyālanāraṅgajambīralakucabhavyapārāvatavetraphalaprācīnāmalakatintiḍīkanīpakośāmrāmlīkāprabhṛtīni ||
अम्लानि रसतः पाके गुरूण्युष्णानि वीर्यतः । (१४०।१)
amlāni rasataḥ pāke gurūṇyuṣṇāni vīryataḥ |
पित्तलान्यनिलघ्नानि कफोत्क्लेशकराणि च ॥ (१४०।२)
pittalānyanilaghnāni kaphotkleśakarāṇi ca ||
दीपनीयं रुचिकरं हृद्यं वर्चोविबन्धनम् ॥ (१४१।२)
dīpanīyaṃ rucikaraṃ hṛdyaṃ varcovibandhanam ||
द्विविधं तत्तु विज्ञेयं मधुरं चाम्लम् एव च । (१४२।१)
dvividhaṃ tattu vijñeyaṃ madhuraṃ cāmlam eva ca |
त्रिदोषघ्नं तु मधुरमम्लं वातकफापहम् ॥ (१४२।२)
tridoṣaghnaṃ tu madhuramamlaṃ vātakaphāpaham ||
अम्लं समधुरं तिक्तं कषायं कटुकं सरम् । (१४३।१)
amlaṃ samadhuraṃ tiktaṃ kaṣāyaṃ kaṭukaṃ saram |
चक्षुष्यं सर्वदोषघ्नं वृष्यमामलकीफलम् ॥ (१४३।२)
cakṣuṣyaṃ sarvadoṣaghnaṃ vṛṣyamāmalakīphalam ||
हन्ति वातं तदम्लत्वात् पित्तं माधुर्यशैत्यतः । (१४४।१)
hanti vātaṃ tadamlatvāt pittaṃ mādhuryaśaityataḥ |
कफं रूक्षकषायत्वात् फलेभ्यो ऽभ्यधिकं च तत् ॥ (१४४।२)
kaphaṃ rūkṣakaṣāyatvāt phalebhyo 'bhyadhikaṃ ca tat ||
पक्वं पित्तानिलहरं स्निग्धं समधुरं सरम् ॥ (१४५।२)
pakvaṃ pittānilaharaṃ snigdhaṃ samadhuraṃ saram ||
पुरातनं तृट्शमनं श्रमघ्नं दीपनं लघु । (१४६।१)
purātanaṃ tṛṭśamanaṃ śramaghnaṃ dīpanaṃ laghu |
सौवीरं बदरं स्निग्धं मधुरं वातपित्तजित् ॥ (१४६।२)
sauvīraṃ badaraṃ snigdhaṃ madhuraṃ vātapittajit ||
कषायं स्वादु संग्राहि शीतं सिञ्चितिकाफलम् । (१४७।१)
kaṣāyaṃ svādu saṃgrāhi śītaṃ siñcitikāphalam |
आमं कपित्थम् अस्वर्यं कफघ्नं ग्राहि वातलम् ॥ (१४७।२)
āmaṃ kapittham asvaryaṃ kaphaghnaṃ grāhi vātalam ||
श्वासकासारुचिहरं तृष्णाघ्नं कण्ठशोधनम् ॥ (१४८।२)
śvāsakāsāruciharaṃ tṛṣṇāghnaṃ kaṇṭhaśodhanam ||
लघ्वम्लं दीपनं हृद्यं मातुलुङ्गमुदाहृतम् । (१४९।१)
laghvamlaṃ dīpanaṃ hṛdyaṃ mātuluṅgamudāhṛtam |
त्वक् तिक्ता दुर्जरा तस्य वातक्रिमिकफापहा ॥ (१४९।२)
tvak tiktā durjarā tasya vātakrimikaphāpahā ||
स्वादु शीतं गुरु स्निग्धं मांसं मारुतपित्तजित् । (१५०।१)
svādu śītaṃ guru snigdhaṃ māṃsaṃ mārutapittajit |
दीपनं लघु संग्राहि गुल्मार्शोघ्नं तु केसरम् । (१५१।१)
dīpanaṃ laghu saṃgrāhi gulmārśoghnaṃ tu kesaram |
शूलाजीर्णविबन्धेषु मन्दे ऽग्नौ कफमारुते ॥ (१५१।२)
śūlājīrṇavibandheṣu mande 'gnau kaphamārute ||
पित्तानिलकरं बालं पित्तलं बद्धकेसरम् ॥ (१५२।२)
pittānilakaraṃ bālaṃ pittalaṃ baddhakesaram ||
हृद्यं वर्णकरं रुच्यं रक्तमांसबलप्रदम् । (१५३।१)
hṛdyaṃ varṇakaraṃ rucyaṃ raktamāṃsabalapradam |
कषायानुरसं स्वादु वातघ्नं बृंहणं गुरु ॥ (१५३।२)
kaṣāyānurasaṃ svādu vātaghnaṃ bṛṃhaṇaṃ guru ||
पित्ताविरोधि सम्पक्वमाम्रं शुक्रविवर्धनम् । (१५४।१)
pittāvirodhi sampakvamāmraṃ śukravivardhanam |
बृंहणं मधुरं बल्यं गुरु विष्टभ्य जीर्यति ॥ (१५४।२)
bṛṃhaṇaṃ madhuraṃ balyaṃ guru viṣṭabhya jīryati ||
आम्रातकफलं वृष्यं सस्नेहं श्लेष्मवर्धनम् । (१५५।१)
āmrātakaphalaṃ vṛṣyaṃ sasnehaṃ śleṣmavardhanam |
त्रिदोषविष्टम्भकरं लकुचं शुक्रनाशनम् ॥ (१५५।२)
tridoṣaviṣṭambhakaraṃ lakucaṃ śukranāśanam ||
अम्लं तृषापहं रुच्यं पित्तकृत् करमर्दकम् । (१५६।१)
amlaṃ tṛṣāpahaṃ rucyaṃ pittakṛt karamardakam |
वातपित्तहरं वृष्यं प्रियालं गुरु शीतलम् ॥ (१५६।२)
vātapittaharaṃ vṛṣyaṃ priyālaṃ guru śītalam ||
हृद्यं स्वादु कषायाम्लं भव्यमास्यविशोधनम् । (१५७।१)
hṛdyaṃ svādu kaṣāyāmlaṃ bhavyamāsyaviśodhanam |
पित्तश्लेष्महरं ग्राहि गुरु विष्टम्भि शीतलम् ॥ (१५७।२)
pittaśleṣmaharaṃ grāhi guru viṣṭambhi śītalam ||
ग्राह्युष्णं दीपनं रुच्यं सम्पक्वं कफवातनुत् ॥ (१५९।२)
grāhyuṣṇaṃ dīpanaṃ rucyaṃ sampakvaṃ kaphavātanut ||
तस्माद् अल्पान्तरगुणं कोशाम्रफलम् उच्यते । (१६०।१)
tasmād alpāntaraguṇaṃ kośāmraphalam ucyate |
अम्लीकायाः फलं पक्वं तद्वद्भेदि तु केवलम् ॥ (१६०।२)
amlīkāyāḥ phalaṃ pakvaṃ tadvadbhedi tu kevalam ||
अम्लं समधुरं हृद्यं विशदं भक्तरोचनम् । (१६१।१)
amlaṃ samadhuraṃ hṛdyaṃ viśadaṃ bhaktarocanam |
वातघ्नं दुर्जरं प्रोक्तं नारङ्गस्य फलं गुरु ॥ (१६१।२)
vātaghnaṃ durjaraṃ proktaṃ nāraṅgasya phalaṃ guru ||
तृष्णाशूलकफोत्क्लेशच्छर्दिश्वासनिवारणम् । (१६२।१)
tṛṣṇāśūlakaphotkleśacchardiśvāsanivāraṇam |
वातश्लेष्मविबन्धघ्नं जम्बीरं गुरु पित्तकृत् । (१६२।२)
vātaśleṣmavibandhaghnaṃ jambīraṃ guru pittakṛt |
क्षीरवृक्षफलजाम्बवराजादनतोदनशीतफलतिन्दुकबकुलधन्वनाश्मन्तकाश्वकर्णफल्गुपरूषकगाङ्गेरुकीपुष्करवर्तिबिल्वबिम्बीप्रभृतीनि ॥ (१६३।१)
kṣīravṛkṣaphalajāmbavarājādanatodanaśītaphalatindukabakuladhanvanāśmantakāśvakarṇaphalguparūṣakagāṅgerukīpuṣkaravartibilvabimbīprabhṛtīni ||
क्षीरवृक्षफलं तेषां गुरु विष्टम्भि शीतलम् । (१६५।१)
kṣīravṛkṣaphalaṃ teṣāṃ guru viṣṭambhi śītalam |
अत्यर्थं वातलं ग्राहि जाम्बवं कफपित्तजित् । (१६६।१)
atyarthaṃ vātalaṃ grāhi jāmbavaṃ kaphapittajit |
स्निग्धं स्वादु कषायं च राजादनफलं गुरु ॥ (१६६।२)
snigdhaṃ svādu kaṣāyaṃ ca rājādanaphalaṃ guru ||
कषायं मधुरं रूक्षं तोदनं कफवातजित् । (१६७।१)
kaṣāyaṃ madhuraṃ rūkṣaṃ todanaṃ kaphavātajit |
अम्लोष्णं लघु संग्राहि स्निग्धं पित्ताग्निवर्धनम् ॥ (१६७।२)
amloṣṇaṃ laghu saṃgrāhi snigdhaṃ pittāgnivardhanam ||
आमं कषायं संग्राहि तिन्दुकं वातकोपनम् । (१६८।१)
āmaṃ kaṣāyaṃ saṃgrāhi tindukaṃ vātakopanam |
विपाके गुरु संपक्वं मधुरं कफपित्तजित् ॥ (१६८।२)
vipāke guru saṃpakvaṃ madhuraṃ kaphapittajit ||
मधुरं च कषायं च स्निग्धं संग्राहि बाकुलम् । (१६९।१)
madhuraṃ ca kaṣāyaṃ ca snigdhaṃ saṃgrāhi bākulam |
स्थिरीकरं च दन्तानां विशदं फलम् उच्यते ॥ (१६९।२)
sthirīkaraṃ ca dantānāṃ viśadaṃ phalam ucyate ||
सकषायं हिमं स्वादु धान्वनं कफवातजित् । (१७०।१)
sakaṣāyaṃ himaṃ svādu dhānvanaṃ kaphavātajit |
तद्वद्गाङ्गेरुकं विद्यादश्मन्तकफलानि च ॥ (१७०।२)
tadvadgāṅgerukaṃ vidyādaśmantakaphalāni ca ||
विष्टम्भि मधुरं स्निग्धं फल्गुजं तर्पणं गुरु । (१७१।१)
viṣṭambhi madhuraṃ snigdhaṃ phalgujaṃ tarpaṇaṃ guru |
वातघ्नं पित्तजननमामं विद्यात् परूषकम् । (१७२।१)
vātaghnaṃ pittajananamāmaṃ vidyāt parūṣakam |
विपाके मधुरं शीतं रक्तपित्तप्रसादनम् । (१७३।१)
vipāke madhuraṃ śītaṃ raktapittaprasādanam |
पौष्करं स्वादु विष्टम्भि बल्यं कफकरं गुरु ॥ (१७३।२)
pauṣkaraṃ svādu viṣṭambhi balyaṃ kaphakaraṃ guru ||
कफानिलहरं तीक्ष्णं स्निग्धं संग्राहि दीपनम् । (१७४।१)
kaphānilaharaṃ tīkṣṇaṃ snigdhaṃ saṃgrāhi dīpanam |
कटुतिक्तकषायोष्णं बालं बिल्वमुदाहृतम् ॥ (१७४।२)
kaṭutiktakaṣāyoṣṇaṃ bālaṃ bilvamudāhṛtam ||
विद्यात्तदेव संपक्वं मधुरानुरसं गुरु । (१७५।१)
vidyāttadeva saṃpakvaṃ madhurānurasaṃ guru |
विदाहि विष्टम्भकरं दोषकृत् पूतिमारुतम् ॥ (१७५।२)
vidāhi viṣṭambhakaraṃ doṣakṛt pūtimārutam ||
बिम्बीफलं साश्वकर्णं स्तन्यकृत् कफपित्तजित् । (१७६।१)
bimbīphalaṃ sāśvakarṇaṃ stanyakṛt kaphapittajit |
तृड्दाहज्वरपित्तासृक्कासश्वासक्षयापहम् ॥ (१७६।२)
tṛḍdāhajvarapittāsṛkkāsaśvāsakṣayāpaham ||
बलप्रदानि स्निग्धानि बृंहणानि हिमानि च ॥ (१७८।२)
balapradāni snigdhāni bṛṃhaṇāni himāni ca ||
फलं स्वादुरसं तेषां तालजं गुरु पित्तजित् । (१७९।१)
phalaṃ svādurasaṃ teṣāṃ tālajaṃ guru pittajit |
तद्बीजं स्वादुपाकं च मूत्रलं वातपित्तजित् ॥ (१७९।२)
tadbījaṃ svādupākaṃ ca mūtralaṃ vātapittajit ||
नालिकेरं गुरु स्निग्धं पित्तघ्नं स्वादु शीतलम् । (१८०।१)
nālikeraṃ guru snigdhaṃ pittaghnaṃ svādu śītalam |
बलमांसप्रदं हृद्यं बृंहणं बस्तिशोधनम् ॥ (१८०।२)
balamāṃsapradaṃ hṛdyaṃ bṛṃhaṇaṃ bastiśodhanam ||
पनसं सकषायं तु स्निग्धं स्वादुरसं गुरु । (१८१।१)
panasaṃ sakaṣāyaṃ tu snigdhaṃ svādurasaṃ guru |
मौचं स्वादुरसं प्रोक्तं कषायं नातिशीतलम् । (१८१।२)
maucaṃ svādurasaṃ proktaṃ kaṣāyaṃ nātiśītalam |
रक्तपित्तहरं वृष्यं रुच्यं श्लेष्मकरं गुरु ॥ (१८१।३)
raktapittaharaṃ vṛṣyaṃ rucyaṃ śleṣmakaraṃ guru ||
द्राक्षाकाश्मर्यखर्जूरमधूकपुष्पप्रभृतीनि ॥ (१८२।१)
drākṣākāśmaryakharjūramadhūkapuṣpaprabhṛtīni ||
तेषां द्राक्षा सरा स्वर्या मधुरा स्निग्धशीतला ॥ (१८३।२)
teṣāṃ drākṣā sarā svaryā madhurā snigdhaśītalā ||
हृद्यं मूत्रविबन्धघ्नं पित्तासृग्वातनाशनम् ॥ (१८४।२)
hṛdyaṃ mūtravibandhaghnaṃ pittāsṛgvātanāśanam ||
केश्यं रसायनं मेध्यं काश्मर्यं फलम् उच्यते । (१८५।१)
keśyaṃ rasāyanaṃ medhyaṃ kāśmaryaṃ phalam ucyate |
क्षतक्षयापहं हृद्यं शीतलं तर्पणं गुरु ॥ (१८५।२)
kṣatakṣayāpahaṃ hṛdyaṃ śītalaṃ tarpaṇaṃ guru ||
रसे पाके च मधुरं खार्जूरं रक्तपित्तजित् । (१८६।१)
rase pāke ca madhuraṃ khārjūraṃ raktapittajit |
वातामाक्षोडाभिषुकनिचुलपिचुनिकोचकोरुमाणप्रभृतीनि ॥ (१८७।१)
vātāmākṣoḍābhiṣukaniculapicunikocakorumāṇaprabhṛtīni ||
पित्तश्लेष्महराण्याहुः स्निग्धोष्णानि गुरूणि च । (१८८।१)
pittaśleṣmaharāṇyāhuḥ snigdhoṣṇāni gurūṇi ca |
बृंहणान्यनिलघ्नानि बल्यानि मधुराणि च ॥ (१८८।२)
bṛṃhaṇānyanilaghnāni balyāni madhurāṇi ca ||
कषायं कफपित्तघ्नं किंचित्तिक्तं रुचिप्रदम् । (१८९।१)
kaṣāyaṃ kaphapittaghnaṃ kiṃcittiktaṃ rucipradam |
हृद्यं सुगन्धि विशदं लवलीफलम् उच्यते ॥ (१८९।२)
hṛdyaṃ sugandhi viśadaṃ lavalīphalam ucyate ||
विष्टम्भि दुर्जरं रूक्षं शीतलं वातकोपनम् ॥ (१९०।२)
viṣṭambhi durjaraṃ rūkṣaṃ śītalaṃ vātakopanam ||
शीतं कषायं मधुरं टङ्कं मारुतकृद्गुरु । (१९२।१)
śītaṃ kaṣāyaṃ madhuraṃ ṭaṅkaṃ mārutakṛdguru |
स्निग्धोष्णं तिक्तमधुरं वातश्लेष्मघ्नमैङ्गुदम् ॥ (१९२।२)
snigdhoṣṇaṃ tiktamadhuraṃ vātaśleṣmaghnamaiṅgudam ||
शमीफलं गुरु स्वादु रूक्षोष्णं केशनाशनम् । (१९३।१)
śamīphalaṃ guru svādu rūkṣoṣṇaṃ keśanāśanam |
गुरु श्लेष्मातकफलं कफकृन्मधुरं हिमम् ॥ (१९३।२)
guru śleṣmātakaphalaṃ kaphakṛnmadhuraṃ himam ||
तिक्तं पित्तकरं तेषां सरं कटुविपाकि च । (१९५।१)
tiktaṃ pittakaraṃ teṣāṃ saraṃ kaṭuvipāki ca |
तीक्ष्णोष्णं कटुकं पीलु सस्नेहं कफवातजित् ॥ (१९५।२)
tīkṣṇoṣṇaṃ kaṭukaṃ pīlu sasnehaṃ kaphavātajit ||
आरुष्करं तौवरकं कषायं कटुपाकि तथैव च । (१९६।१)
āruṣkaraṃ tauvarakaṃ kaṣāyaṃ kaṭupāki tathaiva ca |
कुष्ठगुल्मोदरार्शोघ्नं कटुपाकि तथैव च ॥ (१९६।३)
kuṣṭhagulmodarārśoghnaṃ kaṭupāki tathaiva ca ||
अङ्कोलस्य फलं विस्रं गुरु श्लेष्महरं हिमम् । (१९७।१)
aṅkolasya phalaṃ visraṃ guru śleṣmaharaṃ himam |
करञ्जकिंशुकारिष्टफलं जन्तुप्रमेहनुत् ॥ (१९७।२)
karañjakiṃśukāriṣṭaphalaṃ jantupramehanut ||
रूक्षोष्णं कटुकं पाके लघु वातकफापहम् । (१९८।१)
rūkṣoṣṇaṃ kaṭukaṃ pāke laghu vātakaphāpaham |
व्रण्यमुष्णं सरं मेध्यं दोषघ्नं शोफकुष्ठनुत् । (१९९।१)
vraṇyamuṣṇaṃ saraṃ medhyaṃ doṣaghnaṃ śophakuṣṭhanut |
कषायं दीपनं चाम्लं चक्षुष्यं चाभयाफलम् ॥ (१९९।२)
kaṣāyaṃ dīpanaṃ cāmlaṃ cakṣuṣyaṃ cābhayāphalam ||
भेदनं लघु रूक्षोष्णं वैस्वर्यं क्रिमिनाशनम् । (२००।१)
bhedanaṃ laghu rūkṣoṣṇaṃ vaisvaryaṃ krimināśanam |
चक्षुष्यं स्वादुपाक्याक्षं कषायं कफपित्तजित् ॥ (२००।२)
cakṣuṣyaṃ svādupākyākṣaṃ kaṣāyaṃ kaphapittajit ||
कफपित्तहरं रूक्षं वक्त्रक्लेदमलापहम् । (२०१।१)
kaphapittaharaṃ rūkṣaṃ vaktrakledamalāpaham |
कषायमीषन्मधुरं किंचित् पूगफलं सरम् ॥ (२०१।२)
kaṣāyamīṣanmadhuraṃ kiṃcit pūgaphalaṃ saram ||
जातीकोशो ऽथ कर्पूरं जातीकटुकयोः फलम् । (२०२।१)
jātīkośo 'tha karpūraṃ jātīkaṭukayoḥ phalam |
कक्कोलकं लवङ्गं च तिक्तं कटु कफापहम् ॥ (२०२।२)
kakkolakaṃ lavaṅgaṃ ca tiktaṃ kaṭu kaphāpaham ||
लघु तृष्णापहं वक्त्रक्लेददौर्गन्ध्यनाशनम् । (२०३।१)
laghu tṛṣṇāpahaṃ vaktrakledadaurgandhyanāśanam |
सतिक्तः सुरभिः शीतः कर्पूरो लघुलेखनः ॥ (२०३।२)
satiktaḥ surabhiḥ śītaḥ karpūro laghulekhanaḥ ||
तृष्णायां मुखशोषे च वैरस्ये चापि पूजितः । (२०४।१)
tṛṣṇāyāṃ mukhaśoṣe ca vairasye cāpi pūjitaḥ |
प्रियालमज्जा मधुरो वृष्यः पित्तानिलापहः । (२०५।१)
priyālamajjā madhuro vṛṣyaḥ pittānilāpahaḥ |
तृष्णाछर्द्यनिलघ्नश्च तद्वदामलकस्य च ॥ (२०६।२)
tṛṣṇāchardyanilaghnaśca tadvadāmalakasya ca ||
स्वादुपाको ऽग्निबलकृत् स्निग्धः पित्तानिलापहः ॥ (२०७।२)
svādupāko 'gnibalakṛt snigdhaḥ pittānilāpahaḥ ||
यस्य यस्य फलस्येह वीर्यं भवति यादृशम् । (२०८।१)
yasya yasya phalasyeha vīryaṃ bhavati yādṛśam |
तस्य तस्यैव वीर्येण मज्जानम् अपि निर्दिशेत् ॥ (२०८।२)
tasya tasyaiva vīryeṇa majjānam api nirdiśet ||
बिल्वादन्यत्र विज्ञेयमामं तद्धि गुणोत्तरम् । (२०९।२)
bilvādanyatra vijñeyamāmaṃ taddhi guṇottaram |
ग्राह्युष्णं दीपनं तद्धि कषायं कटु तिक्तकम् ॥ (२०९।३)
grāhyuṣṇaṃ dīpanaṃ taddhi kaṣāyaṃ kaṭu tiktakam ||
व्याधितं कृमिजुष्टं च पाकातीतम् अकालजम् । (२१०।१)
vyādhitaṃ kṛmijuṣṭaṃ ca pākātītam akālajam |
पित्तघ्नान्यनिलं कुर्युस्तथा मन्दकफानि च । (२१२।१)
pittaghnānyanilaṃ kuryustathā mandakaphāni ca |
पित्तघ्नं तेषु कूष्माण्डं बालं मध्यं कफावहम् । (२१३।१)
pittaghnaṃ teṣu kūṣmāṇḍaṃ bālaṃ madhyaṃ kaphāvaham |
शुक्लं लघूष्णं सक्षारं दीपनं बस्तिशोधनम् ॥ (२१३।२)
śuklaṃ laghūṣṇaṃ sakṣāraṃ dīpanaṃ bastiśodhanam ||
सर्वदोषहरं हृद्यं पथ्यं चेतोविकारिणाम् । (२१४।१)
sarvadoṣaharaṃ hṛdyaṃ pathyaṃ cetovikāriṇām |
दृष्टिशुक्रक्षयकरं कालिन्दं कफवातकृत् ॥ (२१४।२)
dṛṣṭiśukrakṣayakaraṃ kālindaṃ kaphavātakṛt ||
अलाबुर्भिन्नविट्का तु रूक्षा गुर्व्यतिशीतला । (२१५।१)
alāburbhinnaviṭkā tu rūkṣā gurvyatiśītalā |
तिक्तालाबुरहृद्या तु वामिनी वातपित्तजित् ॥ (२१५।२)
tiktālāburahṛdyā tu vāminī vātapittajit ||
त्रपुसैर्वारुकर्कारुकशीर्णवृन्तप्रभृतीनि ॥ (२१६।१)
trapusairvārukarkārukaśīrṇavṛntaprabhṛtīni ||
बालं सुनीलं त्रपुसं तेषां पित्तहरं स्मृतम् । (२१८।१)
bālaṃ sunīlaṃ trapusaṃ teṣāṃ pittaharaṃ smṛtam |
तत्पाण्डु कफकृज्जीर्णमम्लं वातकफापहम् ॥ (२१८।२)
tatpāṇḍu kaphakṛjjīrṇamamlaṃ vātakaphāpaham ||
एर्वारुकं सकर्कारु संपक्वं कफवातकृत् । (२१९।१)
ervārukaṃ sakarkāru saṃpakvaṃ kaphavātakṛt |
सक्षारं मधुरं रुच्यं दीपनं नातिपित्तलम् ॥ (२१९।२)
sakṣāraṃ madhuraṃ rucyaṃ dīpanaṃ nātipittalam ||
सक्षारं मधुरं चैव शीर्णवृन्तं कफापहम् । (२२०।१)
sakṣāraṃ madhuraṃ caiva śīrṇavṛntaṃ kaphāpaham |
भेदनं दीपनं हृद्यम् आनाहाष्ठीलनुल् लघु ॥ (२२०।२)
bhedanaṃ dīpanaṃ hṛdyam ānāhāṣṭhīlanul laghu ||
पिप्पलीमरिचशृङ्गवेरार्द्रकहिङ्गुजीरककुस्तुम्बुरुजम्बीरसुमुखसुरसार्जकभूस्तृणसुगन्धककासमर्दककालमालकुठेरकक्षवकखरपुष्पशिग्रुमधुशिग्रुफणिज्झकसर्षपराजिकाकुलाहलावगुत्थगण्डीरतिलपर्णिकावर्षाभूचित्रकमूलकलशुनपलाण्डुकलायप्रभृतीनि ॥ (२२१।१)
pippalīmaricaśṛṅgaverārdrakahiṅgujīrakakustumburujambīrasumukhasurasārjakabhūstṛṇasugandhakakāsamardakakālamālakuṭherakakṣavakakharapuṣpaśigrumadhuśigruphaṇijjhakasarṣaparājikākulāhalāvagutthagaṇḍīratilaparṇikāvarṣābhūcitrakamūlakalaśunapalāṇḍukalāyaprabhṛtīni ||
कटून्युष्णानि रुच्यानि वातश्लेष्महराणि च । (२२२।१)
kaṭūnyuṣṇāni rucyāni vātaśleṣmaharāṇi ca |
कृतान्नेषूपयुज्यन्ते संस्कारार्थमनेकधा ॥ (२२२।२)
kṛtānneṣūpayujyante saṃskārārthamanekadhā ||
तेषां गुर्वी स्वादुशीता पिप्पल्यार्द्रा कफावहा । (२२३।१)
teṣāṃ gurvī svāduśītā pippalyārdrā kaphāvahā |
शुष्का कफानिलघ्नी सा वृष्या पित्ताविरोधिनी ॥ (२२३।२)
śuṣkā kaphānilaghnī sā vṛṣyā pittāvirodhinī ||
स्वादुपाक्यार्द्रमरिचं गुरु श्लेष्मप्रसेकि च । (२२४।१)
svādupākyārdramaricaṃ guru śleṣmapraseki ca |
कटूष्णं लघु तच्छुष्कमवृष्यं कफवातजित् ॥ (२२४।२)
kaṭūṣṇaṃ laghu tacchuṣkamavṛṣyaṃ kaphavātajit ||
नात्युष्णं नातिशीतं च वीर्यतो मरिचं सितम् । (२२५।१)
nātyuṣṇaṃ nātiśītaṃ ca vīryato maricaṃ sitam |
गुणवन्मरिचेभ्यश्च चक्षुष्यं च विशेषतः ॥ (२२५।२)
guṇavanmaricebhyaśca cakṣuṣyaṃ ca viśeṣataḥ ||
वृष्योष्णं रोचनं हृद्यं सस्नेहं लघु दीपनम् ॥ (२२६।२)
vṛṣyoṣṇaṃ rocanaṃ hṛdyaṃ sasnehaṃ laghu dīpanam ||
कटूष्णं रोचनम् हृद्यं वृष्यं चैवार्द्रकं स्मृतम् ॥ (२२७।२)
kaṭūṣṇaṃ rocanam hṛdyaṃ vṛṣyaṃ caivārdrakaṃ smṛtam ||
लघूष्णं पाचनम् हिङ्गु दीपनं कफवातजित् । (२२८।१)
laghūṣṇaṃ pācanam hiṅgu dīpanaṃ kaphavātajit |
कटु स्निग्धं सरं तीक्ष्णं शूलाजीर्णविबन्धनुत् ॥ (२२८।२)
kaṭu snigdhaṃ saraṃ tīkṣṇaṃ śūlājīrṇavibandhanut ||
तीक्ष्णोष्णं कटुकं पाके रुच्यं पित्ताग्निवर्धनम् । (२२९।१)
tīkṣṇoṣṇaṃ kaṭukaṃ pāke rucyaṃ pittāgnivardhanam |
कटु श्लेष्मानिलहरं गन्धाढ्यं जीरकद्वयम् ॥ (२२९।२)
kaṭu śleṣmānilaharaṃ gandhāḍhyaṃ jīrakadvayam ||
भक्ष्यव्यञ्जनभोज्येषु विविधेष्ववचारिता ॥ (२३०।२)
bhakṣyavyañjanabhojyeṣu vividheṣvavacāritā ||
आर्द्रा कुस्तुम्बरी कुर्यात् स्वादुसौगन्ध्यहृद्यताम् । (२३१।१)
ārdrā kustumbarī kuryāt svādusaugandhyahṛdyatām |
सा शुष्का मधुरा पाके स्निग्धा तृड्दाहनाशनी ॥ (२३१।२)
sā śuṣkā madhurā pāke snigdhā tṛḍdāhanāśanī ||
दोषघ्नी कटुका किंचित् तिक्ता स्रोतोविशोधनी । (२३२।१)
doṣaghnī kaṭukā kiṃcit tiktā srotoviśodhanī |
जम्बीरः पाचनस्तीक्ष्णः कृमिवातकफापहः ॥ (२३२।२)
jambīraḥ pācanastīkṣṇaḥ kṛmivātakaphāpahaḥ ||
पित्तकृत् पार्श्वशूलघ्नः सुरसः समुदाहृतः । (२३४।१)
pittakṛt pārśvaśūlaghnaḥ surasaḥ samudāhṛtaḥ |
तद्वत्तु सुमुखो ज्ञेयो विशेषाद्गरनाशनः ॥ (२३४।२)
tadvattu sumukho jñeyo viśeṣādgaranāśanaḥ ||
कफघ्ना लघवो रूक्षास्तीक्ष्णोष्णाः पित्तवर्धनाः । (२३५।१)
kaphaghnā laghavo rūkṣāstīkṣṇoṣṇāḥ pittavardhanāḥ |
कटुः सक्षारमधुरः शिग्रुस्तिक्तो ऽथ पिच्छिलः । (२३७।१)
kaṭuḥ sakṣāramadhuraḥ śigrustikto 'tha picchilaḥ |
मधुशिग्रुः सरस्तिक्तः शोफघ्नो दीपनः कटुः ॥ (२३७।२)
madhuśigruḥ sarastiktaḥ śophaghno dīpanaḥ kaṭuḥ ||
विदाहि बद्धविण्मूत्रं रूक्षं तीक्ष्णोष्णम् एव च । (२३८।१)
vidāhi baddhaviṇmūtraṃ rūkṣaṃ tīkṣṇoṣṇam eva ca |
त्रिदोषं सार्षपं शाकं गाण्डीरं वेगनाम च ॥ (२३८।२)
tridoṣaṃ sārṣapaṃ śākaṃ gāṇḍīraṃ veganāma ca ||
वर्षाभूः कफवातघ्नी हिता शोफोदरार्शसाम् ॥ (२३९।२)
varṣābhūḥ kaphavātaghnī hitā śophodarārśasām ||
महत्तद्गुरु विष्टम्भि तीक्ष्णमामं त्रिदोषकृत् । (२४१।१)
mahattadguru viṣṭambhi tīkṣṇamāmaṃ tridoṣakṛt |
तदेव स्नेहसिद्धं तु पित्तनुत् कफवातजित् ॥ (२४१।२)
tadeva snehasiddhaṃ tu pittanut kaphavātajit ||
विष्टम्भि वातलं शाकं शुष्कमन्यत्र मूलकात् ॥ (२४२।२)
viṣṭambhi vātalaṃ śākaṃ śuṣkamanyatra mūlakāt ||
पुष्पं च पत्रं च फलं तथैव यथोत्तरम् ते गुरवः प्रदिष्टाः । (२४३।१)
puṣpaṃ ca patraṃ ca phalaṃ tathaiva yathottaram te guravaḥ pradiṣṭāḥ |
तेषां तु पुष्पं कफपित्तहन्तृ फलं निहन्यात् कफमारुतौ च ॥ (२४३।२)
teṣāṃ tu puṣpaṃ kaphapittahantṛ phalaṃ nihanyāt kaphamārutau ca ||
स्निग्धोष्णतीक्ष्णः कटुपिच्छिलश्च गुरुः सरः स्वादुरसश्च बल्यः । (२४४।१)
snigdhoṣṇatīkṣṇaḥ kaṭupicchilaśca guruḥ saraḥ svādurasaśca balyaḥ |
वृष्यश्च मेधास्वरवर्णचक्षुर्भग्नास्थिसंधानकरो रसोनः ॥ (२४४।२)
vṛṣyaśca medhāsvaravarṇacakṣurbhagnāsthisaṃdhānakaro rasonaḥ ||
हृद्रोगजीर्णज्वरकुक्षिशूलविबन्धगुल्मारुचिकासशोफान् । (२४५।१)
hṛdrogajīrṇajvarakukṣiśūlavibandhagulmārucikāsaśophān |
दुर्नामकुष्ठानलसादजन्तुसमीरणश्वासकफांश्च हन्ति ॥ (२४५।२)
durnāmakuṣṭhānalasādajantusamīraṇaśvāsakaphāṃśca hanti ||
नात्युष्णवीर्यो ऽनिलहा कटुश्च तीक्ष्णो गुरुर्नातिकफावहश्च । (२४६।१)
nātyuṣṇavīryo 'nilahā kaṭuśca tīkṣṇo gururnātikaphāvahaśca |
बलावहः पित्तकरो ऽथ किंचित् पलाण्डुरग्निं च विवर्धयेत्तु ॥ (२४६।२)
balāvahaḥ pittakaro 'tha kiṃcit palāṇḍuragniṃ ca vivardhayettu ||
स्निग्धो रुचिष्यः स्थिरधातुकर्ता बल्यो ऽथ मेधाकफपुष्टिदश्च । (२४७।१)
snigdho ruciṣyaḥ sthiradhātukartā balyo 'tha medhākaphapuṣṭidaśca |
स्वादुर्गुरुः शोणितपित्तशस्तः स पिच्छिलः क्षीरपलाण्डुरुक्तः ॥ (२४७।२)
svādurguruḥ śoṇitapittaśastaḥ sa picchilaḥ kṣīrapalāṇḍuruktaḥ ||
कलायशाकं पित्तघ्नं कफघ्नं वातलं गुरु । (२४८।१)
kalāyaśākaṃ pittaghnaṃ kaphaghnaṃ vātalaṃ guru |
चुच्चूयूथिकातरुणीजीवन्तीबिम्बीतिकानदीभल्लातकछगलान्त्रीवृक्षादनीफञ्जीशाल्मलीशेलुवनस्पतिप्रसवशणकर्बुदारकोविदारप्रभृतीनि ॥ (२४९।१)
cuccūyūthikātaruṇījīvantībimbītikānadībhallātakachagalāntrīvṛkṣādanīphañjīśālmalīśeluvanaspatiprasavaśaṇakarbudārakovidāraprabhṛtīni ||
कफघ्नान्यनिलं कुर्युः संग्राहीणि लघूनि च ॥ (२५०।२)
kaphaghnānyanilaṃ kuryuḥ saṃgrāhīṇi laghūni ca ||
लघुः पाके च जन्तुघ्नः पिच्छिलो व्रणिनां हितः । (२५१।१)
laghuḥ pāke ca jantughnaḥ picchilo vraṇināṃ hitaḥ |
कषायमधुरो ग्राही चुच्चूस्तेषां त्रिदोषहा ॥ (२५१।२)
kaṣāyamadhuro grāhī cuccūsteṣāṃ tridoṣahā ||
चक्षुष्या सर्वदोषघ्नी जीवन्ती समुदाहृता । (२५२।१)
cakṣuṣyā sarvadoṣaghnī jīvantī samudāhṛtā |
वृक्षादनी वातहरा फञ्जी त्वल्पबला मता ॥ (२५२।२)
vṛkṣādanī vātaharā phañjī tvalpabalā matā ||
क्षीरवृक्षोत्पलादीनां कषायाः पल्लवाः स्मृताः । (२५३।१)
kṣīravṛkṣotpalādīnāṃ kaṣāyāḥ pallavāḥ smṛtāḥ |
शीताः संग्राहिणः शस्ता रक्तपित्तातिसारिणाम् ॥ (२५३।२)
śītāḥ saṃgrāhiṇaḥ śastā raktapittātisāriṇām ||
पुनर्नवावरुणतर्कार्युरुबूकवत्सादनीबिल्वशाकप्रभृतीनि ॥ (२५४।१)
punarnavāvaruṇatarkāryurubūkavatsādanībilvaśākaprabhṛtīni ||
तेषु पौनर्नवं शाकं विशेषाच्छोफनाशनम् ॥ (२५५।२)
teṣu paunarnavaṃ śākaṃ viśeṣācchophanāśanam ||
तण्डुलीयकोपोदिकाश्वबलाचिल्लीपालङ्क्यावास्तूकप्रभृतीनि ॥ (२५६।१)
taṇḍulīyakopodikāśvabalācillīpālaṅkyāvāstūkaprabhṛtīni ||
तेषां शीततमो रूक्षस्तण्डुलीयो विषापहः ॥ (२५८।२)
teṣāṃ śītatamo rūkṣastaṇḍulīyo viṣāpahaḥ ||
उपोदिका सरा स्निग्धा बल्या श्लेष्मकरी हिमा ॥ (२५९।२)
upodikā sarā snigdhā balyā śleṣmakarī himā ||
सक्षारः सर्वदोषघ्नो वास्तूको रोचनः सरः ॥ (२६०।२)
sakṣāraḥ sarvadoṣaghno vāstūko rocanaḥ saraḥ ||
चिल्ली वास्तूकवज्ज्ञेया पालङ्क्या तण्डुलीयवत् । (२६१।१)
cillī vāstūkavajjñeyā pālaṅkyā taṇḍulīyavat |
वातकृद्बद्धविण्मूत्रा रूक्षा पित्तकफे हिता । (२६१।२)
vātakṛdbaddhaviṇmūtrā rūkṣā pittakaphe hitā |
शाकमाश्वबलं रूक्षं बद्धविण्मूत्रमारुतम् ॥ (२६१।३)
śākamāśvabalaṃ rūkṣaṃ baddhaviṇmūtramārutam ||
मण्डूकपर्णीसप्तलासुनिषण्णकसुवर्चलापिप्पलीगुडूचीगोजिह्वाकाकमाचीप्रपुन्नाडावल्गुजसतीनबृहतीकण्टकारिकाफलपटोलवार्ताकुकारवेल्लककटुकिकाकेवुकोरुबूकपर्पटककिराततिक्तकर्कोटकारिष्टकोशातकीवेत्रकरीराटरूषकार्कपुष्पीप्रभृतीनि ॥ (२६२।१)
maṇḍūkaparṇīsaptalāsuniṣaṇṇakasuvarcalāpippalīguḍūcīgojihvākākamācīprapunnāḍāvalgujasatīnabṛhatīkaṇṭakārikāphalapaṭolavārtākukāravellakakaṭukikākevukorubūkaparpaṭakakirātatiktakarkoṭakāriṣṭakośātakīvetrakarīrāṭarūṣakārkapuṣpīprabhṛtīni ||
रक्तपित्तहराण्याहुर्हृद्यानि सुलघूनि च । (२६३।१)
raktapittaharāṇyāhurhṛdyāni sulaghūni ca |
लघ्वी मण्डूकपर्णी तु तद्वद्गोजिह्विका मता ॥ (२६४।२)
laghvī maṇḍūkaparṇī tu tadvadgojihvikā matā ||
अविदाही त्रिदोषघ्नः संग्राही सुनिषण्णकः । (२६५।१)
avidāhī tridoṣaghnaḥ saṃgrāhī suniṣaṇṇakaḥ |
अवल्गुजः कटुः पाके तिक्तः पित्तकफापहः ॥ (२६५।२)
avalgujaḥ kaṭuḥ pāke tiktaḥ pittakaphāpahaḥ ||
ईषत्तिक्तं त्रिदोषघ्नं शाकं कटु सतीनजम् । (२६६।१)
īṣattiktaṃ tridoṣaghnaṃ śākaṃ kaṭu satīnajam |
नात्युष्णशीतं कुष्ठघ्नं काकमाच्यास्तु तद्विधम् ॥ (२६६।२)
nātyuṣṇaśītaṃ kuṣṭhaghnaṃ kākamācyāstu tadvidham ||
कफपित्तहरं व्रण्यमुष्णं तिक्तमवातलम् । (२६८।१)
kaphapittaharaṃ vraṇyamuṣṇaṃ tiktamavātalam |
वार्ताकं दीपनं प्रोक्तं जीर्णं सक्षारपित्तलम् । (२६९।२)
vārtākaṃ dīpanaṃ proktaṃ jīrṇaṃ sakṣārapittalam |
तद्वत् कर्कोटकं विद्यात् कारवेल्लकम् एव च ॥ (२६९।३)
tadvat karkoṭakaṃ vidyāt kāravellakam eva ca ||
किराततिक्तसहितास्तिक्ताः पित्तकफापहाः ॥ (२७०।२)
kirātatiktasahitāstiktāḥ pittakaphāpahāḥ ||
रूक्षं लघु च शीतं च वातपित्तप्रकोपणम् ॥ (२७१।२)
rūkṣaṃ laghu ca śītaṃ ca vātapittaprakopaṇam ||
कौसुम्भं मधुरं रूक्षमुष्णं श्लेष्महरं लघु ॥ (२७२।२)
kausumbhaṃ madhuraṃ rūkṣamuṣṇaṃ śleṣmaharaṃ laghu ||
वातलं नालिकाशाकं पित्तघ्नं मधुरं च तत् । (२७३।१)
vātalaṃ nālikāśākaṃ pittaghnaṃ madhuraṃ ca tat |
ग्रहण्यर्शोविकारघ्नी साम्ला वातकफे हिता । (२७३।२)
grahaṇyarśovikāraghnī sāmlā vātakaphe hitā |
लोणिकाजातुकत्रिपर्णिकापत्तूरजीवकसुवर्चलाडुडुरककुतुम्बककुठिञ्जरकुन्तलिकाकुरण्टिकाप्रभृतयः ॥ (२७४।१)
loṇikājātukatriparṇikāpattūrajīvakasuvarcalāḍuḍurakakutumbakakuṭhiñjarakuntalikākuraṇṭikāprabhṛtayaḥ ||
स्वादुपाकरसाः शीताः कफघ्ना नातिपित्तलाः । (२७५।१)
svādupākarasāḥ śītāḥ kaphaghnā nātipittalāḥ |
लवणानुरसा रूक्षाः सक्षारा वातलाः सराः ॥ (२७५।२)
lavaṇānurasā rūkṣāḥ sakṣārā vātalāḥ sarāḥ ||
स्वादुतिक्ता कुन्तलिका कषाया सकुरण्टिका । (२७६।१)
svādutiktā kuntalikā kaṣāyā sakuraṇṭikā |
संग्राहि शीतलं चापि लघु दोषापहं तथा । (२७६।२)
saṃgrāhi śītalaṃ cāpi laghu doṣāpahaṃ tathā |
स्वादुपाकरसं शाकं दुर्जरं हरिमन्थजम् । (२७७।१)
svādupākarasaṃ śākaṃ durjaraṃ harimanthajam |
भेदनं मधुरं रूक्षं कालायम् अतिवातलम् ॥ (२७७।२)
bhedanaṃ madhuraṃ rūkṣaṃ kālāyam ativātalam ||
शोफघ्नमुष्णवीर्यं च पत्रं पूतिकरञ्जजम् ॥ (२७८।२)
śophaghnamuṣṇavīryaṃ ca patraṃ pūtikarañjajam ||
ताम्बूलपत्रं तीक्ष्णोष्णं कटु पित्तप्रकोपणम् । (२७९।१)
tāmbūlapatraṃ tīkṣṇoṣṇaṃ kaṭu pittaprakopaṇam |
सुगन्धि विशदं तिक्तं स्वर्यं वातकफापहम् ॥ (२७९।२)
sugandhi viśadaṃ tiktaṃ svaryaṃ vātakaphāpaham ||
स्रंसनं कटुकं पाके कषायं वह्निदीपनम् । (२८०।१)
sraṃsanaṃ kaṭukaṃ pāke kaṣāyaṃ vahnidīpanam |
वक्त्रकण्डूमलक्लेददौर्गन्ध्यादिविशोधनम् ॥ (२८०।२)
vaktrakaṇḍūmalakledadaurgandhyādiviśodhanam ||
कोविदारशणशाल्मलीपुष्पाणि मधुराणि मधुरविपाकानि रक्तपित्तहराणि च वृषागस्त्ययोः पुष्पाणि तिक्तानि कटुविपाकानि क्षयकासापहानि च ॥ (२८१।१)
kovidāraśaṇaśālmalīpuṣpāṇi madhurāṇi madhuravipākāni raktapittaharāṇi ca vṛṣāgastyayoḥ puṣpāṇi tiktāni kaṭuvipākāni kṣayakāsāpahāni ca ||
आगस्त्यं नातिशीतोष्णं नक्तान्धानां प्रशस्यते ॥ (२८२।१)
āgastyaṃ nātiśītoṣṇaṃ naktāndhānāṃ praśasyate ||
करीरमधुशिग्रुकुसुमानि कटुविपाकानि वातहराणि सृष्टमूत्रपुरीषाणि च ॥ (२८३।१)
karīramadhuśigrukusumāni kaṭuvipākāni vātaharāṇi sṛṣṭamūtrapurīṣāṇi ca ||
रक्तवृक्षस्य निम्बस्य मुष्ककार्कासनस्य च । (२८४।१)
raktavṛkṣasya nimbasya muṣkakārkāsanasya ca |
कफपित्तहरं पुष्पं कुष्ठघ्नं कुटजस्य च ॥ (२८४।२)
kaphapittaharaṃ puṣpaṃ kuṣṭhaghnaṃ kuṭajasya ca ||
सतिक्तं मधुरं शीतं पद्मं पित्तकफापहम् । (२८५।१)
satiktaṃ madhuraṃ śītaṃ padmaṃ pittakaphāpaham |
मधुरं पिच्छिलं स्निग्धं कुमुदं ह्लादि शीतलम् । (२८५।२)
madhuraṃ picchilaṃ snigdhaṃ kumudaṃ hlādi śītalam |
तस्माद् अल्पान्तरगुणे विद्यात् कुवलयोत्पले ॥ (२८५।३)
tasmād alpāntaraguṇe vidyāt kuvalayotpale ||
सिन्धुवारं विजानीयाद्धिमं पित्तविनाशनम् । (२८६।१)
sindhuvāraṃ vijānīyāddhimaṃ pittavināśanam |
मालतीमल्लिके तिक्ते सौरभ्यात् पित्तनाशने ॥ (२८६।२)
mālatīmallike tikte saurabhyāt pittanāśane ||
सुगन्धि विशदं हृद्यं बाकुलं पाटलानि च । (२८७।१)
sugandhi viśadaṃ hṛdyaṃ bākulaṃ pāṭalāni ca |
श्लेष्मपित्तविषघ्नं तु नागं तद्वच्च कुङ्कुमम् ॥ (२८७।२)
śleṣmapittaviṣaghnaṃ tu nāgaṃ tadvacca kuṅkumam ||
चम्पकं रक्तपित्तघ्नं शीतोष्णं कफनाशनम् । (२८८।१)
campakaṃ raktapittaghnaṃ śītoṣṇaṃ kaphanāśanam |
किंशुकं कफपित्तघ्नं तद्वदेव कुरण्टकम् ॥ (२८८।२)
kiṃśukaṃ kaphapittaghnaṃ tadvadeva kuraṇṭakam ||
यथावृक्षं विजानीयात् पुष्पं वृक्षोचितं तथा । (२८९।१)
yathāvṛkṣaṃ vijānīyāt puṣpaṃ vṛkṣocitaṃ tathā |
क्षवककुलेवरवंशकरीरप्रभृतीनि कफहराणि सृष्टमूत्रपुरीषाणि च ॥ (२९०।१)
kṣavakakulevaravaṃśakarīraprabhṛtīni kaphaharāṇi sṛṣṭamūtrapurīṣāṇi ca ||
क्षवकं कृमिलं तेषु स्वादुपाकं सपिच्छलम् । (२९१।१)
kṣavakaṃ kṛmilaṃ teṣu svādupākaṃ sapicchalam |
विष्यन्दि वातलं नातिपित्तश्लेष्मकरं च तत् ॥ (२९१।२)
viṣyandi vātalaṃ nātipittaśleṣmakaraṃ ca tat ||
तत्र पलालजातं मधुरं मधुरविपाकं रूक्षं दोषप्रशमनं च इक्षुजं मधुरं कषायानुरसं कटुकं शीतलं च तद्वदेवोष्णं कारीषं कषायं वातकोपनं च वेणुजातं कषायं वातकोपनं च भूमिजं गुरु नातिवातलं भूमितश्चास्यानुरसः ॥ (२९३।२)
tatra palālajātaṃ madhuraṃ madhuravipākaṃ rūkṣaṃ doṣapraśamanaṃ ca ikṣujaṃ madhuraṃ kaṣāyānurasaṃ kaṭukaṃ śītalaṃ ca tadvadevoṣṇaṃ kārīṣaṃ kaṣāyaṃ vātakopanaṃ ca veṇujātaṃ kaṣāyaṃ vātakopanaṃ ca bhūmijaṃ guru nātivātalaṃ bhūmitaścāsyānurasaḥ ||
पिण्याकतिलकल्कस्थूणिकाशुष्कशाकाणि सर्वदोषप्रकोपणानि ॥ (२९४।१)
piṇyākatilakalkasthūṇikāśuṣkaśākāṇi sarvadoṣaprakopaṇāni ||
विष्टम्भिनः स्मृताः सर्वे वटका वातकोपनाः । (२९५।१)
viṣṭambhinaḥ smṛtāḥ sarve vaṭakā vātakopanāḥ |
सिण्डाकी वातला सार्द्रा रुचिष्यानलदीपनी ॥ (२९५।२)
siṇḍākī vātalā sārdrā ruciṣyānaladīpanī ||
विड्भेदि गुरु रूक्षं च प्रायो विष्टम्भि दुर्जरम् । (२९६।१)
viḍbhedi guru rūkṣaṃ ca prāyo viṣṭambhi durjaram |
सकषायं च सर्वं हि स्वादु शाकमुदाहृतम् । (२९६।२)
sakaṣāyaṃ ca sarvaṃ hi svādu śākamudāhṛtam |
पुष्पं पत्रं फलं नालं कन्दाश्च गुरवः क्रमात् ॥ (२९६।३)
puṣpaṃ patraṃ phalaṃ nālaṃ kandāśca guravaḥ kramāt ||
कन्दानत ऊर्ध्वं वक्ष्यामः विदारीकन्दशतावरीबिसमृणालशृङ्गाटककशेरुकपिण्डालुकमध्वालुकहस्त्यालुककाष्ठालुकशङ्खालुकरक्तालुकेन्दीवरोत्पलकन्दप्रभृतीनि ॥ (२९८।१)
kandānata ūrdhvaṃ vakṣyāmaḥ vidārīkandaśatāvarībisamṛṇālaśṛṅgāṭakakaśerukapiṇḍālukamadhvālukahastyālukakāṣṭhālukaśaṅkhālukaraktālukendīvarotpalakandaprabhṛtīni ||
गुरूणि बहुशुक्राणि स्तन्यवृद्धिकराणि च ॥ (२९९।२)
gurūṇi bahuśukrāṇi stanyavṛddhikarāṇi ca ||
मधुरो बृंहणो वृष्यः शीतः स्वर्यो ऽतिमूत्रलः । (३००।१)
madhuro bṛṃhaṇo vṛṣyaḥ śītaḥ svaryo 'timūtralaḥ |
विदारीकन्दो बल्यस्तु पित्तवातहरश्च सः ॥ (३००।२)
vidārīkando balyastu pittavātaharaśca saḥ ||
महती चैव हृद्या च मेधाग्निबलवर्धिनी ॥ (३०१।२)
mahatī caiva hṛdyā ca medhāgnibalavardhinī ||
ग्रहण्यर्शोविकारघ्नी वृष्या शीता रसायनी । (३०२।१)
grahaṇyarśovikāraghnī vṛṣyā śītā rasāyanī |
कफपित्तहरास्तिक्तास्तस्या एवाङ्कुराः स्मृताः ॥ (३०२।२)
kaphapittaharāstiktāstasyā evāṅkurāḥ smṛtāḥ ||
अविदाहि बिसं प्रोक्तं रक्तपित्तप्रसादनम् । (३०३।१)
avidāhi bisaṃ proktaṃ raktapittaprasādanam |
विष्टम्भि दुर्जरं रूक्षं विरसं मारुतावहम् ॥ (३०३।२)
viṣṭambhi durjaraṃ rūkṣaṃ virasaṃ mārutāvaham ||
सुरेन्द्रकन्दः श्लेष्मघ्नो विपाके कटुपित्तकृत् । (३०५।१)
surendrakandaḥ śleṣmaghno vipāke kaṭupittakṛt |
स्थूलसूरणमाणकप्रभृतयः कन्दा ईषत्कषायाः कटुका रूक्षा विष्टम्भिनो गुरवः कफवातलाः पित्तहराश्च ॥ (३०६।१)
sthūlasūraṇamāṇakaprabhṛtayaḥ kandā īṣatkaṣāyāḥ kaṭukā rūkṣā viṣṭambhino guravaḥ kaphavātalāḥ pittaharāśca ||
मानकं स्वादु शीतं च गुरु चापि प्रकीर्तितम् । (३०७।१)
mānakaṃ svādu śītaṃ ca guru cāpi prakīrtitam |
स्थूलकन्दस्तु नात्युष्णः सूरणो गुदकीलहा ॥ (३०७।२)
sthūlakandastu nātyuṣṇaḥ sūraṇo gudakīlahā ||
वराहकन्दः श्लेष्मघ्नः कटुको रसपाकतः । (३०९।१)
varāhakandaḥ śleṣmaghnaḥ kaṭuko rasapākataḥ |
तालनारिकेलखर्जूरप्रभृतीनां मस्तकमज्जानः ॥ (३१०।१)
tālanārikelakharjūraprabhṛtīnāṃ mastakamajjānaḥ ||
शुक्रलाननिलघ्नांश्च कफवृद्धिकरान् अपि ॥ (३११।२)
śukralānanilaghnāṃśca kaphavṛddhikarān api ||
बालं ह्यनार्तवं जीर्णं व्याधितं क्रिमिभक्षितम् । (३१२।१)
bālaṃ hyanārtavaṃ jīrṇaṃ vyādhitaṃ krimibhakṣitam |
कन्दं विवर्जयेत् सर्वं यो वा सम्यङ्न रोहति ॥ (३१२।२)
kandaṃ vivarjayet sarvaṃ yo vā samyaṅna rohati ||
सैन्धवसामुद्रविडसौवर्चलरोमकौद्भिदप्रभृतीनि लवणानि यथोत्तरम् उष्णानि वातहराणि कफपित्तकराणि यथापूर्वं स्निग्धानि स्वादूनि सृष्टमूत्रपुरीषाणि चेति ॥ (३१३।१)
saindhavasāmudraviḍasauvarcalaromakaudbhidaprabhṛtīni lavaṇāni yathottaram uṣṇāni vātaharāṇi kaphapittakarāṇi yathāpūrvaṃ snigdhāni svādūni sṛṣṭamūtrapurīṣāṇi ceti ||
चक्षुष्यं सैन्धवं हृद्यं रुच्यं लघ्वग्निदीपनम् । (३१४।१)
cakṣuṣyaṃ saindhavaṃ hṛdyaṃ rucyaṃ laghvagnidīpanam |
स्निग्धं समधुरं वृष्यं शीतं दोषघ्नमुत्तमम् ॥ (३१४।२)
snigdhaṃ samadhuraṃ vṛṣyaṃ śītaṃ doṣaghnamuttamam ||
सामुद्रं मधुरं पाके नात्युष्णमविदाहि च । (३१५।१)
sāmudraṃ madhuraṃ pāke nātyuṣṇamavidāhi ca |
भेदनं स्निग्धमीषच्च शूलघ्नं नातिपित्तलम् ॥ (३१५।२)
bhedanaṃ snigdhamīṣacca śūlaghnaṃ nātipittalam ||
सक्षारं दीपनं सूक्ष्मं शूलहृद्रोगनाशनम् । (३१६।१)
sakṣāraṃ dīpanaṃ sūkṣmaṃ śūlahṛdroganāśanam |
रोचनं तीक्ष्णमुष्णं च विडं वातानुलोमनम् ॥ (३१६।२)
rocanaṃ tīkṣṇamuṣṇaṃ ca viḍaṃ vātānulomanam ||
लघु सौवर्चलं पाके वीर्योष्णं विशदं कटु । (३१७।१)
laghu sauvarcalaṃ pāke vīryoṣṇaṃ viśadaṃ kaṭu |
गुल्मशूलविबन्धघ्नं हृद्यं सुरभि रोचनम् ॥ (३१७।२)
gulmaśūlavibandhaghnaṃ hṛdyaṃ surabhi rocanam ||
रोमकं तीक्ष्णमत्युष्णं व्यवायि कटुपाकि च । (३१८।१)
romakaṃ tīkṣṇamatyuṣṇaṃ vyavāyi kaṭupāki ca |
वातघ्नं लघु विष्यन्दि सूक्ष्मं विड्भेदि मूत्रलम् ॥ (३१८।२)
vātaghnaṃ laghu viṣyandi sūkṣmaṃ viḍbhedi mūtralam ||
लघु तीक्ष्णोष्णमुत्क्लेदि सूक्ष्मं वातानुलोमनम् । (३१९।१)
laghu tīkṣṇoṣṇamutkledi sūkṣmaṃ vātānulomanam |
सतिक्तं कटु सक्षारं विद्याल्लवणमौद्भिदम् ॥ (३१९।२)
satiktaṃ kaṭu sakṣāraṃ vidyāllavaṇamaudbhidam ||
यवक्षारस्वर्जिकाक्षारोषक्षारपाकिमटङ्कणक्षारप्रभृतयः । (३२२।१)
yavakṣārasvarjikākṣāroṣakṣārapākimaṭaṅkaṇakṣāraprabhṛtayaḥ |
क्षारास्तु पाचनाः सर्वे रक्तपित्तकराः सराः ॥ (३२२।३)
kṣārāstu pācanāḥ sarve raktapittakarāḥ sarāḥ ||
ज्ञेयौ वह्निसमौ क्षारौ स्वर्जिकायावशूकजौ । (३२३।१)
jñeyau vahnisamau kṣārau svarjikāyāvaśūkajau |
शुक्रश्लेष्मविबन्धार्शोगुल्मप्लीहविनाशनौ ॥ (३२३।२)
śukraśleṣmavibandhārśogulmaplīhavināśanau ||
उष्णो ऽनिलघ्नः प्रक्लेदी चोषक्षारो बलापहः । (३२४।१)
uṣṇo 'nilaghnaḥ prakledī coṣakṣāro balāpahaḥ |
मेदोघ्नः पाकिमः क्षारस्तेषां बस्तिविशोधनः ॥ (३२४।२)
medoghnaḥ pākimaḥ kṣārasteṣāṃ bastiviśodhanaḥ ||
विरूक्षणो ऽनिलकरः श्लेष्मघ्नः पित्तदूषणः । (३२५।१)
virūkṣaṇo 'nilakaraḥ śleṣmaghnaḥ pittadūṣaṇaḥ |
अग्निदीप्तिकरस्तीक्ष्णष्टङ्कणः क्षार उच्यते ॥ (३२५।२)
agnidīptikarastīkṣṇaṣṭaṅkaṇaḥ kṣāra ucyate ||
सुवर्णं स्वादु हृद्यं च बृंहणीयं रसायनम् । (३२६।१)
suvarṇaṃ svādu hṛdyaṃ ca bṛṃhaṇīyaṃ rasāyanam |
दोषत्रयापहं शीतं चक्षुष्यं विषसूदनम् ॥ (३२६।२)
doṣatrayāpahaṃ śītaṃ cakṣuṣyaṃ viṣasūdanam ||
रूप्यमम्लं सरं शीतं सस्नेहं पित्तवातनुत् । (३२७।१)
rūpyamamlaṃ saraṃ śītaṃ sasnehaṃ pittavātanut |
ताम्रं कषायं मधुरं लेखनं शीतलं सरम् ॥ (३२७।२)
tāmraṃ kaṣāyaṃ madhuraṃ lekhanaṃ śītalaṃ saram ||
सतिक्तं लेखनं कांस्यं चक्षुष्यं कफवातजित् । (३२८।१)
satiktaṃ lekhanaṃ kāṃsyaṃ cakṣuṣyaṃ kaphavātajit |
वातकृच्छीतलं लोहं तृष्णापित्तकफापहम् ॥ (३२८।२)
vātakṛcchītalaṃ lohaṃ tṛṣṇāpittakaphāpaham ||
कटु क्रिमिघ्नं लवणं त्रपु सीसं विलेखनम् । (३२९।१)
kaṭu krimighnaṃ lavaṇaṃ trapu sīsaṃ vilekhanam |
मुक्ताविद्रुमवज्रेन्द्रवैदूर्यस्फटिकादयः ॥ (३२९।२)
muktāvidrumavajrendravaidūryasphaṭikādayaḥ ||
पवित्रा धारणीयाश्च पाप्मालक्ष्मीमलापहाः ॥ (३३०।२)
pavitrā dhāraṇīyāśca pāpmālakṣmīmalāpahāḥ ||
धान्येषु मांसेषु फलेषु चैव शाकेषु चानुक्तमिहाप्रमेयात् । (३३१।१)
dhānyeṣu māṃseṣu phaleṣu caiva śākeṣu cānuktamihāprameyāt |
आस्वादतो भूतगुणैश्च मत्वा तदादिशेद् द्रव्यम् अनल्पबुद्धिः ॥ (३३१।२)
āsvādato bhūtaguṇaiśca matvā tadādiśed dravyam analpabuddhiḥ ||
मुद्गाढकीमसूराश्च धान्येषु प्रवराः स्मृताः ॥ (३३२।२)
mudgāḍhakīmasūrāśca dhānyeṣu pravarāḥ smṛtāḥ ||
मयूरवर्मिकूर्माश्च श्रेष्ठा मांसगणेष्विह ॥ (३३३।२)
mayūravarmikūrmāśca śreṣṭhā māṃsagaṇeṣviha ||
दाडिमामलकं द्राक्षा खर्जूरं सपरूषकम् । (३३४।१)
dāḍimāmalakaṃ drākṣā kharjūraṃ saparūṣakam |
राजादनं मातुलुङ्गं फलवर्गे प्रशस्यते ॥ (३३४।२)
rājādanaṃ mātuluṅgaṃ phalavarge praśasyate ||
मण्डूकपर्णी जीवन्ती शाकवर्गे प्रशस्यते ॥ (३३५।२)
maṇḍūkaparṇī jīvantī śākavarge praśasyate ||
गव्यं क्षीरं घृतं श्रेष्ठं सैन्धवं लवणेषु च । (३३६।१)
gavyaṃ kṣīraṃ ghṛtaṃ śreṣṭhaṃ saindhavaṃ lavaṇeṣu ca |
धात्रीदाडिममम्लेषु पिप्पली नागरं कटौ ॥ (३३६।२)
dhātrīdāḍimamamleṣu pippalī nāgaraṃ kaṭau ||
तिक्ते पटोलवार्ताके मधुरे घृतम् उच्यते । (३३७।१)
tikte paṭolavārtāke madhure ghṛtam ucyate |
क्षौद्रं पूगफलं श्रेष्ठं कषाये सपरूषकम् ॥ (३३७।२)
kṣaudraṃ pūgaphalaṃ śreṣṭhaṃ kaṣāye saparūṣakam ||
परिसंवत्सरं धान्यं मांसं वयसि मध्यमे ॥ (३३८।२)
parisaṃvatsaraṃ dhānyaṃ māṃsaṃ vayasi madhyame ||
अपर्युषितमन्नं तु संस्कृतं मात्रया शुभम् । (३३९।१)
aparyuṣitamannaṃ tu saṃskṛtaṃ mātrayā śubham |
फलं पर्यागतं शाकमशुष्कं तरुणं नवम् ॥ (३३९।२)
phalaṃ paryāgataṃ śākamaśuṣkaṃ taruṇaṃ navam ||
अतः परं प्रवक्ष्यामि कृतान्नगुणविस्तरम् ॥ (३४०।१)
ataḥ paraṃ pravakṣyāmi kṛtānnaguṇavistaram ||
लाजमण्डो विशुद्धानां पथ्यः पाचनदीपनः । (३४१।१)
lājamaṇḍo viśuddhānāṃ pathyaḥ pācanadīpanaḥ |
स्वेदाग्निजननी लघ्वी दीपनी बस्तिशोधनी । (३४२।१)
svedāgnijananī laghvī dīpanī bastiśodhanī |
क्षुत्तृट्श्रमग्लानिहरी पेया वातानुलोमनी ॥ (३४२।२)
kṣuttṛṭśramaglāniharī peyā vātānulomanī ||
विलेपी तर्पणी हृद्या ग्राहिणी बलवर्धनी । (३४३।१)
vilepī tarpaṇī hṛdyā grāhiṇī balavardhanī |
पथ्या स्वादुरसा लघ्वी दीपनी क्षुत्तृषापहा ॥ (३४३।२)
pathyā svādurasā laghvī dīpanī kṣuttṛṣāpahā ||
हृद्या संतर्पणी वृष्या बृंहणी बलवर्धनी । (३४४।१)
hṛdyā saṃtarpaṇī vṛṣyā bṛṃhaṇī balavardhanī |
शाकमांसफलैर् युक्ता विलेप्यम्ला च दुर्जरा ॥ (३४४।२)
śākamāṃsaphalair yuktā vilepyamlā ca durjarā ||
सिक्थैर् विरहितो मण्डः पेया सिक्थसमन्विता । (३४५।१)
sikthair virahito maṇḍaḥ peyā sikthasamanvitā |
विलेपी बहुसिक्था स्याद्यवागूर्विरलद्रवा ॥ (३४५।२)
vilepī bahusikthā syādyavāgūrviraladravā ||
विष्टम्भी पायसो बल्यो मेदःकफकरो गुरुः । (३४६।१)
viṣṭambhī pāyaso balyo medaḥkaphakaro guruḥ |
धौतस्तु विमलः शुद्धो मनोज्ञः सुरभिः समः । (३४७।१)
dhautastu vimalaḥ śuddho manojñaḥ surabhiḥ samaḥ |
स्विन्नः सुप्रस्रुतस्तूष्णो विशदस्त्वोदनो लघुः ॥ (३४७।२)
svinnaḥ suprasrutastūṣṇo viśadastvodano laghuḥ ||
अधौतो ऽप्रस्रुतो ऽस्विन्नः शीतश्चाप्योदनो गुरुः । (३४८।१)
adhauto 'prasruto 'svinnaḥ śītaścāpyodano guruḥ |
लघुः सुगन्धिः कफहा विज्ञेयो भृष्टतण्डुलः ॥ (३४८।२)
laghuḥ sugandhiḥ kaphahā vijñeyo bhṛṣṭataṇḍulaḥ ||
स्नेहैर् मांसैः फलैः कन्दैर् वैदलाम्लैश्च संयुताः । (३४९।१)
snehair māṃsaiḥ phalaiḥ kandair vaidalāmlaiśca saṃyutāḥ |
गुरवो बृंहणा बल्या ये च क्षीरोपसाधिताः ॥ (३४९।२)
guravo bṛṃhaṇā balyā ye ca kṣīropasādhitāḥ ||
सुस्विन्नो निस्तुषो भृष्ट ईषत्सूपो लघुर्हितः । (३५०।१)
susvinno nistuṣo bhṛṣṭa īṣatsūpo laghurhitaḥ |
स्विन्नं निष्पीडितं शाकं हितं स्यात् स्नेहसंस्कृतम् ॥ (३५०।२)
svinnaṃ niṣpīḍitaṃ śākaṃ hitaṃ syāt snehasaṃskṛtam ||
मांसं स्वभावतो वृष्यं स्नेहनं बलवर्धनम् ॥ (३५१।२)
māṃsaṃ svabhāvato vṛṣyaṃ snehanaṃ balavardhanam ||
सिद्धं मांसं हितं बल्यं रोचनं बृंहणं गुरु ॥ (३५२।२)
siddhaṃ māṃsaṃ hitaṃ balyaṃ rocanaṃ bṛṃhaṇaṃ guru ||
विद्यात्पित्तकफोद्रेकि बलमांसाग्निवर्धनम् ॥ (३५३।२)
vidyātpittakaphodreki balamāṃsāgnivardhanam ||
परिशुष्कं स्थिरं स्निग्धं हर्षणं प्रीणनं गुरु । (३५४।१)
pariśuṣkaṃ sthiraṃ snigdhaṃ harṣaṇaṃ prīṇanaṃ guru |
रोचनं बलमेधाग्निमांसौजःशुक्रवर्धनम् ॥ (३५४।२)
rocanaṃ balamedhāgnimāṃsaujaḥśukravardhanam ||
तदेवोल्लुप्तपिष्टत्वाद् उल्लुप्तमिति पाचकाः । (३५५।१)
tadevolluptapiṣṭatvād ulluptamiti pācakāḥ |
परिशुष्कगुणैर् युक्तं वह्नौ पक्वमतो लघु ॥ (३५५।२)
pariśuṣkaguṇair yuktaṃ vahnau pakvamato laghu ||
ज्ञेयं गुरुतरं किंचित् प्रदिग्धं गुरुपाकतः ॥ (३५६।२)
jñeyaṃ gurutaraṃ kiṃcit pradigdhaṃ gurupākataḥ ||
उल्लुप्तं भर्जितं पिष्टं प्रतप्तं कन्दुपाचितम् । (३५७।१)
ulluptaṃ bharjitaṃ piṣṭaṃ prataptaṃ kandupācitam |
परिशुष्कं प्रदिग्धं च शूल्यं यच्चान्यदीदृशम् ॥ (३५७।२)
pariśuṣkaṃ pradigdhaṃ ca śūlyaṃ yaccānyadīdṛśam ||
मांसं यत्तैलसिद्धं तद्वीर्योष्णं पित्तकृद्गुरु । (३५८।१)
māṃsaṃ yattailasiddhaṃ tadvīryoṣṇaṃ pittakṛdguru |
लघ्वग्निदीपनं हृद्यं रुच्यं दृष्टिप्रसादनम् ॥ (३५८।२)
laghvagnidīpanaṃ hṛdyaṃ rucyaṃ dṛṣṭiprasādanam ||
अनुष्णवीर्यं पित्तघ्नं मनोज्ञं घृतसाधितम् । (३५९।१)
anuṣṇavīryaṃ pittaghnaṃ manojñaṃ ghṛtasādhitam |
वातपित्तश्रमहरो हृद्यो मांसरसः स्मृतः । (३६०।१)
vātapittaśramaharo hṛdyo māṃsarasaḥ smṛtaḥ |
स्मृत्योजःस्वरहीनानां ज्वरक्षीणक्षतोरसाम् ॥ (३६०।२)
smṛtyojaḥsvarahīnānāṃ jvarakṣīṇakṣatorasām ||
भग्नविश्लिष्टसन्धीनां कृशानामल्परेतसाम् । (३६१।१)
bhagnaviśliṣṭasandhīnāṃ kṛśānāmalparetasām |
प्रीणनः सर्वभूतानां विशेषान्मुखशोषिणाम् ॥ (३६२।२)
prīṇanaḥ sarvabhūtānāṃ viśeṣānmukhaśoṣiṇām ||
क्षुत्तृष्णापहरः श्रेष्ठः सौरावः स्वादुशीतलः । (३६३।१)
kṣuttṛṣṇāpaharaḥ śreṣṭhaḥ saurāvaḥ svāduśītalaḥ |
यन्मांसमुद्धृतरसं न तत् पुष्टिबलावहम् ॥ (३६३।२)
yanmāṃsamuddhṛtarasaṃ na tat puṣṭibalāvaham ||
विष्टम्भि दुर्जरं रूक्षं विरसं मारुतावहम् । (३६४।१)
viṣṭambhi durjaraṃ rūkṣaṃ virasaṃ mārutāvaham |
दीप्ताग्नीनां सदा पथ्यः खानिष्कस्तु परं गुरुः ॥ (३६४।२)
dīptāgnīnāṃ sadā pathyaḥ khāniṣkastu paraṃ guruḥ ||
मांसं निरस्थि सुस्विन्नं पुनर्दृषदि पेषितम् । (३६५।१)
māṃsaṃ nirasthi susvinnaṃ punardṛṣadi peṣitam |
ऐकध्यं पाचयेत्सम्यग्वेसवार इति स्मृतः । (३६६।१)
aikadhyaṃ pācayetsamyagvesavāra iti smṛtaḥ |
वेसवारो गुरुः स्निग्धो बल्यो वातरुजापहः ॥ (३६६।२)
vesavāro guruḥ snigdho balyo vātarujāpahaḥ ||
कफघ्नो दीपनो हृद्यः शुद्धानां व्रणिनाम् अपि । (३६७।१)
kaphaghno dīpano hṛdyaḥ śuddhānāṃ vraṇinām api |
ज्ञेयः पथ्यतमश्चैव मुद्गयूषः कृताकृतः ॥ (३६७।२)
jñeyaḥ pathyatamaścaiva mudgayūṣaḥ kṛtākṛtaḥ ||
स तु दाडिममृद्वीकायुक्तः स्याद् रागषाडवः । (३६८।१)
sa tu dāḍimamṛdvīkāyuktaḥ syād rāgaṣāḍavaḥ |
रुचिष्यो लघुपाकश्च दोषाणां चाविरोधकृत् ॥ (३६८।२)
ruciṣyo laghupākaśca doṣāṇāṃ cāvirodhakṛt ||
कफपित्ताविरोधी स्याद्वातव्याधौ च शस्यते ॥ (३६९।२)
kaphapittāvirodhī syādvātavyādhau ca śasyate ||
मृद्वीकादाडिमैर् युक्तः स चाप्युक्तो ऽनिलार्दिते । (३७०।१)
mṛdvīkādāḍimair yuktaḥ sa cāpyukto 'nilārdite |
पित्तघ्नौ दीपनौ हृद्यौ कृमिकुष्ठज्वरापहौ ॥ (३७१।२)
pittaghnau dīpanau hṛdyau kṛmikuṣṭhajvarāpahau ||
दाडिमामलकैर् यूषो हृद्यः संशमनो लघुः ॥ (३७३।२)
dāḍimāmalakair yūṣo hṛdyaḥ saṃśamano laghuḥ ||
प्राणाग्निजननो मूर्च्छामेदोघ्नः पित्तवातजित् । (३७४।१)
prāṇāgnijanano mūrcchāmedoghnaḥ pittavātajit |
मुद्गामलकयूषस्तु ग्राही पित्तकफे हितः ॥ (३७४।२)
mudgāmalakayūṣastu grāhī pittakaphe hitaḥ ||
यवकोलकुलत्थानां यूषः कण्ठ्यो ऽनिलापहः । (३७५।१)
yavakolakulatthānāṃ yūṣaḥ kaṇṭhyo 'nilāpahaḥ |
सर्वधान्यकृतस्तद्वद्बृंहणः प्राणवर्धनः ॥ (३७५।२)
sarvadhānyakṛtastadvadbṛṃhaṇaḥ prāṇavardhanaḥ ||
खडकाम्बलिकौ हृद्यौ तथा वातकफे हितौ । (३७६।१)
khaḍakāmbalikau hṛdyau tathā vātakaphe hitau |
बल्यः कफानिलौ हन्ति दाडिमाम्लो ऽग्निदीपनः ॥ (३७६।२)
balyaḥ kaphānilau hanti dāḍimāmlo 'gnidīpanaḥ ||
दध्यम्लः कफकृद्बल्यः स्निग्धो वातहरो गुरुः । (३७७।१)
dadhyamlaḥ kaphakṛdbalyaḥ snigdho vātaharo guruḥ |
तक्राम्लः पित्तकृत् प्रोक्तो विषरक्तप्रदूषणः ॥ (३७७।२)
takrāmlaḥ pittakṛt prokto viṣaraktapradūṣaṇaḥ ||
एवमादीनि चान्यानि क्रियन्ते वैद्यवाक्यतः ॥ (३७८।२)
evamādīni cānyāni kriyante vaidyavākyataḥ ||
विज्ञेयं लवणस्नेहकटुकैः संयुतं कृतम् ॥ (३७९।२)
vijñeyaṃ lavaṇasnehakaṭukaiḥ saṃyutaṃ kṛtam ||
अथ गोरसधान्याम्लफलाम्लैरन्वितं च यत् । (३८०।१)
atha gorasadhānyāmlaphalāmlairanvitaṃ ca yat |
यथोत्तरं लघु हितं संस्कृतासंस्कृतं रसम् ॥ (३८०।२)
yathottaraṃ laghu hitaṃ saṃskṛtāsaṃskṛtaṃ rasam ||
दधिमस्त्वम्लसिद्धस्तु यूषः काम्बलिकः स्मृतः । (३८१।१)
dadhimastvamlasiddhastu yūṣaḥ kāmbalikaḥ smṛtaḥ |
सिण्डाकी च गुरूणि स्युः कफपित्तकराणि च । (३८२।१)
siṇḍākī ca gurūṇi syuḥ kaphapittakarāṇi ca |
तृष्णामूर्च्छाभ्रमच्छर्दिश्रमघ्ना रागषाडवाः ॥ (३८३।२)
tṛṣṇāmūrcchābhramacchardiśramaghnā rāgaṣāḍavāḥ ||
रसाला बृंहणी बल्या स्निग्धा वृष्या च रोचनी । (३८४।१)
rasālā bṛṃhaṇī balyā snigdhā vṛṣyā ca rocanī |
स्नेहनं गुडसंयुक्तं हृद्यं दध्यनिलापहम् ॥ (३८४।२)
snehanaṃ guḍasaṃyuktaṃ hṛdyaṃ dadhyanilāpaham ||
सक्तवः सर्पिषाभ्यक्ताः शीतवारिपरिप्लुताः । (३८५।१)
saktavaḥ sarpiṣābhyaktāḥ śītavāripariplutāḥ |
नातिद्रवा नातिसान्द्रा मन्थ इत्युपदिश्यते ॥ (३८५।२)
nātidravā nātisāndrā mantha ityupadiśyate ||
साम्लस्नेहगुडो मूत्रकृच्छ्रोदावर्तनाशनः ॥ (३८६।२)
sāmlasnehaguḍo mūtrakṛcchrodāvartanāśanaḥ ||
शर्करेक्षुरसद्राक्षायुक्तः पित्तविकारनुत् । (३८७।१)
śarkarekṣurasadrākṣāyuktaḥ pittavikāranut |
गौडमम्लमनम्लं वा पानकं गुरु मूत्रलम् ॥ (३८८।२)
gauḍamamlamanamlaṃ vā pānakaṃ guru mūtralam ||
साम्लं सतीक्ष्णं सहिमं पानकं स्यान्निरत्ययम् ॥ (३८९।२)
sāmlaṃ satīkṣṇaṃ sahimaṃ pānakaṃ syānniratyayam ||
मार्द्वीकं तु श्रमहरं मूर्च्छादाहतृषापहम् । (३९०।१)
mārdvīkaṃ tu śramaharaṃ mūrcchādāhatṛṣāpaham |
परूषकाणां कोलानां हृद्यं विष्टम्भि पानकम् ॥ (३९०।२)
parūṣakāṇāṃ kolānāṃ hṛdyaṃ viṣṭambhi pānakam ||
द्रव्यसंयोगसंस्कारं ज्ञात्वा मात्रां च सर्वतः । (३९१।१)
dravyasaṃyogasaṃskāraṃ jñātvā mātrāṃ ca sarvataḥ |
वक्ष्याम्यतः परं भक्ष्यान् रसवीर्यविपाकतः । (३९२।१)
vakṣyāmyataḥ paraṃ bhakṣyān rasavīryavipākataḥ |
भक्ष्याः क्षीरकृता बल्या वृष्या हृद्याः सुगन्धिनः ॥ (३९२।२)
bhakṣyāḥ kṣīrakṛtā balyā vṛṣyā hṛdyāḥ sugandhinaḥ ||
तेषां प्राणकरा हृद्या घृतपूराः कफावहाः ॥ (३९३।२)
teṣāṃ prāṇakarā hṛdyā ghṛtapūrāḥ kaphāvahāḥ ||
बृंहणा गौडिका भक्ष्या गुरवो ऽनिलनाशनाः ॥ (३९४।२)
bṛṃhaṇā gauḍikā bhakṣyā guravo 'nilanāśanāḥ ||
अदाहिनः पित्तहराः शुक्रलाः कफवर्धनाः । (३९५।१)
adāhinaḥ pittaharāḥ śukralāḥ kaphavardhanāḥ |
गुरवो बृंहणाश्चैव मोदकास्तु सुदुर्जराः । (३९६।१)
guravo bṛṃhaṇāścaiva modakāstu sudurjarāḥ |
रोचनो दीपनः स्वर्यः पित्तघ्नः पवनापहः ॥ (३९६।२)
rocano dīpanaḥ svaryaḥ pittaghnaḥ pavanāpahaḥ ||
गुरुर्मृष्टतमश्चैव सट्टकः प्राणवर्धनः । (३९७।१)
gururmṛṣṭatamaścaiva saṭṭakaḥ prāṇavardhanaḥ |
हृद्यः सुगन्धिर्मधुरः स्निग्धः कफकरो गुरुः ॥ (३९७।२)
hṛdyaḥ sugandhirmadhuraḥ snigdhaḥ kaphakaro guruḥ ||
वातापहस्तृप्तिकरो बल्यो विष्यन्दनः स्मृतः । (३९८।१)
vātāpahastṛptikaro balyo viṣyandanaḥ smṛtaḥ |
बृंहणा वातपित्तघ्ना भक्ष्या बल्यास्तु सामिताः ॥ (३९८।२)
bṛṃhaṇā vātapittaghnā bhakṣyā balyāstu sāmitāḥ ||
हृद्याः पथ्यतमास्तेषां लघवः फेनकादयः । (३९९।१)
hṛdyāḥ pathyatamāsteṣāṃ laghavaḥ phenakādayaḥ |
मुद्गादिवेसवाराणां पूर्णा विष्टम्भिनो मताः ॥ (३९९।२)
mudgādivesavārāṇāṃ pūrṇā viṣṭambhino matāḥ ||
वेसवारैः सपिशितैः सम्पूर्णा गुरुबृंहणाः । (४००।१)
vesavāraiḥ sapiśitaiḥ sampūrṇā gurubṛṃhaṇāḥ |
पाललाः श्लेष्मजननाः शष्कुल्यः कफपित्तलाः ॥ (४००।२)
pālalāḥ śleṣmajananāḥ śaṣkulyaḥ kaphapittalāḥ ||
वीर्योष्णाः पैष्टिका भक्ष्याः कफपित्तप्रकोपणाः । (४०१।१)
vīryoṣṇāḥ paiṣṭikā bhakṣyāḥ kaphapittaprakopaṇāḥ |
वैदला लघवो भक्ष्याः कषायाः सृष्टमारुताः । (४०२।१)
vaidalā laghavo bhakṣyāḥ kaṣāyāḥ sṛṣṭamārutāḥ |
विष्टम्भिनः पित्तसमाः श्लेष्मघ्ना भिन्नवर्चसः ॥ (४०२।२)
viṣṭambhinaḥ pittasamāḥ śleṣmaghnā bhinnavarcasaḥ ||
बल्या वृष्यास्तु गुरवो विज्ञेया माषसाधिताः । (४०३।१)
balyā vṛṣyāstu guravo vijñeyā māṣasādhitāḥ |
कूर्चिकाविकृता भक्ष्या गुरवो नातिपित्तलाः ॥ (४०३।२)
kūrcikāvikṛtā bhakṣyā guravo nātipittalāḥ ||
विरूढककृता भक्ष्या गुरवो ऽनिलपित्तलाः । (४०४।१)
virūḍhakakṛtā bhakṣyā guravo 'nilapittalāḥ |
विदाहोत्क्लेशजनना रूक्षा दृष्टिप्रदूषणाः ॥ (४०४।२)
vidāhotkleśajananā rūkṣā dṛṣṭipradūṣaṇāḥ ||
हृद्याः सुगन्धिनो भक्ष्या लघवो घृतपाचिताः । (४०५।१)
hṛdyāḥ sugandhino bhakṣyā laghavo ghṛtapācitāḥ |
वातपित्तहरा बल्या वर्णदृष्टिप्रसादनाः ॥ (४०५।२)
vātapittaharā balyā varṇadṛṣṭiprasādanāḥ ||
उष्णा मारुतदृष्टिघ्नाः पित्तलास्त्वक्प्रदूषणाः ॥ (४०६।२)
uṣṇā mārutadṛṣṭighnāḥ pittalāstvakpradūṣaṇāḥ ||
भक्ष्या बल्याश्च गुरवो बृंहणा हृदयप्रियाः ॥ (४०७।२)
bhakṣyā balyāśca guravo bṛṃhaṇā hṛdayapriyāḥ ||
सुपक्वास्तनवश्चैव भूयिष्ठं लघवो मताः ॥ (४०८।२)
supakvāstanavaścaiva bhūyiṣṭhaṃ laghavo matāḥ ||
कुल्माषा वातला रूक्षा गुरवो भिन्नवर्चसः ॥ (४०९।२)
kulmāṣā vātalā rūkṣā guravo bhinnavarcasaḥ ||
शक्तवो बृंहणा वृष्यास्तृष्णापित्तकफापहाः । (४११।१)
śaktavo bṛṃhaṇā vṛṣyāstṛṣṇāpittakaphāpahāḥ |
गुर्वी पिण्डी खरात्यर्थं लघ्वी सैव विपर्ययात् । (४१२।१)
gurvī piṇḍī kharātyarthaṃ laghvī saiva viparyayāt |
लाजाश्छर्द्यतिसारघ्ना दीपनाः कफनाशनाः । (४१३।१)
lājāśchardyatisāraghnā dīpanāḥ kaphanāśanāḥ |
तृट्छर्दिदाहघर्मार्तिनुदस् तत्सक्तवो मताः । (४१४।१)
tṛṭchardidāhagharmārtinudas tatsaktavo matāḥ |
पृथुका गुरवः स्निग्धा बृंहणाः कफवर्धनाः । (४१५।१)
pṛthukā guravaḥ snigdhā bṛṃhaṇāḥ kaphavardhanāḥ |
बल्याः सक्षीरभावात्तु वातघ्ना भिन्नवर्चसः ॥ (४१५।२)
balyāḥ sakṣīrabhāvāttu vātaghnā bhinnavarcasaḥ ||
संधानकृत्पिष्टमामं ताण्डुलं कृमिमेहनुत् । (४१६।१)
saṃdhānakṛtpiṣṭamāmaṃ tāṇḍulaṃ kṛmimehanut |
सुदुर्जरः स्वादुरसो बृंहणस्तण्डुलो नवः ॥ (४१६।२)
sudurjaraḥ svāduraso bṛṃhaṇastaṇḍulo navaḥ ||
संधानकृन्मेहहरः पुराणस्तण्डुलः स्मृतः । (४१७।१)
saṃdhānakṛnmehaharaḥ purāṇastaṇḍulaḥ smṛtaḥ |
द्रव्यसंयोगसंस्कारविकारान् समवेक्ष्य तु ॥ (४१७।२)
dravyasaṃyogasaṃskāravikārān samavekṣya tu ||
यथाकारणमासाद्य भोक्तॄणां छन्दतो ऽपि वा । (४१८।१)
yathākāraṇamāsādya bhoktṝṇāṃ chandato 'pi vā |
अनेकद्रव्ययोनित्वाच्छास्त्रतस्तान् विनिर्दिशेत् ॥ (४१८।२)
anekadravyayonitvācchāstratastān vinirdiśet ||
अम्लेन केचिद्विहता मनुष्या माधुर्ययोगे प्रणयीभवन्ति । (४१९।२)
amlena kecidvihatā manuṣyā mādhuryayoge praṇayībhavanti |
तथाम्लयोगे मधुरेण तृप्तास्तेषां यथेष्टं प्रवदन्ति पथ्यम् ॥ (४१९।३)
tathāmlayoge madhureṇa tṛptāsteṣāṃ yatheṣṭaṃ pravadanti pathyam ||
शीतोष्णतोयासवमद्ययूषफलाम्लधान्याम्लपयोरसानाम् । (४२०।१)
śītoṣṇatoyāsavamadyayūṣaphalāmladhānyāmlapayorasānām |
यस्यानुपानं तु हितं भवेद्यत्तस्मै प्रदेयं त्विह मात्रया तत् ॥ (४२०।२)
yasyānupānaṃ tu hitaṃ bhavedyattasmai pradeyaṃ tviha mātrayā tat ||
व्याधिं च कालं च विभाव्य धीरैर् द्रव्याणि भोज्यानि च तानि तानि । (४२१।१)
vyādhiṃ ca kālaṃ ca vibhāvya dhīrair dravyāṇi bhojyāni ca tāni tāni |
सर्वानुपानेषु वरं वदन्ति मेध्यं यदम्भः शुचिभाजनस्थम् ॥ (४२१।२)
sarvānupāneṣu varaṃ vadanti medhyaṃ yadambhaḥ śucibhājanastham ||
लोकस्य जन्मप्रभृति प्रशस्तं तोयात्मकाः सर्वरसाश्च दृष्टाः । (४२२।१)
lokasya janmaprabhṛti praśastaṃ toyātmakāḥ sarvarasāśca dṛṣṭāḥ |
संक्षेप एषो ऽभिहितो ऽनुपानेष्वतः परं विस्तरतो ऽभिधास्ये ॥ (४२२।२)
saṃkṣepa eṣo 'bhihito 'nupāneṣvataḥ paraṃ vistarato 'bhidhāsye ||
ऋते भल्लातकस्नेहात् स्नेहात्तौवरकात्तथा ॥ (४२३।२)
ṛte bhallātakasnehāt snehāttauvarakāttathā ||
अनुपानं वदन्त्येके तैले यूषाम्लकाञ्जिकम् । (४२४।१)
anupānaṃ vadantyeke taile yūṣāmlakāñjikam |
शीतोदकं माक्षिकस्य पिष्टान्नस्य च सर्वशः ॥ (४२४।२)
śītodakaṃ mākṣikasya piṣṭānnasya ca sarvaśaḥ ||
माषादेरनुपानं तु धान्याम्लं दधिमस्तु वा । (४२७।१)
māṣāderanupānaṃ tu dhānyāmlaṃ dadhimastu vā |
मद्यं मद्योचितानां तु सर्वमांसेषु पूजितम् ॥ (४२७।२)
madyaṃ madyocitānāṃ tu sarvamāṃseṣu pūjitam ||
अमद्यपानाम् उदकं फलाम्लं वा प्रशस्यते । (४२८।१)
amadyapānām udakaṃ phalāmlaṃ vā praśasyate |
क्षीरं घर्माध्वभाष्यस्त्रीक्लान्तानाममृतोपमम् ॥ (४२८।२)
kṣīraṃ gharmādhvabhāṣyastrīklāntānāmamṛtopamam ||
निरामयानां चित्रं तु भुक्तमध्ये प्रकीर्तितम् ॥ (४२९।२)
nirāmayānāṃ citraṃ tu bhuktamadhye prakīrtitam ||
स्निग्धोष्णं मारुते पथ्यं कफे रूक्षोष्णमिष्यते । (४३०।१)
snigdhoṣṇaṃ mārute pathyaṃ kaphe rūkṣoṣṇamiṣyate |
हितं शोणितपित्तिभ्यः क्षीरमिक्षुरसस्तथा । (४३१।१)
hitaṃ śoṇitapittibhyaḥ kṣīramikṣurasastathā |
अतः परं तु वर्गाणामनुपानं पृथक् पृथक् । (४३२।१)
ataḥ paraṃ tu vargāṇāmanupānaṃ pṛthak pṛthak |
प्रवक्ष्याम्यानुपूर्व्येण सर्वेषाम् एव मे शृणु ॥ (४३२।२)
pravakṣyāmyānupūrvyeṇa sarveṣām eva me śṛṇu ||
तत्र पूर्वशस्यजातीनां बदराम्लं वैदलानां धान्याम्लं जङ्घालानां धन्वजानां च पिप्पल्यासवः विष्किराणां कोलबदरासवः प्रतुदानां क्षीरवृक्षासवः गुहाशयानां खर्जूरनालिकेरासवः प्रसहानामश्वगन्धासवः पर्णमृगाणां कृष्णगन्धासवः बिलेशयानां फलसारासवः एकशफानां त्रिफलासवः अनेकशफानां खदिरासवः कूलचराणां शृङ्गाटककशेरुकासवः कोशवासिनां पादिनां च स एव प्लवानामिक्षुरसासवः नादेयानां मत्स्यानां मृणालासवः सामुद्राणां तु मातुलुङ्गासवः अम्लानां फलानां पद्मोत्पलकन्दासवः कषायाणां दाडिमवेत्रासवः मधुराणां त्रिकटुकयुक्तः खण्डासवः तालफलादीनां धान्याम्लं कटुकानां दूर्वानलवेत्रासवः पिप्पल्यादीनां श्वदंष्ट्रावसुकासवः कूष्माण्डादीनां दार्वीकरीरासवः चुच्चुप्रभृतीनां लोध्रासवः जीवन्त्यादीनां त्रिफलासवः कुसुम्भशाकस्य स एव मण्डूकपर्ण्यादीनां महापञ्चमूलासवः तालमस्तकादीनाम् अम्लफलासवः सैन्धवादीनां सुरासव आरनालं च तोयं वा सर्वत्रेति ॥ (४३३।१)
tatra pūrvaśasyajātīnāṃ badarāmlaṃ vaidalānāṃ dhānyāmlaṃ jaṅghālānāṃ dhanvajānāṃ ca pippalyāsavaḥ viṣkirāṇāṃ kolabadarāsavaḥ pratudānāṃ kṣīravṛkṣāsavaḥ guhāśayānāṃ kharjūranālikerāsavaḥ prasahānāmaśvagandhāsavaḥ parṇamṛgāṇāṃ kṛṣṇagandhāsavaḥ bileśayānāṃ phalasārāsavaḥ ekaśaphānāṃ triphalāsavaḥ anekaśaphānāṃ khadirāsavaḥ kūlacarāṇāṃ śṛṅgāṭakakaśerukāsavaḥ kośavāsināṃ pādināṃ ca sa eva plavānāmikṣurasāsavaḥ nādeyānāṃ matsyānāṃ mṛṇālāsavaḥ sāmudrāṇāṃ tu mātuluṅgāsavaḥ amlānāṃ phalānāṃ padmotpalakandāsavaḥ kaṣāyāṇāṃ dāḍimavetrāsavaḥ madhurāṇāṃ trikaṭukayuktaḥ khaṇḍāsavaḥ tālaphalādīnāṃ dhānyāmlaṃ kaṭukānāṃ dūrvānalavetrāsavaḥ pippalyādīnāṃ śvadaṃṣṭrāvasukāsavaḥ kūṣmāṇḍādīnāṃ dārvīkarīrāsavaḥ cuccuprabhṛtīnāṃ lodhrāsavaḥ jīvantyādīnāṃ triphalāsavaḥ kusumbhaśākasya sa eva maṇḍūkaparṇyādīnāṃ mahāpañcamūlāsavaḥ tālamastakādīnām amlaphalāsavaḥ saindhavādīnāṃ surāsava āranālaṃ ca toyaṃ vā sarvatreti ||
सर्वेषामनुपानानां माहेन्द्रं तोयमुत्तमम् । (४३४।२)
sarveṣāmanupānānāṃ māhendraṃ toyamuttamam |
सात्म्यं वा यस्य यत्तोयं तत्तस्मै हितम् उच्यते ॥ (४३४।३)
sātmyaṃ vā yasya yattoyaṃ tattasmai hitam ucyate ||
उष्णं वाते कफे तोयं पित्ते रक्ते च शीतलम् । (४३५।१)
uṣṇaṃ vāte kaphe toyaṃ pitte rakte ca śītalam |
दोषवद्गुरु वा भुक्तम् अतिमात्रम् अथापि वा ॥ (४३५।२)
doṣavadguru vā bhuktam atimātram athāpi vā ||
रोचनम् बृंहणं वृष्यं दोषसंघातभेदनम् ॥ (४३६।२)
rocanam bṛṃhaṇaṃ vṛṣyaṃ doṣasaṃghātabhedanam ||
तर्पणं मार्दवकरं श्रमक्लमहरं सुखम् । (४३७।१)
tarpaṇaṃ mārdavakaraṃ śramaklamaharaṃ sukham |
तदादौ कर्शयेत्पीतं स्थापयेन्मध्यसेवितम् ॥ (४३८।२)
tadādau karśayetpītaṃ sthāpayenmadhyasevitam ||
पश्चात्पीतं बृंहयति तस्माद् वीक्ष्य प्रयोजयेत् । (४३९।१)
paścātpītaṃ bṛṃhayati tasmād vīkṣya prayojayet |
स्थिरतां गतम् अक्लिन्नम् अन्नम् अद्रवपायिनाम् ॥ (४३९।२)
sthiratāṃ gatam aklinnam annam adravapāyinām ||
न पिबेच्छ्वासकासार्तो रोगे चाप्यूर्ध्वजत्रुगे ॥ (४४०।२)
na pibecchvāsakāsārto roge cāpyūrdhvajatruge ||
क्षतोरस्कः प्रसेकी च यस्य चोपहतः स्वरः । (४४१।१)
kṣatoraskaḥ prasekī ca yasya copahataḥ svaraḥ |
पीत्वाध्वभाष्याध्ययनगेयस्वप्नान्न शीलयेत् ॥ (४४१।२)
pītvādhvabhāṣyādhyayanageyasvapnānna śīlayet ||
प्रदूष्यामाशयं तद्धि तस्य कण्ठोरसि स्थितम् । (४४२।१)
pradūṣyāmāśayaṃ taddhi tasya kaṇṭhorasi sthitam |
स्यन्दाग्निसादच्छर्द्यादीन् आमयाञ्जनयेद् बहून् ॥ (४४२।२)
syandāgnisādacchardyādīn āmayāñjanayed bahūn ||
तथा संस्कारमात्रान्नकालांश्चाप्युत्तरोत्तरम् ॥ (४४३।२)
tathā saṃskāramātrānnakālāṃścāpyuttarottaram ||
मन्दकर्मानलारोग्याः सुकुमाराः सुखोचिताः । (४४४।१)
mandakarmānalārogyāḥ sukumārāḥ sukhocitāḥ |
जन्तवो ये तु तेषां हि चिन्तेयं परिकीर्त्यते ॥ (४४४।२)
jantavo ye tu teṣāṃ hi cinteyaṃ parikīrtyate ||
बलिनः खरभक्ष्या ये ये च दीप्ताग्नयो नराः । (४४५।१)
balinaḥ kharabhakṣyā ye ye ca dīptāgnayo narāḥ |
कर्मनित्याश्च ये तेषां नावश्यं परिकीर्त्यते ॥ (४४५।२)
karmanityāśca ye teṣāṃ nāvaśyaṃ parikīrtyate ||
आप्तास्थितमसंकीर्णं शुचि कार्यं महानसम् ॥ (४४६।२)
āptāsthitamasaṃkīrṇaṃ śuci kāryaṃ mahānasam ||
तत्राप्तैर् गुणसम्पन्नम् अन्नं भक्ष्यं सुसंस्कृतम् । (४४७।१)
tatrāptair guṇasampannam annaṃ bhakṣyaṃ susaṃskṛtam |
शुचौ देशे सुसंगुप्तं समुपस्थापयेद् भिषक् ॥ (४४७।२)
śucau deśe susaṃguptaṃ samupasthāpayed bhiṣak ||
विषघ्नैरगदैः स्पृष्टं प्रोक्षितं व्यजनोदकैः । (४४८।१)
viṣaghnairagadaiḥ spṛṣṭaṃ prokṣitaṃ vyajanodakaiḥ |
सिद्धैर् मन्त्रैर् हतविषं सिद्धमन्नं निवेदयेत् ॥ (४४८।२)
siddhair mantrair hataviṣaṃ siddhamannaṃ nivedayet ||
वक्ष्याम्यतः परं कृत्स्नामाहारस्योपकल्पनाम् । (४४९।१)
vakṣyāmyataḥ paraṃ kṛtsnāmāhārasyopakalpanām |
घृतं कार्ष्णायसे देयं पेया देया तु राजते ॥ (४४९।२)
ghṛtaṃ kārṣṇāyase deyaṃ peyā deyā tu rājate ||
फलानि सर्वभक्ष्यांश्च प्रदद्याद्वै दलेषु च । (४५०।१)
phalāni sarvabhakṣyāṃśca pradadyādvai daleṣu ca |
परिशुष्कप्रदिग्धानि सौवर्णेषु प्रकल्पयेत् ॥ (४५०।२)
pariśuṣkapradigdhāni sauvarṇeṣu prakalpayet ||
कट्वराणि खडांश्चैव सर्वान् शैलेषु दापयेत् ॥ (४५१।२)
kaṭvarāṇi khaḍāṃścaiva sarvān śaileṣu dāpayet ||
दद्यात्ताम्रमये पात्रे सुशीतं सुशृतं पयः । (४५२।१)
dadyāttāmramaye pātre suśītaṃ suśṛtaṃ payaḥ |
पानीयं पानकं मद्यं मृन्मयेषु प्रदापयेत् ॥ (४५२।२)
pānīyaṃ pānakaṃ madyaṃ mṛnmayeṣu pradāpayet ||
दद्याद्वैदूर्यचित्रेषु रागषाडवसट्टकान् ॥ (४५३।२)
dadyādvaidūryacitreṣu rāgaṣāḍavasaṭṭakān ||
पुरस्ताद्विमले पात्रे सुविस्तीर्णे मनोरमे । (४५४।१)
purastādvimale pātre suvistīrṇe manorame |
सूदः सूपौदनं दद्यात् प्रदेहांश्च सुसंस्कृतान् ॥ (४५४।२)
sūdaḥ sūpaudanaṃ dadyāt pradehāṃśca susaṃskṛtān ||
फलानि सर्वभक्ष्यांश्च परिशुष्काणि यानि च । (४५५।१)
phalāni sarvabhakṣyāṃśca pariśuṣkāṇi yāni ca |
तानि दक्षिणपार्श्वे तु भुञ्जानस्योपकल्पयेत् ॥ (४५५।२)
tāni dakṣiṇapārśve tu bhuñjānasyopakalpayet ||
प्रद्रवाणि रसांश्चैव पानीयं पानकं पयः । (४५६।१)
pradravāṇi rasāṃścaiva pānīyaṃ pānakaṃ payaḥ |
खडान् यूषांश्च पेयांश्च सव्ये पार्श्वे प्रदापयेत् ॥ (४५६।२)
khaḍān yūṣāṃśca peyāṃśca savye pārśve pradāpayet ||
पुरस्तात् स्थापयेत् प्राज्ञो द्वयोरपि च मध्यतः ॥ (४५७।२)
purastāt sthāpayet prājño dvayorapi ca madhyataḥ ||
एवं विज्ञाय मतिमान् भोजनस्योपकल्पनाम् । (४५८।१)
evaṃ vijñāya matimān bhojanasyopakalpanām |
भोक्तारं विजने रम्ये निःसंपाते शुभे शुचौ ॥ (४५८।२)
bhoktāraṃ vijane ramye niḥsaṃpāte śubhe śucau ||
सुगन्धपुष्परचिते समे देशे ऽथ भोजयेत् । (४५९।१)
sugandhapuṣparacite same deśe 'tha bhojayet |
विशिष्टमिष्टसंस्कारैः पथ्यैर् इष्टै रसादिभिः ॥ (४५९।२)
viśiṣṭamiṣṭasaṃskāraiḥ pathyair iṣṭai rasādibhiḥ ||
मनोज्ञं शुचि नात्युष्णं प्रत्यग्रमशनं हितम् । (४६०।१)
manojñaṃ śuci nātyuṣṇaṃ pratyagramaśanaṃ hitam |
पूर्वं मधुरमश्नीयान्मध्ये ऽम्ललवणौ रसौ ॥ (४६०।२)
pūrvaṃ madhuramaśnīyānmadhye 'mlalavaṇau rasau ||
पश्चाच्छेषान् रसान् वैद्यो भोजनेष्ववचारयेत् । (४६१।१)
paścāccheṣān rasān vaidyo bhojaneṣvavacārayet |
आदौ फलानि भुञ्जीत दाडिमादीनि बुद्धिमान् ॥ (४६१।२)
ādau phalāni bhuñjīta dāḍimādīni buddhimān ||
ततः पेयांस्ततो भोज्यान् भक्ष्यांश्चित्रांस्ततः परम् । (४६२।१)
tataḥ peyāṃstato bhojyān bhakṣyāṃścitrāṃstataḥ param |
घनं पूर्वं समश्नीयात् केचिदाहुर्विपर्ययम् ॥ (४६२।२)
ghanaṃ pūrvaṃ samaśnīyāt kecidāhurviparyayam ||
आदावन्ते च मध्ये च भोजनस्य तु शस्यते । (४६३।१)
ādāvante ca madhye ca bhojanasya tu śasyate |
पूर्वं योज्यानि भिषजा न तु भुक्ते कदाचन ॥ (४६४।२)
pūrvaṃ yojyāni bhiṣajā na tu bhukte kadācana ||
सुखमुच्चैः समासीनः समदेहो ऽन्नतत्परः । (४६५।१)
sukhamuccaiḥ samāsīnaḥ samadeho 'nnatatparaḥ |
काले सात्म्यं लघु स्निग्धं क्षिप्रमुष्णं द्रवोत्तरम् ॥ (४६५।२)
kāle sātmyaṃ laghu snigdhaṃ kṣipramuṣṇaṃ dravottaram ||
बुभुक्षितो ऽन्नमश्नीयान्मात्रावद् विदितागमः । (४६६।१)
bubhukṣito 'nnamaśnīyānmātrāvad viditāgamaḥ |
काले भुक्तं प्रीणयति सात्म्यमन्नं न बाधते ॥ (४६६।२)
kāle bhuktaṃ prīṇayati sātmyamannaṃ na bādhate ||
लघु शीघ्रं व्रजेत् पाकं स्निग्धोष्णं बलवह्निदम् । (४६७।१)
laghu śīghraṃ vrajet pākaṃ snigdhoṣṇaṃ balavahnidam |
क्षिप्रं भुक्तं समं पाकं यात्यदोषं द्रवोत्तरम् ॥ (४६७।२)
kṣipraṃ bhuktaṃ samaṃ pākaṃ yātyadoṣaṃ dravottaram ||
सुखं जीर्यति मात्रावद्धातुसाम्यं करोति च । (४६८।१)
sukhaṃ jīryati mātrāvaddhātusāmyaṃ karoti ca |
अतीवायतयामास्तु क्षपा येष्वृतुषु स्मृताः ॥ (४६८।२)
atīvāyatayāmāstu kṣapā yeṣvṛtuṣu smṛtāḥ ||
तेषु तत्प्रत्यनीकाढ्यं भुञ्जीत प्रातरेव तु । (४६९।१)
teṣu tatpratyanīkāḍhyaṃ bhuñjīta prātareva tu |
रजन्यो दिवसाश्चैव येषु चापि समाः स्मृताः ॥ (४७०।२)
rajanyo divasāścaiva yeṣu cāpi samāḥ smṛtāḥ ||
कृत्वा सममहोरात्रं तेषु भुञ्जीत भोजनम् । (४७१।१)
kṛtvā samamahorātraṃ teṣu bhuñjīta bhojanam |
नाप्राप्तातीतकालं वा हीनाधिकम् अथापि वा ॥ (४७१।२)
nāprāptātītakālaṃ vā hīnādhikam athāpi vā ||
अप्राप्तकालं भुञ्जानः शरीरे ह्यलघौ नरः । (४७२।१)
aprāptakālaṃ bhuñjānaḥ śarīre hyalaghau naraḥ |
तांस्तान् व्याधीनवाप्नोति मरणं वा नियच्छति ॥ (४७२।२)
tāṃstān vyādhīnavāpnoti maraṇaṃ vā niyacchati ||
कृच्छ्राद्विपच्यते भुक्तं द्वितीयं च न काङ्क्षति ॥ (४७३।२)
kṛcchrādvipacyate bhuktaṃ dvitīyaṃ ca na kāṅkṣati ||
तस्मात् सुसंस्कृतं युक्त्या दोषैरेतैर् विवर्जितम् । (४७५।१)
tasmāt susaṃskṛtaṃ yuktyā doṣairetair vivarjitam |
अचोक्षं दुष्टमुत्सृष्टं पाषाणतृणलोष्टवत् ॥ (४७६।२)
acokṣaṃ duṣṭamutsṛṣṭaṃ pāṣāṇatṛṇaloṣṭavat ||
द्विष्टं व्युषितमस्वादु पूति चान्नं विवर्जयेत् । (४७७।१)
dviṣṭaṃ vyuṣitamasvādu pūti cānnaṃ vivarjayet |
चिरसिद्धं स्थिरं शीतमन्नमुष्णीकृतं पुनः ॥ (४७७।२)
cirasiddhaṃ sthiraṃ śītamannamuṣṇīkṛtaṃ punaḥ ||
अशान्तम् उपदग्धं च तथा स्वादु न लक्ष्यते । (४७८।१)
aśāntam upadagdhaṃ ca tathā svādu na lakṣyate |
यद्यत् स्वादुतरं तत्तद्विदध्यादुत्तरोत्तरम् ॥ (४७८।२)
yadyat svādutaraṃ tattadvidadhyāduttarottaram ||
प्रक्षालयेदद्भिरास्यं भुञ्जानस्य मुहुर्मुहुः । (४७९।१)
prakṣālayedadbhirāsyaṃ bhuñjānasya muhurmuhuḥ |
विशुद्धरसने तस्मै रोचते ऽन्नमपूर्ववत् ॥ (४७९।२)
viśuddharasane tasmai rocate 'nnamapūrvavat ||
स्वादुना तस्य रसनं प्रथमेनातितर्पितम् । (४८०।१)
svādunā tasya rasanaṃ prathamenātitarpitam |
न तथा स्वादयेदन्यत्तस्मात् प्रक्षाल्यमन्तरा ॥ (४८०।२)
na tathā svādayedanyattasmāt prakṣālyamantarā ||
सौमनस्यं बलं पुष्टिमुत्साहं हर्षणं सुखम् । (४८१।१)
saumanasyaṃ balaṃ puṣṭimutsāhaṃ harṣaṇaṃ sukham |
स्वादु संजनयत्यन्नमस्वादु च विपर्ययम् ॥ (४८१।२)
svādu saṃjanayatyannamasvādu ca viparyayam ||
भुक्त्वापि यत् प्रार्थयते भूयस्तत् स्वादु भोजनम् । (४८२।१)
bhuktvāpi yat prārthayate bhūyastat svādu bhojanam |
अशितश्चोदकं युक्त्या भुञ्जानश्चान्तरा पिबेत् ॥ (४८२।२)
aśitaścodakaṃ yuktyā bhuñjānaścāntarā pibet ||
दन्तान्तरगतं चान्नं शोधनेनाहरेच्छनैः । (४८३।१)
dantāntaragataṃ cānnaṃ śodhanenāharecchanaiḥ |
कुर्यादनिर्हृतं तद्धि मुखस्यानिष्टगन्धताम् ॥ (४८३।२)
kuryādanirhṛtaṃ taddhi mukhasyāniṣṭagandhatām ||
जीर्णे ऽन्ने वर्धते वायुर्विदग्धे पित्तम् एव तु । (४८४।१)
jīrṇe 'nne vardhate vāyurvidagdhe pittam eva tu |
भुक्तमात्रे कफश्चापि तस्माद् भुक्तेरितं कफम् ॥ (४८४।२)
bhuktamātre kaphaścāpi tasmād bhukteritaṃ kapham ||
धूमेनापोह्य हृद्यैर् वा कषायकटुतिक्तकैः । (४८५।१)
dhūmenāpohya hṛdyair vā kaṣāyakaṭutiktakaiḥ |
फलैः कटुकषायैर् वा मुखवैशद्यकारकैः । (४८६।१)
phalaiḥ kaṭukaṣāyair vā mukhavaiśadyakārakaiḥ |
ताम्बूलपत्रसहितैः सुगन्धैर् वा विचक्षणः ॥ (४८६।२)
tāmbūlapatrasahitaiḥ sugandhair vā vicakṣaṇaḥ ||
ततः पादशतं गत्वा वामपार्श्वेन संविशेत् ॥ (४८७।२)
tataḥ pādaśataṃ gatvā vāmapārśvena saṃviśet ||
शब्दरूपरसान् गन्धान् स्पर्शांश्च मनसः प्रियान् । (४८८।१)
śabdarūparasān gandhān sparśāṃśca manasaḥ priyān |
भुक्तवानुपसेवेत तेनान्नं साधु तिष्ठति ॥ (४८८।२)
bhuktavānupaseveta tenānnaṃ sādhu tiṣṭhati ||
शब्दरूपरसाः स्पर्शा गन्धाश्चापि जुगुप्सिताः । (४८९।१)
śabdarūparasāḥ sparśā gandhāścāpi jugupsitāḥ |
अशुच्यन्नं तथा भुक्तम् अतिहास्यं च वामयेत् ॥ (४८९।२)
aśucyannaṃ tathā bhuktam atihāsyaṃ ca vāmayet ||
शयनं चासनं चापि नेच्छेद्वापि द्रवोत्तरम् । (४९०।१)
śayanaṃ cāsanaṃ cāpi necchedvāpi dravottaram |
नाग्न्यातपौ न प्लवनं न यानं नापि वाहनम् ॥ (४९०।२)
nāgnyātapau na plavanaṃ na yānaṃ nāpi vāhanam ||
शाकावरान्नभूयिष्ठमम्लं च न समाचरेत् ॥ (४९१।२)
śākāvarānnabhūyiṣṭhamamlaṃ ca na samācaret ||
एकैकशः समस्तान् वा नाध्यश्नीयाद्रसान् सदा । (४९२।१)
ekaikaśaḥ samastān vā nādhyaśnīyādrasān sadā |
प्राग्भुक्ते त्वविविक्ते ऽग्नौ द्विरन्नं न समाचरेत् ॥ (४९२।२)
prāgbhukte tvavivikte 'gnau dvirannaṃ na samācaret ||
पूर्वभुक्ते विदग्धे ऽन्ने भुञ्जानो हन्ति पावकम् । (४९३।१)
pūrvabhukte vidagdhe 'nne bhuñjāno hanti pāvakam |
मात्रागुरुं परिहरेदाहारं द्रव्यतश्च यः ॥ (४९३।२)
mātrāguruṃ pariharedāhāraṃ dravyataśca yaḥ ||
पिष्टान्नं नैव भुञ्जीत मात्रया वा बुभुक्षितः । (४९४।१)
piṣṭānnaṃ naiva bhuñjīta mātrayā vā bubhukṣitaḥ |
द्विगुणं च पिबेत्तोयं सुखं सम्यक् प्रजीर्यति । (४९४।२)
dviguṇaṃ ca pibettoyaṃ sukhaṃ samyak prajīryati |
पेयलेह्याद्यभक्ष्याणां गुरु विद्याद्यथोत्तरम् ॥ (४९४।३)
peyalehyādyabhakṣyāṇāṃ guru vidyādyathottaram ||
गुरूणामर्धसौहित्यं लघूनां तृप्तिरिष्यते । (४९५।१)
gurūṇāmardhasauhityaṃ laghūnāṃ tṛptiriṣyate |
द्रवोत्तरो द्रवश्चापि न मात्रागुरुरिष्यते ॥ (४९५।२)
dravottaro dravaścāpi na mātrāgururiṣyate ||
द्रवाढ्यम् अपि शुष्कं तु सम्यगेवोपपद्यते । (४९६।१)
dravāḍhyam api śuṣkaṃ tu samyagevopapadyate |
विशुष्कमन्नमभ्यस्तं न पाकं साधु गच्छति ॥ (४९६।२)
viśuṣkamannamabhyastaṃ na pākaṃ sādhu gacchati ||
पिण्डीकृतम् असंक्लिन्नं विदाहम् उपगच्छति । (४९७।१)
piṇḍīkṛtam asaṃklinnaṃ vidāham upagacchati |
स्रोतस्यन्नवहे पित्तं पक्तौ वा यस्य तिष्ठति ॥ (४९७।२)
srotasyannavahe pittaṃ paktau vā yasya tiṣṭhati ||
विदाहि भुक्तमन्यद्वा तस्याप्यन्नं विदह्यते । (४९८।१)
vidāhi bhuktamanyadvā tasyāpyannaṃ vidahyate |
शुष्कं विरुद्धं विष्टम्भि वह्निव्यापदमावहेत् ॥ (४९८।२)
śuṣkaṃ viruddhaṃ viṣṭambhi vahnivyāpadamāvahet ||
आमं विदग्धं विष्टब्धं कफपित्तानिलैस्त्रिभिः । (४९९।१)
āmaṃ vidagdhaṃ viṣṭabdhaṃ kaphapittānilaistribhiḥ |
अजीर्णं केचिदिच्छन्ति चतुर्थं रसशेषतः ॥ (४९९।२)
ajīrṇaṃ kecidicchanti caturthaṃ rasaśeṣataḥ ||
अत्यम्बुपानाद्विषमाशनाद्वा संधारणात् स्वप्नविपर्ययाच्च । (५००।१)
atyambupānādviṣamāśanādvā saṃdhāraṇāt svapnaviparyayācca |
काले ऽपि सात्म्यं लघु चापि भुक्तमन्नं न पाकं भजते नरस्य ॥ (५००।२)
kāle 'pi sātmyaṃ laghu cāpi bhuktamannaṃ na pākaṃ bhajate narasya ||
ईर्ष्याभयक्रोधपरिक्षतेन लुब्धेन रुग्दैन्यनिपीडितेन । (५०१।१)
īrṣyābhayakrodhaparikṣatena lubdhena rugdainyanipīḍitena |
प्रद्वेषयुक्तेन च सेव्यमानमन्नं न सम्यक् परिणाममेति ॥ (५०१।२)
pradveṣayuktena ca sevyamānamannaṃ na samyak pariṇāmameti ||
माधुर्यम् अन्नं गतमामसंज्ञं विदग्धसंज्ञं गतमम्लभावम् । (५०२।१)
mādhuryam annaṃ gatamāmasaṃjñaṃ vidagdhasaṃjñaṃ gatamamlabhāvam |
किंचिद्विपक्वं भृशतोदशूलं विष्टब्धम् आनद्धविरुद्धवातम् ॥ (५०२।२)
kiṃcidvipakvaṃ bhṛśatodaśūlaṃ viṣṭabdham ānaddhaviruddhavātam ||
उद्गारशुद्धावपि भक्तकाङ्क्षा न जायते हृद्गुरुता च यस्य । (५०३।१)
udgāraśuddhāvapi bhaktakāṅkṣā na jāyate hṛdgurutā ca yasya |
रसावशेषेण तु सप्रसेकं चतुर्थमेतत् प्रवदन्त्यजीर्णम् ॥ (५०३।२)
rasāvaśeṣeṇa tu saprasekaṃ caturthametat pravadantyajīrṇam ||
मूर्च्छा प्रलापो वमथुः प्रसेकः सदनं भ्रमः । (५०४।१)
mūrcchā pralāpo vamathuḥ prasekaḥ sadanaṃ bhramaḥ |
उपद्रवा भवन्त्येते मरणं चाप्यजीर्णतः ॥ (५०४।२)
upadravā bhavantyete maraṇaṃ cāpyajīrṇataḥ ||
तत्रामे लङ्घनं कार्यं विदग्धे वमनं हितम् । (५०५।१)
tatrāme laṅghanaṃ kāryaṃ vidagdhe vamanaṃ hitam |
विष्टब्धे स्वेदनं पथ्यं रसशेषे शयीत च ॥ (५०५।२)
viṣṭabdhe svedanaṃ pathyaṃ rasaśeṣe śayīta ca ||
वामयेदाशु तं तस्माद् उष्णेन लवणाम्बुना । (५०६।१)
vāmayedāśu taṃ tasmād uṣṇena lavaṇāmbunā |
कार्यं चानशनं तावद्यावन्न प्रकृतिं भजेत् ॥ (५०६।२)
kāryaṃ cānaśanaṃ tāvadyāvanna prakṛtiṃ bhajet ||
लघुकायम् अतश्चैनं लङ्घनैः समुपाचरेत् । (५०७।१)
laghukāyam ataścainaṃ laṅghanaiḥ samupācaret |
यावन्न प्रकृतिस्थः स्याद्दोषतः प्राणतस्तथा ॥ (५०७।२)
yāvanna prakṛtisthaḥ syāddoṣataḥ prāṇatastathā ||
हिताहितोपसंयुक्तम् अन्नं समशनं स्मृतम् । (५०८।१)
hitāhitopasaṃyuktam annaṃ samaśanaṃ smṛtam |
अजीर्णे भुज्यते यत्तु तदध्यशनम् उच्यते । (५०९।१)
ajīrṇe bhujyate yattu tadadhyaśanam ucyate |
त्रयमेतन्निहन्त्याशु बहून्व्याधीन्करोति वा ॥ (५०९।२)
trayametannihantyāśu bahūnvyādhīnkaroti vā ||
अन्नं विदग्धम् हि नरस्य शीघ्रं शीताम्बुना वै परिपाकमेति । (५१०।१)
annaṃ vidagdham hi narasya śīghraṃ śītāmbunā vai paripākameti |
तद्ध्यस्य शैत्येन निहन्ति पित्तम् आक्लेदिभावाच्च नयत्यधस्तात् ॥ (५१०।२)
taddhyasya śaityena nihanti pittam ākledibhāvācca nayatyadhastāt ||
विदह्यते यस्य तु भुक्तमात्रे दह्यते हृत्कोष्ठगलं च यस्य । (५११।१)
vidahyate yasya tu bhuktamātre dahyate hṛtkoṣṭhagalaṃ ca yasya |
द्राक्षाभयां माक्षिकसम्प्रयुक्तां लीढ्वाभयां वा स सुखं लभेत ॥ (५११।२)
drākṣābhayāṃ mākṣikasamprayuktāṃ līḍhvābhayāṃ vā sa sukhaṃ labheta ||
भवेदजीर्णं प्रति यस्य शङ्का स्निग्धस्य जन्तोर् बलिनो ऽन्नकाले । (५१२।१)
bhavedajīrṇaṃ prati yasya śaṅkā snigdhasya jantor balino 'nnakāle |
प्रातः सशुण्ठीमभयामशङ्को भुञ्जीत संप्राश्य हितं हितार्थी ॥ (५१२।२)
prātaḥ saśuṇṭhīmabhayāmaśaṅko bhuñjīta saṃprāśya hitaṃ hitārthī ||
स्वल्पं यदा दोषविबद्धम् आमं लीनं न तेजःपथम् आवृणोति । (५१३।१)
svalpaṃ yadā doṣavibaddham āmaṃ līnaṃ na tejaḥpatham āvṛṇoti |
भवत्यजीर्णे ऽपि तदा बुभुक्षा सा मन्दबुद्धिं विषवन्निहन्ति ॥ (५१३।२)
bhavatyajīrṇe 'pi tadā bubhukṣā sā mandabuddhiṃ viṣavannihanti ||
२० गुणसत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि गुणानां कर्मविस्तरम् । (५१४।१)
20 guṇasata ūrdhvaṃ pravakṣyāmi guṇānāṃ karmavistaram |
कर्मभिस्त्वनुमीयन्ते नानाद्रव्याश्रया गुणाः ॥ (५१४।२)
karmabhistvanumīyante nānādravyāśrayā guṇāḥ ||
ह्लादनः स्तम्भनः शीतो मूर्च्छातृट्स्वेददाहजित् । (५१५।१)
hlādanaḥ stambhanaḥ śīto mūrcchātṛṭsvedadāhajit |
उष्णस्तद्विपरीतः स्यात्पाचनश्च विशेषतः ॥ (५१५।२)
uṣṇastadviparītaḥ syātpācanaśca viśeṣataḥ ||
स्नेहमार्दवकृत्स्निग्धो बलवर्णकरस्तथा । (५१६।१)
snehamārdavakṛtsnigdho balavarṇakarastathā |
रूक्षस्तद्विपरीतः स्याद्विशेषात्स्तम्भनः खरः ॥ (५१६।२)
rūkṣastadviparītaḥ syādviśeṣātstambhanaḥ kharaḥ ||
पिच्छिलो जीवनो बल्यः संधानः श्लेष्मलो गुरुः । (५१७।१)
picchilo jīvano balyaḥ saṃdhānaḥ śleṣmalo guruḥ |
विशदो विपरीतो ऽस्मात् क्लेदाचूषणरोपणः ॥ (५१७।२)
viśado viparīto 'smāt kledācūṣaṇaropaṇaḥ ||
दाहपाककरस्तीक्ष्णः स्रावणो मृदुरन्यथा । (५१८।१)
dāhapākakarastīkṣṇaḥ srāvaṇo mṛduranyathā |
लघुस्तद्विपरीतः स्याल्लेखनो रोपणस्तथा । (५१९।१)
laghustadviparītaḥ syāllekhano ropaṇastathā |
दशाद्याः कर्मतः प्रोक्तास्तेषां कर्मविशेषणैः ॥ (५१९।२)
daśādyāḥ karmataḥ proktāsteṣāṃ karmaviśeṣaṇaiḥ ||
दशैवान्यान् प्रवक्ष्यामि द्रवादींस्तान्निबोध मे । (५२०।१)
daśaivānyān pravakṣyāmi dravādīṃstānnibodha me |
द्रवः प्रक्लेदनः सान्द्रः स्थूलः स्याद्बन्धकारकः ॥ (५२०।२)
dravaḥ prakledanaḥ sāndraḥ sthūlaḥ syādbandhakārakaḥ ||
श्लक्ष्णः पिच्छिलवज्ज्ञेयः कर्कशो विशदो यथा । (५२१।१)
ślakṣṇaḥ picchilavajjñeyaḥ karkaśo viśado yathā |
सुखानुबन्धी सूक्ष्मश्च सुगन्धो रोचनो मृदुः ॥ (५२१।२)
sukhānubandhī sūkṣmaśca sugandho rocano mṛduḥ ||
दुर्गन्धो विपरीतो ऽस्माद्धृल्लासारुचिकारकः । (५२२।१)
durgandho viparīto 'smāddhṛllāsārucikārakaḥ |
सरो ऽनुलोमनः प्रोक्तो मन्दो यात्राकरः स्मृतः ॥ (५२२।२)
saro 'nulomanaḥ prokto mando yātrākaraḥ smṛtaḥ ||
व्यवायी चाखिलं देहं व्याप्य पाकाय कल्पते । (५२३।१)
vyavāyī cākhilaṃ dehaṃ vyāpya pākāya kalpate |
विकासी विकसन्नेवं धातुबन्धान् विमोक्षयेत् ॥ (५२३।२)
vikāsī vikasannevaṃ dhātubandhān vimokṣayet ||
आशुकारी तथाशुत्वाद्धावत्यम्भसि तैलवत् । (५२४।१)
āśukārī tathāśutvāddhāvatyambhasi tailavat |
सूक्ष्मस्तु सौक्ष्म्यात् सूक्ष्मेषु स्रोतःस्वनुसरः स्मृतः ॥ (५२४।२)
sūkṣmastu saukṣmyāt sūkṣmeṣu srotaḥsvanusaraḥ smṛtaḥ ||
गुणा विंशतिरित्येवं यथावत्परिकीर्तिताः । (५२५।१)
guṇā viṃśatirityevaṃ yathāvatparikīrtitāḥ |
सम्प्रवक्ष्याम्यतश्चोर्ध्वम् आहारगतिनिश्चयम् ॥ (५२५।२)
sampravakṣyāmyataścordhvam āhāragatiniścayam ||
पञ्चभूतात्मके देहे ह्याहारः पाञ्चभौतिकः । (५२६।१)
pañcabhūtātmake dehe hyāhāraḥ pāñcabhautikaḥ |
विपक्वः पञ्चधा सम्यग्गुणान् स्वानभिवर्धयेत् ॥ (५२६।२)
vipakvaḥ pañcadhā samyagguṇān svānabhivardhayet ||
अविदग्धः कफं पित्तं विदग्धः पवनं पुनः । (५२७।१)
avidagdhaḥ kaphaṃ pittaṃ vidagdhaḥ pavanaṃ punaḥ |
सम्यग्विपक्वो निःसार आहारः परिबृंहयेत् ॥ (५२७।२)
samyagvipakvo niḥsāra āhāraḥ paribṛṃhayet ||
विण्मूत्रमाहारमलः सारः प्रागीरितो रसः । (५२८।१)
viṇmūtramāhāramalaḥ sāraḥ prāgīrito rasaḥ |
स तु व्यानेन विक्षिप्तः सर्वान् धातून् प्रतर्पयेत् ॥ (५२८।२)
sa tu vyānena vikṣiptaḥ sarvān dhātūn pratarpayet ||
कफः पित्तं मलः खेषु स्वेदः स्यान्नखरोम च । (५२९।१)
kaphaḥ pittaṃ malaḥ kheṣu svedaḥ syānnakharoma ca |
नेत्रविट् त्वक्षु च स्नेहो धातूनां क्रमशो मलाः ॥ (५२९।२)
netraviṭ tvakṣu ca sneho dhātūnāṃ kramaśo malāḥ ||
दिवा विबुद्धे हृदये जाग्रतः पुण्डरीकवत् । (५३०।१)
divā vibuddhe hṛdaye jāgrataḥ puṇḍarīkavat |
अन्नमक्लिन्नधातुत्वादजीर्णे ऽपि हितं निशि ॥ (५३०।२)
annamaklinnadhātutvādajīrṇe 'pi hitaṃ niśi ||
हृदि संमीलिते रात्रौ प्रसुप्तस्य विशेषतः । (५३१।१)
hṛdi saṃmīlite rātrau prasuptasya viśeṣataḥ |
क्लिन्नविस्रस्तधातुत्वादजीर्णे न हितं दिवा ॥ (५३१।२)
klinnavisrastadhātutvādajīrṇe na hitaṃ divā ||
इमं विधिं यो ऽनुमतं महामुनेर्नृपर्षिमुख्यस्य पठेद्धि यत्नतः । (५३२।१)
imaṃ vidhiṃ yo 'numataṃ mahāmunernṛparṣimukhyasya paṭheddhi yatnataḥ |
स भूमिपालाय विधातुमौषधं महात्मनां चार्हति सूरिसत्तमः ॥ (५३२।२)
sa bhūmipālāya vidhātumauṣadhaṃ mahātmanāṃ cārhati sūrisattamaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.