अथातः शूकदोषचिकित्सितं व्याख्यास्यामः ॥ (१।०)

यथोवाच भगवान् धन्वन्तरिः ॥ (२।०)

संलिख्य सर्षपीं सम्यक् कषायैर् अवचूर्णयेत् । (३।१)

कषायेष्वेव तैलं च कुर्वीत व्रणरोपणम् ॥ (३।२)

अष्ठीलिकां जलौकोभिर् ग्राहयेच्च पुनः पुनः । (४।१)

तथा चानुपशाम्यन्तीं कफग्रन्थिवदुद्धरेत् ॥ (४।२)

स्वेदयेद्ग्रथितं शश्वन्नाडीस्वेदेन बुद्धिमान् । (५।१)

सुखोष्णैर् उपनाहैश्च सुस्निग्धैर् उपनाहयेत् ॥ (५।२)

कुम्भीकां पाकमापन्नां भिन्द्याच्छुद्धां तु रोपयेत् । (६।१)

तैलेन त्रिफलालोध्रतिन्दुकाम्रातकेन तु ॥ (६।२)

ग्राहयित्वा जलौकोभिर् अलजीं सेचयेत्ततः । (७।१)

कषायैस्तेषु सिद्धं च तैलं रोपणमिष्यते ॥ (७।२)

बलातैलेन कोष्णेन मृदितं परिषेचयेत् । (८।१)

मधुरैः सर्पिषा स्निग्धैः सुखोष्णैर् उपनाहयेत् ॥ (८।२)

संमूढपिडकां क्षिप्रं जलौकोभिर् उपाचरेत् । (९।१)

भित्त्वा पर्यागतां चापि लेपयेत् क्षौद्रसर्पिषा ॥ (९।२)

अवमन्थे गते पाकं भिन्ने तैलं विधीयते । (१०।१)

धवाश्वकर्णपत्तङ्गसल्लकीतिन्दुकीकृतम् ॥ (१०।२)

क्रियां पुष्करिकायां तु शीतां सर्वां प्रयोजयेत् । (११।१)

जलौकोभिर् हरेच्चासृक् सर्पिषा चावसेचयेत् ॥ (११।२)

स्पर्शहान्यां हरेद्रक्तं प्रदिह्यान्मधुरैरपि । (१२।१)

क्षीरेक्षुरससर्पिर्भिः सेचयेच्च सुशीतलैः ॥ (१२।२)

पिडकामुत्तमाख्यां च बडिशेनोद्धरेद्भिषक् । (१३।१)

उद्धृत्य मधुसंयुक्तैः कषायैर् अवचूर्णयेत् ॥ (१३।२)

रसक्रिया विधातव्या लिखिते शतपोनके । (१४।१)

पृथक्पर्ण्यादिसिद्धं च देयं तैलमनन्तरम् ॥ (१४।२)

क्रियां कुर्याद्भिषक् प्राज्ञस्त्वक्पाकस्य विसर्पवत् । (१५।१)

रक्तविद्रधिवच्चापि क्रिया शोणितजे ऽर्बुदे ॥ (१५।२)

कषायकल्कसर्पींषि तैलं चूर्णं रसक्रियाम् । (१६।१)

शोधनं रोपणं चैव वीक्ष्य वीक्ष्यावचारयेत् ॥ (१६।२)

हितं च सर्पिषः पानं पथ्यं चापि विरेचनम् । (१७।१)

हितः शोणितमोक्षश् च यच्चापि लघु भोजनम् ॥ (१७।२)

अर्बुदं मांसपाकं च विद्रधिं तिलकालकम् । (१८।१)

प्रत्याख्याय प्रकुर्वीत भिषक् सम्यक् प्रतिक्रियाम् ॥ (१८।२)