अथातो ग्रहोत्पत्तिमध्यायं व्याख्यास्यामः ॥ (१।०)

यथोवाच भगवान् धन्वन्तरिः ॥ (२।०)

नव स्कन्दादयः प्रोक्ता बालानां य इमे ग्रहाः । (३।१)

श्रीमन्तो दिव्यवपुषो नारीपुरुषविग्रहाः ॥ (३।२)

एते गुहस्य रक्षार्थं कृत्तिकोमाग्निशूलिभिः । (४।१)

सृष्टाः शरवणस्थस्य रक्षितस्यात्मतेजसा ॥ (४।२)

स्त्रीविग्रहा ग्रहा ये तु नानारूपा मयेरिताः । (५।१)

गङ्गोमाकृत्तिकानां ते भागा राजसतामसाः ॥ (५।२)

नैगमेषस्तु पार्वत्या सृष्टो मेषाननो ग्रहः । (६।१)

कुमारधारी देवस्य गुहस्यात्मसमः सखा ॥ (६।२)

स्कन्दापस्मारसंज्ञो यः सो ऽग्निनाग्निसमद्युतिः । (७।१)

स च स्कन्दसखा नाम विशाख इति चोच्यते ॥ (७।२)

स्कन्दः सृष्टो भगवता देवेन त्रिपुरारिणा । (८।१)

बिभर्ति चापरां संज्ञां कुमार इति स ग्रहः ॥ (८।२)

बाललीलाधरो यो ऽयं देवो रुद्राग्निसंभवः । (९।१)

मिथ्याचारेषु भगवान् स्वयं नैष प्रवर्तते ॥ (९।२)

कुमारः स्कन्दसामान्यादत्र केचिदपण्डिताः । (१०।१)

गृह्णातीत्यल्पविज्ञाना ब्रुवते देहचिन्तकाः ॥ (१०।२)

ततो भगवति स्कन्दे सुरसेनापतौ कृते । (११।१)

उपतस्थुर्ग्रहाः सर्वे दीप्तशक्तिधरं गुहम् ॥ (११।२)

ऊचुः प्राञ्जलयश्चैनं वृत्तिं नः संविधत्स्व वै । (१२।१)

तेषामर्थे ततः स्कन्दः शिवं देवमचोदयत् ॥ (१२।२)

ततो ग्रहांस्तानुवाच भगवान् भगनेत्रहृत् । (१३।१)

तिर्यग्योनिं मानुषं च त्रितयं जगत् ॥ (१३।२)

परस्परोपकारेण वर्तते धार्यते ऽपि च । (१४।१)

देवा मनुष्यान् प्रीणन्ति तैर्यग्योनींस्तथैव च ॥ (१४।२)

वर्तमानैर् यथाकालं शीतवर्षोष्णमारुतैः । (१५।१)

इज्याञ्जलिनमस्कारजपहोमव्रतादिभिः ॥ (१५।२)

नराः सम्यक् प्रयुक्तैश्च प्रीणन्ति त्रिदिवेश्वरान् । (१६।१)

भागधेयं विभक्तं च शेषं किंचिन् न विद्यते ॥ (१६।२)

तद्युष्माकं शुभा वृत्तिर्बालेष्वेव भविष्यति । (१७।१)

कुलेषु येषु नेज्यन्ते देवाः पितर एव च ॥ (१७।२)

ब्राह्मणाः साधवश्चैव गुरवो ऽतिथयस्तथा । (१८।१)

निवृत्ताचारशौचेषु परपाकोपजीविषु ॥ (१८।२)

उत्सन्नबलिभिक्षेषु भिन्नकांस्योपभोजिषु । (१९।१)

गृहेषु तेषु ये बालास्तान् गृह्णीध्वमशङ्किताः ॥ (१९।२)

तत्र वो विपुला वृत्तिः पूजा चैव भविष्यति । (२०।१)

एवं ग्रहाः समुत्पन्ना बालान् गृह्णन्ति चाप्यतः ॥ (२०।२)

ग्रहोपसृष्टा बालास्तु दुश्चिकित्स्यतमा मताः । (२१।१)

वैकल्यं मरणं चापि ध्रुवं स्कन्दग्रहे मतम् ॥ (२१।२)

स्कन्दग्रहो ऽत्युग्रतमः सर्वेष्वेव यतः स्मृतः । (२२।१)

अन्यो वा सर्वरूपस्तु न साध्यो ग्रह उच्यते ॥ (२२।२)