अथातो ऽग्रोपहरणीयमध्यायं व्याख्यास्यामः ॥ (१।१)

यथोवाच भगवान् धन्वन्तरिः ॥ (२।१)

उन्तेर्तेइलुन्ग् पूर्व-, प्रधान-, पश्चात्कर्मन्त्रिविधं कर्म पूर्वकर्म प्रधानकर्म पश्चात्कर्मेति तद्व्याधिं प्रति प्रत्युपदेक्ष्यामः ॥ (३।१)

वोर्रन्ग् देर् छिरुर्गिएअस्मिन् शास्त्रे शस्त्रकर्मप्राधान्याच् छस्त्रकर्म इव तावत् पूर्वम् उपदेक्ष्यामस् तत्सम्भारांश् च ॥ (४।१)

८ क्लस्सेन् देर् छिरुर्गिएतच् च शस्त्रकर्माष्टविधं तद्यथा छेद्यं भेद्यं लेख्यं वेध्यम् एष्यम् आहार्यं विस्राव्यं सीव्यम् इति ॥ (५।१)

वोर्बेरेइतुन्गेन् औड़् ओपतो ऽन्यतमं कर्म चिकीर्षता वैद्येन पूर्वम् एवोपकल्पयितव्यानि यन्त्रशस्त्रक्षाराग्निशलाकाशृङ्गजलौकालाबूजाम्बवौष्ठपिचुप्रोतसूत्रपत्त्रपट्टमधुघृतवसापयस् तैलतर्पणकषायालेपनकल्कव्यजनशीतोष्णोदककटाहादीनि परिकर्मिणश् च स्निग्धाः स्थिरा बलवन्तः ॥ (६।१)

दुर्छ्ड़्ह्रुन्ग् देर् ओप्ततः प्रशस्तेषु तिथिकरणमुहूर्तनक्षत्रेषु दध्यक्षतान्नपानरत्नैर् अग्निं विप्रान् भिषजश् चार्चयित्वा कृतबलिमङ्गलस्वस्तिवाचनं लघुभुक्तवन्तं प्राङ्मुखम् आतुरम् उपवेश्य यन्त्रयित्वा प्रत्यङ्मुखो वैद्यो मर्मसिरास्नायुसंध्यस्थिधमनीः परिहरन् अनुलोमं शस्त्रं निदध्याद् आ पूयदर्शनात् सकृद् एवापहरेच् छस्त्रम् आशु च महत्स्व् अपि च पाकेषु द्व्यङ्गुलान्तरं त्र्यङ्गुलान्तरं वा शस्त्रपदमुक्तम् ॥ (७।१)

एइगेन्स्छड़्तेन् एइनेस् गुतेन् व्रणस्तत्रायतो विशालः समः सुविभक्तो निराश्रय इति व्रणगुणाः ॥ (८।१)

भवतश् चात्र । (९।१)

आयतश् च विशालश् च सुविभक्तो निराश्रयः । (९।२)

प्राप्तकालकृतश् चापि व्रणः कर्मणि शस्यते ॥ (९।३)

शौर्यमाशुक्रिया शस्त्रतैक्ष्ण्यम् अस्वेदवेपथु । (१०।१)

असंमोहश् च वैद्यस्य शस्त्रकर्मणि शस्यते ॥ (१०।२)

एकेन वा व्रणेनाशुध्यमाने नान्तरा बुद्ध्यावेक्ष्यापरान् व्रणान् कुर्यात् ॥ (११।१)

भवति चात्र । (१२।१)

यतो यतो गतिं विद्याद् उत्सङ्गो यत्र यत्र च । (१२।२)

तत्र तत्र व्रणं कुर्याद्यथा दोषो न तिष्ठति ॥ (१२।३)

ड़ोर्म् देर् स्छ्नित्ते अन् वेर्स्छ्। क्￶र्पेर्तेइलेन्तत्र भ्रूगण्डशङ्खललाटाक्षिपुटौष्ठदन्तवेष्टकक्षाकुक्षिवङ्क्षणेषु तिर्यक् छेद उक्तः ॥ (१३।१)

चन्द्रमण्डलवच्छेदान् पाणिपादेषु कारयेत् । (१४।१)

अर्धचन्द्राकृतींश् चापि गुदे मेढ्रे च बुद्धिमान् ॥ (१४।२)

अन्यथा तु सिरास्नायुच्छेदनम् अतिमात्रं वेदना चिराद् व्रणसंरोहो मांसकन्दीप्रादुर्भावश् चेति ॥ (१५।१)

मूढगर्भोदरार्शोऽश्मरीभगंदरमुखरोगेष्व् अभुक्तवतः कर्म कुर्वीत ॥ (१६।१)

नछ्बेरेइतुन्ग् देर् ओप्: अन्लेगेन् देस् वेर्बन्द्स्ततः शस्त्रम् अवचार्य शीताभिर् अद्भिर् आतुरम् आश्वास्य समन्तात् परिपीड्याङ्गुल्या व्रणम् अभिमृद्य प्रक्षाल्य कषायेण प्रोतेनोदकमादाय तिलकल्कमधुसर्पिःप्रगाढाम् औषधयुक्तां नातिस्निग्धां नातिरूक्षां वर्तिं प्रणिदध्यात् ततः कल्केनाच्छाद्य घनां कवलिकां दत्त्वा वस्त्रपट्टेन बध्नीयात् वेदनारक्षोघ्नैर् धूपैर् धूपयेत् रक्षोघ्नैश् च मन्त्रै रक्षां कुर्वीत ॥ (१७।१)

ततो गुग्गुल्वगुरुसर्जरसवचागौरसर्षपचूर्णैर् लवणनिम्बपत्त्रविमिश्रैर् आज्ययुक्तैर् धूपयेत् आज्यशेषेण चास्य प्राणान् समालभेत ॥ (१८।१)

उदकुम्भाच् चापो गृहीत्वाप्रोक्षयन् रक्षाकर्म कुर्यात् तद् वक्ष्यामः ॥ (१९।१)

पतिएन्तेन् गेगेन् द्￤मोनेन् स्छ्त्ज़ेन्कृत्यानां प्रतिघातार्थं तथा रक्षोभयस्य च । (२०।१)

रक्षाकर्म करिष्यामि ब्रह्मा तद् अनुमन्यताम् ॥ (२०।२)

नागाः पिशाचा गन्धर्वाः पितरो यक्षराक्षसाः । (२१।१)

अभिद्रवन्ति ये ये त्वां ब्रह्माद्या घ्नन्तु तान् सदा ॥ (२१।२)

पृथिव्यामन्तरीक्षे च ये चरन्ति निशाचराः । (२२।१)

दिक्षु वास्तुनिवासाश् च पान्तु त्वां ते नमस्कृताः ॥ (२२।२)

पान्तु त्वां मुनयो ब्राह्म्या दिव्या राजर्षयस्तथा । (२३।१)

पर्वताश्चैव नद्यश् च सर्वाः सर्वे च सागराः ॥ (२३।२)

अग्नी रक्षतु ते जिह्वां प्राणान् वायुस् तथैव च । (२४।१)

सोमो व्यानमपानं ते पर्जन्यः परिरक्षतु ॥ (२४।२)

उदानं विद्युतः पान्तु समानं स्तनयित्नवः । (२५।१)

बलमिन्द्रो बलपतिर्मनुर्मन्ये मतिं तथा ॥ (२५।२)

कामांस्ते पान्तु गन्धर्वाः सत्त्वमिन्द्रो ऽभिरक्षतु । (२६।१)

प्रज्ञां ते वरुणो राजा समुद्रो नाभिमण्डलम् ॥ (२६।२)

चक्षुः सूर्यो दिशः श्रोत्रे चन्द्रमाः पातु ते मनः । (२७।१)

नक्षत्राणि सदा रूपं छायां पान्तु निशास्तव ॥ (२७।२)

रेतस् त्व् आप्याययन्त्व् आपो रोमाण्य् ओषधयस् तथा । (२८।१)

आकाशं खानि ते पातु देहं तव वसुंधरा ॥ (२८।२)

वैश्वानरः शिरः पातु विष्णुस्तव पराक्रमम् । (२९।१)

पौरुषं पुरुषश्रेष्ठो ब्रह्मात्मानं ध्रुवो भ्रुवौ ॥ (२९।२)

एता देहे विशेषेण तव नित्या हि देवताः । (३०।१)

एतास्त्वां सततं पान्तु दीर्घमायुरवाप्नुहि ॥ (३०।२)

स्वस्ति ते भगवान् ब्रह्मा स्वस्ति देवाश् च कुर्वताम् । (३१।१)

स्वस्ति ते चन्द्रसूर्यौ च स्वस्ति नारदपर्वतौ । (३१।२)

स्वस्त्यग्निश् चैव वायुश् च स्वस्ति देवाः सहेन्द्रगाः ॥ (३१।३)

पितामहकृता रक्षा स्वस्त्यायुर्वर्धतां तव । (३२।१)

ईतयस्ते प्रशाम्यन्तु सदा भव गतव्यथः ॥ (३२।२)

इति स्वाहा । (३३।१)

एतैर् वेदात्मकैर् मन्त्रैः कृत्याव्याधिविनाशनैः । (३३।२)

मयैवं कृतरक्षस्त्वं दीर्घम् आयुर् अवाप्नुहि ॥ (३३।३)

ततः कृतरक्षमातुरम् आगारं प्रवेश्य आचारिकम् आदिशेत् ॥ (३४।१)

वेर्बन्द्स्wएछ्सेल् नछ् ३ तगेन्ततस् तृतीये ऽहनि विमुच्यैवम् एव बध्नीयाद् वस्त्रपट्टेन न चैनं त्वरमाणो ऽपरेद्युर् मोक्षयेत् ॥ (३५।१)

ड़ोल्गेन् वोन् वोर्ज़ेइतिगेम् वेर्बन्द्स्wएछ्सेल्द्वितीयदिवसपरिमोक्षणाद् विग्रथितो व्रणश् चिराद् उपसंरोहति तीव्ररुजश् च भवति ॥ (३६।१)

अत ऊर्ध्वं दोषकालबलादीनवेक्ष्य कषायालेपनबन्धाहाराचारान् विदध्यात् ॥ (३७।१)

न चैनं त्वरमाणः सान्तर्दोषं रोपयेत् स ह्य् अल्पेनाप्य् अपचारेणाभ्यन्तरम् उत्सङ्गं कृत्वा भूयो ऽपि विकरोति ॥ (३८।१)

भवन्ति चात्र । (३९।१)

पस्सेन्दे उम्स्त्￤न्दे ड़्र् ओप्तस्माद् अन्तर्बहिश् चैव सुशुद्धं रोपयेद् व्रणम् । (३९।२)

रूढे ऽप्य् अजीर्णव्यायामव्यवायादीन् विवर्जयेत् । (३९।३)

हर्षं क्रोधं भयं चापि यावत् स्थैर्योपसम्भवात् ॥ (३९।४)

हेमन्ते शिशिरे चैव वसन्ते चापि मोक्षयेत् । (४०।१)

त्र्यहाद् द्व्यहाच् छरद्ग्रीष्मवर्षास्व् अपि च बुद्धिमान् ॥ (४०।२)

बेस्छ्लेउनिगुन्ग् देर् बेहन्द्लुन्ग् बेइ अकुतेन् क्रन्खेइतेनतिपातिषु रोगेषु नेच्छेद् विधिम् इमं भिषक् । (४१।१)

प्रदीप्तागारवच्छीघ्रं तत्र कुर्यात् प्रतिक्रियाम् ॥ (४१।२)

या वेदना शस्त्रनिपातजाता तीव्रा शरीरं प्रदुनोति जन्तोः । (४२।१)

घृतेन सा शान्तिम् उपैति सिक्ता कोष्णेन यष्टीमधुकान्वितेन ॥ (४२।२)