Su, 4, 38
Select a line for its word-by-word analysis.
अथानुवासितमास्थापयेत् स्वभ्यक्तस्विन्नशरीरम् उत्सृष्टबहिर्वेगमवाते शुचौ वेश्मनि मध्याह्ने प्रततायां शय्यायाम् अधःसुपरिग्रहायां श्रोणिप्रदेशप्रतिव्यूढायाम् अनुपधानायां वामपार्श्वशायिनम् आकुञ्चितदक्षिणसक्थिम् इतरप्रसारितसक्थिं सुमनसं जीर्णान्नं वाग्यतं सुनिषण्णदेहं विदित्वा ततो वामपादस्योपरि नेत्रं कृत्वेतरपादाङ्गुष्ठाङ्गुलिभ्यां कर्णिकाम् उपरि निष्पीड्य सव्यपाणिकनिष्ठिकानामिकाभ्यां बस्तेर्मुखार्धं संकोच्य मध्यमाप्रदेशिन्यङ्गुष्ठैर् अर्धं तु विवृतास्यं कृत्वा बस्तावौषधं प्रक्षिप्य दक्षिणहस्ताङ्गुष्ठेन प्रदेशिनीमध्यमाभ्यां चानुसिक्तम् अनायतम् अबुद्बुदम् असंकुचितम् अवातम् औषधासन्नम् उपसंगृह्य पुनरुपरि तदितरेण गृहीत्वा दक्षिणेनावसिञ्चेत् ततः सूत्रेणैवौषधान्ते द्विस्त्रिर्वावेष्ट्य बध्नीयात् अथ दक्षिणेनोत्तानेन पाणिना बस्तिं गृहीत्वा वामहस्तमध्यमाङ्गुलिप्रदेशिनीभ्यां नेत्रम् उपसंगृह्याङ्गुष्ठेन नेत्रद्वारं पिधाय घृताभ्यक्ताग्रनेत्रं घृताक्तमुपादाय प्रयच्छेदनुपृष्ठवंशं समम् उन्मुखम् आकर्णिकं नेत्रं प्रणिधत्स्वेति ब्रूयात् ॥ (३।१)
athānuvāsitamāsthāpayet svabhyaktasvinnaśarīram utsṛṣṭabahirvegamavāte śucau veśmani madhyāhne pratatāyāṃ śayyāyām adhaḥsuparigrahāyāṃ śroṇipradeśaprativyūḍhāyām anupadhānāyāṃ vāmapārśvaśāyinam ākuñcitadakṣiṇasakthim itaraprasāritasakthiṃ sumanasaṃ jīrṇānnaṃ vāgyataṃ suniṣaṇṇadehaṃ viditvā tato vāmapādasyopari netraṃ kṛtvetarapādāṅguṣṭhāṅgulibhyāṃ karṇikām upari niṣpīḍya savyapāṇikaniṣṭhikānāmikābhyāṃ bastermukhārdhaṃ saṃkocya madhyamāpradeśinyaṅguṣṭhair ardhaṃ tu vivṛtāsyaṃ kṛtvā bastāvauṣadhaṃ prakṣipya dakṣiṇahastāṅguṣṭhena pradeśinīmadhyamābhyāṃ cānusiktam anāyatam abudbudam asaṃkucitam avātam auṣadhāsannam upasaṃgṛhya punarupari taditareṇa gṛhītvā dakṣiṇenāvasiñcet tataḥ sūtreṇaivauṣadhānte dvistrirvāveṣṭya badhnīyāt atha dakṣiṇenottānena pāṇinā bastiṃ gṛhītvā vāmahastamadhyamāṅgulipradeśinībhyāṃ netram upasaṃgṛhyāṅguṣṭhena netradvāraṃ pidhāya ghṛtābhyaktāgranetraṃ ghṛtāktamupādāya prayacchedanupṛṣṭhavaṃśaṃ samam unmukham ākarṇikaṃ netraṃ praṇidhatsveti brūyāt ||
ततो नेत्रमपनीय त्रिंशन्मात्राः पीडनकालादुपेक्ष्योत्तिष्ठेत्यातुरं ब्रूयात् । (५।१)
tato netramapanīya triṃśanmātrāḥ pīḍanakālādupekṣyottiṣṭhetyāturaṃ brūyāt |
अथातुरम् उपवेशयेदुत्कुटुकं बस्त्यागमनार्थम् । (५।२)
athāturam upaveśayedutkuṭukaṃ bastyāgamanārtham |
द्वितीयं वा तृतीयं वा चतुर्थं वा यथार्थतः ॥ (६।२)
dvitīyaṃ vā tṛtīyaṃ vā caturthaṃ vā yathārthataḥ ||
सम्यङ्निरूढलिङ्गे तु प्राप्ते बस्तिं निवारयेत् । (७।१)
samyaṅnirūḍhaliṅge tu prāpte bastiṃ nivārayet |
यस्य स्याद्बस्तिरल्पो ऽल्पवेगो हीनमलानिलः ॥ (८।२)
yasya syādbastiralpo 'lpavego hīnamalānilaḥ ||
दुर्निरूढः स विज्ञेयो मूत्रार्त्यरुचिजाड्यवान् । (९।१)
durnirūḍhaḥ sa vijñeyo mūtrārtyarucijāḍyavān |
यान्येव प्राङ्मयोक्तानि लिङ्गान्यतिविरेचिते ॥ (९।२)
yānyeva prāṅmayoktāni liṅgānyativirecite ||
तान्येवातिनिरूढे ऽपि विज्ञेयानि विपश्चिता । (१०।१)
tānyevātinirūḍhe 'pi vijñeyāni vipaścitā |
यस्य क्रमेण गच्छन्ति विट्पित्तकफवायवः ॥ (१०।२)
yasya krameṇa gacchanti viṭpittakaphavāyavaḥ ||
सुनिरूढं ततो जन्तुं स्नातवन्तं तु भोजयेत् ॥ (११।२)
sunirūḍhaṃ tato jantuṃ snātavantaṃ tu bhojayet ||
पित्तश्लेष्मानिलाविष्टं क्षीरयूषरसैः क्रमात् । (१२।१)
pittaśleṣmānilāviṣṭaṃ kṣīrayūṣarasaiḥ kramāt |
अनन्तरं ततो युञ्ज्याद्यथास्वं स्नेहबस्तिना । (१४।१)
anantaraṃ tato yuñjyādyathāsvaṃ snehabastinā |
विविक्तता मनस्तुष्टिः स्निग्धता व्याधिनिग्रहः ॥ (१४।२)
viviktatā manastuṣṭiḥ snigdhatā vyādhinigrahaḥ ||
आस्थापनस्नेहबस्त्योः सम्यग्दाने तु लक्षणम् । (१५।१)
āsthāpanasnehabastyoḥ samyagdāne tu lakṣaṇam |
पश्चादग्निबलं मत्वा पवनस्य च चेष्टितम् ॥ (१६।२)
paścādagnibalaṃ matvā pavanasya ca ceṣṭitam ||
अन्नोपस्तम्भिते कोष्ठे स्नेहबस्तिर्विधीयते । (१७।१)
annopastambhite koṣṭhe snehabastirvidhīyate |
अनायान्तं मुहूर्तात्तु निरूहं शोधनैर् हरेत् ॥ (१७।२)
anāyāntaṃ muhūrtāttu nirūhaṃ śodhanair haret ||
तीक्ष्णैर् निरूहैर् मतिमान् क्षारमूत्राम्लसंयुतैः । (१८।१)
tīkṣṇair nirūhair matimān kṣāramūtrāmlasaṃyutaiḥ |
विगुणानिलविष्टब्धं चिरं तिष्ठन्निरूहणम् ॥ (१८।२)
viguṇānilaviṣṭabdhaṃ ciraṃ tiṣṭhannirūhaṇam ||
विसूचिकां वा जनयेच्छर्दिं वापि सुदारुणाम् । (२०।१)
visūcikāṃ vā janayecchardiṃ vāpi sudāruṇām |
कोपयेत् सर्वदोषान् वा तस्माद् दद्यादभोजिने ॥ (२०।२)
kopayet sarvadoṣān vā tasmād dadyādabhojine ||
जीर्णान्नस्याशये दोषाः पुंसः प्रव्यक्तिमागताः । (२१।१)
jīrṇānnasyāśaye doṣāḥ puṃsaḥ pravyaktimāgatāḥ |
आवस्थिकं क्रमं चापि बुद्ध्वा कार्यं निरूहणम् । (२३।१)
āvasthikaṃ kramaṃ cāpi buddhvā kāryaṃ nirūhaṇam |
मले ऽपकृष्टे दोषाणां बलवत्त्वं न विद्यते ॥ (२३।२)
male 'pakṛṣṭe doṣāṇāṃ balavattvaṃ na vidyate ||
क्षीराण्यम्लानि मूत्राणि स्नेहाः क्वाथा रसास्तथा । (२४।१)
kṣīrāṇyamlāni mūtrāṇi snehāḥ kvāthā rasāstathā |
लवणानि फलं क्षौद्रं शताह्वा सर्षपं वचा ॥ (२४।२)
lavaṇāni phalaṃ kṣaudraṃ śatāhvā sarṣapaṃ vacā ||
रजनी मधुकं हिङ्गु कुष्ठं संशोधनानि च ॥ (२५।२)
rajanī madhukaṃ hiṅgu kuṣṭhaṃ saṃśodhanāni ca ||
मञ्जिष्ठा मदनं चण्डा त्रायमाणा रसाञ्जनम् ॥ (२६।२)
mañjiṣṭhā madanaṃ caṇḍā trāyamāṇā rasāñjanam ||
तथा मेदा महामेदा ऋद्धिर्वृद्धिर्मधूलिका । (२८।१)
tathā medā mahāmedā ṛddhirvṛddhirmadhūlikā |
स्वस्थे क्वाथस्य चत्वारो भागाः स्नेहस्य पञ्चमः । (२९।१)
svasthe kvāthasya catvāro bhāgāḥ snehasya pañcamaḥ |
क्रुद्धे ऽनिले चतुर्थस्तु षष्ठः पित्ते कफे ऽष्टमः ॥ (२९।२)
kruddhe 'nile caturthastu ṣaṣṭhaḥ pitte kaphe 'ṣṭamaḥ ||
सर्वेषु चाष्टमो भागः कल्कानां लवणं पुनः । (३०।१)
sarveṣu cāṣṭamo bhāgaḥ kalkānāṃ lavaṇaṃ punaḥ |
क्षौद्रं मूत्रं फलं क्षीरमम्लं मांसरसं तथा ॥ (३०।२)
kṣaudraṃ mūtraṃ phalaṃ kṣīramamlaṃ māṃsarasaṃ tathā ||
युक्त्या प्रकल्पयेद्धीमान् निरूहे कल्पना त्वियम् ॥ (३१।१)
yuktyā prakalpayeddhīmān nirūhe kalpanā tviyam ||
बस्तेः सुकल्पना प्रोक्ता तस्य दानं यथार्थकृत् ॥ (३२।२)
basteḥ sukalpanā proktā tasya dānaṃ yathārthakṛt ||
दत्त्वादौ सैन्धवस्याक्षं मधुनः प्रसृतद्वयम् । (३३।१)
dattvādau saindhavasyākṣaṃ madhunaḥ prasṛtadvayam |
पात्रे तलेन मथ्नीयात्तद्वत् स्नेहं शनैः शनैः ॥ (३३।२)
pātre talena mathnīyāttadvat snehaṃ śanaiḥ śanaiḥ ||
सम्यक् सुमथिते दद्यात् फलकल्कमतः परम् । (३४।१)
samyak sumathite dadyāt phalakalkamataḥ param |
ततो यथोचितान् कल्कान् भागैः स्वैः श्लक्ष्णपेषितान् ॥ (३४।२)
tato yathocitān kalkān bhāgaiḥ svaiḥ ślakṣṇapeṣitān ||
गम्भीरे भाजने ऽन्यस्मिन्मथ्नीयात्तं खजेन च । (३५।१)
gambhīre bhājane 'nyasminmathnīyāttaṃ khajena ca |
यथा वा साधु मन्येत न सान्द्रो न तनुः समः ॥ (३५।२)
yathā vā sādhu manyeta na sāndro na tanuḥ samaḥ ||
रसक्षीराम्लमूत्राणां दोषावस्थामवेक्ष्य तु । (३६।१)
rasakṣīrāmlamūtrāṇāṃ doṣāvasthāmavekṣya tu |
कषायप्रसृतान् पञ्च सुपूतांस्तत्र दापयेत् ॥ (३६।२)
kaṣāyaprasṛtān pañca supūtāṃstatra dāpayet ||
दत्त्वादौ सैन्धवस्याक्षं मधुनः प्रसृतिद्वयम् । (३७।२)
dattvādau saindhavasyākṣaṃ madhunaḥ prasṛtidvayam |
विनिर्मथ्य ततो दद्यात् स्नेहस्य प्रसृतित्रयम् ॥ (३७।३)
vinirmathya tato dadyāt snehasya prasṛtitrayam ||
एकीभूते ततः स्नेहे कल्कस्य प्रसृतिं क्षिपेत् । (३८।१)
ekībhūte tataḥ snehe kalkasya prasṛtiṃ kṣipet |
संमूर्छिते कषायं तु चतुःप्रसृतिसंमितम् ॥ (३८।२)
saṃmūrchite kaṣāyaṃ tu catuḥprasṛtisaṃmitam ||
एवं प्रकल्पितो बस्तिर्द्वादशप्रसृतो भवेत् ॥ (३९।२)
evaṃ prakalpito bastirdvādaśaprasṛto bhavet ||
ज्येष्ठायाः खलु मात्रायाः प्रमाणमिदमीरितम् । (४०।१)
jyeṣṭhāyāḥ khalu mātrāyāḥ pramāṇamidamīritam |
अपह्रासे भिषक्कुर्यात्तद्वत् प्रसृतिहापनम् ॥ (४०।२)
apahrāse bhiṣakkuryāttadvat prasṛtihāpanam ||
सैन्धवादिद्रवान्तानां सिद्धिकामैर् भिषग्वरैः ॥ (४१।२)
saindhavādidravāntānāṃ siddhikāmair bhiṣagvaraiḥ ||
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यन्ते बस्तयो ऽत्र विभागशः । (४२।१)
ata ūrdhvaṃ pravakṣyante bastayo 'tra vibhāgaśaḥ |
यथादोषं प्रयुक्ता ये हन्युर्नानाविधान् गदान् ॥ (४२।२)
yathādoṣaṃ prayuktā ye hanyurnānāvidhān gadān ||
क्वथितैः पालिकैर् एभिर् मदनाष्टकसंयुतैः । (४४।१)
kvathitaiḥ pālikair ebhir madanāṣṭakasaṃyutaiḥ |
कल्कैर् मागधिकाम्भोदहपुषामिसिसैन्धवैः ॥ (४४।२)
kalkair māgadhikāmbhodahapuṣāmisisaindhavaiḥ ||
वत्साह्वयप्रियङ्गूग्रायष्ट्याह्वयरसाञ्जनैः । (४५।१)
vatsāhvayapriyaṅgūgrāyaṣṭyāhvayarasāñjanaiḥ |
दद्यादास्थापनं कोष्णं क्षौद्राद्यैर् अभिसंस्कृतम् ॥ (४५।२)
dadyādāsthāpanaṃ koṣṇaṃ kṣaudrādyair abhisaṃskṛtam ||
पृष्ठोरुत्रिकशूलाश्मविण्मूत्रानिलसङ्गिनाम् । (४६।१)
pṛṣṭhorutrikaśūlāśmaviṇmūtrānilasaṅginām |
क्वथितैः श्लक्ष्णपिष्टस्तु प्रियङ्गुघनसैन्धवैः ॥ (४७।२)
kvathitaiḥ ślakṣṇapiṣṭastu priyaṅgughanasaindhavaiḥ ||
सगुडैर् अक्षमात्रैस्तु मदनार्धपलान्वितैः ॥ (४८।२)
saguḍair akṣamātraistu madanārdhapalānvitaiḥ ||
क्षौद्रतैलघृतक्षीरशुक्तकाञ्जिकमस्तुभिः । (४९।१)
kṣaudratailaghṛtakṣīraśuktakāñjikamastubhiḥ |
समालोड्य च मूत्रेण दद्याद् आस्थापनं परम् ॥ (४९।२)
samāloḍya ca mūtreṇa dadyād āsthāpanaṃ param ||
पालिकैः क्वथितैः सम्यग् द्रव्यैर् एभिश्च पेषितैः । (५२।१)
pālikaiḥ kvathitaiḥ samyag dravyair ebhiśca peṣitaiḥ |
विदारीमिसिमञ्जिष्ठाश्यामेन्द्रयवसिन्धुजैः । (५३।१)
vidārīmisimañjiṣṭhāśyāmendrayavasindhujaiḥ |
फलपद्मकयष्ट्याह्वैः क्षौद्रक्षीरघृताप्लुतैः ॥ (५३।२)
phalapadmakayaṣṭyāhvaiḥ kṣaudrakṣīraghṛtāplutaiḥ ||
दत्तमास्थापनं शीतमम्लहीनैस्तथा द्रवैः । (५४।१)
dattamāsthāpanaṃ śītamamlahīnaistathā dravaiḥ |
दाहासृग्दरपित्तासृक्पित्तगुल्मज्वराञ्जयेत् ॥ (५४।२)
dāhāsṛgdarapittāsṛkpittagulmajvarāñjayet ||
रोध्रचन्दनमञ्जिष्ठारास्नानन्ताबलर्द्धिभिः । (५५।१)
rodhracandanamañjiṣṭhārāsnānantābalarddhibhiḥ |
स्थिरादितृणमूलैश्च क्वाथः कर्षत्रयोन्मितैः । (५६।१)
sthirāditṛṇamūlaiśca kvāthaḥ karṣatrayonmitaiḥ |
पिष्टैर् जीवककाकोलीयुगर्द्धिमधुकोत्पलैः ॥ (५६।२)
piṣṭair jīvakakākolīyugarddhimadhukotpalaiḥ ||
कसेरुशर्करायुक्तैः सर्पिर्मधुपयःप्लुतैः । (५८।१)
kaseruśarkarāyuktaiḥ sarpirmadhupayaḥplutaiḥ |
द्रवैस्तीक्ष्णाम्लवर्ज्यैश्च दत्तो बस्तिः सुशीतलः ॥ (५८।२)
dravaistīkṣṇāmlavarjyaiśca datto bastiḥ suśītalaḥ ||
गुल्मासृग्दरहृत्पाण्डुरोगान् सविषमज्वरान् । (५९।१)
gulmāsṛgdarahṛtpāṇḍurogān saviṣamajvarān |
असृक्पित्तातिसारौ च हन्यात्पित्तकृतान् गदान् ॥ (५९।२)
asṛkpittātisārau ca hanyātpittakṛtān gadān ||
क्वाथः कल्कस्तु कर्तव्यो वचामदनसर्षपैः । (६१।१)
kvāthaḥ kalkastu kartavyo vacāmadanasarṣapaiḥ |
कार्यमास्थापनं तूर्णं कामलापाण्डुमेहिनाम् ॥ (६२।२)
kāryamāsthāpanaṃ tūrṇaṃ kāmalāpāṇḍumehinām ||
क्वथितैः कल्कपिष्टैस्तु मुस्तसैन्धवदारुभिः ॥ (६४।२)
kvathitaiḥ kalkapiṣṭaistu mustasaindhavadārubhiḥ ||
पाठामागधिकेन्द्राह्वैस्तैलक्षारमधुप्लुतैः । (६५।१)
pāṭhāmāgadhikendrāhvaistailakṣāramadhuplutaiḥ |
कुर्यादास्थापनं सम्यङ्मूत्राम्लफलयोजितैः ॥ (६५।२)
kuryādāsthāpanaṃ samyaṅmūtrāmlaphalayojitaiḥ ||
कुलत्थबिल्वभूनिम्बैः क्वाथितैः पलसंमितैः । (६८।१)
kulatthabilvabhūnimbaiḥ kvāthitaiḥ palasaṃmitaiḥ |
कल्कैर् मदनयष्ट्याह्वषड्ग्रन्थामरसर्षपैः ॥ (६८।२)
kalkair madanayaṣṭyāhvaṣaḍgranthāmarasarṣapaiḥ ||
क्षौद्रेक्षुक्षीरगोमूत्रसर्पिस्तैलरसाप्लुतैः ॥ (६९।२)
kṣaudrekṣukṣīragomūtrasarpistailarasāplutaiḥ ||
तूर्णमास्थापनं कार्यं संसृष्टबहुरोगिणाम् । (७०।१)
tūrṇamāsthāpanaṃ kāryaṃ saṃsṛṣṭabahurogiṇām |
सबलैः पालिकैः क्वाथः कल्कस्तु मदनान्वितैः । (७२।१)
sabalaiḥ pālikaiḥ kvāthaḥ kalkastu madanānvitaiḥ |
यष्ट्याह्वमिसिसिन्धूत्थफलिनीन्द्रयवाह्वयैः ॥ (७२।२)
yaṣṭyāhvamisisindhūtthaphalinīndrayavāhvayaiḥ ||
युक्तो बस्तिः सुखोष्णो ऽयं मांसशुक्रबलौजसाम् ॥ (७३।२)
yukto bastiḥ sukhoṣṇo 'yaṃ māṃsaśukrabalaujasām ||
आयुषो ऽग्नेश्च संस्कर्ता हन्ति चाशु गदानिमान् । (७४।१)
āyuṣo 'gneśca saṃskartā hanti cāśu gadānimān |
गुल्मासृग्दरवीसर्पमूत्रकृच्छ्रक्षतक्षयान् ॥ (७४।२)
gulmāsṛgdaravīsarpamūtrakṛcchrakṣatakṣayān ||
रक्तपित्तकफोन्मादप्रमेहाध्मानहृद्ग्रहान् ॥ (७६।२)
raktapittakaphonmādapramehādhmānahṛdgrahān ||
वातघ्नौषधनिष्क्वाथाः सैन्धवत्रिवृतायुताः । (७७।१)
vātaghnauṣadhaniṣkvāthāḥ saindhavatrivṛtāyutāḥ |
साम्लाः सुखोष्णा योज्याः स्युर्बस्तयः कुपिते ऽनिले ॥ (७७।२)
sāmlāḥ sukhoṣṇā yojyāḥ syurbastayaḥ kupite 'nile ||
विधेया बस्तयः पित्ते ससर्पिष्काः सशर्कराः ॥ (७८।२)
vidheyā bastayaḥ pitte sasarpiṣkāḥ saśarkarāḥ ||
आरग्वधादिनिष्क्वाथाः पिप्पल्यादिसमायुताः । (७९।१)
āragvadhādiniṣkvāthāḥ pippalyādisamāyutāḥ |
सक्षौद्रमूत्रा देयाः स्युर्बस्तयः कुपिते कफे ॥ (७९।२)
sakṣaudramūtrā deyāḥ syurbastayaḥ kupite kaphe ||
क्षीरवृक्षकषायाढ्या बस्तयः शोणिते हिताः ॥ (८०।२)
kṣīravṛkṣakaṣāyāḍhyā bastayaḥ śoṇite hitāḥ ||
शोधनद्रव्यनिष्क्वाथास्तत्कल्कस्नेहसैन्धवैः । (८१।१)
śodhanadravyaniṣkvāthāstatkalkasnehasaindhavaiḥ |
युक्ताः खजेन मथितबस्तयः शोधनाः स्मृताः ॥ (८१।२)
yuktāḥ khajena mathitabastayaḥ śodhanāḥ smṛtāḥ ||
त्रिफलाक्वाथगोमूत्रक्षौद्रक्षारसमायुताः । (८२।१)
triphalākvāthagomūtrakṣaudrakṣārasamāyutāḥ |
बृंहणद्रव्यनिष्क्वाथाः कल्कैर् मधुरकैर् युताः । (८३।१)
bṛṃhaṇadravyaniṣkvāthāḥ kalkair madhurakair yutāḥ |
सर्पिर्मांसरसोपेता बस्तयो बृंहणाः स्मृताः ॥ (८३।२)
sarpirmāṃsarasopetā bastayo bṛṃhaṇāḥ smṛtāḥ ||
आत्मगुप्ताफलावापाः स्मृता वाजीकरा नृणाम् ॥ (८४।२)
ātmaguptāphalāvāpāḥ smṛtā vājīkarā nṛṇām ||
क्षीरसिद्धाः क्षौद्रयुताः सास्राः पिच्छिलसंज्ञिताः ॥ (८५।२)
kṣīrasiddhāḥ kṣaudrayutāḥ sāsrāḥ picchilasaṃjñitāḥ ||
प्रियङ्ग्वादिगणक्वाथा अम्बष्ठाद्येन संयुताः । (८७।१)
priyaṅgvādigaṇakvāthā ambaṣṭhādyena saṃyutāḥ |
सक्षौद्राः सघृताश्चैव ग्राहिणो बस्तयः स्मृताः ॥ (८७।२)
sakṣaudrāḥ saghṛtāścaiva grāhiṇo bastayaḥ smṛtāḥ ||
एतेष्वेव च योगेषु स्नेहाः सिद्धाः पृथक् पृथक् । (८८।१)
eteṣveva ca yogeṣu snehāḥ siddhāḥ pṛthak pṛthak |
समस्तेष्वथवा सम्यग्विधेयाः स्नेहबस्तयः ॥ (८८।२)
samasteṣvathavā samyagvidheyāḥ snehabastayaḥ ||
वन्ध्यानां शतपाकेन शोधितानां यथाक्रमम् । (८९।१)
vandhyānāṃ śatapākena śodhitānāṃ yathākramam |
बलातैलेन देयाः स्युर्बस्तयस्त्रैवृतेन च ॥ (८९।२)
balātailena deyāḥ syurbastayastraivṛtena ca ||
नरस्योत्तमसत्त्वस्य तीक्ष्णं बस्तिं निधापयेत् । (९०।१)
narasyottamasattvasya tīkṣṇaṃ bastiṃ nidhāpayet |
मध्यमं मध्यसत्त्वस्य विपरीतस्य वै मृदुम् ॥ (९०।२)
madhyamaṃ madhyasattvasya viparītasya vai mṛdum ||
बस्तिद्रव्यबलं चैव वीक्ष्य बस्तीन् प्रयोजयेत् ॥ (९१।२)
bastidravyabalaṃ caiva vīkṣya bastīn prayojayet ||
दद्यादुत्क्लेशनं पूर्वं मध्ये दोषहरं पुनः । (९२।१)
dadyādutkleśanaṃ pūrvaṃ madhye doṣaharaṃ punaḥ |
पश्चात् संशमनीयं च दद्याद्बस्तिं विचक्षणः ॥ (९२।२)
paścāt saṃśamanīyaṃ ca dadyādbastiṃ vicakṣaṇaḥ ||
हपुषाफलकल्कश्च बस्तिरुत्क्लेशनः स्मृतः ॥ (९३।२)
hapuṣāphalakalkaśca bastirutkleśanaḥ smṛtaḥ ||
सकाञ्जिकः सगोमूत्रो बस्तिर्दोषहरः स्मृतः ॥ (९४।२)
sakāñjikaḥ sagomūtro bastirdoṣaharaḥ smṛtaḥ ||
प्रियङ्गुर्मधुकं मुस्ता तथैव च रसाञ्जनम् । (९५।१)
priyaṅgurmadhukaṃ mustā tathaiva ca rasāñjanam |
सक्षीरः शस्यते बस्तिर्दोषाणां शमनः परः ॥ (९५।२)
sakṣīraḥ śasyate bastirdoṣāṇāṃ śamanaḥ paraḥ ||
यानस्त्रीभोज्यपानेषु नियमश्चात्र नोच्यते । (९८।१)
yānastrībhojyapāneṣu niyamaścātra nocyate |
फलं च विपुलं दृष्टं व्यापदां चाप्यसंभवः ॥ (९८।२)
phalaṃ ca vipulaṃ dṛṣṭaṃ vyāpadāṃ cāpyasaṃbhavaḥ ||
यदेच्छति तदैवैष प्रयोक्तव्यो विपश्चिता ॥ (९९।२)
yadecchati tadaivaiṣa prayoktavyo vipaścitā ||
मधुतैले समे स्यातां क्वाथश्चैरण्डमूलजः । (१००।१)
madhutaile same syātāṃ kvāthaścairaṇḍamūlajaḥ |
पलार्धं शतपुष्पायास्ततो ऽर्धं सैन्धवस्य च ॥ (१००।२)
palārdhaṃ śatapuṣpāyāstato 'rdhaṃ saindhavasya ca ||
देयः सुखोष्णो भिषजा माधुतैलिकसंज्ञितः ॥ (१०१।२)
deyaḥ sukhoṣṇo bhiṣajā mādhutailikasaṃjñitaḥ ||
पिप्पलीफलसंयुक्तो बस्तिर्युक्तरथः स्मृतः ॥ (१०२।२)
pippalīphalasaṃyukto bastiryuktarathaḥ smṛtaḥ ||
हिङ्गुसैन्धवसंयुक्तो बस्तिर्दोषहरः स्मृतः ॥ (१०३।२)
hiṅgusaindhavasaṃyukto bastirdoṣaharaḥ smṛtaḥ ||
बस्तिरेष विधातव्यः सशताह्वः ससैन्धवः ॥ (१०४।२)
bastireṣa vidhātavyaḥ saśatāhvaḥ sasaindhavaḥ ||
ससैन्धवः सयष्ट्याह्वः सिद्धबस्तिरिति स्मृतः ॥ (१०५।२)
sasaindhavaḥ sayaṣṭyāhvaḥ siddhabastiriti smṛtaḥ ||
मञ्जिष्ठारग्वधोशीरत्रायमाणाख्यगोक्षुरान् ॥ (१०६।२)
mañjiṣṭhāragvadhośīratrāyamāṇākhyagokṣurān ||
जलाढके पचेत् क्वाथं पादशेषं पुनः पचेत् ॥ (१०७।२)
jalāḍhake pacet kvāthaṃ pādaśeṣaṃ punaḥ pacet ||
क्षीरार्धाढकसंयुक्तम् आ क्षीरात् सुपरिस्रुतम् । (१०८।१)
kṣīrārdhāḍhakasaṃyuktam ā kṣīrāt suparisrutam |
कार्षिकैः सैन्धवोन्मिश्रैः कल्कैर् बस्तिः प्रयोजितः ॥ (१०९।२)
kārṣikaiḥ saindhavonmiśraiḥ kalkair bastiḥ prayojitaḥ ||
वातासृङ्मेहशोफार्शोगुल्ममूत्रविबन्धनुत् । (११०।१)
vātāsṛṅmehaśophārśogulmamūtravibandhanut |
बल्यः संजीवनो वृष्यश्चक्षुष्यः शूलनाशनः । (१११।१)
balyaḥ saṃjīvano vṛṣyaścakṣuṣyaḥ śūlanāśanaḥ |
यापनानामयं राजा बस्तिर्मुस्तादिको मतः ॥ (१११।२)
yāpanānāmayaṃ rājā bastirmustādiko mataḥ ||
अवेक्ष्य भेषजं बुद्ध्या विकारं च विकारवित् । (११२।१)
avekṣya bheṣajaṃ buddhyā vikāraṃ ca vikāravit |
बीजेनानेन शास्त्रज्ञः कुर्याद्बस्तिशतान्यपि ॥ (११२।२)
bījenānena śāstrajñaḥ kuryādbastiśatānyapi ||
अजीर्णे न प्रयुञ्जीत दिवास्वप्नं च वर्जयेत् । (११३।१)
ajīrṇe na prayuñjīta divāsvapnaṃ ca varjayet |
यस्मान्मधु च तैलं च प्राधान्येन प्रदीयते । (११४।१)
yasmānmadhu ca tailaṃ ca prādhānyena pradīyate |
माधुतैलिक इत्येवं भिषग्भिर् बस्तिरुच्यते ॥ (११४।२)
mādhutailika ityevaṃ bhiṣagbhir bastirucyate ||
रथेष्वपि च युक्तेषु हस्त्यश्वे चापि कल्पिते । (११५।१)
ratheṣvapi ca yukteṣu hastyaśve cāpi kalpite |
यस्मान्न प्रतिषिद्धो ऽयमतो युक्तरथः स्मृतः ॥ (११५।२)
yasmānna pratiṣiddho 'yamato yuktarathaḥ smṛtaḥ ||
बलोपचयवर्णानां यस्माद् व्याधिशतस्य च । (११६।१)
balopacayavarṇānāṃ yasmād vyādhiśatasya ca |
भवत्येतेन सिद्धिस्तु सिद्धबस्तिरतो मतः ॥ (११६।२)
bhavatyetena siddhistu siddhabastirato mataḥ ||
सुखिनामल्पदोषाणां नित्यं स्निग्धाश्च ये नराः । (११७।१)
sukhināmalpadoṣāṇāṃ nityaṃ snigdhāśca ye narāḥ |
मृदुकोष्ठाश्च ये तेषां विधेया माधुतैलिकाः ॥ (११७।२)
mṛdukoṣṭhāśca ye teṣāṃ vidheyā mādhutailikāḥ ||
मृदुत्वात् पादहीनत्वादकृत्स्नविधिसेवनात् । (११८।१)
mṛdutvāt pādahīnatvādakṛtsnavidhisevanāt |
एकबस्तिप्रदानाच्च सिद्धबस्तिष्वयन्त्रणा ॥ (११८।२)
ekabastipradānācca siddhabastiṣvayantraṇā ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.