अथातो हिक्काप्रतिषेधं व्याख्यास्यामः ॥ (१।१)

यथोवाच भगवान् धन्वन्तरिः ॥ (२।१)

विदाहिगुरुविष्टम्भिरूक्षाभिष्यन्दिभोजनैः । (३।१)

शीतपानासनस्थानरजोधूमानिलानलैः ॥ (३।२)

व्यायामकर्मभाराध्ववेगाघातापतर्पणैः । (४।१)

आमदोषाभिघातस्त्रीक्षयदोषप्रपीडनैः ॥ (४।२)

विषमाशनाध्यनशनैस्तथा समशनैरपि । (५।१)

हिक्का श्वासश्च कासश्च नृणां समुपजायते ॥ (५।२)

मुहुर्मुहुर्वायुरुदेति सस्वनो यकृत्प्लिहान्त्राणि मुखादिवाक्षिपन् । (६।१)

स घोषवानाशु हिनस्त्यसून् यतस्ततस्तु हिक्केति भिषग्भिरुच्यते ॥ (६।२)

अन्नजां यमलां क्षुद्रां गम्भीरां महतीं तथा । (७।१)

वायुः कफेनानुगतः पञ्च हिक्काः करोति हि ॥ (७।२)

मुखं कषायमरतिर्गौरवं कण्ठवक्षसोः । (८।१)

पूर्वरूपाणि हिक्कानामाटोपो जठरस्य च ॥ (८।२)

त्वरमाणस्य चाहारं भुञ्जानस्याथवा घनम् । (९।१)

वायुरन्नैरवस्तीर्णः कटुकैरर्दितो भृशम् ॥ (९।२)

हिक्कयत्यूर्ध्वगो भूत्वा तां विद्यादन्नजां भिषक् । (१०।१)

चिरेण यमलैर् वेगैर् या हिक्का सम्प्रवर्तते ॥ (१०।२)

कम्पयन्ती शिरोग्रीवं यमलां तां विनिर्दिशेत् । (११।१)

विकृष्टकालैर् या वेगैर् मन्दैः समभिवर्तते ॥ (११।२)

क्षुद्रिका नाम सा हिक्का जत्रुमूलात् प्रधाविता । (१२।१)

नाभिप्रवृत्ता या हिक्का घोरा गम्भीरनादिनी ॥ (१२।२)

शुष्कौष्ठकण्ठजिह्वास्यश्वासपार्श्वरुजाकरी । (१३।१)

अनेकोपद्रवयुता गम्भीरा नाम सा स्मृता ॥ (१३।२)

मर्माण्यापीडयन्तीव सततं या प्रवर्तते । (१४।१)

देहमायम्य वेगेन घोषयत्यतितृष्यतः । (१४।२)

महाहिक्केति सा ज्ञेया सर्वगात्रप्रकम्पिनी ॥ (१४।३)

आयम्यते हिक्कतो ऽङ्गानि यस्य दृष्टिश्चोर्ध्वं ताम्यते यस्य गाढम् । (१५।१)

क्षीणो ऽन्नद्विट् कासते यश्च हिक्की तौ द्वावन्त्यौ वर्जयेद्धिक्कमानौ ॥ (१५।२)

प्राणायामोद्वेजनत्रासनानि सूचीतोदैः संभ्रमश्चात्र शस्तः । (१६।१)

यष्ट्याह्वं वा माक्षिकेणावपीडे पिप्पल्यो वा शर्कराचूर्णयुक्ताः ॥ (१६।२)

सर्पिः कोष्णं क्षीरमिक्षो रसो वा नातिक्षीणे छर्दनं शान्तिहेतोः । (१७।१)

नारीपयःपिष्टमशुक्लचन्दनं घृतं सुखोष्णं च ससैन्धवं तथा ॥ (१७।२)

चूर्णीकृतं सैन्धवमम्भसाथवा निहन्ति हिक्कां च हितं च नस्यतः । (१८।१)

युञ्ज्याद्धूमं शालनिर्यासजातं नैपालं वा गोविषाणोद्भवं वा ॥ (१८।२)

सर्पिः स्निग्धैश्चर्मवालैः कृतं वा हिक्कास्थाने स्वेदनं चापि कार्यम् । (१९।१)

क्षौद्रोपेतं गैरिकं काञ्चनाह्वं लिह्याद्भस्म ग्राम्यसत्त्वास्थिजं वा ॥ (१९।२)

तद्वच्छ्वाविन्मेषगोशल्यकानां रोमाण्यन्तर्धूमदग्धानि चात्र । (२०।१)

मध्वाज्याक्तं बर्हिपत्रप्रसूतमेवं भस्मौदुम्बरं तैल्वकं वा ॥ (२०।२)

स्वर्जिक्षारं बीजपूराद्रसेन क्षौद्रोपेतं हन्ति लीढ्वाशु हिक्काम् । (२१।१)

सर्पिःस्निग्धा घ्नन्ति हिक्कां यवाग्वः कोष्णग्रासाः पायसो वा सुखोष्णः ॥ (२१।२)

शुण्ठीतोये साधितं क्षीरमाजं तद्वत् पीतं शर्करासंयुतं वा । (२२।१)

आ तृप्तेर् वा सेव्यमानं निहन्याद् घ्रातं हिक्कामाशु मूत्रं त्वजाव्योः ॥ (२२।२)

सपूतिकीटं लशुनोग्रगन्धाहिङ्ग्वब्जम् आचूर्ण्य सुभावितं तत् । (२३।१)

क्षौद्रं सितां वारणकेशरं च पिबेद्रसेनेक्षुमधूकजेन ॥ (२३।२)

पिबेत् पलं वा लवणोत्तमस्य द्वाभ्यां पलाभ्यां हविषः समग्रम् । (२४।१)

हरीतकीं कोष्णजलानुपानां पिबेद्घृतं क्षारमधूपपन्नम् ॥ (२४।२)

रसं कपित्थान्मधुपिप्पलीभ्यां शुक्तिप्रमाणं प्रपिबेत् सुखाय ॥ (२५।१)

कृष्णां सितां चामलकं च लीढं सशृङ्गवेरं मधुनाथवापि । (२६।१)

कोलास्थिमज्जाञ्जनलाजचूर्णं हिक्का निहन्यान्मधुनावलीढम् ॥ (२६।२)

पाटलायाः फलं पुष्पं गैरिकं कटुरोहिणी । (२७।१)

खर्जूरमध्यं मागध्यः काशीशं दधिनाम च ॥ (२७।२)

चत्वार एते योगाः स्युः प्रतिपादप्रदर्शिताः । (२८।१)

मधुद्वितीयाः कर्तव्यास्ते हिक्कासु विजानता ॥ (२८।२)

कपोतपारावतलावशकश्वदंष्ट्रगोधावृषदंशजान् रसान् । (२९।१)

पिबेत् फलाम्लानहिमान् ससैन्धवान् स्निग्धांस्तथैवर्ष्यमृगद्विजोद्भवान् ॥ (२९।२)

विरेचनं पथ्यतमं ससैन्धवं घृतं सुखोष्णं च सितोपलायुतम् । (३०।१)

सदागतावूर्ध्वगते ऽनुवासनं वदन्ति केचिच्च हिताय हिक्किनाम् ॥ (३०।२)