अथातः शुक्रशोणितशुद्धिं शारीरं व्याख्यास्यामः ॥ (१।१)

यथोवाच भगवान् धन्वन्तरिः ॥ (२।१)

त्य्पेन् वोन् ज़ेउगुन्ग्सुन्ड़्￤हिग्केइत्वातपित्तश्लेष्मशोणितकुणपग्रन्थिपूतिपूयक्षीणमूत्रपुरीषरेतसः प्रजोत्पादने न समर्था भवन्ति ॥ (३।१)

बेइम् मन्न्तेषु वातवर्णवेदनं वातेन पित्तवर्णवेदनं पित्तेन श्लेष्मवर्णवेदनं श्लेष्मणा शोणितवर्णवेदनं कुणपगन्ध्यनल्पं च रक्तेन ग्रन्थिभूतं श्लेष्मवाताभ्यां पूतिपूयनिभं पित्तश्लेष्मभ्यां क्षीणं प्रागुक्तं पित्तमारुताभ्यां मूत्रपुरीषगन्धि सन्निपातेनेति । (४।१)

तेषु कुणपग्रन्थिपूतिपूयक्षीणरेतसः कृच्छ्रसाध्या मूत्रपुरीषरेतसस्त्वसाध्याः इति ॥ (४।२)

बेइ देर् ड़्रौआर्तवम् अपि त्रिभिर् दोषैः शोणितचतुर्थैः पृथग्द्वन्द्वैः समस्तैश्चोपसृष्टमबीजं भवति तद् अपि दोषवर्णवेदनादिभिर् विज्ञेयम् । (५।१)

तेषु कुणपग्रन्थिपूतिपूयक्षीणमूत्रपुरीषप्रकाशम् असाध्यं साध्यम् अन्यच्चेति ॥ (५।२)

भवन्ति चात्र । (६।१)

बेहन्द्लुन्ग्तेष्वाद्यान् शुक्रदोषांस्त्रीन् स्नेहस्वेदादिभिर् जयेत् । (६।२)

क्रियाविशेषैर् मतिमांस्तथा चोत्तरवस्तिभिः ॥ (६।३)

पाययेत नरं सर्पिर्भिषक् कुणपरेतसि । (७।१)

धातकीपुष्पखदिरदाडिमार्जुनसाधितम् ॥ (७।२)

पाययेद् अथवा सर्पिः शालसारादिसाधितम् । (८।१)

ग्रन्थिभूते शटीसिद्धं पालाशे वापि भस्मनि ॥ (८।२)

परूषकवटादिभ्यां पूयप्रख्ये च साधितम् । (९।१)

प्रागुक्तं वक्ष्यते यच् च तत् कार्यं क्षीणरेतसि ॥ (९।२)

विट्प्रभे पाययेत् सिद्धं चित्रकोशीरहिङ्गुभिः । (१०।१)

स्निग्धं वान्तं विरिक्तं च निरूढम् अनुवासितम् ॥ (१०।२)

योजयेच्छुक्रदोषार्तं सम्यगुत्तरवस्तिना । (११।१)

गुतेर् समेन्स्फटिकाभं द्रवं स्निग्धं मधुरं मधुगन्धि च ॥ (११।२)

शुक्रमिच्छन्ति केचित् तु तैलक्षौद्रनिभं तथा । (१२।१)

रेइनिगुन्ग् वोन् आर्तवविधिमुत्तरवस्त्यन्तं कुर्यादार्तवशुद्धये ॥ (१२।२)

स्त्रीणां स्नेहादियुक्तानां चतसृष्वार्तवार्तिषु । (१३।१)

कुर्यात्कल्कान् पिचूंश् चापि पथ्यान्याचमनानि च ॥ (१३।२)

ग्रन्थिभूते पिबेत् पाठां त्र्यूषणं वृक्षकाणि च । (१४।१)

दुर्गन्धिपूयसंकाशे मज्जतुल्ये तथार्तवे ॥ (१४।२)

पिबेद्भद्रश्रियः क्वाथं चन्दनक्वाथम् एव च । (१५।१)

शुक्रदोषहराणां च यथास्वमवचारणम् ॥ (१५।२)

योगानां शुद्धिकरणं शेषास्वप्यार्तवार्तिषु । (१६।१)

अन्नं शालियवं मद्यं हितं मांसं च पित्तलम् ॥ (१६।२)

गुतेस् मेन्स्त्रुअल्ब्लुत्शशासृक्प्रतिमं यत्तु यद्वा लाक्षारसोपमम् । (१७।१)

तदार्तवं प्रशंसन्ति यद्वासो न विरञ्जयेत् ॥ (१७।२)

असृग्दरतदेवातिप्रसङ्गेन प्रवृत्तमनृतावपि । (१८।१)

असृग्दरं विजानीयादतो ऽन्यद्रक्तलक्षणात् ॥ (१८।२)

असृग्दरो भवेत् सर्वः साङ्गमर्दः सवेदनः । (१९।१)

तस्यातिवृत्तौ दौर्बल्यं भ्रमो मूर्च्छा तमस्तृषा ॥ (१९।२)

दाहः प्रलापः पाण्डुत्वं तन्द्रा रोगाश् च वातजाः । (२०।१)

तरुण्या हितसेविन्यास् तम् अल्पोपद्रवं भिषक् ॥ (२०।२)

गेरिन्गे मेन्गे वोन् मेन्स्त्रुअल्ब्लुत्रक्तपित्तविधानेन यथावत् समुपाचरेत् । (२१।१)

दोषैर् आवृतमार्गत्वादार्तवं नश्यति स्त्रियाः ॥ (२१।२)

तत्र मत्स्यकुलत्थाम्लतिलमाषसुरा हिताः । (२२।१)

पाने मूत्रमुदश्विच् च दधि शुक्तं च भोजने ॥ (२२।२)

क्षीणं प्रागीरितं रक्तं सलक्षणचिकित्सितम् । (२३।१)

तथाप्यत्र विधातव्यं विधानं नष्टरक्तवत् ॥ (२३।२)

एवमदुष्टशुक्रः शुद्धार्तवा च ॥ (२४।१)

वोर्स्छ्रिड़्तेन् ड़्र् वेर्हल्तेन् इन् ऋतुऋतौ प्रथमदिवसात् प्रभृति ब्रह्मचारिणी दिवास्वप्नाञ्जनाश्रुपातस्नानानुलेपनाभ्यङ्गनखछेदनप्रधावनहसनकथनातिशब्दश्रवणावलेखनानिलायासान् परिहरेत् । (२५।१)

किं कारणं दिवा स्वपन्त्याः स्वापशीलः अञ्जनादन्धः रोदनाद् विकृतदृष्टिः स्नानानुलेपनाद्दुःखशीलस् तैलाभ्यङ्गात् कुष्ठी नखापकर्तनात् कुनखी प्रधावनाच्चञ्चलो हसनाच्छ्यावदन्तौष्ठतालुजिह्वः प्रलापी चातिकथनात् अतिशब्दश्रवणाद्बधिरः अवलेखनात् खलतिः मारुतायाससेवनादुन्मत्तो गर्भो भवतीत्येवमेतान् परिहरेत् । (२५।२)

दर्भसंस्तरशायिनीं करतलशरावपर्णान्यतमभोजिनीं हविष्यं त्र्यहं च भर्तुः संरक्षेत् । (२५।३)

ततः शुद्धस्नातां चतुर्थे ऽहन्यहतवासःसमलंकृतां कृतमङ्गलस्वस्तिवाचनां भर्तारं दर्शयेत् । (२५।४)

तत् कस्य हेतोः ॥ (२५।५)

पूर्वं पश्येदृतुस्नाता यादृशं नरमङ्गना । (२६।१)

तादृशं जनयेत् पुत्रं भर्तारं दर्शयेदतः ॥ (२६।२)

ततो विधानं पुत्रीयम् उपाध्यायः समाचरेत् । (२७।१)

कर्मान्ते च क्रमं ह्य् एनमारभेत विचक्षणः ॥ (२७।२)

ततो ऽपराह्णे पुमान् मासं ब्रह्मचारी सर्पिःस्निग्धः सर्पिःक्षीराभ्यां शाल्योदनं भुक्त्वा मासं ब्रह्मचारिणीं तैलस्निग्धां तैलमाषोत्तराहारां नारीमुपेयाद्रात्रौ सामादिभिर् अभिविश्वास्य विकल्प्यैवं चतुर्थ्यां षष्ठ्याम् अष्टम्यां दशम्यां द्वादश्यां चोपेयादिति पुत्रकामः ॥ (२८।१)

एषूत्तरोत्तरं विद्यादायुरारोग्यम् एव च । (२९।१)

प्रजासौभाग्यमैश्वर्यं बलं च दिवसेषु वै ॥ (२९।२)

अतः परं पञ्चम्यां सप्तम्यां नवम्यामेकादश्यां च स्त्रीकामस् त्रयोदशीप्रभृतयो निन्द्याः ॥ (३०।०)

रिछ्तिगे ज़ेइत् ड़्र् ग्व्तत्र प्रथमे दिवसे ऋतुमत्यां मैथुनगमनम् अनायुष्यं पुंसां भवति यश् च तत्राधीयते गर्भः स प्रसवमानो विमुच्यते द्वितीये ऽप्येवं सूतिकागृहे वा तृतीये ऽप्येवमसंपूर्णाङ्गो ऽल्पायुर्वा भवति चतुर्थे तु सम्पूर्णाङ्गो दीर्घायुश्च भवति । (३१।१)

न च प्रवर्तमाने रक्ते बीजं प्रविष्टं गुणकरं भवति यथा नद्यां प्रतिस्रोतः प्लाविद्रव्यं प्रक्षिप्तं प्रतिनिवर्तते नोर्ध्वं गच्छति तद्वदेव द्रष्टव्यम् । (३१।२)

तस्मान्नियमवतीं त्रिरात्रं परिहरेत् । (३१।३)

अतः परं मासादुपेयात् ॥ (३१।४)

रितेन् ड़्र् गेबुर्त् एइनेस् सोह्न्स्लब्धगर्भायाश्चैतेष्वहःसु लक्ष्मणावटशुङ्गसहदेवाविश्वदेवानाम् अन्यतमं क्षीरेणाभिषुत्य त्रींश्चतुरो वा बिन्दून् दद्याद्दक्षिणे नासापुटे पुत्रकामायै न च तान्निष्ठीवेत् ॥ (३२।१)

४ ड़क्तोरेन् ड़्र् गुतेन् सोह्न्ध्रुवं चतुर्णां सांनिध्याद्गर्भः स्याद्विधिपूर्वकः । (३३।१)

ऋतुक्षेत्राम्बुबीजानां सामग्र्यादङ्कुरो यथा ॥ (३३।२)

एवं जाता रूपवन्तः सत्त्ववन्तश्चिरायुषः । (३४।१)

भवन्त्यृणस्य मोक्तारः सत्पुत्राः पुत्रिणे हिताः ॥ (३४।२)

ड़्￤र्बुन्ग् देस् ड़्￶तुस्तत्र तेजोधातुः सर्ववर्णानां प्रभवः स यदा गर्भोत्पत्तावब्धातुप्रायो भवति तदा गर्भं गौरं करोति पृथिवीधातुप्रायः कृष्णं पृथिव्याकाशधातुप्रायः कृष्णश्यामं तोयाकाशधातुप्रायो गौरश्यामम् । (३५।१)

मिन्देर्हेइत्स्मेइनुन्ग्: ड़्￤र्बुन्ग् औस् नह्रुन्ग्यादृग्वर्णमाहारम् उपसेवते गर्भिणी तादृग्वर्णप्रसवा भवतीत्येके भाषन्ते । (३५।२)

तत्र दृष्टिभागमप्रतिपन्नं तेजो जात्यन्धं करोति तदेव रक्तानुगतं रक्ताक्षं पित्तानुगतं पिङ्गाक्षं श्लेष्मानुगतं शुक्लाक्षं वातानुगतं विकृताक्षम् इति ॥ (३५।३)

भवन्ति चात्र । (३६।१)

ज़्wइल्लिन्गेघृतपिण्डो यथैवाग्निमाश्रितः प्रविलीयते । (३६।२)

विसर्पत्यार्तवं नार्यास्तथा पुंसां समागमे ॥ (३६।३)

बीजे ऽन्तर्वायुना भिन्ने द्वौ जीवौ कुक्षिमागतौ । (३७।१)

यमावित्यभिधीयेते धर्मेतरपुरःसरौ ॥ (३७।२)

होमोसेxउएल्लेर् सोह्न्पित्रोर् अत्यल्पबीजत्वाद् आसेक्यः पुरुषो भवेत् । (३८।१)

स शुक्रं प्राश्य लभते ध्वजोच्छ्रायमसंशयम् ॥ (३८।२)

सौगन्धिकयः पूतियोनौ जायेत स सौगन्धिकसंज्ञितः । (३९।१)

स योनिशेफसोर् गन्धमाघ्राय लभते बलम् ॥ (३९।२)

कुम्भीकस्वे गुदे ऽब्रह्मचर्याद्यः स्त्रीषु पुंवत् प्रवर्तते । (४०।१)

कुम्भीकः स च विज्ञेय ईर्ष्यकं शृणु चापरम् ॥ (४०।२)

ईर्ष्यकदृष्ट्वा व्यवायमन्येषां व्यवाये यः प्रवर्तते । (४१।१)

ईर्ष्यकः स च विज्ञेयः षण्ढकं शृणु पञ्चमम् ॥ (४१।२)

षण्ढयो भार्यायामृतौ मोहादङ्गनेव प्रवर्तते । (४२।१)

ततः स्त्रीचेष्टिताकारो जायते षण्ढसंज्ञितः ॥ (४२।२)

ऋतौ पुरुषवद् वापि प्रवर्तेताङ्गना यदि । (४३।१)

तत्र कन्या यदि भवेत् सा भवेन्नरचेष्टिता ॥ (४३।२)

आसेक्यश् च सुगन्धी च कुम्भीकश्चेर्ष्यकस्तथा । (४४।१)

सरेतसस्त्वमी ज्ञेया अशुक्रः षण्ढसंज्ञितः ॥ (४४।२)

अनया विप्रकृत्या तु तेषां शुक्रवहाः सिराः । (४५।१)

हर्षात् स्फुटत्वमायान्ति ध्वजोच्छ्रायस्ततो भवेत् ॥ (४५।२)

आहाराचारचेष्टाभिर् यादृशीभिः समन्वितः । (४६।१)

स्त्रीपुंसौ समुपेयातां तयोः पुत्रो ऽपि तादृशः ॥ (४६।२)

किन्द् बेइ लेस्बिस्छेम् सेxयदा नार्यावुपेयातां वृषस्यन्त्यौ कथंचन । (४७।१)

मुञ्चन्त्यौ शुक्रमन्योन्यमनस्थिस्तत्र जायते ॥ (४७।२)

ऋतुस्नाता तु या नारी स्वप्ने मैथुनमावहेत् । (४८।१)

आर्तवं वायुरादाय कुक्षौ गर्भं करोति हि ॥ (४८।२)

मासि मासि विवर्धेत गर्भिण्या गर्भलक्षणम् । (४९।१)

कललं जायते तस्या वर्जितं पैतृकैर् गुणैः ॥ (४९।२)

सर्पवृश्चिककूष्माण्डविकृताकृतयश् च ये । (५०।१)

गर्भास्त्वेते स्त्रियाश् चैव ज्ञेयाः पापकृता भृशम् ॥ (५०।२)

गर्भो वातप्रकोपेण दौहृदे वावमानिते । (५१।१)

भवेत् कुब्जः कुणिः पङ्गुर्मूको मिन्मिन एव वा ॥ (५१।२)

मातापित्रोस्तु नास्तिक्यादशुभैश् च पुराकृतैः । (५२।१)

वातादीनां च कोपेन गर्भो वैकृतमाप्नुयात् ॥ (५२।२)

मलाल्पत्वादयोगाच्च वायोः पक्वाशयस्य च । (५३।१)

वातमूत्रपुरीषाणि न गर्भस्थः करोति हि ॥ (५३।२)

जरायुणा मुखे छन्ने कण्ठे च कफवेष्टिते । (५४।१)

वायोर् मार्गनिरोधाच्च न गर्भस्थः प्ररोदिति ॥ (५४।२)

निःश्वासोच्छ्वाससंक्षोभस्वप्नान् गर्भो ऽधिगच्छति । (५५।१)

मातुर् निश्वसितोच्छ्वाससंक्षोभस्वप्नसंभवान् ॥ (५५।२)

संनिवेशः शरीराणां दन्तानां पतनोद्भवः । (५६।१)

तलेष्वसंभवो यश् च रोम्णामेतत् स्वभावतः ॥ (५६।२)

भाविताः पूर्वदेहेषु सततं शास्त्रबुद्धयः । (५७।१)

भवन्ति सत्त्वभूयिष्ठाः पूर्वजातिस्मरा नराः ॥ (५७।२)

कर्मणा चोदितो येन तदाप्नोति पुनर्भवे । (५८।१)

अभ्यस्ताः पूर्वदेहे ये तानेव भजते गुणान् ॥ (५८।२)