अथातः कृष्णगतरोगविज्ञानीयमध्यायं व्याख्यास्यामः ॥ (१।१)

यथोवाच भगवान् धन्वन्तरिः ॥ (२।१)

यत् सव्रणं शुक्लमथाव्रणं वा पाकात्ययश्चाप्यजका तथैव । (३।१)

चत्वार एते ऽभिहिता विकाराः कृष्णाश्रयाः संग्रहतः पुरस्तात् ॥ (३।२)

निमग्नरूपं हि भवेत्तु कृष्णे सूच्येव विद्धं प्रतिभाति यद्वै । (४।१)

स्रावं स्रवेदुष्णमतीव रुक् च तत् सव्रणं शुक्रमुदाहरन्ति ॥ (४।२)

दृष्टेः समीपे न भवेत्तु यच्च न चावगाढं न च संस्रवेद्धि । (५।१)

अवेदनावन्न च युग्मशुक्रं तत्सिद्धिमाप्नोति कदाचिदेव ॥ (५।२)

विच्छिन्नमध्यं पिशितावृतं वा चलं सिरासक्तमदृष्टिकृच्च । (६।१)

द्वित्वग्गतं लोहितमन्ततश्च चिरोत्थितं चापि विवर्जनीयम् ॥ (६।२)

उष्णाश्रुपातः पिडका च कृष्णे यस्मिन् भवेन्मुद्गनिभं च शुक्रम् । (७।१)

तदप्यसाध्यं प्रवदन्ति केचिदन्यच्च यत्तित्तिरिपक्षतुल्यम् ॥ (७।२)

सितं यदा भात्यसितप्रदेशे स्यन्दात्मकं नातिरुगश्रुयुक्तम् । (८।१)

विहायसीवाच्छघनानुकारि तदव्रणं साध्यतमं वदन्ति ॥ (८।२)

गम्भीरजातं बहलं च शुक्रं चिरोत्थितं चापि वदन्ति कृच्छ्रम् । (९।१)

संछाद्यते श्वेतनिभेन सर्वं दोषेण यस्यासितमण्डलं तु ॥ (९।२)

तम् अक्षिपाकात्ययम् अक्षिकोपसमुत्थितं तीव्ररुजं वदन्ति । (१०।१)

अजापुरीषप्रतिमो रुजावान् सलोहितो लोहितपिच्छिलाश्रुः । (१०।२)

विदार्य कृष्णं प्रचयो ऽभ्युपैति तं चाजकाजातमिति व्यवस्येत् ॥ (१०।३)