अथातो नवग्रहाकृतिविज्ञानीयमध्यायं व्याख्यास्यामः ॥ (१।०)

यथोवाच भगवान् धन्वन्तरिः ॥ (२।०)

बालग्रहाणां विज्ञानं साधनं चाप्यनन्तरम् । (३।१)

उत्पत्तिं कारणं चैव सुश्रुतैकमनाः शृणु ॥ (३।२)

स्कन्दग्रहस्तु प्रथमः स्कन्दापस्मार एव च । (४।१)

शकुनी रेवती चैव पूतना चान्धपूतना ॥ (४।२)

पूतना शीतनामा च तथैव मुखमण्डिका । (५।१)

नवमो नैगमेषश्च यः पितृग्रहसंज्ञितः ॥ (५।२)

धात्रीमात्रोः प्राक्प्रदिष्टापचाराच् छौचभ्रष्टान्मङ्गलाचारहीनान् । (६।१)

त्रस्तान् हृष्टांतर्जितान् ताडितान् वा पूजाहेतोर् हिंस्युरेते कुमारान् ॥ (६।२)

ऐश्वर्यस्थास्ते न शक्या विशन्तो देहं द्रष्टुं मानुषैर् विश्वरूपाः । (७।१)

आप्तं वाक्यं तत्समीक्ष्याभिधास्ये लिङ्गान्येषां यानि देहे भवन्ति ॥ (७।२)

शूनाक्षौ क्षतजसगन्धिकः स्तनद्विड् वक्रास्यो हतचलितैकपक्ष्मनेत्रः । (८।१)

उद्विग्नः सुलुलितचक्षुर् अल्परोदी स्कन्दार्तो भवति च गाढमुष्टिवर्चाः ॥ (८।२)

निःसंज्ञो भवति पुनर्भवेत्ससंज्ञः संरब्धः करचरणैश्च नृत्यतीव । (९।१)

विण्मूत्रे सृजति विनद्य जृम्भमाणः फेनं च प्रसृजति तत्सखाभिपन्नः ॥ (९।२)

स्रस्ताङ्गो भयचकितो विहङ्गगन्धिः संस्राविव्रणपरिपीडितः समन्तात् । (१०।१)

स्फोटैश्च प्रचिततनुः सदाहपाकैर् विज्ञेयो भवति शिशुः क्षतः शकुन्या ॥ (१०।२)

रक्तास्यो हरितमलो ऽतिपाण्डुदेहः श्यावो वा ज्वरमुखपाकवेदनातः । (११।१)

रेवत्या व्यथिततनुश्च कर्णनासं मृद्नाति ध्रुवमभिपीडितः कुमारः ॥ (११।२)

स्रस्ताङ्गः स्वपिति सुखं दिवा न रात्रौ विड् भिन्नं सृजति च काकतुल्यगन्धिः । (१२।१)

छर्द्यार्तो हृषिततनूरुहः कुमारस् तृष्णालुर् भवति च पूतनागृहीतः ॥ (१२।२)

यो द्वेष्टि स्तनम् अतिसारकासहिक्काछर्दीभिर् ज्वरसहिताभिरर्द्यमानः । (१३।१)

दुर्वर्णः सततम् अधःशयो ऽम्लगन्धिस्तं ब्रूयुर्भिषज इहान्धपूतनार्तम् ॥ (१३।२)

उद्विग्नो भृशम् अतिवेपते प्ररुद्यात् संलीनः स्वपिति च यस्य चान्त्रकूजः । (१४।१)

विस्राङ्गो भृशमतिसार्यते च यस्तं जानीयाद्भिषगिह शीतपूतनार्तम् ॥ (१४।२)

म्लानाङ्गः सुरुचिरपाणिपादवक्त्रो बह्वाशी कलुषसिरावृतोदरो यः । (१५।१)

सोद्वेगो भवति च मूत्रतुल्यगन्धिः स ज्ञेयः शिशुरिह वक्त्रमण्डिकार्तः ॥ (१५।२)

यः फेनं वमति विनम्यते च मध्ये सोद्वेगं विलपति चोर्ध्वम् ईक्षमाणः । (१६।१)

ज्वर्येत प्रततमथो वसासगन्धिर् निःसंज्ञो भवति हि नैगमेषजुष्टः ॥ (१६।२)

प्रस्तब्धो यः स्तनद्वेषी मुह्यते चाविशन्मुहुः । (१७।१)

तं बालमचिराद्धन्ति ग्रहः सम्पूर्णलक्षणः ॥ (१७।२)

विपरीतमतः साध्यं चिकित्सेदचिरार्दितम् । (१८।१)

गृहे पुराणहविषाभ्यज्य बालं शुचौ शुचिः ॥ (१८।२)

सर्षपान् प्रकिरेत्तेषां तैलैर् दीपं च कारयेत् । (१९।१)

सदा संनिहितं चापि जुहुयाद्धव्यवाहनम् ॥ (१९।२)

सर्वगन्धौषधीबीजैर् गन्धमाल्यैर् अलंकृतम् । (२०।१)

अग्नये कृत्तिकाभ्यश्च स्वाहा स्वाहेति संततम् ॥ (२०।२)

नमः स्कन्दाय देवाय ग्रहाधिपतये नमः । (२१।१)

शिरसा त्वाभिवन्दे ऽहं प्रतिगृह्णीष्व मे बलिम् । (२१।२)

नीरुजो निर्विकारश्च शिशुर्मे जायतां द्रुतम् ॥ (२१।३)