प्रचण्डताण्डवाटोपे प्रक्षिप्ता येन दिग्गजाः । (१।१)

भवन्तु विघ्नभङ्गाय भवस्य चरणाम्बुजाः ॥ (१।२)

पातालादुत्पतिष्णोर् मकरवसतयो यस्य पुच्छाभिघाताद् ऊर्ध्वं ब्रह्माण्डखण्डव्यतिकरविहितव्यत्ययेनापतन्ति । (२।१)

विष्णोर्मत्स्यावतारे सकलवसुमतीमण्डलं व्यश्नुवानास् तस्यास्योदीरितानां ध्वनिर् अपहरताद् अश्रियं वः श्रुतीनाम् । (२।२)

नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् । (२।३)

देवीं सरस्वतीं चैव ततो जयम् उदीरयेत् ॥ (२।४)

अजोऽपि यः क्रियायोगान्नारायण इति स्मृतः । (३।१)

त्रिगुणाय त्रिवेदाय नमस् तस्मै स्वयम्भवे ॥ (३।२)

सूतमेकाग्रमासीनं नैमिषारण्यवासिनः । (४।१)

मुनयो दीर्घसत्त्रान्ते पप्रच्छुर् दीर्घसंहिताम् ॥ (४।२)

प्रवृत्तासु पुराणीषु धर्म्यासु ललितासु च । (५।१)

कथासु शौनकाद्यास् तु अभिनन्द्य मुहुर्मुहुः ॥ (५।२)

कथितानि पुराणानि यान्यस्माकं त्वयानघ । (६।१)

तान्येवामृतकल्पानि श्रोतुम् इच्छामहे पुनः ॥ (६।२)

कथं ससर्ज भगवंल् लोकनाथश्चराचरम् । (७।१)

कस्माच्च भगवान् विष्णुर् मत्स्यरूपत्वम् आश्रितः ॥ (७।२)

भैरवत्वं भवस्यापि पुरारित्वं च केन हि । (८।१)

कस्य हेतोः कपालित्वं जगाम वृषभध्वजः ॥ (८।२)

सर्वम् एतत् समाचक्ष्व सूत विस्तरशः क्रमात् । (९।१)

त्वद्वाक्येनामृतस्येव न तृप्तिरिह जायते ॥ (९।२)

सूत उवाच । (१०।१)

पुण्यं पवित्रम् आयुष्यम् इदानीं शृणुत द्विजाः । (१०।२)

मात्स्यं पुराणमखिलं यज्जगाद गदाधरः ॥ (१०।३)

पुरा राजा मनुर् नाम चीर्णवान् विपुलं तपः । (११।१)

पुत्रे राज्यं समारोप्य क्षमावान् रविनन्दनः ॥ (११।२)

मलयस्यैकदेशे तु सर्वात्मगुणसंयुतः । (१२।१)

समदुःखसुखो वीरः प्राप्तवान् योगम् उत्तमम् ॥ (१२।२)

बभूव वरदश् चास्य वर्षायुतशते गते । (१३।१)

वरं वृणीष्व प्रोवाच प्रीतः स कमलासनः ॥ (१३।२)

एवमुक्तो ऽब्रवीद् राजा प्रणम्य स पितामहम् । (१४।१)

एकम् एवाहम् इच्छामि त्वत्तो वरमनुत्तमम् ॥ (१४।२)

भूतग्रामस्य सर्वस्य स्थावरस्य चरस्य च । (१५।१)

भवेयं रक्षणायालं प्रलये समुपस्थिते ॥ (१५।२)

एवमस्त्विति विश्वात्मा तत्रैवान्तरधीयत । (१६।१)

पुष्पवृष्टिः सुमहती खात्पपात सुरार्पिता ॥ (१६।२)

कदाचिदाश्रमे तस्य कुर्वतः पितृतर्पणम् । (१७।१)

पपात पाण्योर् उपरि शफरी जलसंयुता ॥ (१७।२)

दृष्ट्वा तच्छफरीरूपं स दयालुर्महीपतिः । (१८।१)

रक्षणायाकरोद्यत्नं स तस्मिन्करकोदरे ॥ (१८।२)

अहोरात्रेण चैकेन षोडशाङ्गुलविस्तृतः । (१९।१)

सो ऽभवन्मत्स्यरूपेण पाहि पाहीति चाब्रवीत् ॥ (१९।२)

स तमादाय मणिके प्राक्षिपज्जलचारिणम् । (२०।१)

तत्रापि चैकरात्रेण हस्तत्रयम् अवर्धत ॥ (२०।२)

पुनः प्राहार्तनादेन सहस्रकिरणात्मजम् । (२१।१)

स मत्स्यः पाहि पाहीति त्वामहं शरणं गतः ॥ (२१।२)

ततः स कूपे तं मत्स्यं प्राहिणोद् रविनन्दनः । (२२।१)

यदा न माति तत्रापि कूपे मत्स्यः सरोवरे ॥ (२२।२)

क्षिप्तो ऽसौ पृथुतामागात्पुनर् योजनसंमिताम् । (२३।१)

तत्राप्याह पुनर् दीनः पाहि पाहि नृपोत्तम ॥ (२३।२)

ततः स मनुना क्षिप्तो गङ्गायामप्यवर्धत । (२४।१)

यदा तदा समुद्रे तं प्राक्षिपन्मेदिनीपतिः ॥ (२४।२)

यदा समुद्रमखिलं व्याप्यासौ समुपस्थितः । (२५।१)

तदा प्राह मनुर्भीतः को ऽपि त्वमसुरेश्वरः ॥ (२५।२)

अथवा वासुदेवस्त्वमन्य ईदृक्कथं भवेत् । (२६।१)

योजनायुतविंशत्या कस्य तुल्यं भवेद्वपुः ॥ (२६।२)

ज्ञातस्त्वं मत्स्यरूपेण मां खेदयसि केशव । (२७।१)

हृषीकेश जगन्नाथ जगद्धाम नमोऽस्तु ते ॥ (२७।२)

एवमुक्तः स भगवान्मत्स्यरूपी जनार्दनः । (२८।१)

साधु साध्विति चोवाच सम्यग्ज्ञातस् त्वयानघ ॥ (२८।२)

अचिरेणैव कालेन मेदिनी मेदिनीपते । (२९।१)

भविष्यति जले मग्ना सशैलवनकानना ॥ (२९।२)

नौर् इयं सर्वदेवानां निकायेन विनिर्मिता । (३०।१)

महाजीवनिकायस्य रक्षणार्थं महीपते ॥ (३०।२)

स्वेदाण्डजोद्भिदो ये वै ये च जीवा जरायुजाः । (३१।१)

अस्यां निधाय सर्वांस् तान् अनाथान् पाहि सुव्रत ॥ (३१।२)

युगान्तवाताभिहता यदा भवति नौर् नृप । (३२।१)

शृङ्गे ऽस्मिन्मम राजेन्द्र तदेमां संयमिष्यसि ॥ (३२।२)

ततो लयान्ते सर्वस्य स्थावरस्य चरस्य च । (३३।१)

प्रजापतिस्त्वं भविता जगतः पृथिवीपते ॥ (३३।२)

एवं कृतयुगस्यादौ सर्वज्ञो धृतिमान्नृपः । (३४।१)

मन्वन्तराधिपश्चापि देवपूज्यो भविष्यसि ॥ (३४।२)