MPur, 108
Select a line for its word-by-word analysis.
एतच्छ्रुत्वा प्रयागस्य यत्त्वया परिकीर्तितम् । (१।२)
etacchrutvā prayāgasya yattvayā parikīrtitam |
विशुद्धं मेऽद्य हृदयं प्रयागस्य तु कीर्तनात् ॥ (१।३)
viśuddhaṃ me'dya hṛdayaṃ prayāgasya tu kīrtanāt ||
यं च लोकमवाप्नोति विशुद्धः सर्वकिल्बिषैः ॥ (२।२)
yaṃ ca lokamavāpnoti viśuddhaḥ sarvakilbiṣaiḥ ||
प्राप्नोति पुरुषो धीमाञ्श्रद्दधानो जितेन्द्रियः ॥ (३।३)
prāpnoti puruṣo dhīmāñśraddadhāno jitendriyaḥ ||
मुच्यते सर्वपापेभ्यो गच्छेत्तु परमं पदम् ॥ (५।२)
mucyate sarvapāpebhyo gacchettu paramaṃ padam ||
महाभाग्यं हि धर्मस्य यत्त्वं वदसि मे प्रभो । (६।२)
mahābhāgyaṃ hi dharmasya yattvaṃ vadasi me prabho |
अश्वमेधैस्तु बहुभिः प्राप्यते सुव्रतैरिह । (७।१)
aśvamedhaistu bahubhiḥ prāpyate suvratairiha |
इमं मे संशयं छिन्द्धि परं कौतूहलं हि मे ॥ (७।२)
imaṃ me saṃśayaṃ chinddhi paraṃ kautūhalaṃ hi me ||
ऋषीणां संनिधौ पूर्वं कथ्यमानं मया श्रुतम् ॥ (८।३)
ṛṣīṇāṃ saṃnidhau pūrvaṃ kathyamānaṃ mayā śrutam ||
व्यतीतान्पुरुषान्सप्त भविष्यांश्च चतुर्दश । (१०।१)
vyatītānpuruṣānsapta bhaviṣyāṃśca caturdaśa |
नरस्तारयते सर्वान्यस्तु प्राणान्परित्यजेत् ॥ (१०।२)
narastārayate sarvānyastu prāṇānparityajet ||
एवं ज्ञात्वा तु राजेन्द्र सदा सेवापरो भवेत् । (११।१)
evaṃ jñātvā tu rājendra sadā sevāparo bhavet |
न प्राप्नुवन्ति तत्स्थानं प्रयागं देवरक्षितम् ॥ (११।३)
na prāpnuvanti tatsthānaṃ prayāgaṃ devarakṣitam ||
स्नेहाद्वा द्रव्यलोभाद्वा ये तु कामवशं गताः । (१२।२)
snehādvā dravyalobhādvā ye tu kāmavaśaṃ gatāḥ |
कथं तीर्थफलं तेषां कथं पुण्यफलं भवेत् ॥ (१२।३)
kathaṃ tīrthaphalaṃ teṣāṃ kathaṃ puṇyaphalaṃ bhavet ||
विक्रयः सर्वभाण्डानां कार्याकार्यमजानतः । (१३।१)
vikrayaḥ sarvabhāṇḍānāṃ kāryākāryamajānataḥ |
प्रयागे का गतिस्तस्य तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ (१३।२)
prayāge kā gatistasya tanme brūhi pitāmaha ||
मासमेकं तु यः स्नायात्प्रयागे नियतेन्द्रियः । (१४।३)
māsamekaṃ tu yaḥ snāyātprayāge niyatendriyaḥ |
मुच्यते सर्वपापेभ्यः स गच्छेत्परमं पदम् ॥ (१४।४)
mucyate sarvapāpebhyaḥ sa gacchetparamaṃ padam ||
विश्रम्भघातकानां तु प्रयागे शृणु यत्फलम् । (१५।१)
viśrambhaghātakānāṃ tu prayāge śṛṇu yatphalam |
त्रिकालमेव स्नायीत आहारं भैक्ष्यमाचरेत् । (१५।२)
trikālameva snāyīta āhāraṃ bhaikṣyamācaret |
त्रिभिर्मासैः स मुच्येत प्रयागे तु न संशयः ॥ (१५।३)
tribhirmāsaiḥ sa mucyeta prayāge tu na saṃśayaḥ ||
अज्ञानेन तु यस्येह तीर्थयात्रादिकं भवेत् । (१६।१)
ajñānena tu yasyeha tīrthayātrādikaṃ bhavet |
स्थानं च लभते नित्यं धनधान्यसमाकुलम् ॥ (१६।३)
sthānaṃ ca labhate nityaṃ dhanadhānyasamākulam ||
एवं ज्ञानेन सम्पूर्णः सदा भवति भोगवान् । (१७।१)
evaṃ jñānena sampūrṇaḥ sadā bhavati bhogavān |
धर्मानुसारि तत्त्वज्ञ पृच्छतस्ते पुनः पुनः । (१८।१)
dharmānusāri tattvajña pṛcchataste punaḥ punaḥ |
त्वत्प्रियार्थं समाख्यातं गुह्यमेतत्सनातनम् ॥ (१८।२)
tvatpriyārthaṃ samākhyātaṃ guhyametatsanātanam ||
अद्य मे सफलं जन्म अद्य मे तारितं कुलम् । (१९।२)
adya me saphalaṃ janma adya me tāritaṃ kulam |
प्रीतोऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि दर्शनादेव ते मुने ॥ (१९।३)
prīto'smyanugṛhīto'smi darśanādeva te mune ||
त्वद्दर्शनात्तु धर्मात्मन्मुक्तोऽहं चाद्य किल्बिषात् । (२०।१)
tvaddarśanāttu dharmātmanmukto'haṃ cādya kilbiṣāt |
दिष्ट्या ते सफलं जन्म दिष्ट्या ते तारितं कुलम् । (२१।२)
diṣṭyā te saphalaṃ janma diṣṭyā te tāritaṃ kulam |
कीर्तनाद्वर्धते पुण्यं श्रुतात्पापप्रणाशनम् ॥ (२१।३)
kīrtanādvardhate puṇyaṃ śrutātpāpapraṇāśanam ||
यमुनायां तु किं पुण्यं किं फलं तु महामुने । (२२।२)
yamunāyāṃ tu kiṃ puṇyaṃ kiṃ phalaṃ tu mahāmune |
एतन्मे सर्वमाख्याहि यथादृष्टं यथाश्रुतम् ॥ (२२।३)
etanme sarvamākhyāhi yathādṛṣṭaṃ yathāśrutam ||
तत्र स्नात्वा च पीत्वा च यमुनायां युधिष्ठिर । (२५।१)
tatra snātvā ca pītvā ca yamunāyāṃ yudhiṣṭhira |
कीर्तनाल्लभते पुण्यं दृष्ट्वा भद्राणि पश्यति ॥ (२५।२)
kīrtanāllabhate puṇyaṃ dṛṣṭvā bhadrāṇi paśyati ||
अवगाह्य च पीत्वा च पुनात्यासप्तमं कुलम् । (२६।१)
avagāhya ca pītvā ca punātyāsaptamaṃ kulam |
प्राणांस्त्यजति यस्तत्र स याति परमां गतिम् ॥ (२६।२)
prāṇāṃstyajati yastatra sa yāti paramāṃ gatim ||
पश्चिमे धर्मराजस्य तीर्थं तु नरकं स्मृतम् ॥ (२७।२)
paścime dharmarājasya tīrthaṃ tu narakaṃ smṛtam ||
तत्र स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः । (२८।१)
tatra snātvā divaṃ yānti ye mṛtāste'punarbhavāḥ |
तीर्थं निरञ्जनं नाम यत्र देवाः सवासवाः ॥ (२९।२)
tīrthaṃ nirañjanaṃ nāma yatra devāḥ savāsavāḥ ||
उपासते स्म संध्यां ये त्रिकालं हि युधिष्ठिर । (३०।१)
upāsate sma saṃdhyāṃ ye trikālaṃ hi yudhiṣṭhira |
देवाः सेवन्ति तत्तीर्थं ये चान्ये विबुधा जनाः ॥ (३०।२)
devāḥ sevanti tattīrthaṃ ye cānye vibudhā janāḥ ||
श्रद्दधानपरो भूत्वा कुरु तीर्थाभिषेचनम् । (३१।१)
śraddadhānaparo bhūtvā kuru tīrthābhiṣecanam |
अन्ये च बहवस्तीर्थाः सर्वपापहराः स्मृताः । (३१।२)
anye ca bahavastīrthāḥ sarvapāpaharāḥ smṛtāḥ |
तेषु स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः ॥ (३१।३)
teṣu snātvā divaṃ yānti ye mṛtāste'punarbhavāḥ ||
केवलं ज्येष्ठभावेन गङ्गा सर्वत्र पूज्यते ॥ (३२।२)
kevalaṃ jyeṣṭhabhāvena gaṅgā sarvatra pūjyate ||
एवं कुरुष्व कौन्तेय सर्वतीर्थाभिषेचनम् । (३३।१)
evaṃ kuruṣva kaunteya sarvatīrthābhiṣecanam |
यस्त्विमं कल्य उत्थाय पठते च शृणोति च । (३४।१)
yastvimaṃ kalya utthāya paṭhate ca śṛṇoti ca |
मुच्यते सर्वपापेभ्यः स्वर्गलोकं स गच्छति ॥ (३४।२)
mucyate sarvapāpebhyaḥ svargalokaṃ sa gacchati ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.