MPur, 16
Select a line for its word-by-word analysis.
श्रुत्वैतत् सर्वम् अखिलं मनुः पप्रच्छ केशवम् । (१।२)
śrutvaitat sarvam akhilaṃ manuḥ papraccha keśavam |
श्राद्धकालं च विविधं श्राद्धभेदं तथैव च ॥ (१।३)
śrāddhakālaṃ ca vividhaṃ śrāddhabhedaṃ tathaiva ca ||
श्राद्धेषु भोजनीया ये ये च वर्ज्या द्विजातयः । (२।१)
śrāddheṣu bhojanīyā ye ye ca varjyā dvijātayaḥ |
कस्मिन्वासरभागे वा पितृभ्यः श्राद्धमाचरेत् ॥ (२।२)
kasminvāsarabhāge vā pitṛbhyaḥ śrāddhamācaret ||
कस्मिन्दत्तं कथं याति श्राद्धं तु मधुसूदन । (३।१)
kasmindattaṃ kathaṃ yāti śrāddhaṃ tu madhusūdana |
विधिना केन कर्तव्यं कथं प्रीणाति तत्पितॄन् ॥ (३।२)
vidhinā kena kartavyaṃ kathaṃ prīṇāti tatpitṝn ||
नित्यं नैमित्तिकं काम्यं त्रिविधं श्राद्धमुच्यते । (५।१)
nityaṃ naimittikaṃ kāmyaṃ trividhaṃ śrāddhamucyate |
नित्यं तावत्प्रवक्ष्यामि अर्घ्यावाहनवर्जितम् ॥ (५।२)
nityaṃ tāvatpravakṣyāmi arghyāvāhanavarjitam ||
अदैवं तद्विजानीयात्पार्वणं पर्वसु स्मृतम् । (६।१)
adaivaṃ tadvijānīyātpārvaṇaṃ parvasu smṛtam |
पार्वणं त्रिविधं प्रोक्तं शृणु तावन्महीपते ॥ (६।२)
pārvaṇaṃ trividhaṃ proktaṃ śṛṇu tāvanmahīpate ||
पार्वणे ये नियोज्यास्तु ताञ्शृणुष्व नराधिप । (७।१)
pārvaṇe ye niyojyāstu tāñśṛṇuṣva narādhipa |
पञ्चाग्निः स्नातकश्चैव त्रिसुपर्णः षडङ्गवित् ॥ (७।२)
pañcāgniḥ snātakaścaiva trisuparṇaḥ ṣaḍaṅgavit ||
सर्वज्ञो वेदविन्मन्त्री ज्ञातवंशः कुलान्वितः ॥ (८।२)
sarvajño vedavinmantrī jñātavaṃśaḥ kulānvitaḥ ||
शिवभक्तः पितृपरः सूर्यभक्तोऽथ वैष्णवः ॥ (९।२)
śivabhaktaḥ pitṛparaḥ sūryabhakto'tha vaiṣṇavaḥ ||
ब्रह्मण्यो योगविच्छान्तो विजितात्मा च शीलवान् । (१०।१)
brahmaṇyo yogavicchānto vijitātmā ca śīlavān |
भोजयेच्चापि दौहित्रं यत्नतः स्वसुहृद्गुरून् ॥ (१०।२)
bhojayeccāpi dauhitraṃ yatnataḥ svasuhṛdgurūn ||
विट्पीतं मातुलं बन्धुमृत्विगाचार्यसोमपान् । (११।१)
viṭpītaṃ mātulaṃ bandhumṛtvigācāryasomapān |
यश्च व्याकुरुते वाक्यं यश्च मीमांसते ऽध्वरम् ॥ (११।२)
yaśca vyākurute vākyaṃ yaśca mīmāṃsate 'dhvaram ||
सामगो ब्रह्मचारी च वेदयुक्तो ऽथ ब्रह्मवित् ॥ (१२।२)
sāmago brahmacārī ca vedayukto 'tha brahmavit ||
यत्रैते भुञ्जते श्राद्धे तदेव परमार्थवत् । (१३।१)
yatraite bhuñjate śrāddhe tadeva paramārthavat |
एते भोज्याः प्रयत्नेन वर्जनीयान्निबोध मे ॥ (१३।२)
ete bhojyāḥ prayatnena varjanīyānnibodha me ||
पतितोऽभिशस्तः क्लीबः पिशुनव्यङ्गरोगिणः । (१४।१)
patito'bhiśastaḥ klībaḥ piśunavyaṅgarogiṇaḥ |
परिवित्तिर्नियुक्तात्मा प्रमत्तोन्मत्तदारुणाः । (१५।१)
parivittirniyuktātmā pramattonmattadāruṇāḥ |
कृतघ्नान्नास्तिकांस् तद्वन्म्लेच्छदेशनिवासिनः । (१६।१)
kṛtaghnānnāstikāṃs tadvanmlecchadeśanivāsinaḥ |
त्रिशङ्कुर् बर्बरद्राववीतद्रविडकोङ्कणान् ॥ (१६।२)
triśaṅkur barbaradrāvavītadraviḍakoṅkaṇān ||
वर्जयेल्लिङ्गिनः सर्वाञ्श्राद्धकाले विशेषतः । (१७।१)
varjayelliṅginaḥ sarvāñśrāddhakāle viśeṣataḥ |
पूर्वेद्युरपरेद्युर्वा विनीतात्मा निमन्त्रयेत् ॥ (१७।२)
pūrvedyuraparedyurvā vinītātmā nimantrayet ||
निमन्त्रितान्हि पितर उपतिष्ठन्ति तान्द्विजान् । (१८।१)
nimantritānhi pitara upatiṣṭhanti tāndvijān |
दक्षिणं जानुमालभ्य त्वं मया तु निमन्त्रितः । (१९।१)
dakṣiṇaṃ jānumālabhya tvaṃ mayā tu nimantritaḥ |
एवं निमन्त्र्य नियमं श्रावयेत्पितृबान्धवान् ॥ (१९।२)
evaṃ nimantrya niyamaṃ śrāvayetpitṛbāndhavān ||
अक्रोधनैः शौचपरैः सततं ब्रह्मचारिभिः । (२०।१)
akrodhanaiḥ śaucaparaiḥ satataṃ brahmacāribhiḥ |
भवितव्यं भवद्भिश्च मया च श्राद्धकारिणा ॥ (२०।२)
bhavitavyaṃ bhavadbhiśca mayā ca śrāddhakāriṇā ||
पितृयज्ञं विनिर्वर्त्य तर्पणाख्यं तु यो ऽग्निमान् । (२१।१)
pitṛyajñaṃ vinirvartya tarpaṇākhyaṃ tu yo 'gnimān |
पिण्डान्वाहार्यकं कुर्याच्छ्राद्धमिन्दुक्षये सदा ॥ (२१।२)
piṇḍānvāhāryakaṃ kuryācchrāddhamindukṣaye sadā ||
श्राद्धं समाचरेद्भक्त्या गोष्ठे वा जलसंनिधौ ॥ (२२।२)
śrāddhaṃ samācaredbhaktyā goṣṭhe vā jalasaṃnidhau ||
अग्निमान्निर्वपेत्पित्र्यं चरुं च सममुष्टिभिः । (२३।१)
agnimānnirvapetpitryaṃ caruṃ ca samamuṣṭibhiḥ |
पितृभ्यो निर्वपामीति सर्वं दक्षिणतो न्यसेत् ॥ (२३।२)
pitṛbhyo nirvapāmīti sarvaṃ dakṣiṇato nyaset ||
अभिघार्यं ततः कुर्यान्निर्वापत्रयमग्रतः । (२४।१)
abhighāryaṃ tataḥ kuryānnirvāpatrayamagrataḥ |
ते ऽपि तस्यायताः कार्याश्चतुरङ्गुलविस्तृताः ॥ (२४।२)
te 'pi tasyāyatāḥ kāryāścaturaṅgulavistṛtāḥ ||
दर्वीत्रयं तु कुर्वीत खादिरं रजतान्वितम् । (२५।१)
darvītrayaṃ tu kurvīta khādiraṃ rajatānvitam |
रत्निमात्रं परिश्लक्ष्णं हस्ताकाराग्रमुत्तमम् ॥ (२५।२)
ratnimātraṃ pariślakṣṇaṃ hastākārāgramuttamam ||
उदपात्रं च कांस्यं च मेक्षणं च समित्कुशान् । (२६।१)
udapātraṃ ca kāṃsyaṃ ca mekṣaṇaṃ ca samitkuśān |
तिलाः पात्राणि सद्वासो गन्धधूपानुलेपनम् ॥ (२६।२)
tilāḥ pātrāṇi sadvāso gandhadhūpānulepanam ||
अक्षताभिः सपुष्पाभिस्तदभ्यर्च्यापसव्यवत् ॥ (२८।२)
akṣatābhiḥ sapuṣpābhistadabhyarcyāpasavyavat ||
विप्राणां क्षालयेत् पादाव् अभिनन्द्य पुनः पुनः । (२९।१)
viprāṇāṃ kṣālayet pādāv abhinandya punaḥ punaḥ |
उपस्पृष्टोदकान्विप्रानुपवेश्यानुमन्त्रयेत् । (३०।१)
upaspṛṣṭodakānviprānupaveśyānumantrayet |
द्वौ दैवे पितृकृत्ये त्रीनेकैकमुभयत्र च ॥ (३०।२)
dvau daive pitṛkṛtye trīnekaikamubhayatra ca ||
भोजयेदीश्वरोऽपीह न कुर्याद्विस्तरं बुधः । (३१।१)
bhojayedīśvaro'pīha na kuryādvistaraṃ budhaḥ |
दैवपूर्वं नियोज्याथ विप्रानर्घ्यादिना बुधः ॥ (३१।२)
daivapūrvaṃ niyojyātha viprānarghyādinā budhaḥ ||
अग्नौ कुर्यादनुज्ञातो विप्रैर् विप्रो यथाविधि । (३२।१)
agnau kuryādanujñāto viprair vipro yathāvidhi |
स्वगृह्योक्तविधानेन कांस्ये कृत्वा चरुं ततः ॥ (३२।२)
svagṛhyoktavidhānena kāṃsye kṛtvā caruṃ tataḥ ||
अग्नीषोमयमाभ्यां तु कुर्यादाप्यायनं बुधः । (३३।१)
agnīṣomayamābhyāṃ tu kuryādāpyāyanaṃ budhaḥ |
दक्षिणाग्नौ प्रतीते वा य एकाग्निर्द्विजोत्तमः ॥ (३३।२)
dakṣiṇāgnau pratīte vā ya ekāgnirdvijottamaḥ ||
यज्ञोपवीती निर्वर्त्य ततः पर्युक्षणादिकम् । (३४।१)
yajñopavītī nirvartya tataḥ paryukṣaṇādikam |
षट् च तस्माद्धविःशेषात्पिण्डान्कृत्वा ततोदकम् । (३५।१)
ṣaṭ ca tasmāddhaviḥśeṣātpiṇḍānkṛtvā tatodakam |
जान्व् आच्य सव्यं यत्नेन दर्भयुक्तो विमत्सरः । (३६।१)
jānv ācya savyaṃ yatnena darbhayukto vimatsaraḥ |
दक्षिणाभिमुखः कुर्यात्करे दर्वीं निधाय वै । (३७।१)
dakṣiṇābhimukhaḥ kuryātkare darvīṃ nidhāya vai |
निधाय पिण्डम् एकैकं सर्वदर्भेष्वनुक्रमात् ॥ (३७।२)
nidhāya piṇḍam ekaikaṃ sarvadarbheṣvanukramāt ||
तेषु दर्भेषु तं हस्तं विमृज्याल्लेपभागिनाम् ॥ (३८।२)
teṣu darbheṣu taṃ hastaṃ vimṛjyāllepabhāginām ||
तथैव च ततः कुर्यात्पुनः प्रत्यवनेजनम् । (३९।१)
tathaiva ca tataḥ kuryātpunaḥ pratyavanejanam |
षडप्यृतून्नमस्कृत्य गन्धधूपार्हणादिभिः ॥ (३९।२)
ṣaḍapyṛtūnnamaskṛtya gandhadhūpārhaṇādibhiḥ ||
एवमावाह्य तत्सर्वं वेदमन्त्रैर्यथोदितैः । (४०।१)
evamāvāhya tatsarvaṃ vedamantrairyathoditaiḥ |
एकाग्नेरेक एव स्यान्निर्वापो दर्विका तथा ॥ (४०।२)
ekāgnereka eva syānnirvāpo darvikā tathā ||
ततः कृत्वान्तरे दद्यात्पत्नीभ्योऽन्नं कुशेषु सः । (४१।१)
tataḥ kṛtvāntare dadyātpatnībhyo'nnaṃ kuśeṣu saḥ |
ततो गृहीत्वा पिण्डेभ्यो मात्राः सर्वाः क्रमेण तु । (४२।१)
tato gṛhītvā piṇḍebhyo mātrāḥ sarvāḥ krameṇa tu |
तानेव विप्रान्प्रथमं प्राशयेद्यत्नतो नरः ॥ (४२।२)
tāneva viprānprathamaṃ prāśayedyatnato naraḥ ||
यस्मादन्नाद्धृता मात्रा भक्षयन्ति द्विजातयः । (४३।१)
yasmādannāddhṛtā mātrā bhakṣayanti dvijātayaḥ |
अन्वाहार्यकम् इत्युक्तं तस्मात्तच्चन्द्रसंक्षये ॥ (४३।२)
anvāhāryakam ityuktaṃ tasmāttaccandrasaṃkṣaye ||
पूर्वं दत्त्वा तु तद्धस्ते सपवित्रं तिलोदकम् । (४४।१)
pūrvaṃ dattvā tu taddhaste sapavitraṃ tilodakam |
तत्पिण्डाग्रं प्रयच्छेत स्वधैषामस्त्विति ब्रुवन् ॥ (४४।२)
tatpiṇḍāgraṃ prayaccheta svadhaiṣāmastviti bruvan ||
वर्णयन्भोजयेदन्नं मिष्टं पूतं च सर्वदा । (४५।१)
varṇayanbhojayedannaṃ miṣṭaṃ pūtaṃ ca sarvadā |
वर्जयेत्क्रोधपरतां स्मरन्नारायणं हरिम् ॥ (४५।२)
varjayetkrodhaparatāṃ smarannārāyaṇaṃ harim ||
तृप्ताञ्ज्ञात्वा ततः कुर्याद्विकिरन्सार्ववर्णिकम् । (४६।१)
tṛptāñjñātvā tataḥ kuryādvikiransārvavarṇikam |
सोदकं चान्नमुद्धृत्य सलिलं प्रक्षिपेद्भुवि ॥ (४६।२)
sodakaṃ cānnamuddhṛtya salilaṃ prakṣipedbhuvi ||
स्वस्तिवाचनकं सर्वं पिण्डोपरि समाहरेत् ॥ (४७।२)
svastivācanakaṃ sarvaṃ piṇḍopari samāharet ||
देवाद्यन्तं प्रकुर्वीत श्राद्धनाशोऽन्यथा भवेत् । (४८।१)
devādyantaṃ prakurvīta śrāddhanāśo'nyathā bhavet |
विसृज्य ब्राह्मणांस्तद्वत्तेषां कृत्वा प्रदक्षिणम् ॥ (४८।२)
visṛjya brāhmaṇāṃstadvatteṣāṃ kṛtvā pradakṣiṇam ||
दक्षिणां दिशमाकाङ्क्षन्पितॄन् याचेत मानवः । (४९।१)
dakṣiṇāṃ diśamākāṅkṣanpitṝn yāceta mānavaḥ |
दातारो नो ऽभिवर्धन्तां वेदाः संततिरेव च ॥ (४९।२)
dātāro no 'bhivardhantāṃ vedāḥ saṃtatireva ca ||
श्रद्धा च नो मा व्यगमद्बहु देयं च नो ऽस्त्विति । (५०।१)
śraddhā ca no mā vyagamadbahu deyaṃ ca no 'stviti |
एतदस्त्विति तत्प्रोक्तमन्वाहार्यं तु पार्वणम् ॥ (५१।२)
etadastviti tatproktamanvāhāryaṃ tu pārvaṇam ||
पिण्डांस्तु गोजविप्रेभ्यो दद्यादग्नौ जलेऽपि वा ॥ (५२।२)
piṇḍāṃstu gojaviprebhyo dadyādagnau jale'pi vā ||
विप्राग्रतो वा विकिरेद् वयोभिर् अभिवाशयेत् । (५३।१)
viprāgrato vā vikired vayobhir abhivāśayet |
पत्नी तु मध्यमं पिण्डं प्राशयेद् विनयान्विता ॥ (५३।२)
patnī tu madhyamaṃ piṇḍaṃ prāśayed vinayānvitā ||
तावदुच्छेषणं तिष्ठेद्यावद्विप्रा विसर्जिताः ॥ (५४।२)
tāvaduccheṣaṇaṃ tiṣṭhedyāvadviprā visarjitāḥ ||
वैश्वदेवं ततः कुर्यान् निवृत्ते पितृकर्मणि । (५५।१)
vaiśvadevaṃ tataḥ kuryān nivṛtte pitṛkarmaṇi |
इष्टैः सह ततः शान्तो भुञ्जीत पितृसेवितम् ॥ (५५।२)
iṣṭaiḥ saha tataḥ śānto bhuñjīta pitṛsevitam ||
श्राद्धकृच्छ्राद्धभुक्चैव सर्वमेतद्विवर्जयेत् ॥ (५६।२)
śrāddhakṛcchrāddhabhukcaiva sarvametadvivarjayet ||
स्वाध्यायकलहं चैव दिवास्वप्नं च सर्वदा । (५७।१)
svādhyāyakalahaṃ caiva divāsvapnaṃ ca sarvadā |
अनेन विधिना श्राद्धं निरुद्वास्येह निर्वपेत् ॥ (५७।२)
anena vidhinā śrāddhaṃ nirudvāsyeha nirvapet ||
कन्याकुम्भवृषस्थे ऽर्के कृष्णपक्षेषु सर्वदा । (५८।१)
kanyākumbhavṛṣasthe 'rke kṛṣṇapakṣeṣu sarvadā |
यत्र यत्र प्रदातव्यं सपिण्डीकरणात् परम् । (५८।२)
yatra yatra pradātavyaṃ sapiṇḍīkaraṇāt param |
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.