ईश्वर उवाच । (१।१)

अथ पापहरं वक्ष्ये सुवर्णाचलमुत्तमम् । (१।२)

यस्य प्रदानाद्भवनं वैरिञ्चं याति मानवः ॥ (१।३)

उत्तमः पलसाहस्रो मध्यमः पञ्चभिः शतैः । (२।१)

तदर्धेनाधमस्तद्वदल्पवित्तोऽपि शक्तितः । (२।२)

दद्यादेकपलादूर्ध्वं यथाशक्त्या विमत्सरः ॥ (२।३)

धान्यपर्वतवत्सर्वं विदध्यान्मुनिपुंगव । (३।१)

विष्कम्भशैलास्तद्वच्च ऋत्विग्भ्यः प्रतिपादयेत् ॥ (३।२)

नमस्ते ब्रह्मबीजाय ब्रह्मगर्भाय ते नमः । (४।१)

यस्मादनन्तफलदस्तस्मात्पाहि शिलोच्चय ॥ (४।२)

यस्मादग्नेरपत्यं त्वं यस्मात्पुण्यं जगत्पते । (५।१)

हेमपर्वतरूपेण तस्मात्पाहि नगोत्तम ॥ (५।२)

अनेन विधिना यस्तु दद्यात्कनकपर्वतम् । (६।१)

स याति परमं ब्रह्मलोकमानन्दकारकम् । (६।२)

तत्र कल्पशतं तिष्ठेत्ततो याति परां गतिम् ॥ (६।३)