अष्टक उवाच । (१।१)

कतरस्त्वेतयोः पूर्वं देवानामेति सात्म्यताम् । (१।२)

उभयोर्धावतो राजन्सूर्यचन्द्रमसोरिव ॥ (१।३)

ययातिरुवाच । (२।१)

अनिकेतगृहस्थेषु कामवृत्तेषु संयतः । (२।२)

ग्राम एव चरन्भिक्षुस्तयोः पूर्वतरं गतः ॥ (२।३)

अप्राप्यं दीर्घमायुश्च यः प्राप्तो विकृतिं चरेत् । (३।१)

तप्येत यदि तत्कृत्वा चरेत्सोग्रं तपस्ततः ॥ (३।२)

यद्वै नृशंसं तदपथ्यमाहुर्यः सेवते धर्ममनर्थबुद्धिः । (४।१)

असावनीशः स तथैव राजंस्तदार्जवं स समाधिस्तदार्यम् ॥ (४।२)

अष्टक उवाच । (५।१)

केनाद्य त्वं तु प्रहितोऽसि राजन्युवा स्रग्वी दर्शनीयः सुवर्चाः । (५।२)

कुत आगतः कतमस्यां दिशि त्वमुताहोस्वित्पार्थिवस्थानम् अस्ति ॥ (५।३)

ययातिरुवाच । (६।१)

इमं भौमं नरकं क्षीणपुण्यः [॥। औ३ ज़ेइछेन्झ्] उर्वीं गगनाद्विप्रकीर्णः । (६।२)

उक्त्वाहं वः प्रपतिष्याम्य् अन [॥। औ३ ज़ेइछेन्झ्] त्वरन्त्वमी ब्रह्मणो लोकपा ये ॥ (६।३)

ययातिरुवाच । (१६।१)

नु तुल्यतेजाः सुकृतं हि कामये योगक्षेमं पार्थिवात्पार्थिवः सन् । (१६।२)

दैवादेशादापदं प्राप्य विद्वांश्चरेन्नृशंसं हि न जातु राजा ॥ (१६।३)

धर्म्यं मार्गं चिन्तयानो यशस्यं कुर्यात्तपो धर्ममवेक्षमाणः । (१७।१)

न मद्विधो धर्मबुद्धिर्हि राजा ह्य् एवं कुर्यात्कृपणं मां यथात्थ ॥ (१७।२)

कुर्यामपूर्वं न कृतं यदन्यैर् विवित्समानः किम् उ तत्र साधुः । (१८।१)

ब्रुवाणमेवं नृपतिं ययातिं नृपोत्तमो वसुमानब्रवीत् तम् ॥ (१८।२)